Кэндорвилл: Қаланың көрінісі мен әлеуметтік сатира
Candorville
«Candorville» комиксі – қала тұрғындарының әлеуметтік-саяси сатирасы. 2003 жылдан бері жарияланып келеді, қара және латиноамерикандық жастар туралы әңгімелейді.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Даррин Беллдің комиксі – Даррин Беллдің өзі жазған және салған, синдикаттық газеттерде жарияланатын комикстер тізімі. 2003 жылдың қыркүйегінде The Washington Post Writers Group ұсынған Candorville қаланың орталық аудандарында тұратын жас афроамерикандық және латиноамерикандық кейіпкерлерді көрсетеді. Candorville әзіл-қалжың арқылы әлеуметтік және саяси мәселелерге баяндама жасайды, сонымен қатар кейіпкерлерінің өмір тарихтарын айтады.
Comic strip by Darrin Bell
Candorville is a syndicated newspaper comic strip written and illustrated by Darrin Bell. Launched in September 2003 by The Washington Post Writers Group, Candorville features young black and Latino characters living in the inner city. Using the vehicle of humor, Candorville presents social and political commentary as well as the stories of its protagonists.
Жариялану тарихы
Кандорвилл 1993 жылдан 2003 жылға дейін Беркли университетінің студенттік газеті "The Daily Californian" газетінде жарық көрген "Лемонт Браун" атты комикстен өркендеді. Ол әлі күнге дейін Daily Californian газетінде жаңа атаумен жарияланып тұрады және бұл газеттің ең ұзақ жүрген комиксі болып табылады. Кандорвилл Американың ең ірі газеттерінің көп бөлігінде пайда болады. Ол испан тіліндегі газеттерде де жарияланады, онда оны автордың әйелі Лора Бустаманте аударады. Кандорвилл және Беллдің тағы бір комиксі, Руди Парк, бір ортақ әлемде өмір сүреді. 2017 жылы Белл денсаулығына байланысты шаршаған кезде екі комикс біріктірілді. 2018 жылдың маусым айында Белл Руди Парк комиксін тоқтатты, бірақ оның кейіпкерлері Кандорвиллде пайда болып қалады. (Кандорвилл Руди Паркке қарағанда әлдеқайда көп газетте таратылады.)
Candorville grew out of a comic strip called Lemont Brown, which appeared in the student newspaper of UC Berkeley, The Daily Californian, from 1993 to 2003. It still appears in the Daily Californian under its new title, and it is that newspaper's longest running comic strip. Candorville appears in most of America's largest newspapers. It also runs in Spanish language newspapers where it is translated by the author's wife, Laura Bustamante. Candorville and Bell's other strip, Rudy Park, exist in a shared universe. For a period in 2017, the strips were amalgamated while Bell was dealing with health and exhaustion issues. In June 2018, Bell ended Rudy Park, although characters from that strip will continue to appear in Candorville. (Candorville is syndicated in many more newspapers than was Rudy Park.)
Негізгі кейіпкерлер
Лемонт Браун – комикстің басты кейіпкері. Дарынды, жас қара нәсілді жазушы Лемонт «The New Yorker» журналына мақалаларын жіберіп, көбінесе қорлаушы түрде қабылдамайтын жауап алатын. Осы кезеңде Лемонт «Pigville Pork Burgers» тамақтандыру орнында ең төменгі жалақыға жұмыс істеді. Жақын досы Сюзанның үздіксіз ынталандыруы оны жеке блогын құруға итермеледі, бұл ақырында газетке жұмысқа орналасуына әкелді. Лемонт – ойлы, жауапты және тапқыр адам. Ол әлемді де, өмір бойы танысқан достарын да жақсы көреді. Ол – толыққанды білімді, билемейді және ғылыми фантастикаға құмар. Ол көбінесе өзі туралы ойланып, «Thank God for Culture Clash» кітабын оқып отырады, ол «Candorville» карикатураларының жинағы. Ол Роксанмен, оның махаббат тудырған баласының анасымен, білімсіз және ақылсыз әйелмен үйленді. Комикстегі оқиғаларға сүйенсек, ол бұл әйелді сүймеген сияқты, бірақ баласына жақын болу үшін оған ұсыныс жасаған. Ақырында олар ажырасып, Лемонт ұлын өсіру құқығын алды. Бұл оның (кейінірек қараңыз) Сюзан Гарсияға деген романтикалық сезімдері мен қарым-қатынасымен (кейінірек қараңыз) қақтығыс тудырады. Ол бірде блогында «Леррой» мен «Сюзаннаның» махаббаты туралы жазған. Роксан, шынымен зұлым вампир болуы мүмкін. Сонымен қатар, оның «Candorville Chronicle» газетінде Лемонттан басқа барлық тілшілер жұмыстан шығарылды, сондықтан Лемонт Ақ үйдің аға тілшісі болып жұмыс істейді. Сюзан Гарсия – Лемонттың ең жақын досы. Жоғары дәрежелі латиноамерикандық, жарнама агенттігінің жетекшісі Сюзан – амбициялы, ашық және, мүмкін, өзіне тым көп ден қояды. Ол Лемонттың өз арманын қалай жүзеге асыратынын білмейтініне үнемі ренжітеді, өйткені ол өзінің арманына қол жеткізген. Оның есімін мексикалық емес, ағылшын болып көріну үшін Эсперансадан Үміт деп өзгерткен әпкесі бар. Сюзан Лемонтты өмір бойы біледі, олар достас, бірақ бір-біріне деген терең сезімдері бар сияқты, бірақ екеуі де мойындамайды. Алайда, 2008 жылдың 5 маусымындағы комиксте Сюзан Лемонтқа кредит картасының қарызын төлеуге ұсыныс жасай отырып, оны сүйетінін кездейсоқ айтты. Лемонт оны ренжіткенде, ол Рики Рикардо сияқты испан тілінде сөйлейді. Сюзанның жауы – оның жұмыс көмекшісі Дик Финк, ол оны саботаждайды және оның жұмысын қалайды. Оның түк білмейтін және этикалық жағынан сынға ұшыраған бастығы – мистер Фитцхуг (бәлкім, қара нәсілділердің табиғи және қажетті жағдайы ретінде құлдықты жақтаған философ Джордж Фитцхугқа құрмет реті). Фитцхуг мырза жиі Сюзанның жарнамалық кампанияларына кішкене өзгерістер енгізеді, оларды адал емес қылып. Бірде ол жұмысқа «Біз Иракқа басып кірдік, ал мен 25 миллион долларға ғана жалақы алдым» деген футболка киіп келді. Клайд Догг (С Дог деп те аталады) – Лемонттың қарсы кейіпкері. Лемонт сияқты, Клайд та үй-жайының бұзылуынан өскен. Лемонттан айырмашылығы, Клайд – жауапкершіліктен тыс, жалқау, ол өзінің кемшіліктері үшін басқаларды кінәлайды. Ол қара нәсілді ерлер туралы барлық стереотиптерді әдейі растаған сияқты, Лемонт оны үнемі осы үшін сөгіп отырады. Кейде ол ақымақ болып көрінеді, бірақ кейде оның «ақылсыздығы» әлемге көзін жеткізу үшін ғана жасалатын әрекет сияқты. Клайд бандит сияқты киінеді, мінез-құлық танытады, және ол сондай болуы мүмкін. Бірақ, оның ұрлық жасағаны бір ғана рет, Лемонттан. Ол ұсталды, бірақ ол ұсталуды қалағаны үшін шығар. Ол көбінесе Лемонтты «Биг Л» деп атайды, бұл, мүмкін, осы есімді рэперге сілтеме, өйткені Биг Л-дің тегі де Ламонт болған. Ол Лемонтты «ақшақ болып жүр» деп айыптайды, өйткені Лемонт кітап оқыған сайын немесе жаяу жүргіншілер өткелінен көшеден өткен сайын, ол өзінің қарақшы көше атын қызғанышпен сақтайды. Бірде ол көшеден жаяу жүргіншілер өткелінен өтіп бара жатқанда, басқа достары оны «сатып кеткен» деп атады. Олардың ықыласына қайта оралу үшін, C Dog көпшілікке арналған көше ортасына орындықты қойып, тығырыққа толы уақытта оған ұйықтап, түрмеге жабылды. C Dog – болашақ рэпер, жұмыссыз. Оның қараңғы көшеде жалған ботоксты сатуға арналған заңсыз бизнесі бар. Бір қызығы, C Dog осы бизнесті бастағаннан бірнеше ай өткен соң, бірнеше әйелдің жалған ботокс инъекциясын алғаннан кейін қайтыс болған оқиғалары орын алды. Клайд сонымен қатар, кейде таңғажайып саяси түсініктерін көрсетті, мысалы, ол Черч мырзаның «Сүкірлік негрі» стереотипін қалай бейнелегені туралы және расистік полиция туралы пікір білдірген кезде.
Lemont Brown is the strip's main character. A talented young black writer, Lemont began regularly submitting articles to The New Yorker, and was regularly rejected in humiliating fashion. During this period Lemont worked for minimum wage at Pigville Pork Burgers. Constant prodding from his best friend Susan led him to create his own blog, which eventually led to his employment by a newspaper. Lemont is thoughtful, responsible, and clever, and he cares about both the world and his small circle of friends, whom he has known all his life. He is the consummate nerd, cannot dance, and is obsessed with science fiction. He is often seen self referentially reading the book Thank God for Culture Clash, which is a collection of Candorville cartoons. He got engaged to Roxanne, an ignorant and deranged woman who had his love child. Based on actions in the strip, he did not appear to love this woman, but proposed to her anyway, apparently to stay close to his child. Eventually they broke up, with Lemont gaining custody of his son. This is a conflict with his (slowly and subconsciously) developing romantic feelings for and relationship with Susan Garcia (see below). He once wrote about the love of "Leroy" and "Susana" on his blog. Roxanne, as it turns out, might be an evil vampire. Meanwhile, his newspaper, the Candorville Chronicle, fired all of its reporters except for Lemont, so Lemont is working as the paper's Senior White House Correspondent. Susan Garcia is Lemont's best friend. An upwardly mobile Latina who works as a top executive at an advertising agency, Susan is ambitious, straightforward, and maybe a little too wrapped up in herself. She is constantly frustrated that Lemont does not seem to know how to make his dream a reality, as she did. She has a sister who changed her name from Esperanza to Hope (A possible reference to The House on Mango Street) in order to appear to be Anglo instead of Mexican. Susan has known Lemont all her life and they have been platonic friends, but they seem to have deeper romantic feelings for one another that neither one will acknowledge. However, as recently as the June 5, 2008, comic, Susan accidentally revealed to Lemont she loved him while offering to pay off his credit card debt. When Lemont frustrates her, she occasionally lapses into Spanish, like Ricky Ricardo. Susan's nemesis is her assistant at work, Dick Fink, who seems to sabotage her and obviously wants her job. Her clueless and ethically challenged boss is Mr. Fitzhugh (possibly an homage to the philosopher George Fitzhugh who argued in favor of slavery as the natural and necessary state of black people). Mr. Fitzhugh often makes small changes to Susan's advertising campaigns to make them more dishonest. He once wore a T shirt to work that said: "We invaded Iraq and all I got was this lousy $25 million contract." Clyde Dogg (also known as C Dog) is Lemont's foil. Like Lemont, Clyde grew up in a broken home. Unlike Lemont, Clyde is irresponsible and lazy, and he blames everyone else for his own shortcomings. He seems to purposely validate every stereotype about black men, for which Lemont regularly scolds him. He seems stupid at times, but other times it seems as though his "stupidity" is an act he puts on just to thumb his nose to the world. Clyde dresses and acts like a thug, and very well might be one. But the only time he has been seen stealing so far, it has been from Lemont. He gets caught, but perhaps it's because he wants to get caught. He often calls Lemont "Big L", probably a reference to the rapper of the same name since Big L's first name was also Lamont. He castigates Lemont for "acting white" whenever Lemont reads a book or crosses the street at a crosswalk, and he jealously guards his thuggish street reputation. He once crossed the street at a crosswalk, for which his other friends called him a sellout. To get back in their good graces, C Dog put a recliner in the middle of a busy street and went to sleep on it during rush hour, for which he was sent to jail. C Dog is an aspiring rapper, and is unemployed. He has an illegitimate business selling fake Botox injections out of his trench coat in a dark alley. Curiously, months after C Dog began that business, several real life incidents occurred where women died after receiving fake Botox injections. Clyde has also periodically showed moments of surprising political insight, such as when he talked about how Mr Church embodied the "Magical Negro" stereotype , and when he commented about racist policing .
Қосалқы кейіпкерлер
Реверэнд Уилфред – бұрынғы либералды демократ, Аль Шарптон сияқты, бірақ Ақ үйдің Діни және қоғамдық бастамалар кеңсесінен шамамен 1 миллион доллар алғаннан кейін, ол күрт өзгеріп, Буштың ультраконсервативті жақтаушысына айналды, ол өз мінберінен либерализмнің жамандықтарына қарсы уағыздайды. Жақында ол өзгерісіне күмәндана бастады, бірақ жаңа идеалдарынан әлі бас тартқан жоқ. Ол алған ақшаның барлығын өзінің қоғамдық тұрмысын жақсартуға жұмсағаны белгілі болды. Ол Джесси Ли Петерсонға ұқсауы мүмкін. Дик Финк – Сюзанның артынан пышақ қадап, оны әлсіретуге тырысатын көмекшісі. Роксан – Лемонттың ақ нәсілді келіні. Вегетариандық өмір салтын ұстанатын ол, Лемонт оны алғашқы кездесулерінде стейк ресторанына алып келді, содан кейін жағдай нашарлай бастады, бірақ Роксан Лемонттың баласына жүкті болды. Әкесі бала кезінде анасын тастап кеткен Лемонт, баласы осындай тағдырға ұшырамауы үшін үйленуге келісті. Алайда, бір-біріне мүлдем үйлеспейтін екі адамды табу қиын. Лемонт оңай мінезді және еркін ойлайтын болса, Роксан қатал және ашулы. Ол Сьюзан мен Лемонттың достығына қызғанады (Лемонттың Сьюзанға деген сезімін сезеді) және олардың достығын бұзуға тырысады, бірақ сәттіліксіз. Олардың баласы дүниеге келді және алғаш рет 2007 жылдың қазан айында комиксте пайда болды. Саксон Кенчу – Роксанның балалық шағындағы досы, ол Роксанның нағыз вампир екенін айтады, ал ол – Дхампир, оның және вампир аулаушы Артемида Кенчудың жартылай вампир ұрпағы. Бұл шындық па, әлде Роксан мен Лемонтты ажырастыру үшін жасалған әуесқойлық па, белгісіз (Лемонттың фантастика мен қиял әлеміне қатты құштар екенін білгендіктен, ол оны манипуляциялауы мүмкін). "Автобус аялдамасының" адамы – неоконсерватор, ол ағымдағы оқиғаларды, мысалы, шешек жасушаларын зерттеуге қарсы күрес, Ирак соғысы, SUV жүргізу, гомосексуалды некеге қарсы науқан және тағы басқа да көптеген мәселелерді рационалдау үшін үлкен логикалық қиындықтарға барады. Панасыз Тайрон мен Розенкранц көбінесе көшелерде, картон қораптарда және тротуарларда көрінеді. Олар абсурдты диалог пен пікір айтуға қатысады. Бұл екі панасыз кейіпкер Розенкранц пен Гилденстерн өлілер атты пьесаның кейіпкерлеріне құрмет көрсетуі мүмкін. Өткен және болашақ Лемонт Лемонтқа кейде арманында өткен және болашақ нұсқалары келеді. Бір нұсқасы, өткеннен келген, алты-жеті жасар. Екінші нұсқасы 70-80 жастағы және өте жұмбақ сөйлейді. Бірде, "Катрина" даулынан зардап шеккен адаммен сұхбат алмас бұрын, Лемонтқа бір аптадан кейін келіп, оның істемеуі керек нәрсені істеу керектігін ескертті. Комиксте бірнеше рет 1982 жылғы оқиғалар көрсетілген, онда өткен Лемонт – басты кейіпкер, ол қазіргі Лемонттан қыздардан аулақ болу және болашақта құнды болады деген комикстерді ғана сатып алу туралы ескертулер алады. Басты ақпарат құралдарының адамы (MSM адамы деп те аталады) – бұл үлкен, күлімсіреп, футбол жейдесін киген, бейхабар басты ақпарат құралдарының бейнесі. Ол алғаш рет 2006 жылдың тамызында пайда болды. Лемонт автобус аялдамасында MSM адамымен кездейсоқ кездеседі, ал MSM адамы маңызды оқиғаларды елемей, немесе азайта, қарапайым жаңалықтарды айқайлайды. Ол Интернетпен туыс, ол қақпақ қалпақтан басқа киім кимейді және сәл ерсілі-қарсылы (қол алысу Альцгеймер ауруын жұқтыруы мүмкін деген сенімде). Әл-Қаиданың №2 адамы – жүріп жатқан, бөлінген мәйіт, ол әдетте президент Буш немесе GOP пікірлер сауалнамасында нашар нәтиже көрсеткен кезде жарылып кетеді.
Reverend Wilfred is a formerly liberal Democratic reverend in the mold of Al Sharpton, but after receiving almost $1 million from the White House Office of Faith Based and Community Initiatives, the good Reverend suddenly did a 180 and became an ultra conservative Bush supporter who uses his pulpit to preach against the evils of liberalism. He has recently begun to be slightly more skeptical of his turn around, but has yet to recant his new ideals. It is revealed that he has used the entirety of his pay off to better his community. He may be somewhat based on Jesse Lee Peterson. Dick Fink is Susan's backstabbing assistant who is very obviously out to undermine her. Roxanne is Lemont's white fiancée. A vegan, Lemont brought her to a steak restaurant for their first date and it went downhill from there, but somehow Roxanne ended up pregnant with Lemont's child. Lemont, whose father walked out on his mother when he was a child, is desperate to make sure his child avoids his fate, and agrees to marry her. Unfortunately, it is nearly impossible to think of two people less suited for each other. While Lemont is easy going and free thinking, Roxanne is belligerent and bitter. She is insanely jealous of Susan and Lemont's friendship (sensing Lemont's subconscious love for Susan), and has attempted to break up the friendship between the two, but without success. Their child has been born and first appeared in a comic in October 2007. Saxon Kenchu is a childhood friend of Roxanne's who claims that she's actually a vampire, and he is a Dhampir the half vampire offspring of her and a vampire hunter named Artemis Kenchu. It's unclear whether this is true or whether this is an elaborate ruse he's using to break up Roxanne and Lemont (since he knows Lemont's heavily into sci fi and fantasy, he might be manipulating him). Bus Stop Guy is a neocon who goes through great logical contortions to rationalize current events, such as the push against stem cell research, the Iraq War, driving an SUV, the campaign against gay marriage, and many other issues. Homeless Dudes Tyrone and Rosencrantz often appear living in alleys, cardboard boxes and on the sidewalks. They engage in absurdist dialogue and commentary. The two homeless characters may be an homage to the titular characters of the play Rosencrantz and Guildenstern Are Dead. Past and Future Lemont Lemont is occasionally visited in his dreams by both past and future versions of himself. One version, who visits him from the past, is six or seven years old. The other version is 70–80 years old and speaks very cryptically. Once, before interviewing a Hurricane Katrina victim, Lemont was visited by himself from one week later, warning him to do something that he ended up not doing. A few times, the strip has been set in 1982 and past Lemont is the main character, who receives visits from present Lemont warning him to stay away from girls, and telling him to buy only certain comic books which will appreciate in value by the present day. Mainstream Media Guy (also known as MSM guy) is a big, grinning, football jersey wearing embodiment of the oblivious mainstream mass media. He first appeared in August 2006. Lemont runs into the MSM guy at the bus stop every once in a while, and the MSM guy shouts trivial news items to him, while ignoring or downplaying important events. He is related to The Internet, who is mostly the same except for not wearing any clothes save for a tin foil hat, and being slightly more erratic (believing that shaking hands can transmit Alzheimer's disease, among other things). Al Qaeda's #2 Man is a walking, dismembered corpse who keeps getting blown up, coincidentally every time President Bush or the GOP are scoring badly in opinion polls.