Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Солтүстік Каролина штатындағы өзен, Америка Құрама Штаттары
River in North Carolina, the United States of America
Памлико өзені – Америка Құрама Штаттарының Солтүстік Каролина штатында орналасқан Памлико шығасына құятын тасқынды өзен. Ол Тар өзені мен Трантерс ағысының қосылуынан пайда болған. Тарихи Тускарора тайпасы, бастапқыда Нью-Йорк штатының батысынан шыққан ирокез тілдік тобы, еуропалықтармен байланысқа дейін Солтүстік Каролинада, оның ішінде Памлико өзенінің бойында бекініп қалған болатын. Жаңа қоныс аударушылардың келуі және Тускарораларды құлдыққа сатуы тайпалар арасындағы шиеленісті күшейтті. Бұл Тускарора соғысына (1711–1715) әкелді, онда басшысы Ханкок болған Тускарора тайпасы жеңілді. Тускарора тайпасының көп бөлігі Нью-Йоркке көшіп, Oneida тайпасының қолдауымен 1722 жылы Ирокез конфедерациясына алтыншы ұлт ретінде қабылданды. Солтүстік Каролинада аман қалғандардың көпшілігі 1718 жылы Солтүстік Каролина штатының Берти округіндегі резервацияға көшірілді. Еуропалықтармен байланыс орналысынан бастап, олар жаңа жұқпалы ауруларға қарсы иммунитетсіздік салдарынан және соғыстағы қазаларға байланысты халықтың көп бөлігін жоғалтты. Вирджиниядан келген ағылшын, ирланд және шотланд қоныс аударушылары арзан жерлерді іздеп, осы аймаққа көшіп келді. Неміс және швейцар қоныс аударушылары да Солтүстік Каролина штатының оңтүстік-шығысындағы Нью-Берн қаласынан көшіп келді. Олар Вашингтон және Бат қалаларын құрды. Соңғысы қарақшы Блэкбирдтің үйі және операциялық базасы болды, ол губернатор Чарльз Иденмен кешірілді. Көптеген қоныс аударушылар Памлико/Тар өзенінің алабында темекі шаруашылығымен айналысты, олар үшін еңбекке көп күш қажет болатын темекіні өсіру үшін көптеген африкалық құлдарды әкелді. Бірнеше жыл бойы өзен бойы құқық тәртібі нашар, тыныш аймақ болып қала берді. Памлико өзені Американдық Азамат соғысы кезінде маңызды стратегиялық позиция болды. Өзенде USS Picket атты американдық соғыс кемесі батып жатыр. АҚШ 17-ші тас жолының көпірі Вашингтон (Солтүстік Каролина) және жақын орналасқан Чоковинити қалаларын байланыстырады. Өзеннің батысқа қарай ағатын бөлігі Тар өзені деп аталады.
The Pamlico /'//p//æ//m//l//ɪ//k//oʊ/// River is a tidal river that flows into Pamlico Sound, in North Carolina in the United States. It is formed by the confluence of the Tar River and Tranters Creek. The historic Tuscarora tribe, an Iroquoian language group originally from western New York, had been well established in North Carolina, including along the Pamlico River, before European contact. The encroachment of settlers and their selling Tuscarora into slavery increased tensions between the groups. These led to the Tuscarora War (1711 1715), in which the Tuscarora led by Chief Hancock were defeated. Most Tuscarora migrated to New York, where they were sponsored by the Oneida and by 1722 were admitted to the Iroquois Confederacy as the Sixth Nation. Most of the survivors in North Carolina were removed to a reservation in Bertie County, North Carolina in 1718. Since European contact, they had lost much population due to lack of immunity to new infectious diseases, followed by the casualties of war. English, Irish, and Scottish settlers moved to the region from Virginia for larger tracts of cheaper land. A cluster of German and Swiss settlers also moved to the region from the southeastern settlement of New Bern, North Carolina. They established such towns as Washington and Bath. The latter was home and operating base for the pirate Blackbeard, who was finally pardoned by Governor Charles Eden. Most settlers engaged in tobacco farming in the Pamlico/Tar River basin, importing numerous enslaved Africans to work on the labor intensive crop. For years the river corridor remained somewhat of a lawless backwater. The Pamlico River was a key strategic position during the American Civil War. The river is the site of the sunken Union warship, USS Picket. The U. S. Route 17 Bridge, which connects Washington, North Carolina with nearby Chocowinity, splits the name of the river. That portion heading westward upstream is called the Tar River.
Қазіргі
Өзенде енді көліктік кемелер мен жүк тасымалдайтын кемелер жүзбесе де, жыл сайын жүздеген қайықтар одан өтеді. Бұл балық аулауға танымал орын. Егістік жерлерде темекі шаруашылығы жалғасуда. 2000 жылдар шамасында балық қырылу мәселесі өткір болғанымен, мемлекеттік органдар әлі де өзендегі моллюскаларды жемеуге ескертеді. Өзен әлі де кейбір экологиялық проблемаларға тап болса да, ол әртүрлі су жануарларына тіршілік беретін әдемі таяз сулы өзен. Ол мыңдаған жылдар бойы адамдар қоныстанған тарихпен байланысты, бастапқы халықтардан бастап, Тускарора және кейіннен еуропалықтар мен американдық қоныс аударушылардың тарихын қамтиды.
Though the river no longer has any steamers and cargo ships floating down it, it still carries hundreds of boats per year. It is a popular fishing spot. Tobacco farming continues on agricultural land. While fishkills were a bigger problem around the year 2000, state authorities still warn against eating the river's shellfish. Though the river still faces some environmental problems, it is a beautiful tidal river that supports a variety of aquatic species. It is linked to the history of thousands of years of human settlement, from the earliest indigenous peoples, through the Tuscarora and later European and American settlers.