Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Флоридадағы тарихи темір жол Флорида штатының Таллахасси қаласында орналасқан Таллахасси темір жолы Флоридадағы алғашқы екі темір жолдың бірі болып саналады және 1836 немесе 1837 жылдары қызметін бастады. 1855 жылға дейін олар бу локомотивтерін табысты қолданбады, ал пойыздар 20 жылдан астам уақыт бойы еселдермен тартылды. Көп жылдар бойы темір жолдың басты жұмысы – Таллахассиден Сент-Маркс өзеніндегі теңіз порттарына мақта жинақтарын тасымалдау болды.
Historic railroad in Florida
The Tallahassee Railroad, headquartered in Tallahassee, Florida, was one of the first two railroads in Florida, starting operations in 1836 or 1837. It did not successfully use steam locomotives until 1855, with trains being pulled by mules for more than 20 years. The principal source of traffic on the railroad for many years was carrying cotton bales from Tallahassee to seaports on the St. Marks River.
Шығу тегі
Таллахасси Флорида территориясының Апалачикола және Суане өзендері арасындағы "Орталық Флоридада" орналасқан. 1830 жылдары Орталық Флорида Флориданың ең көп халқы бар және өркендеген бөлігі болды. Орталық Флориданың ядросы және оған жақын орналасқан Джорджияның бөлігі мақта мен темекі өндіретін көптеген плантацияларға ие болған "Қызыл төбелер аймағын" құрады. Аймақтан мақта экспорттау қиын болды. Мақта балаусалары Таллахассиге әкелінді, одан олар Вудвиль Карст жазығының терең құмы арқылы Санкт-Маркс өзеніндегі порттарға вагонмен тасымалданды. Флорида территориясының заң шығару кеңесі 1831 жылы Леон теміржол компаниясына Таллахассиден Санкт-Маркс өзеніне дейін теміржол салуға рұқсат берді. Бұл компания ұйымдаса алмағандықтан, заң шығару кеңесі Леон теміржолы компаниясына өкілеттік берді, бірақ ол қажетті капиталды жинауға сәтсіздікке ұшырағаннан кейін жарғысынан бас тартты. Таллахасси теміржол компаниясы 1834 жылы заң шығару кеңесінің шешімімен құрылды. Леон округінде екі плантацияға ие болған Ричард Кит Колл компанияның президенті және бас акционері болды. Аумақтық үкімет теміржол компаниясына жер берді. Жоспарланған бағыттың бір бөлігі әлі де Федералдық үкіметке тиесілі болғандықтан, Колл АҚШ Конгресіне теміржол үшін 200 фут (61 м) енді және Санкт-Маркста өткізу құқығын беру туралы өтініш жасады. Конгресс Санкт-Маркс және Вакулла өзендерінің қосылған жерінде 18 метр (60 фут) енді өткізу құқығын берді.
Tallahassee sat in "Middle Florida", the part of the Territory of Florida between the Appalachicola and Suwannee rivers. In the 1830s Middle Florida was the most populous and prosperous part of Florida. The heart of Middle Florida and the adjacent part of Georgia formed the "Red Hills Region", which held many plantations producing cotton and tobacco. Export of cotton from the region was difficult. Cotton bales were brought into Tallahassee, from which they were carried in wagons across the deep sand of the Woodville Karst Plain to ports on the St. Marks River. The Legislative Council of the Territory of Florida authorized the Leon Rail Way Company in 1831 to build a railroad from Tallahassee to the St. Marks River. When that company failed to organize, the Legislative Council then authorized the Leon Railroad Company, which forfeited its charter after it was unable to raise the required capital. The Tallahassee Railroad Company was incorporated in 1834 as authorized by an act of the Legislative Council. Richard Keith Call, who owned two plantations in Leon County, became president and chief stockholder of the company. The Territorial government granted of land to the railroad company. As part of the proposed route crossed land still held by the Federal government, Call petitioned the U. S. Congress to grant the railroad a 200 feet (61 m) wide right of way, and in St. Marks. Congress granted a 60 feet (18 m) wide right of way, and just at the junction of the St. Marks and Wakulla rivers.
Құрылыс
Таллахасси теміржолының құрылысы туралы қазіргі кезде белгілі болғандардың көп бөлігі неміс-бөгемиялық теміржол маманы Франц Антон фон Герстнердің жазбаларында жазылған. Герстнерге Ресей үкіметі АҚШ-тағы теміржолдар туралы толық баяндама жазуды тапсырған. Ол 1839 жылы Орта Флоридаға барды. Теміржолдың құрылысы 1834 жылы Таллахассиден басталды және 1836 немесе 1837 жылы (көздер операциялар басталған жыл туралы келіспейді) Сент-Марксқа жетті, қашықтығы белгісіз. 1839 жылы теміржол 3 шақырымға (2 миль) оңтүстікке қарай Порт-Леонға дейін кеңейтілді, бұл үшін Сент-Маркс өзені арқылы көтерілетін көпір салынды. Жол 5 футтік (2 метрлік) рельс кеңдігімен, рельстер арасы 1,8 метрдей аралықта тіреулерге орнатылған 2 метрлік (8 футтық) ағаш тіреулермен салынды. Жолдың көп бөлігі өте жазық, орманды жерлер арқылы өтті. Көлденең су ағыны нашар болды және жаңбыр жиі рельстердің астынан құмды шайып тастады, осылайша рельстер бұрылып, жолдың орнынан ауытқуына себеп болды. Бұл жолдың нашар күйде қалуына және жоғары техникалық қызмет көрсету шығындарына әкелді. (1855 жылы теміржолмен сапарлаған бір жолаушы, бастапқыда рельстер тіреулерсіз тікелей құмға төселгенін естігенін айтты.) Француз табиғат зерттеушісі Франсис де Лапорте де Кастельнау 1837 жылдың қарашасынан 1838 жылдың наурызына дейін Орта Флоридаға сапар шекті. Теміржолдың Таллахассиден Сент-Маркс өзеніне дейін құмды топырақ арқылы жылқымен арбамен мақта тасымалдаудың дерлік мүмкін еместігіне байланысты "өте пайдалы" екенін мойындағанмен, ол теміржолды "бүкіл әлемдегі ең нашар салынған" деп атады, сондықтан локомотивтерді жолға қою мүмкін болмады.
Much of what is now known about the construction of the Tallahassee Railroad was recorded by the German Bohemian railroad expert, Franz Anton von Gerstner. Gerstner had been commissioned by the Russian government to write a comprehensive report on railroads in the United States. He visited Middle Florida in 1839. Construction of the railroad began in 1834 from Tallahassee, and had reached St. Marks, a distance of , by 1836 or 1837 (sources differ on the year operations began). By 1839, the railroad was extended 2 mile (3 km) south to Port Leon by means of a drawbridge across the St. Marks River. The line was constructed using strap rail (8 feet (2 m) long timbers with a thick strap of iron on top), using a track gauge (distance between rails) of 5 feet (2 m) laid on ties spaced at intervals of Most of the route was over very flat, forested land. Drainage was poor, and rain often washed the sand from under the tracks, throwing them out of alignment. This left the track in poor condition, with high maintenance costs. (A traveler on the railroad in 1855 reported being told that the rails had initially been laid directly on the sand without ties to hold the rails in alignment.) The French naturalist, Francis de Laporte de Castelnau, visited Middle Florida from November 1837 until March 1838. While admitting that the railroad was "very useful" because of the near impossibility of transporting cotton by horse drawn wagon across the sandy soil from Tallahassee to the St. Marks River, he called the railroad "the very worst that has yet been built in the entire world", with such poor construction that it had proven impossible to operate locomotives on the track.
Порт Леон
Темір жолдың бастапқы терминалы Сент-Маркс болды. Федералдық үкімет темір жолға сұраған соманың орнына Сент-Маркста ғана грант берді. Флорида территориясынан алынған жер гранты Сент-Маркс өзенінен шығысқа қарай, өзен сағасына жақын үлкен аумақты қамтыды. Темір жол терминалын аумақтық грант жеріне орналастыру компанияға терминалдық құрылыстар үшін көбірек орын берді, сондай-ақ темір жол мен кемелер арасындағы тауар айналымын толық бақылауға мүмкіндік берді. 1838 жылдан бастап темір жол компаниясы Порт-Леонда жер участаларын жоспарлап, сата бастады. Сент-Маркс портынан айналып өткен, Сент-Маркс өзені бойында орналасқан Магнолия қаласының тұрғындары Порт-Леонға бірден көшіп келді. Темір жол 1839 жылы Порт-Леонға жетті. Қала тез арада 450-ге жуық тұрғынға дейін өсті және 1841 жылы қала мәртебесін алды. 1841 жылы қалада сары қызыл ауру таралып, 139 адам қаза тапты. 1843 жылдың басында Порт-Леонда әлі 200-ге жуық тұрғын болды, осы кезде ол Леон округынан бөлініп жаңа құрылған Вакулла округының орталығы болды. Темір жол компаниясы Порт-Леонда жер участаларын сата бастағанда, бұл жердің Апалачи шығанағындағы ең биік нүкте екенін, жоғары толқындардан жоғары орналасқанын мәлімдеді. 1837 жылғы Апалачи шығанағындағы дауыл бұл жерді су баспаған көрінеді. 1843 жылғы Флорида штатының Порт-Леондағы даулы желі сол жылдың қыркүйек айында Порт-Леонды қамтыды. Дауыл кезінде бір адам қаза тапты, ал қаладағы барлық құрылыстар қирады немесе ауыр зақымдалды. Сент-Маркс өзенінің үстіндегі көпір дауылдың күшімен Сент-Маркс қаласынан өте соққан. Сент-Маркс қаласы да дауылдан зардап шекті. Порт-Леонның көптеген тұрғындары Сент-Маркстің солтүстігіндегі жаңа қалаға, Ньюпортқа көшіп кетті. Темір жол компаниясы Сент-Марксқа дейінгі желісін жылдам жөндеп, оны жаңа жүк терминалы етіп белгіледі. Содан кейін Порт-Леон тарихтан жоғалып кетті.
The initial terminal for the railroad was St. Marks. The Federal government had only granted at St. Marks to the railroad, instead of the it had requested. The land grant from the Territory of Florida included a larger area across (to the east of) the St. Marks River and a little nearer to the mouth of the river. Siting the terminal of the railroad on the territorial grant land gave the company more room for its terminal facilities, and full control of the transfer of goods between the railroad and ships. Starting in 1838, the railroad company laid out and sold lots in Port Leon. The residents of Magnolia, a port town up the St. Marks River from the port of St. Marks, which had been bypassed by the railroad, moved en masse to Port Leon. The railroad reached Port Leon in 1839. The town had quickly grown to a population of about 450, and was incorporated in 1841. Yellow fever struck the town in 1841, killing 139 residents. About 200 residents were still in Port Leon in early 1843 when it was made the county seat of Wakulla County, which was newly created out of Leon County. When it began selling lots at Port Leon, the railroad company had claimed that site was the highest on Apalachee Bay, above the highest tides. The Apalachee Bay Storm of 1837 apparently had not seriously flooded the site. The Port Leon, Florida Hurricane of 1843 struck Port Leon in September of that year. The hurricane was accompanied by a storm surge of While only one person was killed, every structure in the town was destroyed or severely damaged. The bridge across the St. Marks River was carried upstream past the town of St. Marks. The town of St. Marks also suffered damage from the storm. Many residents of Port Leon moved to a new town north of St. Marks, Newport. The railroad company quickly repaired its line into St. Marks, and made it the new shipping terminal for the line. Port Leon then faded away.
Құрамалық
1867 жылдың наурыз айында Джордж Уильям Свипсон алаяқтық амалмен Пенсакола және Джорджия темір жолын 1 220 000 долларға, ал Таллахасси темір жолын 195 000 долларға сатып алды. Екі темір жол кейіннен Таллахасси темір жолы деп аталған жаңа компанияға біріктірілді. Бұл компания өз кезегінде 1869 жылы құрылған Джексонвилл, Пенсакола және Мобиль темір жолы құрамына енді. Эдвард Рид Джексонвилл, Пенсакола және Мобиль темір жолын сатып алып, 1882 жылы оны Флориданың Орталық және Батыс темір жолымен біріктірді. Флориданың Орталық және Батыс темір жолы 1884 жылы Флорида темір жолы және кеме жүргізу компаниясына біріктірілді, ол 1888 жылы Флориданың Орталық және Арал темір жолы ретінде қайта құрылды, ал 1893 жылы тағы да Флориданың Орталық және Арал темір жолы ретінде қайта құрылды. «Теңіз жағалауы әуе желісі» темір жолы 1900 жылы Флорида Орталық және Арал темір жолын жалға алып, 1903 жылы сатып алды. Таллахасси мен Сент-Маркс арасындағы желі «Теңіз жағалауы әуе желісі» және оның ізбасарларында Wakulla бөлімшесі ретінде белгілі болды.
In March, 1867, George William Swepson, in a fraudulent transaction, purchased the Pensacola and Georgia Railroad for $1,220,000, and the Tallahassee Railroad for $195,000. The two railroads were then merged into a new company, called the Tallahassee Railroad. That company was in turn incorporated into the Jacksonville, Pensacola and Mobile Railroad, which was created in 1869. Edward Reed purchased the Jacksonville, Pensacola and Mobile Railroad and, in 1882, merged it into the Florida Central and Western Railroad. The Florida Central and Western Railroad was in turned merged into the Florida Railway and Navigation Company in 1884, which was re incorporated as the Florida Central and Peninsular Railroad in 1888, and again, in 1893, as the Florida Central and Peninsular Railway. The Seaboard Air Line Railway leased the Florida Central and Peninsular Railway in 1900, and purchased it in 1903. The Tallahassee to St. Marks line would be known as the Wakulla Subdivision under the Seaboard Air Line and its successors.
Тастауы
1932 жылы Сейборд Эйр Лайн Темір жолы (SAL) Сент-Марксқа баратын Сент-Маркс тармағының (ескі Таллахасси темір жолы) соңғы 2 милі (3 км) бөлігінде жұмысын тоқтатты. 1939 жылы SAL компаниясының Сент-Маркс желісінің соңына дейін 2 миль (3 км) қатынасты қайта жаңарту туралы петициясы Мемлекетаралық сауда комиссиясымен мақұлданды. Сент-Маркс тармағы 1960 жылдарға дейін пайдаланылды. 1983 жылы Seaboard Coast Line Railroad (SAL-дің ізбасары) бұл жолды ресми түрде тастап кетті, ал Флорида штаты 1984 жылы тасталған жол құқығын сатып алды. Осы жолдың 16 милі (26 км) кейін Таллахасси – Сент-Маркс тарихи темір жолы мемлекеттік саябасы болып құрылды.
The Seaboard Air Line Railway (SAL) had ceased operating over the last 2 mile (3 km) of the St. Marks branch (the old Tallahassee Railroad) leading into St. Marks in 1932. A petition by the SAL to resume service to those 2 mile (3 km) to the end of the line in St. Marks was approved by the Interstate Commerce Commission in 1939. The St. Marks branch remained in use through the 1960s. The line was officially abandoned by the Seaboard Coast Line Railroad (SAL's successor) in 1983, and the State of Florida purchased the abandoned right of way in 1984. 16 mile (26 km) of that right of way has since become the Tallahassee St. Marks Historic Railroad State Trail