Грекия тағының мұрагері: Спарта герцогі атағының тарихы
Duke of Sparta
Грекия патшасының мұрагері үшін 1868 ж. құрылған «Спарта герцогі» атағы, конституциялық шектеулерге қарамастан, тарихи маңызы бар. Грек тарихы, монархия.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Спарта герцогы (Katharevousa: Δοὺξ τῆς Σπάρτης, Demotic Greek: Δούκας της Σπάρτης) – 1868 жылы Грекия Корольдігінің мұрагерлік ханзадасын белгілеу үшін тағайындалған атақ. Оның құқықтық мәртебесі ерекше болды, себебі Грекия Конституциясы грек азаматтарына дворяндық атақтар беруді немесе қабылдауды тыйым салған. Осы себепті, ол көбінесе шетелде қолданылды, ал Грекияда тек сирек және ресми емес жағдайларда ғана еске алынды. 1868 жылдың 21 шілдесінде/2 тамызында туған тәж мұрагері Константиннің (кейіннен Константин I патша) тууы Грекияда кеңінен тойланды, әсіресе мұрагердің есімі Византия императорлық дәстүрімен және «Мегали идеясы» құрамындағы территориялық талаптармен байланысты болды. Осының нәтижесінде, 22 тамыз/3 қыркүйекте тәж мұрагерінің крещениесі күні премьер-министр Димитриос Вульгаристің бастамасымен жарлық шығарылды. Алайда, бұл жарлық Грекия Конституциясының 3-бабына қайшы келді, ол шетелдік дворяндық атақтарды мойындауға немесе грек азаматтарына оларды беруге тыйым салады. Бұл дәстүр Грекияның Тәуелсіздік соғысы кезінде қалыптасқан, тіпті оның көптеген жетекші тұлғалары бұрын осындай атақтарға ие болған болатын. Дегенмен, тәж мұрагері Константин 1913 жылы таққа отырғанға дейін – 45 жыл бойы халықаралық аренада «Спарта герцогы» ретінде танылды. Бұл кейбір беделді басылымдардың «Спарта герцогы» атағы «Грекияның тәж мұрагері» атағымен бірдей деген жаңылыс пікірге әкелді, сондықтан атақ уақыт-уақытпен қайта пайда болды. Бірақ Грекияның ешбір кезекті тәж мұрагері ресми түрде осылай аталған емес. «Διάδοχος» термині (сөзбе-сөз «мұрагер») – бұл функционалдық сипаттама, ол дворяндық атақпен байланысты емес және тарихи тұрғыдан мұрагерлік позицияны жалпы белгілеу үшін қолданылған, тек Грекия тағына ғана емес.
Duke of Sparta (Katharevousa: Δοὺξ τῆς Σπάρτης, Demotic Greek: Δούκας της Σπάρτης) was a title instituted in 1868 to designate the Crown Prince of the Kingdom of Greece. Its legal status was exceptional, as the Constitution of Greece forbade the award or acceptance of titles of nobility for Greek citizens. Consequently, it was mostly used abroad, and only occasionally and unofficially within Greece. The birth of Crown Prince Constantine (later king as Constantine I) on 21 July/2 August 1868 was widely celebrated in Greece, especially as the heir apparent's name resonated with the Byzantine imperial tradition and the irredentist aspirations enshrined in the "Megali Idea". As a result, on the day of the Crown Prince's baptism on 22 August/3 September, at the initiative of the Prime Minister Dimitrios Voulgaris, However, this decree was contrary to Article 3 of the Greek constitution, which expressly prohibited the recognition of foreign titles of nobility or the conferment of such on Greek citizens, a tradition that had been established already during the Greek War of Independence, even though several of its leading figures had previously borne such titles. However, Crown Prince Constantine was known as "HRH The Duke of Sparta" on the international scene from his birth until his accession in 1913—for 45 years. This again led to the misunderstanding of various, quite respectable publications that the title "Duke of Sparta" was synonymous with that of "Crown Prince of Greece", and the title has thus re surfaced from time to time, but neither of the successive Crown Princes of Greece have ever been officially styled thus. The term (literally, "heir"), which is a functional description and does not have any connotations of a title of nobility, has been historically employed to denote the position of heir apparent in general—not limited to the Greek throne—instead.