Кіріспе

Зимбабвені азат ету фронтының президенті (1925–2006)

Джеймс Роберт Дамбаза Чикерема (2 сәуір 1925 – 22 наурыз 2006) Зимбабвені азат ету фронтының президенті қызметін атқарды. 1970 жылдардың соңында ол қарулы күрес жөніндегі көзқарасын өзгертті және "ішкі келісімді" қолдады, билікті бөлісуге бағытталған үкіметтерде қызмет етті.

Ерте өмір

Чикерема қазіргі Машоналэнд-Батыс провинциясындағы Звимбадағы Кутама миссиясында дүниеге келді; оның туысы Роберт Мугабе де осы жерде туған және бала кезінде олар өте жақын болды. Ол Кутамадағы және Оңтүстік Африкадағы Сент-Франциск-Ксавьер колледжінде білім алды. Ол Оңтүстік Родезия Ұлттық Жастар Лигасының төрағасы болды және 1956 жылы африкалықтардың саяси құқығының жоқтығына наразылық ретінде автобус бойкотын ұйымдастырды (Родезиядағы сайлау жүйесі африкалықтардың сайлауға қатысуын өте қиын етіп берді). Дидимус Мутаса, Джордж Няндоро, Гай Клутон Брок, Майкл және Айлин Хаддон сияқты ақ либералдар жерлерін сыйға тартып, ол африкалықтардың егіс шаруашылығы әдістерін жақсарту үшін «Салқын жайлылық фермасын» құруға көмектесті, содан кейін Африка Ұлттық Конгресін құрды. АҰК сайлау құқығын кеңейту үшін күресті, бірақ құрылғаннан кейін екі жыл ішінде оған тыйым салынды.

Нкомоның одақтасы

Джошуа Нкомомен бірге Чикерема 1957 жылы Оңтүстік Родезия Африка Ұлттық Конгресін құрып, мағыналы реформаларға қол жеткізуді мақсат етті. Бұл қозғалыс зорлыққа жүгінбегеніне қарамастан, Оңтүстік Родезия үкіметі 1960 жылы оған тыйым салып, жетекші мүшелерін Гокве аймағымен шектеді. Чикерема Нкомомен бірге, ол көп ұзамай Ұлттық Демократиялық Партияны құрғанда да болды; бұл да тыйым салынған соң, Нкомо мен Чикерема Зимбабве Африка Халықтары Одағын (ZAPU) құрды. Үкімет бұл ұйымға да тыйым салғанда, ол жасырын ұйым ретінде жұмыс істеуін жалғастырды. 1963 жылдың басында Уинстон Филдтің үкіметі Нкомо мен Чикеремаға талған қозғалыс шектеулерін алып тастады. 1963 жылдың 9 ақпанында Нкомо мен Чикерема, Морис Ньягумбо және Даниэль Мадзимбамуто Нкомоның Русапедегі үйінде кешкі ас ішіп отырғанда 1960 жылғы Заң мен Тәртіпті Сақтау Заңы бойынша ұсталды және заңсыз шеруге қатысқандық және полицияның жұмысына кедергі келтіргендік айыптары тағылды. Герберт Читепо сотта олардың қорғаушысы болды, бірақ оларды соттан босата алмады. Чикерема алты айға бас бостандығынан айырылды (оның үш айы шартты түрде). Апелляциялық сот олардың үкімін жойды.

ZAPU-ның қуғын-сүргіндегі басшысы

Нкомо тұтқындалған кезде Чикерема алдымен Замбияға жер аударылды, онда ол ZAPU президенті міндетін атқарды. Ол Оңтүстік Родезияның барлық ересек азаматтарының тәуелсіздік алуы жөнінде референдум өткізу қажеттігін айтты және үкіметтің Африка халқының пікірін білу үшін Басшылар палатасын пайдалануына қарсы шықты. Иан Смит үкіметі тәуелсіздік туралы бір жақты декларация жариялау қаупін күшейткен кезде, Чикерема ZAPU қарулы күреске дайын екенін жариялады, "біз бастапқыда елді мекендерден шалқап жатқан ақ фермаларға шабуыл жасаймыз, ал онда тартып алған қарулармен қалалардағы ақ үйлерге шабуыл жасаймыз" деп уәде берді. UDI жарияланғаннан кейін Чикерема ZAPU партизан соғысын жетекке алды.

ФРОЛИЗИ

1971 жылы ZAPU партиясы бөлініп, Чикерема оның орнына Зимбабвені азат ету фронты (FROLIZI) құрамына кірді. 1974 жылғы желтоқсанда Лусакадағы келіссөздер сәтсіз аяқталғаннан кейін, Чикерема FROLIZI атынан ZAPU-дың Нкомосымен және Зимбабве Африка Ұлттық Одағының (ZANU) Ндабанинги Ситхолесімен бірге Абель Музорева басқаратын Африка Ұлттық Кеңесімен бірігу туралы келісімге қол қойды. Басқа көшбасшылардан өзгеше, Чикерема Родезияға оралған жағдайда тұтқындалуы, түрмеге қамалуы немесе өлім жазасына кесілуі мүмкін деген қорқынышпен эмиграцияда қалды. Осы себепті, Родезия үкіметі 1975 жылы келіссөздерге келіскенде, таңдалған орын Виктория сарқырамасы үстіндегі көпірдегі теміржол вагоны болды: вагон көпірдің ортасына қойылды, соның салдарынан Африка Ұлттық Кеңесінің (ANC) делегациясы Замбияда, ал родезиялықтар Родезияда болды. Келіссөздерден кейін көп ұзамай ANC ішіндегі келісім бұзылып, Чикерема Ситхоле мен Музорева тарапына шығып, Нкомо мен Роберт Мугабеге қарсы тұрды. 1976 жылғы ақпанда Чикерема қарулы күрес қайта басталуы мүмкін екенін мәлімдеді, Ұлыбританияның UDI-ден кейін Родезия үкіметіне қарсы әскер жібермеу арқылы жауапкершіліктен бас тартқанын және Родезияға жіберілген кез келген әскерге қарсы ANC күресетінін айтты.

Музоревамен одақ

Чикерема саяси жағынан Музореваға жақындай түсті. Ол Музорева құрған Біріккен Африка Ұлттық Кеңесінің бірінші вице-президенті болды және 1977 жылдың қыркүйегінде Родезияға оралуға рұқсат алды. Келесі айда өткен жиналыста ол Родезияда террористер жоқ, тек азаттық күрескерлері бар деп мәлімдеп, ақ нәсілді тыңдаушылардың арасында қызу пікір тудырды. Ол Мугабенің ZANU және Нкомоның ZAPU құраған Патриотикалық майданды сынап, Ұлыбританияны ZAPU-ны қолдауда айыптады. Чикерема 1978 жылғы ішкі келісім келіссөздеріне қатысып, көпшілік сайлаулы парламентте 28 орынды ақ нәсілді сайлаушыларға бөлу туралы ұсынысты қолдады. Иан Смит өзінің естеліктерінде оны "жағдайды қалыпқа келтіруге үнемі көмектесетін адам" деп сипаттады. Келісімге қол жеткен соң ол көпжарысты сайлаудан кейін де күресін жалғастырған партизандар "қатаң жазаланады" деді. Өтпелі үкімет кезінде ол Көлік және Энергетика министрі болып тағайындалды, бұл оның беделіне қарамастан, өте төмен лауазым еді; бұл кемсіту оның үкімет салаларының ешқайсысында кәсіби білімі болмауымен түсіндірілді. 1978 жылдың шілдесінде Ақпарат департаменті баспасөз мәслихатын өткізді, онда ZIPRA (ZAPU әскери қанаты) төрт министрді, оның ішінде Чикереманы өлтіру үшін жібергенін мәлімдеген адам пайда болды.

Медиа

Джеймс Чикерема және Реймонд Чинамора "Зимбабве өркендеуі" атты апталық азаттық күресі газетінің редакторлары болды.

Кейінгі өмірі

1979 жылғы 29 маусымда Әбел Мүзорева премьер-министр болып тағайындалғаннан кейін Чикерема Ассамблея палатасының жеті мүшесінен тұратын топты оның қатыгездік танытпауына байланысты алаңдаушылыққа бөледі. Олар Зимбабве Демократиялық партиясын құрып, өз орындарын сақтап қалу үшін сот арқылы күресуге мәжбүр болды. Ланкастер Хаузы келісімінен кейін Зимбабве Демократиялық партиясы 1980 жылғы сайлауға қатысты. Чикерема сайлау кампаниясы кезінде ZANU PF жақтастарының қорқытуына шағымданды және партиясы бірде-бір орын жеңе алмағанына өте қиналды. Бұл Чикереманың белсенді саяси мансабының аяқталуына әкелді, бірақ ол Зимбабведегі саяси жағдай туралы газеттердегі сұхбаттар арқылы пікір білдіруді жалғастырды. Ол "аға мемлекет қайраткері" мәртебесіне ие болды және көпшілік пікірге сәйкес келмегенімен, оның бұрынғы науқандарына сүйене отырып, оны зор құрметпен тыңдады. 1993 жылы ол саяси аренаға оралып, Зимбабве Форум партиясына (оның негізін қалаушы бұрынғы бас судья Энох Думбутшена) қосылды. 1995 жылғы сайлауда Форум партиясының 25 үміткері көзге түсе алмады. Оның меншігіндегі ферма партия құрылғаннан кейін көп ұзамай Зимбабве үкіметі тарапынан сатып алуға белгіленді, ал 2000 жылы ол өтемақысыз міндетті түрде сатып алынатын фермалар тізіміне енгізілді. Чикерема: "Менің ойымша, бұл Мугабе маған жасаған өшпенділік" деді. Чикерема жерді әділ түрде қайта бөлуді қолдайтынын мәлімдеді. Чикерема емделу үшін АҚШ-қа барғанда қайтыс болды.