Жұқа мүйізді динозавр: Graciliceratops монголиялық
Graciliceratops
Жұқа мүйізді динозавр – Graciliceratops туралы ақпарат. Монғолиядағы қазба жұмыстарынан табылған, кейін Microceratops деп аталған сүйек қалдықтары. Палеонтологиялық жаңалықтар!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Құрып кеткен динозаврлар туысы
Extinct genus of dinosaurs
Graciliceratops ("жіңішке мүйіз" деген мағынаны білдіреді) – Азияда кейінгі бор дәуірінде өмір сүрген неоцератопсиялық динозаврлар туысы.
Graciliceratops (meaning "slender horn") is a genus of neoceratopsian dinosaurs that lived in Asia during the Late Cretaceous period.
Ашылуы және атауы
ZPAL MgD I/156 голотипі Монғолиядағы Баян-Шире формациясынан табылды. Бұл табылған жерлер 1971 жылы Польша-Моңғол палеонтологиялық экспедициясының далалық зерттеулері барысында ашылды, Сайншанд қаласының жанындағы Ширегеен Гашун жерінде. Төрт жылдан кейін, 1975 жылы, Тереза Марянская мен Халшка Осмольская бұл үлгіні сипаттап, оны Microceratops туысына жатқызды. Алайда, Пол Серено бұл үлгіні аталған туысқа жатқызудың негізсіз екенін, сондай-ақ, туыстың жалпы диагнозы жоқ екенін көрсетті, сондықтан Microceratops (қазір Microceratus деп аталады) nomen dubium деп есептелді. Ол бұл үлгіні қайта сипаттап, жаңа туыс және түр құрды: Graciliceratops mongoliensis. Голотипі фрагментті, өте ұсақталған бас сүйегі мен жақ сүйектерінен; омыртқалардан – төрт мойын омыртқасы, он екі арқа омыртқасы және жеті сакраль омыртқадан; оң жақ иық сүйегінен; сол жақ иық сүйегінің проксимальді бөлігінен; сол жақ коракoid сүйегінен; оң жақ қол сүйегінен, радиус сүйегінен және фрагментті күрек сүйегінен; сол жақ қол сүйегінің проксимальді және дистальді бөліктерінен; екі жамбас сүйегінің проксимальді фрагменттерінен; екі жамбас сүйегінен және оң жақ иық сүйегінің фрагменттерінен; оң жақ фемур сүйегінен, тібік сүйегінен және дерлік толық аяқтан; сол жақ тібік сүйегінің дистальді бөлігінен, фрагментті сол жақ аяқтан; тарсық сүйектерінен және оқшауланған қабырғалардан тұрады. Алайда, үлгінің жас екенін ескере отырып, ересек түлкінің мөлшері шамамен Protoceratops-қа тең немесе оған ұқсас деп бағаланады. Фрилінде өте жұқа тіректермен шектелген үлкен терезелер бар. Бұл құрылым кейінгі Protoceratops-қа өте ұқсас. Graciliceratops нәзік фрилі және ерекше тібік-фемур қатынасы (1.2:1) арқылы танылады; фрилі сонымен қатар жақсы дамыған сквамозальді өскіндерімен қысқаша созылған.
The holotype, ZPAL MgD I/156, was discovered at the Bayan Shireh Formation in Mongolia, coming from the Sheeregeen Gashoon locality near Sainshand. The discoveries were made during field exploration by the Polish Mongolian Palaeontological Expedition, in 1971. Four years later, in 1975, the specimen was described by Teresa Maryańska and Halszka Osmólska and referred to the genus Microceratops. However, Paul Sereno noted that the referral for this specimen was injustified and overall, the genus lacked diagnosis, therefore, Microceratops (now named Microceratus) was considered a nomen dubium. The referred specimen was redescribed by him, creating a new genus and species: Graciliceratops mongoliensis. The holotype is fragmentary, consisting of a very fragmented skull with mandibles; vertebrae, four cervicals, twelve dorsals and seven sacrals; right scapula; proximal end of left scapula; left coracoid; right humerus, radius and fragmentary ulna; proximal and distal end of left humerus; proximal fragments of both pubis; fragments of both ilium and fragment of right ischium; right femur, tibia and nearly complete pes; distal part of left tibia, fragmentary left pes; tarsals and isolated ribs. However, due to the immature nature of the specimen, the adult size is estimated around , or similar to Protoceratops. The frill has large fenestrae bounded by very slender struts. This structure is very similar to that of the later Protoceratops. Graciliceratops is recognised by the fragile frill and characteristic tibial femoral ratio (1.2:1); the frill is also briefly elongated with well developed squamosal processes.
Палеоэкология
Грейсилератопс Ширегеен Гашун қабаттарынан табылды, олар Жоғарғы Баян Ширегеге жатады. Калише, өзен және көл шөгінділерінің болуы, аймақтың төңірегінде өзендер мен үлкен көлдер болған, жартылай құрғақ климатқа нұсқайды. Формацияның жоғарғы және төменгі бөліктерінен қазбаланған жемістер де табылды, бұл гүлді өсімдіктердің (Angiosperm) болғанын көрсетеді. Магнитостратиграфиялық және кальцит U–Pb талдаулары, формацияның крейд кезеңінің Ұзақ Нормаль аймағында екенін көрсетеді, ол Сантония кезеңінің соңына дейін, шамамен 95,9 ± 6,0 миллион жылдан 89,6 ± 4,0 миллион жыл бұрын шөгіндірген. Ол жоғарғы бөліктен табылған басқа динозаврлармен бірге өмір сүрді, ең танымалдары – үлкен дромаеозаврид Ахиллобатор, тираннозавроид Алектрозавр, теризинозаврлар Эрликозавр, «Энигмозавр» және Сегнозавр, пахицефалозавр Амтоцефале, орнитомимид «Гардимимус», анкилозаврлар Таларурус, «Амтозавр», «Малеевус» және Цагантегия, алып сауропод Эркете және базальды хадрозавроид Гобихадрос. Линдхольммис және акула Гибодус. Аждархид птерозаврларының табылу орындары кем дегенде екі жерден хабарланған, олар негізінен мойын омыртқаларынан құралған.
Graciliceratops was unearthed from the Sheeregeen Gashoon beds, which are part of the Upper Bayan Shireh. The presence of caliche, fluvial and lacustrine sediments, indicate a semiarid climate with rivers and large lakes around the zone. Fossilized fruits have also been recovered from the upper and lower parts of the formation, suggesting the existence of Angiosperm plants. Magnetostratigraphic and calcite U–Pb analyses indicate that the formation lies within the Cretaceous Long Normal, which was deposited until the end of the Santonian around 95.9 ± 6.0 million to 89.6 ± 4.0 million years ago. It lived alongside other dinosaurs from the upper part, most notably the large dromaeosaurid Achillobator, the tyrannosauroid Alectrosaurus, therizinosaurs Erlikosaurus, ‘’Enigmosaurus’’, and Segnosaurus, the pachycephalosaur Amtocephale, the ornithomimid ‘’Garudimimus’’, the ankylosaurs Talarurus, ‘’Amtosaurus’’, ‘’Maleevus’’, and Tsagantegia, the large sauropod Erketu and the basal hadrosauroid Gobihadros. Lindholmemys and the shark Hybodus. The discoveries of azhdarchids pterosaurs have been reported from at least two locations, compromising mainly cervical vertebrae.