Кіріспе

Франциядағы католик епархиясы

Мео епархиясы (лат. Dioecesis Meldensis; фр. Diocèse de Meaux) – Франциядағы католик шіркеуінің латын епархиясы. Епархия Сена-э-Марна департаментінің бүкіл аумағын қамтиды. 1622 жылға дейін Сенс архиепископиясының, ал одан кейін Париж архиепископиясының қарауында болды.

Жасау

Қазіргі Мео епархиясы бұрынғы Мео епархиясының көп бөлігінен, бұрынғы Сенс епархиясының үлкен бөлігінен, бұрынғы Париж епархиясының бір бөлігінен және бұрынғы Троя, Суассон және Сенлис епархияларының бірнеше приходтарынан құралған. IX ғасырда өмір сүрген Хилдегар өзінің "Августин Фароның өмірі" (Бургундафоро) еңбегінде бұл епископ Париждегі Дениснен кейін жиырмасыншы епископ болғанын айтады. Хилдегар қабылдаған дәстүр бойынша, Денис Меоның алғашқы епископы болды, ал оның шәкірті Сентин оның орнын басты, одан кейін Антонин келді; Ригомер V ғасырдың соңында Мео кафедрасын биледі. Дегенмен, бұл епископтар тізіміне сену қиын. 876 немесе 877 жылы Гинкмар шал атанған Карлға өте көне көшірмеден алынған құжатты көрсетті, онда Денистің шәкірттері Антонин мен Сентин папа Анаклетусқа (шамамен 79-91) Денистің шейіттігі туралы хабарлады, ал Галлияға оралғанда Мео кафедрасын кезекпен басты. Алайда, сол құжатта Римге сапар барысында Антонин қайтыс болған және Сентин оны қайта тірілткені айтылады, бұл құжатқа немесе онда баяндалған оқиғаларға сенуге негіз бермейді.

Кеңестер

845 жылы Шарль Балда шақырған кеңес Мео қаласында Сенс, Бурж және Реймс үш шіркеу провинцияларында тәртіпті қайта орнату үшін маңызды шаралар қабылдады. 962, 1082, 1204, 1229 жылдары (Парижде аяқталды) Мео қаласында тағы кеңестер өтті, онда Тулуза графы шіркеумен келісті; 1240 жылы Грегори IX-тың легаты Палестриналық Иоанн Фредерик II-ге қарсы айыптау жариялады; 1523 жылы маңызды кеңес өткізілді. Мелунда 1216, 1225, 1232, 1300 жылдары төрт собор өтті. Провинс қаласы орта ғасырларда шіркеуде өткізілген әжуан рәсімдерімен (fête de fous, fête do l'âne, fête des Innocents) әйгілі болды. Шампиньи шіркеуінде XIII ғасырдан сақталған тамаша крипта бар. Сент-Этьен-де-Мё соборы – 1170 жыл шамасында салынған көркем готикалық ғимарат. 1353 жылғы pouillé собордың басшылығында алты лауазым және кем дегенде отыз жеті канон (олардың есімдері тізілген) болғандығын көрсетеді. Бұл лауазымдар: декан, Мео архидиаконы, Бри архидиаконы, кантор, қазынашы және канцлер.

Ескерткіш оқиғалар

Папа Евгений III 1147 жылдың 12 маусымынан 30 маусымына дейін Мё қаласында бірнеше күн болды. 1562 жылы Мё тұрғындарының көп бөлігі протестант дініне көшті. Бірінші дін соғысында патша жіберген Жоахим де Монлюк оларға қатаң шара қолданды. Олар 1567 жылы әлі де жеткілікті күшті болды, сондай-ақ Мё маңында Екатерина де Медичи мен Карл IX-ты тұтқындауға әрекет жасады. 1572 жылдың тамызында Сент-Бартоломей күнінен кейін Мё протестанттары қырғынға ұшырады. Франциск I салған Фонтенбло шатосында 1600 жылдың 4 мамырында католиктер (кардинал дю Перрон, де Тхо, Питу) мен кальвинистер (ду Плессис Морней, Филипп Канае, Исаак Казобон) арасында теологиялық конференция өтті. 1664 жылы Джон Эудс Мё қаласында екі ай бойы уағыз айтты. Жанна Гуйон 1695 жылдың алғашқы алты айын Мёдағы Визитация монастырында өткізді, онда Босуэ онымен жиі кездесіп, оның мистикалық көзқарастарынан бас тартуына көндіруге тырысты, бірақ сәтті болмады. Ол 1812-1814 жылдары Мео епархиясындағы Шааж дайындық семинариясының (Петит Семинариясы) басшысы болды. Ол тарихты оқу жоспарына енгізудің маңыздылығына ерекше назар аударғанымен және осы пән бойынша бастауыш оқулықтарын жазғанымен танымал болды. Оның "Франция тарихы" революцияға және Наполеонға қарсы болды, сонымен қатар бірнеше онжылдық бойы пікір таласына себеп болды.

Революция

Мео епархиясы Француз төңкерісі кезінде Діни қызметкерлердің азаматтық конституциясы (1790 ж.) бойынша Заң шығарушы Ассамблеямен таратылды. Оның аумағы "Сен және Марна" деп аталған жаңа епархия құрамына енді, ол "Париж митрополиясы" деп аталатын митрополияның бөлігі болды (оның құрамында жеті жаңа "департамент" болды). Азаматтық конституцияда епископтардың әр "департамент" азаматтарымен сайлануы талап етілді, бұл бірден қанағаттандыруға болмайтын канондық мәселелерді тудырды, себебі сайлаушылардың католик болуы міндетті емес еді және Папаның келісімі қажет емес, тіпті тыйым салынған. Сонымен қатар, жаңа епархияларды құру және епископтарды тағайындау Франциядағы азаматтық билік пен шіркеудің құзыретіне жатпады. Осының нәтижесінде "Конституциялық шіркеу" мен Рим-католик шіркеуі арасында жарылыс туды. Меоның заңды епископы Камил де Полиньяк ант беруден бас тартты, сондықтан епископтық тақ бос деп жарияланды. Дегенмен, Меоның үштен екі бөлігі дін қызметкерлері ант берді. 1791 жылдың 27 ақпанында Сен және Марна департаменттерінің сайлаушылары жиналды, ал 18 наурызда үш раунд дауыс беруден кейін олар Донтилли приход пасторы Пьер Тюенді сайлады. Тюен өзінің қадімдік рәсімі үшін Парижге сапар шекті, ол 27 наурызда Лидд титулды епискобы Жан Батист Гобельмен орындалды, ол жаңадан Париждің Конституциялық епископы болып тағайындалған еді. Тюеннің Меодағы орнатылуына собор канондары мен епархиялық семинария директорлары қатыспады. Епископ де Полиньяк Швейцарияға, содан кейін Венгрияға эмиграциялады; ол 1814 жылға дейін отанына оралмады. Тюен және барлық Конституциялық епископтар 1801 жылдың мамыр айында Папа Пий VII-мен келісімшарт жасасу бойынша келіссөздер жүргізіп жатқан Бірінші консул Бонапарттан (1801 жылдың 15 шілдесінде) отставкаға кетуді талап етті. Конкордат күшіне енгеннен кейін Пий VII көптеген епархияларды қалпына келтіру және олардың шекараларын реттеу үшін тиісті бұйрықтарды шығара алды, олардың көпшілігі жаңа "департаменттерге" сәйкес келді. 1801 жылғы Конкордат Мео епархиясына Марна департаментін берді, бірақ 1821 және 1822 жылдары Марна департаментінің аумағы Меодан бөлініп, Реймс епархиясы мен Шалон епархиясына бөлінді.

Епископ-эмиритус

Епископ-эмеритус Альберт Мари Жозеф Сирилль де Монлеон (20 қаңтар 1937 жылы Парижде туған, 1999 жылдың 10 қазанында Памир епископы қызметінен ауысқаннан кейін қызметке орналастырылды). 2012 жылдың 9 тамызында Папа Бенедикт XVI 75 жасқа толғандықтан Монлеон епискобының Мео епархиясынан отставкаға кетуін қабылдады және Париж Рим Католик Архиепархиясының көмекші епискобы Жан Ив Нахмиясты Мео Рим Католик Епархиясының жаңа епискобы болып тағайындады.

Қазіргі епископ

Епископ Жан Ив Нахмияс 1957 жылғы 16 қыркүйекте Париж қаласына жақын Сент-Манд қаласында дүниеге келді. Ол Париж I университетінде оқыды, онда G. F. U. (Groupes de Formation Universitaire) тобының мүшесі болды және қаржы құқығы саласындағы лиценциат дипломын алды. Ол екі жыл бойы Римдегі Григориан Папалық университетінде философия және теологияны оқыды, содан кейін Римдегі француз семинариясының студенті, ал кейін Брюссельдегі теологиялық зерттеулер институтында оқыды, онда 1991 жылы қасиетті теология бойынша лиценциат ғылымын алды. Нахмияс 1989 жылғы 24 маусымда дін қызметкеріне тоғыстырылды және Париж Рим-католик архиепископтығының қызметіне бекітілді. Нахмияс Париждегі Нотр-Дам де ла Круа шіркеуінде парокшалық викарий (ассистент пастор) және Жан-Батист Клемент, Этьен Долет және Мартин Надо мемлекеттік мектептерінде капеллан болып қызмет етті (1990-1994). Сонымен қатар, 1992-1996 жылдары Диоцездық шақыру қызметін басқарды, ал 1993 жылдан бастап Шақыру жөніндегі кеңсе директоры болды. Кейіннен ол Сент-Амбруаз шіркеуінде парокшалық викарий және Вольтер және Ален Фурнье мемлекеттік мектептерінде капеллан болды (1994-1996). Ол Париж архиепископтық семинариясының ректоры және семинаристер жөніндегі епархиялық делегаты болды (1996-2001); соңында Жан-Мари Лустигер және Андре Винт Труа кардиналдарының бас викариі болды (2001-2006). Нахмияс 2006 жылғы 1 маусымда Папа Бенедикт XVI Термини-Имеризе титулды епископы және Париждің көмекші епископы болып тағайындалды және 2006 жылғы 8 қыркүйекте епископқа тоғыстырылды. Ол "Нотр-Дам" радиосының президенті қызметін атқарады. Француз епископтары конференциясында ол коммуникация жөніндегі кеңес мүшесі болып табылады.

Анықтамалық еңбектер

333–334 бет. (лат. тілінде)
189 б. (лат. тілінде)
548–549 бет. (Ескірген, сақтықпен қолданылуы керек)
237 б. (лат. тілінде)
263 б. (лат. тілінде)
284 б. (лат. тілінде)