"The Bongos: Хобокендік инди-поп тобының тарихы"

Кіріспе

The Bongos – Ричард Барон басқарған, Нью-Йорк қаласының өнер ортасынан пайда болған, негізінен 1980-ші жылдары белсенді болған, Нью-Джерси штатының Хобокен қаласындағы американдық пауэр-поп тобы. Олардың ерекше музыкалық стилінің арқасында Хобокен инди-поп қауымдастығының дамуына зор үлес қосты, колледж радиоларының сүйіктісіне айналды және MTV пайда болған кезде жалпыұлттық деңгейде танылды. Олардың "Numbers with Wings" әні үлкен жанкүйерлер қатарын жинады және алғашқы MTV Video Music Awards сыйлығына ие болды. Басқа бірнеше топтармен бірге, The Bongos альтернативті рок қозғалысының өркендеуіне мұрағатталды.

Тарих

The Bongos вырос из группы под названием "a", в которую входили три оригинальных участника Bongos и Гленн Морроу, который позже сформировал Individuals и помог основать Bar/None Records. Группа "a" первой выступила в Maxwell's, рок-н-ролльном клубе в Хобокене. Группой руководил Ричард Барон на вокале и гитаре, в нее также входили Роб Норрис, ранее из Zantees, на басу и Фрэнк Джаннини на барабанах. Джеймс Мастро, позже из Health & Happiness Show, присоединился к группе в качестве гитариста после выхода их первого LP. Группа активно выступала в Хобокене и Нью-Йорке и гастролировала по Великобритании и Европе, прежде чем отправиться в тур по США.

The Bongos появился в Хобокене, штат Нью-Джерси, в 1980 году. Они быстро завоевали популярность на площадках новой волны и новой волны Манхэттена, таких как Tier 3 и Mudd Club, с гитарным поп-звучанием, в котором сильно чувствовалось влияние авангарда и энергичной танцевальной музыки. Одним из первых выступлений трио было сопровождение скрипачки Хелен Хук из легендарной группы Deadly Nightshade (одной из первых полностью женских рок-групп 1970-х годов) в Gerde's Folk City. Хук сыграла важную роль в создании первого демозаписи группы. Вскоре хорошо принятые выступления в Hurrah, Danceteria, а затем The Ritz закрепили за ними репутацию особенно эффективных исполнителей вживую. Что отличало их от других групп того времени, так это внезапные гитарные всплески или, в записях, саксофонные импровизации, которые перекликались с работами Лу Рида, Орнетта Коулмана или Капитана Бифхарта в контексте чистой, мелодичной поп-песни. Кроме того, в отличие от многих своих современников, группа смело исследовала чувственные танцевальные ритмы, которые сделали их записи любимыми на танцполах. Они подписали контракт с британским лейблом Fetish Records, в состав которого входили в основном ранние индустриальные, экспериментальные и пост-панк группы. Находясь в Лондоне и выступая в The Rainbow Theatre, Dingwall's и модном Cabaret Futura, Bongos записали свои ранние синглы и хорошо принятый дебютный EP Time and the River для Fetish. Обложки этих релизов были созданы влиятельным графическим дизайнером Невиллом Броди, который вскоре стал дизайнером журнала The Face. nevile brody – Google Search Интерес группы к авангардной музыке познакомил их с такими артистами, как Throbbing Gristle и Clock DVA, которые выступали с ними вживую в Лондоне и в их записях. Их дебютный американский альбом Drums Along the Hudson, составленный из британских синглов группы, был выпущен в 1982 году и получил широкое признание с обеих сторон Атлантики. Trouser Press предположил, что группа "может обменять определенное количество содержания на легкую привлекательность", но добавил, что "нет лучшего музыкального эквивалента взбитых сливок". Роберт Кристагау, пишущий в Village Voice, сухо заметил, что "несмотря на всю их прыгучесть и оригинальность [песни] все еще незначительны, а тексты песен Ричарда Барона настолько уклончивы, что возникает вопрос, каков его замысел". Однако в 2007 году Джим Дереготис написал в Chicago Sun Times: "Первоначальное впечатление наивности компенсируется обманчиво простыми текстами, которые на самом деле намекают на глубокие, темные тайны и непостижимые мистические загадки". В 1981 году кавер-версия группы T. Rex "Mambo Sun", написанная Марком Боланом, достигла 22-го места в чарте Billboard Dance Club. Процветающая поп-сцена Хобокена, вызванная Bongos и Maxwell's, привлекла внимание национальных СМИ и привлекла в город множество групп и поклонников. В статье от 1 августа 1982 года в разделе "Недвижимость" New York Times намекалось на популярность сцены как на влияние на рост арендной платы и стоимости недвижимости. После гастролей по стране в поддержку Drums Along the Hudson, включая тридцать концертов с The B 52s, Барон и Мастро отправились в "Drive In Studios" Митча Истера в Уинстон-Салеме, Северная Каролина, чтобы записать свой собственный дуэтный альбом под названием Nuts & Bolts. Альбом, спродюсированный Истером, демонстрировал более акустическое звучание, и каждая сторона представляла песни и ведущий вокал либо Барона, либо Мастро. В 1983 году группа подписала контракт с RCA Records, которая впоследствии выпустила мини-альбом Numbers With Wings. Критик New York Times Роберт Палмер, сам бывший музыкант из Хобокена с группой Insect Trust, отметил это как начало творческого упадка Bongos, посетовав на "гладкие, перепроизведенные записи, которые уничтожили сырую энергию, которую группа первоначально демонстрировала". Тем не менее, альбом породил популярное и изобретательное музыкальное видео MTV на заглавную песню (номинированное на "Лучшую режиссуру" на MTV Video Music Awards 1984 года), а сама песня оставалась на первом месте в чарте College Music Journal (CMJ) в течение шести недель подряд. Альбом также включал в себя танцевальный хит в стиле "племенной" "Barbarella". Интенсивный график гастролей, включавший более 300 концертов в год, поддерживал популярность на радио и MTV. Их следующий альбом, вдохновленный бразильской музыкой Beat Hotel, вместе с неустанными гастролями, теперь с еще более расширенным составом, включавшим перкуссиониста Стива Скейлса из Talking Heads, еще больше повысил профиль Bongos и продолжал увеличивать их преданных поклонников. Но возросшее давление было трудно выдержать. Именно в разгар записи альбома Phantom Train в Compass Point, Багамы, для Island Records группа неофициально распалась в 1987 году, и каждый участник занялся сольной деятельностью. Альбом оставался незавершенным и невыпущенным до 2013 года.

The Bongos emerged from Hoboken, N. J. in 1980. They quickly found favor at Manhattan's new wave and no wave venues such as Tier 3 and the Mudd Club, with a guitar driven pop sound that included a strong influence of avant garde and propulsive dance music. One of their early excursions as a trio was backing up violinist Helen Hooke of the legendary group the Deadly Nightshade (one of the first all woman rock bands of the 1970s) at Gerde's Folk City. Hooke was instrumental in helping the band create their first demo recording. Soon, well reviewed shows at Hurrah, Danceteria, and later The Ritz established them as particularly effective live performers. What set them apart from other such groups of the era were their sudden guitar outbursts or, on recordings, saxophone improvisations that echoed the work of Lou Reed, Ornette Coleman, or Captain Beefheart within the context of a pure, melodic pop song. In addition, unlike many of their peers, the group explored unabashedly sensual dance rhythms that made their recordings dance floor favorites. They signed to British label Fetish Records, whose artist roster consisted of largely early industrial, experimental, and post punk groups. While in London performing at The Rainbow Theatre, Dingwall's, and trendy Cabaret Futura, the Bongos recorded their early singles and their well received debut EP Time and the River for Fetish. Cover designs for these releases were created by influential graphic artist Neville Brody, who was soon to become the designer of The Face magazine. nevile brody – Google Search The group's interest in avant garde music brought them in touch with artists such as Throbbing Gristle and Clock DVA who performed with them live in London, and on their recordings. Their debut U. S. album, Drums Along the Hudson, compiled from the band's British singles, was released in 1982 to widely favorable reviews on both sides of the Atlantic. While Trouser Press suggested that the group "may trade a certain amount of substance for easy appeal," it added that "there's no better musical equivalent of whipped cream anywhere." Writing in the Village Voice, Robert Christgau dryly commented that "for all their jumpy originality [the songs are] still slight, and Richard Barone's lyrics are so oblique you have to wonder what his angle is." In 2007 however, Jim DeRegotis wrote in the Chicago Sun Times: "The initial impression of naiveté is offset by deceptively simple lyrics that actually hint at deep, dark mysteries and unfathomed mystical enigmas." In 1981, the group's cover of T. Rex's "Mambo Sun", written by Marc Bolan, reached No. 22 on the Billboard Dance Club Chart. The thriving Hoboken pop scene, triggered by the Bongos and Maxwell's, gained national media attention, and drew many bands and fans to the city. An August 1, 1982 article in the New York Times Real Estate section hinted at the scene's popularity as an influence on increasing rents and property values. After touring domestically in support of Drums Along the Hudson, including thirty concerts with The B 52s, Barone and Mastro retreated to Mitch Easter's "Drive In Studios" in Winston Salem, N. C. to record their own, duo album entitled Nuts & Bolts. Co produced by Easter, the album exhibited a more acoustic sound, and each side showcased the songs and lead vocals of either Barone or Mastro. In 1983, the group was signed to RCA Records, which subsequently released the mini album, Numbers With Wings. New York Times' critic Robert Palmer — himself a former Hoboken based musician with the Insect Trust — marked this as the beginning of the Bongos' creative decline, lamenting the "slick, overproduced records which vitiated the raw vitality the group had originally displayed." Regardless, the album spawned a popular and inventive MTV video of the title song (nominated for 'Best Direction' on the 1984 MTV Video Music Awards, and the song itself remained at the number one spot on the College Music Journal (CMJ) chart for six consecutive weeks. The album also included the tribal, dance floor hit "Barbarella." A hectic tour schedule of over 300 shows a year sustained support at radio and MTV. Their Brazilian influenced follow up album, Beat Hotel, along with relentless touring, now with a further expanded lineup including percussionist Steve Scales from Talking Heads, raised the Bongos' profile further and continued to increase their devoted cult following. But, the increased pressures proved difficult to maintain. It was in the midst of recording the Phantom Train album in Compass Point, Bahamas for Island Records that the band unofficially split up in 1987, with each member pursuing solo interests. The album was to remain unfinished and unreleased until 2013.

Кейінгі жұмыстар

Ричард Барон кейіннен жақсы қабылданған жеке альбомдар сериясын шығарды, соның ішінде 2010 жылдың 14 қыркүйегінде Хобокендегі Bar/None Records-та шыққан Glow, 2012 жылы DigSin лейблінде 'cool blue halo' 25th Anniversary Concert атты 3 дискілік CD/DVD тірі жинағы және 2016 жылдың соңында 1960 жылдардағы Sorrows & Promises: Greenwich Village. Ол үнемі гастрольдік сапарларға шығады және жазу және концерттік продюсер ретінде мансап құрды. 2011 жылдан бері Барон Нью-Йорк университетінің Клив Дэвис жазба музыка институтында және соңғы кезде The New School of Jazz and Contemporary Music-те профессор болып жұмыс істейді. Ол Recording Academy/Grammys басқармасының мүшесі болды және Anthology Film Archives кеңесші кеңесінде қызмет етеді. Оның "Фронтмен" атты мемуары Hal Leonard Books баспасынан жарық көрді. Джеймс Мастро Хобокендегі танымал гитара дүкенінің иесі ("Гитара бары") және Иан Хантер мен қайта құрылған Mott the Hoople тобының гитарисі ретінде үнемі гастрольдік сапарларға шығады. Бас гитарашы Роб Норрис Feelies тобының бірнеше ұсақ топтарында ойнайды, ал барабаншы Фрэнк Джаннини басқа да қызығушылықтарымен айналысады және әртүрлі жобаларда барабан ойнауды жалғастырады. 2006 жылы алғашқы үш Bongos студияға кіріп, топтың тұңғыш альбомының CD қайта шығарылуы үшін бонус материал жасау үшін ұзақ жылдар бойы жанкүйер болған Moby продюсерлік жұмысын атқарды. 2007 жылдың маусым айында Cooking Vinyl Records халықаралық деңгейде шығарған Drums Along the Hudson альбомының қайта жаңартылған, 27 тректен тұратын арнайы басылымына сирек кездесетін бонус тректер мен жаңа студиялық жазбалар енгізілді. "Bulrushes 2007" әніне түсірілген видео, топтың ертегі әні "The Bulrushes" қайта орындалуында Moby тректі араластырып жатқан көрінісімен, бірден iTunes-те жарық көрді. Үштік 2006 жылдың қазан айында Гринвич Виллидждегі The Public Theater-дегі Joe's Pub-та екі рет және 2007 жылдың ақпан айында тағы екі рет қайтадан жиналды. 2007 жылдың 30 қыркүйегінде квартет жиырма жылдан кейін алғаш рет Хобокенде ойнады, көптеген жанкүйерлерге толы және ризашылық білдірді, сондай-ақ қала әкімі Дэвид Робертстен Хобокеннің мәдениеті мен мұрасына қосқан үлесі үшін мақтау алды. Олар Крис Стейми тобы, Гленн Мерсер (бұрынғы The Feelies) және Health and Happiness Show-дың қатысуымен бір күндік концерттік бағдарламаны ұйымдастырды. Ричард Баронның "Фронтмен: Рок жұлдызының мифін аман алып қалу" атты мемуары 2007 жылдың 28 қыркүйегінде Backbeat/Hal Leonard Books баспасынан жарық көрді. 2008 жылдың көктемінде Sony компаниясы Bongos RCA каталогын алғаш рет iTunes/Apple Music және барлық цифрлық сауда орындарына шығарды. 2009 жылдың 11 наурызында Бонголар Нью-Йорктегі The City Winery-де толық концерттік бағдарлама орындады, ал бұрын Карнеги залында R.E.M. ұзақ жылдар бойы достарына арналған құрмет көрсету кешін өткізді, онда музыкалық білім беру бағдарламаларына көмек көрсетілді. R. E. M. өз мансабының үш онжылдығына арналған құрмет көрсету кешінде таңқаларлық ән орындады. 2009 жылдың 22 қазанында топ 1986 жылдан бері алғаш рет үй клубы Максвеллге оралды, ал сол айда CMJ Music Marathon 2009 кезінде Манхэттендегі Hiro Ballroom-да өнер көрсетті (ұзақ жылдар бойы достары Fleshtones қатысты). 2010 жылдың 25 қаңтарында Бонголар тағы бір рет Сити-Винерияда жиналды, бұл жолы Гаитидегі жер сілкінісінен зардап шеккендерге көмек көрсету мақсатында. Әр түрлі мүшелер Ричард Баронның жеке концерттерінде сахнаға шықты. Бонголар 2013 жылдың 31 шілдесінде Максвеллдің ұзақ жылдар бойы жұмыс істегеннен кейін жабылуына орай соңғы концертте қайтадан жиналды. Алғашқы мүшелері бұл орында алғашқы концертті де өткізген. Хобокен көшелеріне толған көпшілікпен Барон топтың "жоғалған" альбомы Phantom Train 2013 жылдың 1 қазанында шығарылатынын жариялады. Сонымен қатар, топ оның шығарылуына орай қайта қосылу концерттерін өткізуге уәде берді. Jem Recordings – Jem Records үйі. Jem Records компаниясының негізін қалаушы Марти Скотт Phantom Train қайта құрылған лейблдің алғашқы шығарылымы болатынын мәлімдеді. Альбом 2013 жылдың жазында Ричард Барон мен Стив Аддабомен ремикстеліп, шығарылуға дайындалды. Алғашқы альбомның мұқабасы графикалық және фотосуреттері, Kraftwerk даңқының Эмиль Шульт жасаған және қолмен жазылған, қалпына келтірілді және CD таңбасында пайдаланылды. 2015 жылдың 8 маусымында Бонголар тағы да бірігіп, бұл жолы Smithereens тобының барабаншысы Деннис Дикенмен бірге WFUV қоғамдық радиосының "Fare Thee Well" концертіне "үй тобы" ретінде өнер көрсетті. Өз әндерін орындаумен қатар, топ Дэвид Йохансен, Маршалл Креншоу, Саутсайд Джонни, Стивен Траск (Хедвиг және Агри Инч композиторы), Дэвид Бромберг және басқалармен 2015 жылдың 4 шілдесінде станцияда таратылған үш сағаттық концертте бірге болды. Вин Счелса, Fare Thee Well | WFUV Топ 2016 жылдың қазан айында Солтүстік-шығыстағы шағын турнеге шықты, онда олар Батыс жағалаудағы Rubinoos поп-тобымен бірге болды. 2020 жылдың басында The Bongos Атланта, Филадельфия және Нью-Йорк сияқты бірнеше қалаларда "Хобокен поптың қырық жылдығын тойлау" мақсатымен концерттер өткізетіні жарияланды. COVID-19 пандемиясының салдарынан концерттер 2021 жылға дейін кейінге шегерілді. 2021 жылдың қаңтарында The Bongos RCA Records компаниясымен музыкасын Sony Music-тің Legacy Recordings лейблы арқылы тарататын жаңа келісімге келді. Жаңа келісім бойынша шығарылған алғашқы альбом Beat Hotel – Expanded Edition 2021 жылдың 9 шілдесінде RCA лейблы арқылы Legacy Recordings шығарды. Бұл жинақ жоғары сапада қайта жаңартылған түпнұсқа альбомнан және бұрын жарияланбаған он екі бонус тректен тұрады. Numbers With Wings альбомының қырық жылдығына арналған RCA 1985 жылы жазылған, бұрын жарияланбаған сегіз тірі бонус трегі бар лейблдің алғашқы E. P. басылымын қайта шығарды. 2023 жылдың қазан айында RCA "Rock The Christmas Cheer! " атты Бонголардың 1986 жылдан бергі алғашқы жаңа әнін шығарды. 2023 жылдың 19 қарашасында олар Карнеги залында өткен Music + Revolution: Greenwich Village in the 1960s концертінде өнер көрсетті.

Richard Barone has subsequently released a series of well received solo albums, including Glow released on September 14, 2010 on Hoboken's Bar/None Records, a 3 disc CD/DVD live collection 'cool blue halo' 25th Anniversary Concert on the DigSin label in 2012, and Sorrows & Promises: Greenwich Village in the 1960s in late 2016. He tours regularly and has also established a career as a recording and concert producer. Since 2011, Barone has been a professor at NYU's Clive Davis Institute of Recorded Music and more recently at The New School of Jazz and Contemporary Music. He served on the Board of Governors for the Recording Academy/Grammys and serves on the advisory board of Anthology Film Archives. His memoir Frontman was published by Hal Leonard Books. James Mastro owns a popular guitar shop in Hoboken ("The Guitar Bar") and tours regularly as guitarist for Ian Hunter and for the reformed Mott the Hoople. Bassist Rob Norris plays in numerous groups including some offshoots of the Feelies, while drummer Frank Giannini pursues other interests and continues drumming on various projects. In 2006, the original three Bongos re entered the studio with longtime fan Moby producing to create bonus material for a CD reissue of the group's debut album. The remastered, 27 track special edition of Drums Along the Hudson, which was released internationally by Cooking Vinyl Records in June, 2007, includes rare, live bonus tracks and new studio recordings. An accompanying video for "Bulrushes 2007," a remake of the band's early single "The Bulrushes" featuring Moby seen mixing the track, was released simultaneously on iTunes. The trio also reunited for two shows at Joe's Pub at The Public Theater in Greenwich Village in October 2006, and two more in February 2007. On September 30, 2007, the quartet played again in Hoboken for the first time in twenty years to an overflowing and appreciative crowd, and received a Proclamation from Mayor David Roberts commending them for their substantial contributions to Hoboken's culture and heritage. They headlined a day long bill that featured the Chris Stamey Group, Glenn Mercer (formerly of the Feelies) and the Health and Happiness Show. Richard Barone's memoir, Frontman: Surviving the Rock Star Myth, was published on September 28, 2007 by Backbeat/Hal Leonard Books. In Spring, 2008, Sony re issued the Bongos RCA catalogue for the first time to iTunes/Apple Music, and all digital retailers. On March 11, 2009, the Bongos performed a full concert set at The City Winery in NYC following a tribute to their longtime friends R. E. M. held at Carnegie Hall, a benefit for music education programs. R. E. M. Play Surprise Song at Tribute to Their Three Decade Career On October 22, 2009 the group returned to their home club Maxwell's for the first time since 1986, and subsequently performed at Manhattan's Hiro Ballroom, during the CMJ Music Marathon 2009 that same month (with longtime friends the Fleshtones). On January 25, 2010, the Bongos reunited once again at the City Winery, this time to benefit Emergency Earthquake Relief efforts in Haiti. Various members have joined Richard Barone onstage for his solo performances. Coming full circle, the Bongos came together again on July 31, 2013 to perform the final concert at Maxwell's, which was closing after its long run. The original members had also performed the venue's first show. With a crowd spilling into the Hoboken streets, Barone announced that the group's "lost" album Phantom Train would finally be released on October 1, 2013. The group also promised a series of reunion shows to celebrate its release. Jem Recordings – Home of Jem Records. Marty Scott, co founder of Jem Records announced that Phantom Train would be the first release of the reconstituted label. The album was remixed and prepared for release in summer, 2013 by Richard Barone and Steve Addabbo. The original album cover graphics and photography, designed and hand lettered by Emil Schult of Kraftwerk fame, were restored and used in the CD packaging. On June 8, 2015 the Bongos once again came together, this time with drummer Dennis Diken of the Smithereens, to perform and act as "house band" at public radio station WFUV's "Fare Thee Well" concert for beloved radio legend Vin Scelsa at City Winery, who was retiring from radio. Besides renditions of their own songs, the group backed David Johansen, Marshall Crenshaw, Southside Johnny, Stephen Trask (composer of Hedwig and the Angry Inch), David Bromberg, and others in a three hour concert that was broadcast on the station on July 4, 2015. Vin Scelsa, Fare Thee Well | WFUV

The group embarked on a mini tour of the Northeast during October 2016 that paired them with West Coast power pop band the Rubinoos. In early 2020 it was announced that The Bongos would perform in several select cities including Atlanta, Philadelphia, and New York to "celebrate four decades Hoboken Pop". Due to the COVID 19 pandemic, the concerts were postponed until 2021. In January 2021, The Bongos' made a new agreement with RCA Records to distribute their music via Sony Music's Legacy Recordings label. The first release under the new arrangement, Beat Hotel – Expanded Edition was released on the RCA label via Legacy Recordings on July 9, 2021. The collection was a remastered edition of the original album in high definition with twelve previously unreleased bonus tracks. For the fortieth anniversary of Numbers With Wings, RCA released expanded edition of their label debut E. P. with eight live bonus tracks, previously unreleased, which had been recorded in 1985. In October, 2023, RCA released "Rock The Christmas Cheer! ", the Bongos first recording of a new song since 1986. On November 19, 2023, they performed in Music + Revolution: Greenwich Village in the 1960s at Carnegie Hall.