Уоррен Бенсон: Америка композиторының өмірі мен шығармашылығы

Кіріспе

Уоррен Бенсон (26 қаңтар 1924 – 6 қазан 2005) – американдық композитор. Оның шығармаларының көп бөлігі үрмелі және соқпалы аспаптарға арналған музыкадан тұрады. Оның ең белгілі туындысы – "Жапырақтар құлайды" (1964).

Өмірбаян

Бенсон 1924 жылы Детройт қаласында дүниеге келді және Касс техникалық орта мектебін бітірді. 14 жасында ол кәсіби орындаушы болды, Мичиган университетінде оқып жүрген кезінде Орманди, Райнер, Гуссенс, Бернштейн және басқалардың жетекшілігімен Детройт симфониялық оркестрінде тимпаниде орындады. 1950 жылдан 1952 жылға дейін Бенсон Грекияның Салоника қаласындағы Анатолия колледжінде оқыту үшін екі рет Фулбрайт грантын алды. Ол онда бес жылдық екі тілді музыкалық бағдарламаны құрды және Анатолия колледжінің хорын ұйымдастырды – ол елдегі алғашқы біріктірілген (аралас) мектептік хор тобы болды. Итака колледжінде 14 жыл жұмыс істегеннен кейін (1953 жылы ол АҚШ-тың шығысындағы алғашқы гастрольдік перкуссиялық ансамбльді, ал әлемде екіншісін ұйымдастырды), Бенсон Истман музыка мектебінде композиция профессоры болды. Ол онда қызмет еткен кезеңде (1967–1993) үздік түлектерге арналған сыйлықпен марапатталды, ерекше оқыту үшін Килборн профессоры атанды және Университет жетекшісі болып тағайындалды. 1994 жылы ол профессор-эмеритус атағын алды. Сонымен қатар, ол 1986 жылдан 1988 жылға дейін Оңтүстік методистік университетінде ерекше қонақ профессор болып жұмыс істеді. Бенсон 100-ден астам музыкалық шығарма жазды. Ол лирикалық ән циклдерімен және перкуссия мен үрмелі аспаптарға арналған динамикалық шығармаларымен танымал. Джон Кеннедиге жасалған қастандықтан кейін жазылған "The Leaves are Falling" шығармасы үрмелі аспаптар оркестрінің репертуарының маңызды бөлігіне айналды. Ол Дональд Хансбергердің үрмелі аспаптар ансамблі үшін қажетті шығармалар тізіміне енгізілді. Оның музыкасы 40-тан астам елде орындалды және жиі жазылды. Бенсон музыкасы үшін көптеген сыйлықтар алды, соның ішінде 1981 жылғы Гуггенхайм композиторлық стипендиясы, Лилиан Фэйрчайлд сыйлығы, Ұлттық оркестрлер қауымдастығының үздік атағы, көптеген ASCAP классикалық музыка сыйлықтары және Ұлттық өнер кеңесінің үш композиторлық тапсырысы. Ол Перкуссиялық өнер қауымдастығының негісқалаушы мүшесі болды және оның Даңқ залына, сондай-ақ Ұлттық оркестрлер қауымдастығының Академиясына сайланды. Жарияланған музыкасынан өзге, Бенсон «Музыкадағы шығармашылық жобалар», поэзия және юмористик туындылар жазды. 1999 жылы ол 75 жылдығын «And My Daddy Will Play the Drums: Limericks for Friends of Drummers» атты кітабын шығару арқылы атап өтті.

Benson was born in Detroit in 1924, and was a graduate of Cass Technical High School. He was a professional performer by the age of 14, when he played timpani in the Detroit Symphony Orchestra under Ormandy, Reiner, Goossens, Bernstein, and others while an undergraduate at the University of Michigan. From 1950 to 1952, Benson was awarded two successive Fulbright grants to teach at Anatolia College in Salonika, Greece. There he established a five year bilingual music curriculum and organized the Anatolia College Chorale, the first scholastic co educational choral group in that country. After 14 years at Ithaca College (where, in 1953, he organized the first touring percussion ensemble in the eastern United States – and the second worldwide), Benson became professor of composition at the Eastman School of Music. During his tenure there (1967–1993), he was honored with an Alumni Citation for Excellence, the Kilbourn professorship for distinguished teaching, and was named University Mentor. In 1994 he was appointed professor emeritus. He also served as distinguished visiting professor at Southern Methodist University from 1986 to 1988. Benson composed over 100 musical works. He is known for his moving song cycles and dynamic works for percussion and winds. The Leaves are Falling, composed following the assassination of John F Kennedy, became a staple of the band repertoire. It was included in Donald Hunsberger's list of essential works for wind ensemble. His music has been performed in more than 40 countries, and frequently recorded. Benson received numerous awards for his music, including a 1981 Guggenheim Composer Fellowship, the Lillian Fairchild Award, a Citation of Excellence from the National Band Association, many ASCAP Serious Music Awards, and three National Endowment for the Arts composer commissions. He was a founding member of the Percussive Arts Society, and was elected to its Hall of Fame, as well as to the National Band Association Academy of Excellence. In addition to his published music, Benson wrote "Creative Projects in Musicianship", poetry and humorous fiction. In 1999, he celebrated his 75th birthday with the publication of " And My Daddy Will Play the Drums: Limericks for Friends of Drummers".

Мұра

Бенсонның белгілі шәкірттері Кевин Путс, Картер Панн, Майкл Гленн Уильямс, Эрик Эвазен, Клод Бейкер, Роберт Патерсон, Гордон Стаут, Джон Джозеф Дэви, Пол Филлипс, Роджер Бриггс, Мартин Амлин, Пол Мак Сомерс және Майкл Удоу. Ол Алан Вагнердің Эдвин Меллен баспасынан шыққан өмірбаяны мен библиографиялық шолуының нысаны болып табылады.

Мұрағат

Сибли музыка кітапханасында Уоррен Бенсон мұрағаты құрылып жатыр, ал Бенсон отбасы Уоррен мен Пэт Бенсон атындағы шығармашылық форумын құруға қаржылай қолдау көрсетеді.