Кіріспе

Математикада корона теоремасы – ашық бірлік дискідегі шектелген голоморфтық функциялардың спектрі туралы теорема, бұл теорема алғаш болжанып, кейін дәлелденді. Коммутативті Банах алгебрасы және Харди кеңістігі H∞ ашық бірлік дискідегі шектелген голоморфтық функциялардан тұрады. Оның спектрі S (жабық максималды идеалдар) D ашық ішкі кеңістігін қамтиды, себебі D-дегі әрбір z үшін f(z) = 0 болатын функциялардан тұратын максималды идеал бар. D ішкі кеңістігі S спектрін толығымен құрай алмайды, себебі спектр – компакт кеңістік, ал D – емес. S-те D-нің жабылуының толықтығы корона деп аталды, ал корона теоремасы коронаның бос екенін, яғни ашық бірлік дискі D спектрде тығыз екенін көрсетеді. Басқаша айтқанда, f1, …, fn элементтері H∞-ның бірлік идеалын жасайды, егер және тек қана бірлік шардың бойында δ>0 болатын жағдай орындалса. Ньюман корона теоремасын интерполяциялық есепке келтіруге болатынын көрсетті, ал оны кейін Карлесон дәлелдеді. 1979 жылы Томас Вольф корона теоремасының қарапайым (бірақ жарияланбаған) дәлелін ұсынды, ол туралы мәліметтер осы жерде келтірілген, ал Коул кейіннен бұл нәтижені барлық ашық Риман беттеріне қолдану мүмкін емес екенін көрсетті. Карлесонның жұмысының нәтижесінде Карлесон шарасы енгізілді, ол қазіргі заманғы функциялар теориясында өте пайдалы құрал болып табылады. Корона теоремасының әрбір жазық домен үшін немесе жоғары өлшемді домендер үшін нұсқалары бар ма деген сұрақ әлі де ашық. Егер корона теоремасында шекараға дейін үздіксіздік болжамы қолданылса, онда қорытынды коммутативті Банах алгебрасы теориясынан оңай шығады.