Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Монктон Фарли – Англияның Уилтшир графтығының батысындағы ауыл және азаматтық приход. Ол Брэдфорд-он-Эйвон қаласынан солтүстік-батысқа қарай 5 шақырым (3 миль) қашықтықта, ал Бат қаласынан шамамен осы қашықтықта шығысқа қарай орналасқан. Приходқа Фарли Уик және Пинкни Грин кішкентай елді мекендері кіреді. Батысы мен солтүстік-батысында приход Сомерсетпен шектеседі. Бұл жер Бат тасының жер асты шахталарымен әйгілі, олар елдегі Қорғаныс министрлігінің ең ірі жер асты оқ-дәрі қоймаларының біріне айналдырылды.
Monkton Farleigh is a village and civil parish in west Wiltshire, England, on high ground 3 mile (5 km) northwest of Bradford on Avon, and a similar distance east of the city of Bath. The parish includes the hamlets of Farleigh Wick and Pinckney Green. In the west and northwest the parish is bounded by Somerset. It is known for its underground mines of Bath Stone, which were converted into one of the largest Ministry of Defence underground ammunition stores in the country.
Тарих
Сильчестерден Батқа дейінгі римдік жол және кейіннен Вансдайкқа жататын, мүмкін, жер жұмыстары шығыстан батысқа қарай созылып, қазіргі приходтың солтүстік шекарасын құрайды. Осы қожалық Бохун әулетіне өтті және 1120 жыл шамасында Хамфри I де Бохунның меншігінде болды. Бохундар одан кейін Сент-Мария Магдалина монастырына негіз салды, ал 1150 жылға қарай онда шіркеу болды. 13 ғасырдың басында монастырь үлкен шіркеумен қайта жаңартылды; 1294 жылы қожалықтағы халық, монахтарды қоса алғанда, шамамен 200 адамды құрады. Оның ұлы, сондай-ақ Чарльз, 1941 жылы қайтыс болғанға дейін қожалық үйінде тұрды. 1870 жылдары бұрынғы кішкентай мектептердің орнына Ұлттық мектеп салынды, ал 1881 жылы орташа құрамы 67 балаға жетті. 1886 жылы мұғалімдер үйімен бірге жаңа мектеп салынды. 1930 жылға дейін барлық жастағы балалар оқыды, содан кейін 11 жастан асқандары Брэдфорд-он-Эйвондағы орта мектепке ауыстырылды. 2005 жылға қарай оқушылар саны 24-ке дейін азайды, ал келесі жылы мектеп Атворттағы ауылдық мектеппен біріктірілді, ол екі орында да Черчфилдс мектебі ретінде жұмыс істеуін жалғастыруда.
The Roman road from Silchester to Bath, and later earthworks which may be part of Wansdyke, run east–west and form the northern boundary of the modern parish. The manor passed to the Bohun family, and was held by Humphrey I de Bohun around 1120. The Bohuns founded the Priory of St Mary Magdalene thereafter, and it had a church by c.1150. In the early 13th century the priory was rebuilt with a larger church; in 1294 the population of the manor, including the monks, was around 200. His son, also Charles, lived at the manor house until his death in 1941. A National School was built in the 1870s, replacing earlier small schools, and by 1881 had an average attendance of 67. A new school with teacher's house was built in 1886. Children of all ages attended until 1930, when those over 11 transferred to the secondary school at Bradford on Avon. By 2005, numbers had fallen to 24 and the following year the school merged with the village school at Atworth, which continues on both sites as Churchfields School.
Қауымдық шіркеу
Сент-Петр шіркеуі 1844 жылы Т. Х. Уайт тарапынан қайта салынған, бірақ батыс мұнарасы 12 немесе 13 ғасырға қатысты болуы мүмкін. 1874 жылы қосымша қалпына келтіру жұмыстары жүргізілді. Нефтің солтүстік қабырғасындағы есік 12 ғасырға жататын арка мен тіреулерге ие, ал 15 ғасырға жататын есік орнатылған. Сегізбұрышты мінбар және қасиетті дастарқан 17 ғасырдан қалған, сондай-ақ 1860, 1870 және 1905 жылдарға жататын әйнектер бар. Мұнарадағы 18 және 19 ғасырлардағы үш қоңыраудың қоңырау қағуға жарамсыз екендігі айтылады. 1962 жылы шіркеу ІІ санатқа* енгізілді.
The parish church of St Peter was rebuilt by T. H. Wyatt in 1844, although the west tower may be from the 12th or 13th centuries. There was further restoration in 1874. A doorway in the north wall of the nave has an arch and shafts from the 12th century, with a 15th century door inserted. The octagonal pulpit and the communion table are from the 17th century, and there is stained glass from the 1860s, 1870s and 1905. The three bells in the tower, from the 18th and 19th centuries, are said to be unringable. The church was recorded as Grade II* listed in 1962.
CAD Монктон Фарли
1930 жылдары Ұлыбритания бойынша оқ-дәрілерді қауіпсіз сақтау қажеттігі анықталды. Осы мақсатта үш орталық оқ-дәрі қоймасын (CAD) құру ұсынылды: біреуі солтүстікте (Лонгтаун, Камбрия); біреуі Мидлендс аймағында (Несклифф, Шропшир); және біреуі оңтүстікте, атап айтқанда CAD Монктон Фарли, ол CAD Коршам деп те аталатын. Коршем аймағындағы әпсаң тас, әк тасының бір түрі, көптеген ірі, көлденең және салыстырмалы түрде құрғақ карьерлердің пайда болуына себеп болды. Монктон Фарли карьері 1930 жылдардың соңында Корольдік инженерлермен үш маңызды қойманың бірі ретінде жаңартылды.
In the 1930s, it was recognised that there was a need to provide secure storage for munitions across the United Kingdom. The proposal was to create three Central Ammunition Depots (CADs): one in the north (Longtown, Cumbria); one in the Midlands (Nesscliffe, Shropshire); and one in the south, namely CAD Monkton Farleigh, which was also known as CAD Corsham. The easily hewn Bath stone, a form of limestone, had created a number of large, horizontal, and relatively dry quarries around Corsham. Monkton Farleigh quarry was renovated from the late 1930s by the Royal Engineers as one of the three major depots.