Орегон штатындағы Sea Lion Caves – Тынық мұхитымен байланысқан теңіз үңгірлері. Флоренциядан 18 км солтүстікке орналасқан, биіктігі 38 метрге жетеді. Туристік орын.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Теңіз арыстандарының үңгірлері – АҚШ-тың Орегон штатында Тынық мұхитына ашылатын теңіз үңгірлері мен қуыстардың байланысқан жүйесі. Олар Флоренциядан солтүстікке қарай 18 шақырым (11 миль) жерде, АҚШ-тың 101 тас жолында, Орегон жағалауының 644 шақырымдық (400 миль) аралығының шамамен ортасында орналасқан. Бұл аймақта 101 тас жолы теңіз деңгейінен 91 метр биіктіктегі тік және жабдырылмаған теңіз жағалауымен өтеді. Үңгірлерге адамдар сыйлық дүкені арқылы кіруге мүмкіндік алады.
Sea Lion Caves is a connected system of sea caves and caverns open to the Pacific Ocean in the U. S. state of Oregon. They are located 11 mile (18 km) north of Florence on U. S. Highway 101, about midpoint on the 400 mile (644 km) of Oregon Coast. In this area, Highway 101 follows a steep and undeveloped seascape 300 feet (91 m) above sea level. Human access to the caves is through a gift shop building.
Сипаттама
Үңгір жүйесі теңіз деңгейінде орналасқан және мұхит үнемі бас үңгірге құйылады, оның еденінің ауданы шамамен алғанда, ал күмбезді тау жынысы күмбезінің биіктігі шамамен 125 фут (38 метр) жетеді. Бас камерадан оңтүстікке қарай 1000 фут (305 метр) созылған төмен жатқан өткел теңіз деңгейіндегі ашық жерге алып келеді. Бұл дәліз су тасқыны кезінде толып, жарық су кезінде құрғап қалады. Батыс кіреберісі – қысқа, биік өткел, мұхиттың суы барлық толқындар кезінде осы жерден өтеді. Солтүстік жағында үшінші кіреберіс мұхит деңгейінен шамамен 50 фут (15 метр) биіктікте орналасқан. Бұл орын – үңгір жүйесі мен оның фаунасын көруге мүмкіндік беретін жоғары орналасқан панорамалық алаң. Үңгірдің қабырғаларын лишай, балдыр және минералдық тұздар жамылып, беттеріне жасыл, қызғылт, күлгін, бежевый және қызыл түстермен әсемделген. Олардың кейбіреулері «Линкольннің басы», «Индиан қызы» және «Азаттық Құдайы» деп аталады. Бұл үңгірдің теңіз деңгейіндегі бөлігі және үңгірдің сыртындағы теңіз жартастары ғасырлар бойы Стеллер теңіз арыстанының және, аздап болса да, Калифорния теңіз арыстанының құрлықтағы жалғыз көбейтін және қыстау орнына айналды. Жоғарыдағы күмбез теңіз құстарының табиғи демалыс орны болып табылады. Көптеген құстар Теңіз арыстандары үңгірінде немесе оның жанында мекендейді, мысалы, көгершін гильмоты, Брандт корморанты, батыс, сельдь және Калифорниялық шағалалары, туфлиді пуффиндер және кейде сұңқар немесе ақбас бүркіт. Теңіз арыстандары үңгірі әлемдегі ең ұзын теңіз үңгірлерінің бірі болып есептеледі. Оның ұзындығы 1315 фут (398 метр) және ол АҚШ-тағы ең ұзын үңгір болып табылады. Оған ұқсас үңгір – Санта-Круз аралында орналасқан, әлі дамымаған, ұзындығы 1227 фут (374 метр) болатын Калифорниядағы Боялған үңгір. Сыйлық дүкенінің астында орналасқан киттерді көру палубасынан шамамен 20 миль (32 километр) қашықтықта теңізді көруге болады. Палубаның биіктігі 91 метр, сондықтан ол киттерді бақылау үшін танымал орынға айналды. Әдетте, кашалоттар Теңіз арыстандары үңгірінен жыл сайын бір рет көшіп өтеді, ал сұр киттер бірнеше айдан бастап жыл бойы кездеседі. Кейде шағын топтар көші-қондарын жақын маңдағы жерде аяқтап, жағалауға өте жақын тамақтанады.
The cave system is at sea level and the ocean continually washes into the main cavern which has a floor area of about and a vaulted rock dome about 125 feet (38 m) high. Southward from the main chamber, a low passage runs 1000 feet (305 m) to a sea level opening. This corridor is flooded at high tide and free of water at low tide. The western entrance is a short, high passage through which the ocean washes at all tide levels. At the north, a third entrance is about 50 feet (15 m) above the ocean which serves as an elevated observation area where the entire cave system and its wildlife are visible. Lichens, algae, and mineral stains cover the cavern walls with greens, pinks, purples, buffs, and reds on the rough surfaces, some of which are named Lincoln's Head, the Indian Maiden, and The Goddess of Liberty. The sea level portion of this cave and the sea cliff rocks just outside the cave have become, over the centuries, the only known mainland rookery and hauling area (wintering home) of the Steller's sea lion and—to a lesser extent—the California sea lion. The high vault is a natural resting place for sea birds. Many birds make their home at or near the Sea Lion Caves such as the pigeon guillemot, Brandt's cormorant, western, herring, and California gulls, tufted puffins, and the occasional hawk or bald eagle. Sea Lion Caves is one of the great sea caves of the world, and currently ranks 10th among the world's longest sea caves. With a measured length of 1,315 feet, it is the longest in the United States. A comparable cave is the undeveloped Painted Cave on Santa Cruz Island, California, which is 1,227 feet long. The whale watching deck, located below the gift shop, permits a seaward view of approximately 20 mile (32 km). The deck is at an elevation of 300 feet (91 m), making it a popular whale watching post. Typically, orcas are seen migrating once a year past the Sea Lion Caves, whereas the gray whale is seen anywhere from a few months to all year long. Small groups sometimes end their migration in the immediate vicinity, feeding very close to the shore.
Тарих
Теңіз арыстандарының үңгірлері 1880 жылы жергілікті теңізші капитан Уильям Кокс тапқан. Ол үңгірлерді зерттеу үшін бірнеше рет оралған, ал бірде дауылды ауа райы мен толқындардың күштілігінен бірнеше күнге тоқтап қалған. Ол жас теңіз арыстанын атып, оның жүзбе қанатының етін жеп, өмірін сақтап қалған. Оқиғаның растығына қарамастан, капитан Кокс 1887 жылы Орегон штатынан жерді сатып алғаны белгілі болды. Оның отбасы 1926 жылға дейін осы жерге иелік еткен. Сол кезде бұл аймақта жолдар болған жоқ. Жртасты беткейлер қой шабуына пайдаланылған. Үстіңгі төбеден үңгірлерге кіру мүмкіндігі 1927 жылы Р.Е. Клэнтон жерді сатып алғаннан кейін ғана қарастырылды, оның мақсаты үңгірлерді кәсіп ретінде ашу болған. 1930 жылы АҚШ-тың 101 тас жолы осы жерге жақындап келе жатқанда, Клэнтонға Дж.Г. Хоутон мен Дж.Е. Джейкобсон қосылды. Үш серіктес үңгірге қауіпсіз жол салу үшін барлық қаржыларын салым етуге келісті. 457 метрлік жол қиыршық тасқа қолмен қазылды. Төменде 135 сатылы ағаш мұнара үңгірдің солтүстік кіреберісіне дейін созылды. Құрылыстың қиындығы мен қауіп-қатеріне қарамастан, жол мен баспалдақтар келушілерге қауіпсіз кіруді қамтамасыз етті және 1932 жылдың тамызында Теңіз арыстандарының үңгірлері жұртшылыққа ашылды. Бастапқыда келушілер саны аз болды. 1934 жылға дейін тас жол қиыршықтан тұрды, ал 1937 жылға дейін тас жолды кесіп өту үшін 160 км аралығында бес паромдық өтпелі орын болды. Алайда, бұл тарту туралы ақпарат тарады және Теңіз арыстандарының үңгірлерін аралаушылардың саны 1942 жылға дейін бірте-бірте өсті, содан кейін Екінші дүниежүзілік соғысқа байланысты барлық демалыс сапарлары тоқтатылды. Осы арада Клэнтон 1934 жылы серіктестіктен шықты, ал Р.А. Соберт үлескер атанды. Үш отбасы 2006 жылға дейін Теңіз арыстандарының үңгірлерін басқарды, содан кейін Соберт және Джейкобсон отбасылары серіктестікті өздеріне алды. 1961 жылы лифт қосылғаннан кейін келушілер саны күрт артты. Лифттің құрылысы үш жылға созылды, бірақ 1961 жылдың маусымында Otis Elevator Company лифтті аяқтады. Оның сыйымдылығы 23 жолаушыға арналған, минут сайын 76 метр жылдамдықпен 63 метр биіктікке көтеріледі және сағатына 400 адамды тасымалдай алады. 2016 жылы жаңа лифт орнатылды.
Sea Lion Caves were discovered in 1880 by a local seaman, Captain William Cox, who entered the grotto through the western channel in a small boat on a calm day. He reportedly returned to explore the caves a number of times and on one occasion was marooned for several days because of stormy weather and rough ocean. He reportedly sustained himself by shooting a young sea lion and eating the meat of its flippers. Regardless of the incident's authenticity, it is established that Captain Cox purchased the land in 1887 from the State of Oregon. His family owned the property until 1926. There were no roads in the area at that time. The slopes of the rocky headlands were used for sheep pasture. Access to the caves from the hillside above was not even considered until after the land was acquired by R. E. Clanton in 1927, with the specific intention of opening the caves as a business. In 1930, when it became probable that U. S. Route 101 would be completed going past the site, Clanton was joined by J. G. Houghton, and J. E. Jacobson. The three partners decided to risk all their money to build a safe access to the cave. A 1500 feet (457 m) trail was excavated by hand into the face of the cliff. At the bottom, a 135 step wooden tower was extended down to the north entrance of the caves. Despite the difficulty and danger of the construction, the trail and stairs provided safe access for visitors and the Sea Lion Caves opened to the public in August 1932. The traffic was light at first. The highway was a gravel road until 1934, and until 1937 there were five ferry crossings within 100 miles to traverse the highway. However, word of the attraction spread and the number of people visiting the Sea Lion Caves slowly grew until 1942, when virtually all recreational travel halted due to World War II. Meanwhile, Clanton withdrew from the partnership in 1934 and R. A. Saubert became part owner. The three families operated the Sea Lion Caves until 2006, when the Saubert and Jacobson families took over the partnership. In 1961, the addition of an elevator resulted in a sharp rise in the number of visitors. The elevator took three years to build, but by June 1961, Otis Elevator Company completed the elevator. It has a capacity of 23 passengers and travels 208 feet (63 m) at 250 feet per minute It can accommodate 400 people per hour. In 2016, a new elevator was installed.