Екінші дүниежүзілік соғыстағы АҚШ әскери авиациясының радио жүйесі

Кіріспе

Екінші дүниежүзілік соғыстағы АҚШ әскери ұшақтарының радио жүйесі

AN/ARC 5 командалық радио жиынтығы – екінші дүниежүзілік соғыс кезінде және одан кейінгі жылдары АҚШ Әскери-теңіз күштерінің ұшақтарында тасымалданған радио қабылдағыштар, хабар таратушылар және керек-жарақтар сериясы. Ол "ұшақтарға байланыс және навигациялық мүмкіндіктерді қамтамасыз ететін толыққанды көп арналы радио хабар тарату және қабылдау жиынтығы. LF, MF, HF компоненттері дауыс, тондық модуляция және үздіксіз толқын (cw) сигналдарын беру және қабылдау үшін жасалған". Оның икемді дизайны AM радиотелефондық дауыстық байланыс, сондай-ақ модуляцияланған үздіксіз толқын (MCW) және үздіксіз толқын (CW) Морзе код режимдерін қамтамасыз етті, бұл мүмкіндіктер сол кезеңдегі басқа да Әскери-теңіз күштерінің ұшақтарындағы байланыс жиынтықтарында кең таралған. Бұл Әскери-теңіз күштерінің ARA/ATA командалық жиынтығының жетілдірілген нұсқасы болды. SCR 274 N деп белгіленген ұқсас құрылғылар АҚШ Армиясының ұшақтарында қолданылды. Армия жиынтығы AN/ARC 5-ке емес, ARA/ATA-ға негізделген. ARA/ATA және SCR 274 N сериялары, үш серияның да үйлесімсіздігіне әкелетін шағын айырмашылықтарға қарамастан, бейресми түрде "ARC 5" деп аталады. AN/ARC 5 сияқты, ARA/ATA және SCR 274 N AM дауыстық байланысқа және екі тараптан MCW және CW Морзе кодты қолдану мүмкіндігіне ие болды.

Тарих

AN/ARC 5 командалық жиынтығы АҚШ Әскери-теңіз күштері тарапынан Екінші дүниежүзілік соғыстың соңғы кезеңінен бастап соғыстан кейінгі кезеңге дейін қолданылды. Ол ұшақтар арасында байланыс орнату, навигация және базамен байланыс үшін түрлі ұшақ түрлеріне орнатылды. Құрылғылар МФ, HF және VHF спектрінің көп бөлігін қамтыды. Окталдық вакуумдық түтіктерді пайдаланғанына қарамастан, олар ықшам, берік және жеңіл болды. Соғыстан кейін көптеген құрылғылар қолданыстан шығып, әуесқойлар радиосы үшін қайта жабдықталды. "ARC 5" термині AN/ARC 5 сериясына дұрыс қолданылғанмен, ARA/ATA және SCR 274 N командалық жиынтықтарына қатысты жиі қолданылатын, бірақ дұрыс емес термин болып саналады, соның ішінде 1930 жылдардың соңында Aircraft Radio Corporation компаниясы жасағандары да. AN/ARC 5 жүйесінің алдындағысы – 1940 жылы қолданысқа енгізілген АҚШ Әскери-теңіз күштерінің ARA/ATA жүйесі. ARA және ATA белгілемелері – Екінші дүниежүзілік соғысқа дейінгі Әскери-теңіз күштерінің жабдықтарының номенклатурасы. ARA-ның негізгі құрылғылары – 0,19-дан 9,1 МГц-ке дейінгі бес қабылдағыш, олардың әрқайсысы жеке динамикалық қуат көзімен жабдықталған. ATA-ның негізгі құрылғылары – 2,1-ден 9,1 МГц-ке дейінгі бес хабар таратушы, олар ортақ хабар таратушы динамикалық генераторы/экрандық модулятор құрылғысын пайдаланады. Көптеген құрылғылар Aircraft Radio Corporation (USN өндіруші коды CBY) компаниясымен жасалған. Stromberg Carlson (USN өндіруші коды CCT) компаниясы да көптеген құрылғыларды жасады. АҚШ армиясының әуе корпусы ұшақтарын жарақтандыру үшін 1941 жылы АҚШ армиясы ARA/ATA диапазонынан радиолардың қысқартылған жиынтығын қабылдады. SCR 274 N деп аталған бұл армиялық радиолар электрлік тұрғыдан ARA/ATA құрылғыларына ұқсас болды, бірақ қабылдағыш шығысы және модулятордың аудио-трансформаторының шығыс кедергісі бойынша ерекшеленді. Құрылымдық және сыртқы түрі жағынан олар дерлік бірдей болды, бірақ кейінірек жасалған құрылғылар әскери-теңіз күштерінің жиі қара бояуынан өзгеше, боялмаған алюминийден жасалған. SCR 274 N белгілемесі – Екінші дүниежүзілік соғысқа дейінгі армиялық жабдықтардың номенклатурасы. Армия ешқашан ARA 1,5–3,0 МГц қабылдағышын немесе ATA 2,1–3,0 МГц хабар таратушысын сатып алмады. Бастапқыда ол 3,0–4,0 МГц хабар таратушыны және 0,52–1,5 МГц қабылдағышты сатып алмады, бірақ 3,105 МГц жалпы азаматтық әуежай жиілігінде байланыс орнату қажеттілігі және АҚШ Әскери-әуе күштерінің AN/ARR 1 бағыттағыш адаптерін пайдалануы (төменде қараңыз) SCR 274 N жиынтығына осы құрылғыларды қосуға итермеледі. Армияның алғашқы құрылғыларын Aircraft Radio Corporation жасады, бірақ басым көпшілігі Western Electric компаниясымен, сондай-ақ Colonial Radio және басқаларымен жасалды. 1943 жылдың соңында АҚШ Әскери-теңіз күштері жаңа бірлескен армия-теңіз (JAN) номенклатурасымен AN/ARC 5 аталатын ARA/ATA радиоларының жақсартылған және икемдірек жиынтығын пайдалануға енгізді. Құрылымдық және сыртқы түрі жағынан AN/ARC 5 сериясы бұрынғы құрылғыларға ұқсас, бірақ қабылдағыштар мен хабар таратушылар электрлік тұрғыдан біршама өзгеше. Төрт арналы кристаллмен басқарылатын VHF AM режимін қамтамасыз ететін қабылдағыш және хабар таратушы қосылды, сонымен қатар 0,5–2,1 МГц жиілік диапазонын қамтитын сирек кездесетін хабар таратушылар жиынтығы да болды. Әскери-теңіз және армиялық жүйелердің негізгі құрылғылары әдетте үш қабылдағыш және екі хабар таратушы тіректе орнатылды. Қызметте болмаған құрылғыларды ұшақ бортында басқа радиожабдықтардың баптау құрылғыларын сақтайтын сияқты сақтауға болады.

The AN/ARC 5 command set was used by the US Navy from the latter part of World War II into the post war era. It was fitted in many different aircraft types for communication between aircraft, navigation, and communication back to base. Units were available that covered much of the MF, HF, and VHF spectrum. Despite the use of octal base vacuum tubes, they were compact, rugged and light weight. Many became surplus after the war and were often converted for amateur radio use. The term 'ARC 5', while correctly applied to the AN/ARC 5 series, has also come to be a generic, though incorrect, term for the ARA/ATA and SCR 274 N command set units, including those designed by the Aircraft Radio Corporation in the late 1930s. The antecedent of the AN/ARC 5 system was the U. S. Navy's ARA/ATA system, initially deployed in 1940. The designations ARA and ATA are a pre World War II Navy equipment nomenclature. The major units of the ARA are five receivers covering 0.19 to 9.1 MHz, each unit with its own dynamotor power supply. The major units of the ATA are five transmitters covering 2.1 to 9.1 MHz, using a common transmitter dynamotor/screen modulator unit. Most units were made by the Aircraft Radio Corporation (USN manufacturer's code CBY). Many units were also made by Stromberg Carlson (USN manufacturer's code CCT). To equip US Army Air Corps planes, the US Army adopted in 1941 a reduced set of radios from the ARA/ATA range. Designated SCR 274 N, these Army radios were electrically almost identical to their ARA/ATA counterparts, except for receiver output and modulator sidetone audio transformer output impedance. Structurally and in appearance, they were virtually identical except for most later units being left unpainted aluminum in contrast to the black wrinkle finish of the Navy sets. The designation SCR 274 N is a pre World War II Army equipment nomenclature. The Army never acquired the ARA 1.5 to 3.0 MHz receiver, nor the ATA 2.1 to 3.0 MHz transmitter. Initially, it did not acquire the 3.0 to 4.0 MHz transmitter, nor the 0.52 to 1.5 MHz receiver, but the need to communicate on the common civil airfield frequency of 3.105 MHz plus the anticipated USAAF use of the AN/ARR 1 homing adapter (see below) compelled adding these units to the SCR 274 N. Early Army units were made by Aircraft Radio Corporation, but the vast majority was made by Western Electric, plus a few by Colonial Radio and others. In late 1943, the U. S. Navy fielded an improved and more flexible set of its ARA/ATA radios under the new Joint Army Navy (JAN) nomenclature of AN/ARC 5. Structurally and in appearance, the AN/ARC5 series is almost identical to the former units but both receivers and transmitters are somewhat different electrically. A receiver and transmitter were added that provide four channel crystal controlled VHF AM operation, along with a rarely encountered set of transmitters that provide coverage of 0.5 to 2.1 MHz. The main units of both the Navy and the Army systems were usually installed in three receiver racks and two transmitter racks. Units not in service could be stored on board the aircraft, just as one would store tuning units of other types of radio equipment.

Сипаттамалар

Келесі кесте ARA/ATA, SCR 274 N және AN/ARC 5 құралымдарының негізгі бөліктерін көрсетеді, олар әдетте үш қабылдағыш және екі таратушыдан тұратын жүйе құруға мүмкіндік береді, бірақ басқа да конфигурациялар да қолданылуы мүмкін. Сонымен қатар, бірнеше қосымша құралымдар тізімделген. Құрылғы идентификаторы бағанында бос орын болса, онда бұл жүйе үшін эквивалентті құрылғы болмаған. A.R.C. – «Әуе кемесі радио корпорациясы» деген сөздердің аббревиатурасы. Осы құралымдарға қызығушылық XXI ғасырға дейін сақталып келеді.

Басқа пайдаланушылар

Стандартты хабар тарату жолағында жұмыс істейтін T 16 және T 17 таратушыларын артық нарықта табу өте қиын болды, бірақ кейбіреулер оларды B+ желісіне модуляциялық трансформатор және 50 ватттық PA, гитара немесе 'HI FI үй ойын-сауық күшейткіші болатын қолайлы дыбыс күшейткіші қосып, төмен қуатты "пират" AM станциялары ретінде пайдаланды. Тюнинг жүйесі құрылғыны AM хабар тарату үшін кез келген тік немесе дипольді антеннаға қосып жұмыс істеуге мүмкіндік берді. Бұл құрылғының эфирдегі сапасы өте жақсы болды. 1960 жылдары Чикаго маңындағы үш түрлі оператор бір Т 17 таратушысын 1580 жиілігінде үш түрлі жерде пират станциясы ретінде қолданды, ал жергілікті FCC кеңсесі әр станцияға рейд жасады. Соңғы рейдке түскен оператор ARC5 құрылғысын ультрадыбыстық ингаляторды (тұндырғышты) басқару үшін пайдаланды.