Кіріспе
Жаңа Оңтүстік Уэльс аймағындағы Австралияның абориген халқы Курингай (сондай-ақ Ku ring gai, Kuring gai, Guringai, Kuriggai) – Гамилярайдың оңтүстік шекарасы мен Сидней маңындағы аумақты мекендеген, сондай-ақ осы аумақтың бір бөлігінде өзінің ерекше тілі болған тарихи халықты атауға қолданылатын этноним.
Kuringgai (also spelled Ku ring gai, Kuring gai, Guringai, Kuriggai) (,) is an ethnonym referring to an Indigenous Australian people occupying the territory between the southern borders of the Gamilaraay and the area around Sydney, and an historical people with its own distinctive language, located in part of that territory.
Этнонимнің пайда болуы
1892 жылы этнолог Джон Фрейзер Ланселот Эдвард Трэлкельдтің Авабакал халқының тілі туралы еңбегін, «Австралиялық грамматиканы» ұзақ толықтырулармен бірге редакциялап, қайта жариялады. «Туған тайпалар мекендеген Жаңа Оңтүстік Уэльстің картасы» және оны қоса берілген мәтінде ол Куринггай терминін Жаңа Оңтүстік Уэльстің орталық жағалауының үлкен бөлігінде тұратын адамдарға қатысты қолданады. Ол Трэлкельд сипаттаған тілді үлкен тілдің диалектісі деп қарастырды, оның әртүрлі түрлері Жаңа Оңтүстік Уэльстегі көптеген басқа тайпалармен айтылды. Осы тіл блогын анықтау үшін ол Куриггай/Куринггай сөзін қолданды: біз қазір бұл диалекттің қазіргі Сидней жерін басқарған кіші тайпалар айтқан тілмен бірдей екенін және олардың барлығы бір үлкен тайпаның, Куринггайдың бөліктерін құрағанын білеміз. Фрейзер өзінің Куринггай тілдер отбасының солтүстігінде бірнеше тайпаларды тізімдейді: Гамиларай және олардың кіші тайпалары Уаларай және Вейлуан. Картаға қоса берілген мәтінде ол былай дейді: Келесі ірі тайпа – теңіз жағалауындағы Куринггай. Олардың таурай (оңдау жері немесе аумағы) солтүстікке қарай Маклей өзеніне дейін созылатыны белгілі, ал оңтүстікке қарай ол Хоуксбериге жеткенін анықтадым. Кейін Сидней мен оның оңтүстігіндегі жергілікті халықтың тілін зерттеу арқылы және басқа да зерттеулер арқылы мен бұл жерді Куринггай тайпасының кіші тайпалары мекендегеніне көз жеткіздім. Норман Тиндейл 1974 жылы барлық белгілі австралиялық тайпаларды классикалық зерттеуінде Фрейзердің болжамдарын «жаман» деп қарастырды және «әрине, аборигендер туралы бұрын-соңды жарияланған ең дұрыс емес және бұрмаланған есеп. Оның тайпалық атауларының көбісі таза артефакттар болды», әрқайсысы бірнеше түрлі тайпалық жекелікті ойлап тапқан таңба астында қосу үшін құрылған: осылайша оның Пайкалюнг туралы қиялы 10 тайпалық бірлікті бір-біріне ұрып-соқты; оның Юнгаи ұлты Аневан, Жукамбал және Квиамбалды біріктіреді; оның Вачигару Банбай, Гумбайнггирр, Нгаку және кейбір Дунгуттилерді бір ойдан шығарылған бірлікке ыдыратып жібереді. Тіпті оның Уаларайды мойындауы 5 түрлі аборигендік қоғамды қамтиды. Авабакалдар туралы өз мақаласында ол былай деп жазады: Авабакалдар – Фрейзер кездейсоқ Куринггай терминін қолданған тайпалардың бірі. Фрейзер бір «ұлтты» анықтаған кезде, Тиндейл Таравал, Эура, Дхарук, Даркинжанг, Авабакал, Ворими, Воннаруа, Бирпай және Нгамба сияқты түрлі тайпалардың жиынтығын анықтады. Артур Капелл төрт жыл бұрын жазған, керісінше, Куринггай/Гуринггай кейбір нақты тарихи шындықты білдіреді және Порт-Джексонның солтүстік жағында, кем дегенде, Тюггера көлдеріне дейін сөйлейтін тілге лайықты атау болды. Ол «Карри/Куринггай» деген тақырыпта: Питтвотер халқының тілі туралы сөз қозғайды деп қорытындылады және оңтүстіктегі, Порт-Джексонның солтүстік жағалауларындағы және кем дегенде Брокен шығанағына дейін созылатын белгілі Каммерайгалды қамтиды. Бұл «Сидней» тілі Порт-Джексонды кесіп өтпеді деген жоғарыдағы мәлімдеменің негізі. Вал Аттенброу Капеллдің тәуелсіз Гуринггай туралы талабын жоққа шығарды, ал Аманда Лиссаргау мен Джим Уэфер материалды қайта талдап, сөзді «Авбакал» деп аталатын «Хантер-Ривер-Лейк-Маккуори тілі» деп белгіледі. Джефф Форд өзінің «Darkiñung recognition: an analysis of the historiography for the Aborigines from the Hawkesbury Hunter Ranges to the Northwest of Sydney (2010)» атты диссертациясында, 8 және 9-тарауларда, атап айтқанда, Трэлкельд, Фрейзер, Мэтьюс және басқалардың жұмыстарын зерттейді және Куринггайлар шын мәнінде «Ваннунгин» болды деп анықтады. Бұл адамдар Телькельдпен жұмыс істеген, ал Фрейзер оларды Авабакал деп атаған.
we have now come to know that this dialect was essentially the same as that spoken by the sub tribes occupying the land where Sydney now stands, and that they all formed parts of one great tribe, the Kuriggai. Fraser lists a number of tribes to the north of his assumed Kuriggai language family: the Gamilaraay and their sub tribes, the Ualarai and Weilwan. In the text accompanying his map, he states:
The next great tribe is the Kuringgai on the sea coast. Their taurai (hunting ground or territory) is known to extend north to the Macleay River, and I found that southwards it reached the Hawkesbury. then after, by examining the remains of the language of the natives about Sydney and southwards, and by other tests, I assured myself that the country thereabout was occupied by sub tribes of the Kurringgai. Norman Tindale, in his 1974 classic survey of all known Australian tribes, was dismissive of Fraser's conjecture as "poor" in details, and "unquestionably the most inaccurate and garbled account ever published about the aborigines. Many of his tribal names were pure artifacts", each created to subsume under an invented label several different tribal identities: thus his fantasy of a Paikalyung crushed together 10 tribal units; his Yunggai nation throws together the Anēwan, Jukambal and the Kwiambal; his Wachigaru dissolves into one fictional unity the Banbai, Gumbaynggirr, Ngaku and some of the
Dunghutti. Even his acknowledgement of the Ualarai actually sweeps up 5 distinct aboriginal societies. Under his heading for the Awabakal, he writes:
the Awabakal are the central one of a series of tribes to which the arbitrary term Kuringgai has been applied by Fraser. Where Fraser discerned one "nation", Tindale defined a conglomeration of distinct tribes such as the Tharawal, Eora, Dharuk, Darkinjang, Awabakal, Worimi, Wonnarua, Birpai and Ngamba. Arthur Capell, writing four years earlier, thought to the contrary that Kuringgai/Guriŋgai denoted some substantive historical reality, and was an appropriate name for the language spoken on the north side of Port Jackson northwards at least as far as Tuggerah Lakes. He concluded under the heading ''Karee/Kuringgai' that the reference is to:
the language of the Pittwater people, and included the well known Cammeraygal on the extreme south, along the northern shores of Port Jackson, and stretched as far north at least as Broken Bay. This is the basis for the statement above that the "Sydney" language did not cross Port Jackson
Val Attenbrow dismissed Capell's claim for an independent Guriŋgai, while Amanda Lissarrague and Jim Wafer reanalyzed the material and concluded the word denoted the "Hunter River Lake Macquarie language", otherwise known as Awabakal. Geoff Ford in his thesis, "Darkiñung recognition : an analysis of the historiography for the Aborigines from the Hawkesbury Hunter Ranges to the Northwest of Sydney (2010)" Chapters 8 & 9 in particular investigates the work of Threlkeld, Fraser, Matthews and others and determined that the Kuringgai were actually the "Wannungine". These were the same people that Thelkeld worked with and Fraser identified as Awabakal.