Бетеллс Бріджі: Шарқылы айналмалы көпірдің тарихы және қалпына келтіруі

Кіріспе

Бетллс көпірі – Англияның Йоркширдің шығыс аймағындағы Дриффилд сужолындағы айналмалы көпір. Көпір, жаңа канал бөлігі салынғаннан кейін бөлініп қалған жерге қол жеткізу үшін салынған. Қазір бұл жерде көптеген қайық тұрақтары бар, және балықшылардың арасында танымал.

Тарих

1803-1811 жылдардағы навигациялық жақсартулар кезінде Стрюнчон төбесінің маңындағы Халл өзенінің кең серпілісін айналып өту үшін жаңа шлюз кесіндісі салынды. Левен каналының иесі Ричард Беттелл мырза осы кесілген жердің де иесі болды және өз жеріне бару үшін көпір қажет етті. Жұмысты жүргізген Уильям Чэпман, өзен бойындағы басқа да навигацияларда қолданылғандай, айналмалы көпір салуға шешім берді. Бірақ өзен ағынына сәйкес кесу кең болғандықтан, ашылатын бөлігінің мөлшерін азайту үшін тұрақты бөлім салынды. Кірпіш қаланған негізіне, қисық сызықты темір жиегі орнатылды. Ол құйма темірден жасалған шұңқырға тіреліп, құрылысты тұрақтандыру үшін төрт доңғалақты темір жолға орнатылды. Көпірдің негізгі бөлігі ағаштан (көбінесе еменнен) салынды, ал құрылымды бірге ұстау үшін болаттан жасалған иықтар қолданылды. Қол тіреулері де ағаштан жасалды және олардың араларында тік бағаналар орналастырылған. Сол кезде көпіршінің үйі де салынды, қазір ол Свинг Бридж Коттеджі деп аталады. Дриффилд навигациясының көлік жүктемесі азайғанда, көпіршінің қажеті болмай, үй бос қалды. 1970 жылдардың басында Колин Аскин бұл үйді иеленді, оны жақсартты және отбасын тәрбиеледі. Тұрақты күтім болмағандықтан, көпір 1950 жылдары нашарлай бастады. Ағаш деформацияланып, 1960 жылдардың соңында қолдануға жарамсыз болды. 1978 жылы суық желтоқсан түнде үлкен жүк көлігі көпірден өтіп, оны қауіпті ете түсті. Бұл көпір фермаларға сүт тасымалдайтын көліктің маңызды жолы болғандықтан, сондай-ақ басқа шаруашылық көліктері үшін де ыңғайлы болды. Сондықтан, жергілікті фермерлер – Роцзе Карр фермасынан Ричард Саутвелл, Хантс Хилл фермасынан Майк пен Бен Саутвелл (барлығы ағайындылар), Стрэнчон Хилл фермасынан Кит Коннер мырза, Колин Аскин және Дриффилд навигациялық жақсарту қауымдастығының басқа мүшелері көпірді ауыстыруға және жөндеуге көмектесті. Сол кезде Бетхеллз көпірлік қайық клубы құрылды және 1979 жылы алғашқы жылдық жиналысын өткізді. BBBC Бен Саутвеллдің көпірдің үстіндегі жағалаудағы жерін қайықтарды тұраққа қою үшін пайдаланды. Кейінірек басқа фермерлер де өз жағалауларында қайықтарға тұрақ жалдай бастады, сондықтан бұл аймақта көптеген қайықтар тұрып жатыр. 1980 жылдардың басында ДНКА көпірдің негізін кірпішпен және құрылымдық жұмыстармен жақсарту бойынша қосымша жұмыстар жүргізді. Көпірдің тұрақты бөлігінде 1980 жылдардың соңында жөндеу жұмыстары жүргізіліп, қол тіреулері мен көпірдің көптеген едендік арқалықтары ауыстырылды. Дриффилд навигациялық тресті, қазіргі навигацияны басқарушы, Свинг Бридж Коттеджіне құқығы бар екенін мәлімдеді. Колин Аскин, әлі де онда тұрып жатқан, басып алу құқығын талап ете алатын, бірақ навигацияны қалпына келтіруге сенгендіктен, көшіп кетті. Үй қаржы жинау үшін жалға берілді, бірақ 2017 жылы жеке меншікке сатылды. 1990 жылдардың соңында ағаштан жасалған тұрақты бөлігіне жөндеу қажет болды. Ол темірден жасалған конструкциямен ауыстырылды, бірақ ағаш едені сақталды. 2001 жылы Бригам көпіріне жаңа темір көпір салынды. Айынысы, бұл көпір қажетті көлікке тым кішкентай болып шықты және бірнеше жыл бойы құрылыс алаңында тұрды. 2003 жылдың наурыз айында бұл көпір толық құрылымды ауыстыру үшін пайдаланылды, Дриффилдтегі Симпсонс азаматтық инженерлік компаниясы орнатқан темірден жасалған жаңа тұрақты бөлігі бар. Көпірші болмағаннан кейін, қайықшылар үшін көпірге кіру қиынға соқты. Көпірдің астында немесе үстінде қайықтарды тоқтатуға орын болмағандықтан, экипаж көбінесе көпірдің негізіне түсірілуі керек болды. 2006 жылы ДНКА көпірдің үстінде оны пайдалануды жеңілдету үшін қону платформасын салды. Көпірдің көлеңкелі сулары шабақ пен суда жүзуші балықтарды да тартады.

During the navigation improvements of 1803–1811, a new lock cut was made to bypass a large meandering loop of the River Hull around Struncheon Hill. Mr Richard Bethell, who owned the Leven Canal, also owned the land around this cutting, and needed a bridge to access his land. William Chapman, who carried out the works, decided on a swing bridge, as was in common use in the rest of the navigation, but since the cut was made wide to accommodate the flow of the river, a fixed section was used to reduce the size of the opening section. A brick base, with a cast iron curved edge strip, was built. It rested on a cast iron pintel, with four wheels to steady the structure, which rested on a curved iron track. The main structure of the bridge was built from wood (probably oak), with steel bracing to hold the structure together. The hand rails were also built from wood, and had crisscross stays. At the same time, a bridge keepers house was built, presently known as Swing Bridge Cottage. When the traffic dropped on the Driffield Navigation, the bridge keeper was no longer needed and the house was left empty. In the early 1970s Colin Askin occupied the property, and restored and improved the house, raising his family there. Without regular maintenance, the bridge started to deteriorate in the 1950s. The wood warped, and became inoperable some time in the late 1960s. In 1978, on a cold December night, a large lorry crossed the bridge, and made it unsafe. As this bridge was a vital link for the milk lorry which served the farms, and also a short cut for other farm traffic the local farmers Richard Southwell from Rotsea Carr farm, Mike and Ben Southwell from Hunts Hill farm (all brothers), and Mr Keith Conner from Struncheon Hill farm, along with Colin Askin and other members of the Driffield Navigation Amenities Association helped replace, and repair the structure. Around that time, Bethells Bridge Boat Club was also founded, and had their first AGM in 1979. The BBBC used Ben Southwell's land along the bank above the bridge for moorings. In later years, other farmers started letting out moorings on their banks, so there are now many boats moored in the area. Further work was carried out on the structure by the DNAA in the early 1980s to improve the brickwork and structure of the bridge foundation. Further work was carried out on the fixed portion of the bridge in the later part of the 1980s, which replaced the handrails, and many of the bridge floor beams which were going rotten. Driffield Navigation Trust, the current managers of the navigation decided that they had a claim on Swing Bridge Cottage. Colin Askin, who still lived there, could have claimed squatters rights, but since he believed in the restoration of the navigation moved out. It was being let to generate funds, but in 2017 was sold to private ownership. During the late 1990s the wooden fixed section was in need of attention. It was replaced with a steel structure, but kept the wooden decking. In 2001?, a new steel bridge was built for Brigham Bridge. Unfortunately this was too small for the traffic that needed to go over it, and it sat in the construction yard for the next few years. In March 2003 this bridge was used to replace the complete structure, with a new fixed section decking made from steel, installed by Simpsons Civil Engineering of Driffield. Access to the bridge for boaters became a problem after the bridge keeper was no more. There were no bridge moorings below or above the bridge, and often crew would need to be let off on the bridge base. In 2006 a landing stage was constructed by DNAA above the bridge to make it easier to operate. The shaded waters of the bridge also attract shoals of perch and pike.