Фрэнсис Голдсмит: Британ саяхатшысы және кәсіпкерінің өмірі мен қызметі

Кіріспе

Фрэнсис Бенедикт Хайам Голдсмит (1878–1967) – британдық саясаткер, Консервативтік партия мүшесі және 1910–1918 жылдары парламент депутаты болған. Ол Бірінші дүниежүзілік соғысқа қатысқан. 1918 жылы Францияға көшіп, қонақүй іскерлігімен айналысып, көптеген қонақүйлерден тұратын ірі кәсіпорын құрды.

Өмір және мансап

Ол 1878 жылы Франкфурт қаласында неміс еврей Голдшмидт отбасында Франк Адольф Бенедикт Голдшмидт болып дүниеге келді. Ол 1895 жылы Лондонға тұрақты көшіп келген көп миллионшы Адольф Бенедикт Хайум Голдшмидт пен Джозеф Бенджамин Мозестің қызы Элис Эмма Мозес Мертонның (1835–1898) ұлы. Оның әкесі банкир Бенедикт Хайум Соломон Голдшмидт, Б. Г. Голдшмидт [de] Банкінің негізін қалаушы және Тоскананың Ұлы герцогының консулы болды. Фрэнк Саффолк штатындағы Кавенхемде өсті. Оксфордтағы Магдален колледжінде білім алған ол заң саласында құрметті диплом алып, 1902 жылы Ішкі ғибадатханада адвокаттыққа қабылданды. 1908 жылы Саффолк еоманриісінің лейтенанты болып тағайындалды. 1903 жылы ол Вестминстер қалалық кеңесіне сайланды және төрт жыл бойы мүше болып қызмет етті. 1904 жылы ол Лондон округі кеңесінің мүшесі болып сайланды, Сент-Панкрас-Саутты W. H. H. Гастреллмен бірге Муниципалды реформаторлар ретінде ұсынып, Джордж Бернард Шоу мен сэр Уильям Гирриді жеңіп, прогрессивтер ретінде кандидат болды. 1904 жылдан 1910 жылға дейін Голдсмит білім беру және арнайы білім беруге қызығушылық танытқан көптеген комитеттерде белсенді жұмыс істеді, сонымен қатар Муниципалды реформа партиясының жетекшісі болды. Ол көптеген еврей қайырымдылық қорына қатысып, Ресей империясынан еврейлердің эмиграциясына көмектесетін ұйымдарға қолдау көрсетті және еврей қорғау кеңесінің эмиграция комитетінің мүшесі болды. 1910 жылғы қаңтардағы жалпы сайлауда Голдсмит Консервативті партиядан Саффолк округінің Стоумаркет бөлімінен парламент депутаты болып сайланды, бұл оның отбасының Кавенхем Паркіне жақын жерде болды. 1918 жылға дейін депутаттық қызметін атқара бергенімен, Бірінші дүниежүзілік соғыс кезіндегі антигермандық қозғалыс оның саяси мансабын тоқтатты. Соғыс кезінде ол Галлиполи мен Палестинада Саффолк еоманриісінің құрамында, 54-ші (Шығыс Англия) жаяу әскер дивизиясының бөлігі ретінде қызмет етті. Соғыстан кейін Голдсмит Францияға көшіп, қонақ үй бизнесін құрды. 1929 жылдың маусым айында Марсель Мульемен үйленді. Голдсмит ақырында 48 қонақ үйден тұратын портфель құрды, оның ішінде Монте-Карлодағы "Париж" қонақ үйі, Канндағы "Карлтон" және Париждегі "Лотти" қонақ үйлері бар. Ол көп жыл бойы "Савой" қонақ үй компаниясының директоры және Иерусалимдегі "Король Давид" қонақ үйінің негізін қалаушылардың бірі болды. Ол "Құрмет легионы" орденінің кавалері болды. Ол 1967 жылдың 14 ақпанында Парижде қайтыс болды, артында жесірі және екі ұлы қалды: Эдвард Голдсмит, экологиялық және экофилософ, және Джеймс Голдсмит, бизнесмен және еуроскептик референдум партиясының негізін қалаушы. Оның немересі Зак Голдсмит консервативті партияның депутаты болды.

He was born Franck Adolphe Benedict Goldschmidt in 1878 in Frankfurt into the German Jewish Goldschmidt family. He was the son of multi millionaire Adolphe Benedict Hayum Goldschmidt, who permanently moved to London in 1895, and Alice Emma Moses Merton (1835–1898), daughter of Joseph Benjamin Moses aka Moses Merton. His grandfather was banker Benedict Hayum Salomon Goldschmidt, founder of the B. H. Goldschmidt [de] Bank and consul to the Grand Duke of Tuscany. Frank grew up on his family's country estate in Cavenham, Suffolk. Educated at Magdalen College, Oxford, he gained an honours degree in law and was called to Bar by the Inner Temple in 1902. He was gazetted a lieutenant in the Suffolk Yeomanry in 1908. In 1903, he was elected to Westminster City Council, remaining a member for four years. In 1904, he was elected a member of London County Council representing St Pancras South with W. H. H. Gastrell as Municipal Reformers, having defeated both George Bernard Shaw and Sir William Geary, who were standing as Progressives. From 1904 to 1910, Goldsmith was active on many committees showing great interest in education and special schooling, becoming whip of the Municipal Reform Party. He was also involved in many Jewish charities, assisting in the organisations involved in the emigration of Jews from the Russian Empire and became a member of the emigration committee of the Jewish Board of Guardians. At the January 1910 general election, Goldsmith was elected as Conservative MP for the Stowmarket division of Suffolk, close to his family home of Cavenham Park. Although remaining an MP until 1918, his political career was ended by anti German hysteria during World War I. During the war he served in Gallipoli and Palestine with the Suffolk Yeomanry, a part of the 54th (East Anglian) Infantry Division. After the war Goldsmith moved to France, where he set up a hotel business. He married Marcelle Moullier in June 1929. Goldsmith eventually built up a portfolio of 48 hotels, including the Hôtel de Paris in Monte Carlo, the Carlton in Cannes and the Lotti in Paris. He was director of the Savoy Hotel company for many years and one of the founders of the King David Hotel in Jerusalem. He was Chevalier of the Légion d'honneur. He died in Paris on 14 February 1967, leaving a widow and two sons, Edward Goldsmith, an environmentalist and eco philosopher, and James Goldsmith, businessman and founder of the Euro sceptic Referendum Party. His grandson, Zac Goldsmith, was a Conservative MP.