Даниеле Барбаро: Венециялық ғалым, дипломат және сәулетші
Daniele Barbaro
Даниеле Барбаро (1514-1570) – италияндық дін қызметкері, дипломат, сәулетші, жазушы. Витрувийді зерттеген, Палладионың қолдаушысы, өнер мен математика сардары.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Италиялық дін қызметкері және дипломат
Italian cleric and diplomat
Даниэле Маттео Альвизе Барбаро (сондай-ақ Барбарус) (8 ақпан 1514 – 13 сәуір 1570) – итальян дін қызметкері және дипломат. Ол сонымен қатар сәулетші, сәулет туралы жазушы, Витрувийдің аудармашысы және оған түсіндірмелер жазушы болды. Барбароның даңқы көбінесе өнер, әдебиет және математика саласындағы мол еңбегіне байланысты. Мәдениетті гуманист, ол Торквато Тассоның досы және жақтасы, Андреа Палладионың демеушісі және Пьетро Бембоның шәкірті болды. Франческо Сансовино Даниэледі Палладиомен және Франческоның әкесі Жакопомен бірге үш ең жақсы венециялық сәулетшінің бірі деп есептейді.
Daniele Matteo Alvise Barbaro (also Barbarus) (8 February 1514 – 13 April 1570) was an Italian cleric and diplomat. He was also an architect, writer on architecture, and translator of, and commentator on, Vitruvius. Barbaro's fame is chiefly due to his vast output in the arts, letters, and mathematics. A cultured humanist, he was a friend and admirer of Torquato Tasso, a patron of Andrea Palladio, and a student of Pietro Bembo. Francesco Sansovino considered Daniele to be one of the three best Venetian architects, along with Palladio and Francesco's father Jacopo.
Өмірбаян
Ол Венецияда Франческо ди Даниэле Барбаро мен Елена Пизани, банкир Альвизе Пизани мен Сесилия Джустинианның қызы болып дүниеге келді. Барбаро Падуа университетінде философия, математика және оптика пәндерін оқыды. Ол университеттегі ботаникалық бақты жобалауға қатысқан деп есептеледі. Барбаро Венеция Республикасының Лондондағы Эдуард VI сарайына елшісі және Трент кеңесіндегі өкілі қызметін атқарды. 1561 жылы Папа Пий IV оны кардинал етіп тағайындады, бірақ дипломатиялық қиындықтарды болдырмау үшін бұл құпия сақталды. Алайда, Пий бұл тағайындауды жарияламағандықтан Барбаро ешқашан кардинал болған жоқ. 1550 жылы ол Аквилея патриархы болып сайланды, бұл шіркеулік лауазымды Венеция Сенаты бекітуі тиіс болды. Әкесі қайтыс болғаннан кейін ол ағасы Маркантонио Барбаромен бірге елдік мүлікті мұраға алды. Олар Палладиоға ортақ үйлері – Вилла Барбароны жобалауды тапсырды, қазір бұл үй ЮНЕСКО-ның Дүниежүзілік мұра тізіміне енген. Палладио мен Барбаро бірге Римге саяхат жасады, ал вилланың архитектурасы олардың ондағы ежелгі ғимараттарға деген қызығушылықтарын көрсетеді. Вилланың ішкі жағы Паоло Веронезе салған фрескалармен безендірілген, ол сонымен қатар Даниэльдің майлы портреттерін жасады; осы мақалада берілген суреттердің бірінде ол венециялық аристократ киімінде, екіншісінде дін қызметкері киімінде бейнеленген. Барбаро Удинеде қайтыс болды. Оның өсиетімен сатып алынған және жасалған астрономиялық құралдар туралы мәліметтер қамтылған. Даниэле ағасы Маркантонионың пайдасына мұрасын бас тартты және отбасылық қабір орнына Сан-Франческо-делла-Винья шіркеуінің артында белгісіз жерге жерленді. Даниэле Батиста Франкоға шіркеу үшін Мәсіхтің шомылдырылуы (шамамен 1555 жыл) бейнеленген алтарьдық суретті жасауды тапсырды.
He was born in Venice, the son of Francesco di Daniele Barbaro and Elena Pisani, daughter of the banker Alvise Pisani and Cecilia Giustinian. Barbaro studied philosophy, mathematics, and optics at the University of Padua. He has been credited with the design of the university's botanical garden. Barbaro served the Republic of Venice as ambassador to the court of Edward VI in London and as representative at the Council of Trent. In 1561 Pope Pius IV appointed him a cardinal in pectore, that is, secretly, to avoid causing diplomatic complications, but since Pius never made the appointment public Barbaro was never a cardinal. In 1550 he was elected Patriarch of Aquileia, an ecclesiastical appointment that required the approval of the Venetian Senate. On the death of his father, he inherited a country estate with his brother Marcantonio Barbaro. They commissioned Palladio to design their shared country home Villa Barbaro, which is now part of a World Heritage Site. Palladio and Barbaro visited Rome together and the architecture of the villa reflects their interest in the ancient buildings they saw there. The interior of the villa is decorated with frescoes by Paolo Veronese, who also painted oil portraits of Daniele; one reproduced in this article shows him dressed as a Venetian aristocrat, the other shows him in clerical dress. Barbaro died in Udine. His will refers to his collection of purchased and constructed astronomical instruments. Daniele renounced his inheritance in favor of his brother Marcantonio and was buried in an unmarked grave behind the Church of San Francesco della Vigna instead of the family chapel there. Daniele commissioned the church's altarpiece of The Baptism of Christ (c. 1555) by Battista Franco.