Австралиядағы христиан дінінің тарихы мен қазіргі жағдайы

Кіріспе

Христиан діні Австралиядағы ең ірі дін болып табылады, 2021 жылғы халық санағында ел халқының 43,9% өзін христиан дінінің белсенді өкілі деп атады. Австралияда христиан дінінің алғашқы пайда болуы 1788 жылы британдықтардың Жаңа Оңтүстік Уэльс аймағын отарлауымен байланысты. Христиандық құндылықтар Австралия қоғамы мен мәдениетінде маңызды орынға ие, әсіресе әлеуметтік көмек пен білім беру салаларында, сондай-ақ Пасха мен Рождество сияқты мерекелерді тойлауда. 1901 жылғы Австралия Конституциясы дін бостандығын және мемлекет пен шіркеунің ажыратылуын қамтамасыз етеді. Алайда, британдық отарлаудың алғашқы кезеңінде Англия шіркеуі, әсіресе католицизмге қатысты, заңдық артықшылықтарға ие болды. Сектанттық қарым-қатынастар 20 ғасырдың басына дейін Австралия саясатының маңызды бөлігі болды, сонымен қатар шіркеу мен мемлекет бірлесіп жергілікті халықты христиан дініне өткізуге тырысты. Бүгінде Католик шіркеуі үкіметтен кейін әлеуметтік қызметтерді ұсынатын екінші ірі ұйым болып табылады, оның ішінде Католик әлеуметтік қызметтер Австралия және Сент-Винсент Де-Пол қоғамы сияқты ұйымдар бар. Англикан шіркеуінің Anglicare желісі де төтенше жағдайларда көмек көрсету, қарттарға қамқорлық жасау, отбасылық қолдау көрсету және баспанасыз азаматтарға көмек көрсету сияқты салаларда белсенді жұмыс істейді. Басқа да конфессиялар UnitingCare Australia және Salvation Army сияқты ұйымдар арқылы көмектеседі, ал студенттердің шамамен төрттен бірі шіркеуге қарасты мектептерде оқиды. Австралия тарихындағы маңызды христиан тұлғаларына Джон Данмор Ланг пастор, Сент-Мэри Маккиллоп, Кэтрин Хелен Спенс, Дэвид Унайпон пастор, Джон Флинн пастор, сэр Дуг Николлс пастор және Salvation Army-дің генералдарының бірі Ева Эвелин Барроуз кіреді. Қазіргі заманғы танымал австралиялық христиандардың арасында Тим Костелло (баптист пасторы және World Vision Australia компаниясының бас директоры), Фрэнк Бреннан (жезуиттік адам құқықтары жөніндегі адвокат), Джон Диксон (тарихшы және The Centre for Public Christianity ұйымының негізін қалаушысы), Филипп Аспиналл (Брисбен архиепископы), Филип Фрейер (Австралияның англикандық приматы және Мельбурн архиепископы), сондай-ақ Джон Говард, Кевин Радд, Тони Эбботт және Скотт Моррисон сияқты соңғы премьер-министрлер бар. Батыс әлемінің көп бөлігіндегідей, Австралия да дінге сенушілердің азаюына және иммиграцияның әртараптануына байланысты христиандардың үлесі төмендеді. 2021 жылғы халық санағына сәйкес, діни нанымдары бойынша таралу мынадай: 43,9% христиан (сұраққа жауап бергендердің 47,3%, 7,3% жауап бермеген), 38,9% дінсіз немесе секулярлық сенім жүйесі (жауап бергендердің 41,9%), 3,2% ислам (жауап бергендердің 3,5%), 2,7% индуизм (жауап бергендердің 2,9%), 2,4% буддизм (жауап бергендердің 2,6%) және 1,7% басқа (жауап бергендердің 1,8%). Халықтың кемінде 1% құрайтын ең ірі христиан конфессиялары: католиктер (20,0%, жауап бергендердің 21,5%), англикандықтар (9,8%, жауап бергендердің 10,6%), Біріккен шіркеу (2,7%, жауап бергендердің 2,9%), шығыс православиелік (2,1%, жауап бергендердің 2,3%), пресвитериандық/реформацияланған (1,6%, жауап бергендердің 1,8%), баптисттер (1,4%, жауап бергендердің 1,5%) және елуінші күн мерекесі (1,0%, жауап бергендердің 1,1%). Конфессиясы көрсетілмеген христиандар халықтың 2,7% құрайды (жауап бергендердің 2,0%). Соғыстан кейінгі иммиграция Австралияның грек православ архиепископиясын дамытты, сондай-ақ Сиднейдегі Хиллсонг шіркеуі сияқты үлкен және өсіп келе жатқан Пятидесятницалық топтар пайда болды. 2021 жылғы мәліметтерге сәйкес, Квинсленд (56,03%) және Жаңа Оңтүстік Уэльс (55,18%) аймақтарында христиандар көпшілікті құрайды, ал христиандардың ең төмен үлесі Солтүстік территорияда (47,69%) және Австралия астаналық территориясында (45,38%) тіркелді.

none

Christianity is the largest religion in Australia, with a total of 43.9% of the nation wide population identifying with a Christian denomination in the 2021 census. The first presence of Christianity in Australia began with British colonisation in what came to be known as New South Wales in 1788. The Christian footprint in Australian society and culture remains broad, particularly in areas of social welfare and education provision and in the marking of festivals such as Easter and Christmas. Though the Australian Constitution of 1901 protects freedom of religion and separation of church and state, the Church of England held legal privileges in the early British colonial period, when Catholicism in particular was suppressed. Sectarianism was a feature of Australian politics well into the 20th century, as was collaboration by church and state in seeking the conversion of the Indigenous population to Christianity. Today, the Catholic Church is second only to government itself as a provider of government funded social services, through organisations such as Catholic Social Services Australia and the St Vincent De Paul Society. The Anglican Church's Anglicare network is similarly engaged in areas such as emergency relief, aged care, family support service and help for the homeless. Other denominations assist through networks like UnitingCare Australia and the Salvation Army, and around a quarter of students attend church owned schools. Historically significant Australian Christians have included the Reverend John Dunmore Lang, Saint Mary MacKillop, Catherine Helen Spence, Pastor David Unaipon, the Reverend John Flynn, Pastor Sir Doug Nicholls and General Eva Evelyn Burrows of the Salvation Army. High profile contemporary Australian Christians include Tim Costello; Baptist minister and current CEO of World Vision Australia; Frank Brennan, Jesuit human rights lawyer; John Dickson, historian and founder of The Centre for Public Christianity; Phillip Aspinall the current Archbishop of Brisbane, Philip Freier the current Anglican Primate of Australia and Archbishop of Melbourne; and recent Prime Ministers John Howard, Kevin Rudd, Tony Abbott and Scott Morrison. Like much of the Western world, Australia has been affected by the widespread decline in religiosity that has lowered the number of professing Christians and a diversifying immigration intakes that have lowered the overall percentage that Christians comprise in the Australian population, resulting in a national census decline from 96.1% at the time of the Federation of Australia in the , to 43.9% in the Census. According to the 2021 census, religious distribution is 43.9% Christian (47.3% of those who answered the question, 7.3% did not), 38.9% none or secular belief system (41.9% of those who answered), 3.2% Islam (or 3.5% of those who answered), 2.7% Hinduism (2.9% of those who answered), 2.4% Buddhism (or 2.6% of those who answered), and 1.7% other (or 1.8% who answered). The largest Christian denominations (those with at least 1% of the population) were Catholic at 20.0% (21.5% of those who answered), Anglican at 9.8% (10.6% of those who answered), Uniting Church at 2.7% (2.9% of those who answered), Eastern Orthodox at 2.1% (2.3% of those who answered), Presbyterian/Reformed at 1.6% (1.8% of those who answered), Baptist at 1.4% (1.5% of those who answered) and Pentecostal at 1.0% (1.1% of those who answered). Those who answered Christian with no denomination were 2.7% of the population (2.0% of those who answered). Post war immigration has grown the Greek Orthodox Archdiocese of Australia and there are large and growing Pentecostal groups, such as Sydney's Hillsong Church. According to the , Queensland (56.03%) and New South Wales (55.18%) had Christian majorities, while the lowest proportion of Christians were found in the Northern Territory (47.69%) and the Australian Capital Territory (45.38%).

Христиан дінінің пайда болуы

Еуропалықтармен байланысқа дейін жергілікті халықтар Арман дәуірінің анимистік дінінің рәсімдерін орындаған. XVII ғасырдан бастап Португалия және Испания католиктері, голланд және ағылшын протестанттары Австралия суларына келе бастады. Австралияны алғаш көріп өткен католиктердің арасында 1605–16 жылдардағы испан экспедициясының экипажы болды. 1606 жылы экспедиция жетекшісі Педро Фернандес де Кирос Жаңа Гебрид аралдарына қонды және оны аңыз бойынша оңтүстік континент деп есептей келе, жерді Austrialis del Espiritu Santo ("Құдай Рухының Оңтүстік Жері") деп атады. Сол жылы оның орынбасары Луис Ваз де Торрес Австралияның Торрес бұғазы арқылы өтті. 1770 жылы ағылшын теңізшісі Джеймс Кук Австралияның құнарлы шығыс жағалауы туралы жағымды баяндама жасады, бұл Австралияның христиандық негіздері британдық конфессияларды (протестанттық басымдығы және негізінен ирландтық католик азшылығымен) көрсететініне кепілдік берді. Австралияда христиан дінінің тұрақты орнығуы 1788 жылы Сиднейге ағылшын соттылары бар кемелердің бірінші флоты келгеннен кейін басталды. Англия шіркеуінің пасторы Ричард Джонсон Флот пен қонысқа капеллан ретінде бекітілді. Колониялық дәуірдің басында Англия шіркеуінің дін қызметкерлері губернаторлармен тығыз жұмыс істеді. Губернатор Артур Филип Джонсонға колониядағы "қоғамдық моральды" жақсартуды тапсырды, бірақ ол денсаулық сақтау және білім беру саласында да белсенділік танытты. Маннинг Кларктың сөзіне сүйенсек, колонияның алғашқы шенеуніктері "діннің тыныштыруына" теріс қарады, бірақ "протестанттық дін мен британдық институттар адам ақылының еркіндік пен жоғары материалдық мәдениетті ілгерілетудегі ең ұлы жетістіктері" деген пікірде болды. Сондықтан олар протестант пасторларын қоғамның "табиғи моральдық полицейлері" деп қарады, олар соттылар колониясында "мастыққа, жыныстық қатынасқа және құмар ойындарға" қарсы уағыздау үшін айқын әлеуметтік пайдалы болды. Капеллан Джонсон Англия шіркеуінің евангелист пасторы болды, Кларктың сөзіне сәйкес, ол "евангелист христиандығы Австралиядағы протестант христиандығының діни өмірінде тоғызыншы ғасыр бойы үстемдік құрған" бірнеше дін қызметкерлерінің біріншісі болды. Капеллан Джонсон 1788 жылдың 3 ақпанында Сидней шығанағындағы ағаш астында алғашқы қызметін өткізді. 1788 жылдың 7 ақпанында Артур Филип колонияның бірінші губернаторы ретінде Киелі кітапқа ант берді және сотталғандарға некеге тұрудың христиандық құндылықтары туралы және еркіндікке тоқтау туралы кеңес берді. Джонсон 1788 жылдың 17 ақпанында офицерлердің шатырында колонияның алғашқы Иеміздің кешкі асын тойлады. Джонсонның ізбасары, пастор Самуэль Марсден (1765–1838) сот өкілінің міндеттерін атқарды, сондықтан сотталғандар оны билікпен теңестірді. Ол жазалаудың қатыгездігі үшін "қамшылайтын пастор" деп танылды.

Before European contact, indigenous people had performed the rites and rituals of the animist religion of the Dreamtime. Portuguese and Spanish Catholics and Dutch and English Protestants were sailing into Australian waters from the seventeenth century. Among the first Catholics known to have sighted Australia were the crew of a Spanish expedition of 1605–6. In 1606, the expedition's leader, Pedro Fernandez de Quiros, landed in the New Hebrides and, believing it to be the fabled southern continent, he named the land: Austrialis del Espiritu Santo ("Southern Land of the Holy Spirit"). Later that year, his deputy Luís Vaz de Torres sailed through Australia's Torres Strait. The English navigator James Cook's favourable account of the fertile east coast of Australia in 1770 ultimately ensured that Australia's Christian foundations were to reflect the British denominations (with their Protestant majority and largely Irish, Catholic minority). The permanent presence of Christianity in Australia began with the arrival of the First Fleet of British convict ships at Sydney in 1788. The Reverend Richard Johnson of the Church of England was licensed as chaplain to the Fleet and the settlement. In early colonial times, Church of England clergy worked closely with the governors. Johnson was charged by the governor, Arthur Phillip, with improving "public morality" in the colony, but he was also heavily involved in health and education. According to Manning Clark, the early colonial officials of the colony had disdain for the "consolations of religion", but shared a view that "the Protestant religion and British institutions were the finest achievements of the wit of man for the promotion of liberty and a high material civilization." Thus they looked to Protestant ministers as the "natural moral policemen of society", of obvious social use in a convict colony for preaching against "drunkenness, whoring and gambling". Chaplain Johnson was an evangelical priest of the Church of England, the first of a series of clergymen, according to Clark, through whom "evangelical Christianity dominated the religious life of Protestant Christianity in Australia throughout the whole of the nineteenth century". Chaplain Johnson led what is regarded as his first service under a tree in Sydney Cove on the first Sunday after arrival, 3 February 1788. On 7 February 1788, Arthur Phillip was sworn in over the Bible as the first Governor of the colony, and delivered a speech to the convicts counselling the Christian virtues of marriage and an end to promiscuity. Johnson celebrated the colony's first Lord's Supper in an officer's tent on Sunday 17 February 1788. Johnson's successor, the Reverend Samuel Marsden (1765–1838), had magisterial duties and so was equated with the authorities by the convicts. He became known as the "flogging parson" for the severity of his punishments.

Австралиядағы католик шіркеуінің ерте тарихы

Ирландиялық тұтқындардың кейбірі саяси қылмыстар немесе Ирландиядағы әлеуметтік көтеріліс үшін Австралияға жер аударылған болатын. Бұл ағылшындардың ирланд халқын отарлауының салдарынан болды, осының нәтижесінде оларға қиын жағдайлар жасалып, мүліктерінен айырылды. Ирландиялық католиктер католик болғанымен, протестант шіркеулеріне садақа төлеуге мәжбүр болды. Билік католиктерге көзқарасы жағынан кемсіткіш болды және католик тұтқындар Англия шіркеуінің қызметтеріне қатысуға міндеттелді, католицизмге ешқандай көңіл бөлмеді және құрмет көрсетілмеді. Бірінші флотпен Австралияға келген тұтқындардың оннан бірі католик болды, ал олардың кем дегенде жартысы Ирландияда туған. Алғашқы католик дін қызметкерлері 1800 жылы тұтқын ретінде Австралияға келді – Джеймс Гарольд, Джеймс Диксон және Питер О'Нилл, олар 1798 жылғы ирландтық көтеріліске «қатысқандығы» үшін сотталған. Диксон шартты түрде босатылып, қасиетті мисса өткізуге рұқсат алды. 1803 жылдың 15 мамырында ол перделерден тігілген киімдермен және қалайыдан жасалған тостағанмен Жаңа Оңтүстік Уэльсте алғашқы католиктік миссаны өткізді. Уильям Бернард Уллаторн (1806–1889) папа Григорий XVI-ны Австралияда католик иерархиясын құруға ықпал етті. Уллаторн 1833–1836 жылдары Австралияда епископ Уильям Морристің (1794–1872) бас викарі болып қызмет етті, оның құзыреті Австралиялық миссияларға дейін жетті.

Түрлендіру мен теңдік негіздері

1836 жылғы шіркеу актісі бойынша Англия шіркеуі Жаңа Оңтүстік Уэльс колониясындағы заңды артықшылықтарынан айырылды. Католиктік бас прокурор Джон Планкетт жасаған акт епископальдықтар, католиктер мен пресвитериандықтар үшін құқықтық теңдікті орнатты, кейіннен методистерге де таратылды. Дегенмен, әлеуметтік көзқарастар өзгеруіне баяу болды. Католиктік әйел Каролина Чишолм (1808–1877) 1840 жылдары колонияларда әйелдердің әл-ауқатын жақсарту үшін жұмыс істеген мигранттар үшін баспана құруға тырысқанда, жігерсіздікке және папқа қарсы сезімге тап болды, бірақ оның гуманитарлық күш-жігері кейіннен Англияда атаққа ие болды және колониядағы отбасыларға қолдау көрсетуде үлкен ықпал етті. Джон Беде Полдинг, бенедиктиндік монах, 1835 жылдан 1877 жылға дейін Сиднейдің алғашқы католик епискобы (содан кейін архиепископ) болды. Полдинг колонияға монахтар қауымын жіберуді сұрады және 1838 жылы бес ирландтық қайырымдылық қарындастары келді. Апалар әйелдер түрмесінде пасторлық қызмет атқарып, ауруханалар мен мектептерге бара бастады және сотталған әйелдерге жұмыс орнын табуға көмектесті. 1857 жылы Сиднейдегі Сент-Винсент ауруханасынан бастап, бауырлар шығыстағы төрт штатта ауруханалар құрды. Бұл аурухана барлық адамдарға, әсіресе кедейлерге арналған тегін аурухана болды. 1843 жылы Полдингтің өтініші бойынша Сиднейге мектептерде көмек көрсету үшін Христиан бауырластар келді. 1857 жылы Полдинг бенедиктин дәстүріндегі австралиялық монахтар орденін – Жақсы самариялықтың әпкелерін – білім беру және әлеуметтік жұмыстармен айналысу үшін құрды. Полдинг билікте болған кезде Мельбурндағы Сент-Патрик соборының және Сиднейдегі соңғы Сент-Мария соборының амбициялық готикалық жаңғыру жобалары басталды. XIX ғасырдан бастап иммигранттар өздерінің мәсіхшілік көзқарастарын алып келді. Оның ерекше мысалдары – Пруссиядан келген лютерандар, олар Баросса аңғарында, Оңтүстік Австралияда және Квинслендте қоныстанды, Оңтүстік Австралиядағы методистер, Корнуоллдан келген көрнекті адамдар Монтадағы мыс шахталарында жұмыс істеді. Басқа топтарға пресвитериан, конгрегационалист және баптист шіркеулері кірді. 1848 жылы Оңтүстік Австралияның жаңа құрылған колониясында Севенхилл қаласында алғаш рет орныққан иезуиттер Оңтүстік Австралияға, Викторияға, Квинслендке және Солтүстік территорияға кірген және үйлер құрған діни қызметкерлердің алғашқы діни ордені болды. Австриялық иезуиттер аутбакті ат үстінде аралап, миссионерлік және мектептер құрған кезде, ирланд иезуиттері шығысқа 1860 жылы келіп, 1880 жылы қазіргі күнге дейін сақталған негізгі мектептерді құрды. 1885 жылы Патрик Фрэнсис Моран Австралияның алғашқы кардиналы болды. Моран католиктердің саяси және азаматтық құқықтары Австралияда қауіп төндіреді деп сенді және 1896 жылы "католиктің бірінші, тіпті екінші дәрежелі маңызды лауазымы жоқ" жағдайда қасақана кемсітушілікке ұшырайтынын көрді. Чиркөулер 19-ғасырда Австралияның аборигендер арасында миссионерлік жұмысқа араласты, өйткені еуропалықтар континенттің көп бөлігін бақылауға алды және халықтың көпшілігі ақырында нанымға келді. Сиднейдің алғашқы католик архиепискобы Джон Беде Полдинг сияқты отарлаушылық дін қызметкерлері аборигендердің құқықтары мен қадір-қасиеті үшін күшті талап етті. 1880 жылы шіркеу мектептеріне мемлекеттік көмек тоқтатылғаннан кейін, католик шіркеуі, басқа австралиялық шіркеулерден айырмашылығы, білім берудің жан-жақты баламалы жүйесін құруға көп күш пен ресурстарды жұмсады. Ол негізінен христиан бауырлары (1868 жылы Австралияға оралған) сияқты діни ордерлердің монахтары, бауырлары және діни қызметкерлерімен қамтылған; Мейірімділік әпкелері (1846 жылы Пертке келген); 1872 жылы Франциядан келген маристер бауырлары және 1867 жылы Австралияда Санкт-Мари Маккилоп пен Джулиан Теннисон Вудс негізін қалаған Сент-Жозеф әпкелері. Маккиллоп Австралияға саяхаттап, мектептер, монастырьлар мен қайырымдылық мекемелерін құрды, бірақ Жозефиттік тәртіптің Аделаидадан орталық бақылауына қарағанда, епархиялық бақылауды артық көретін епископтармен қақтығысқа түсті. Маккиллоп Жозефиттерді ұлттық тәртіп ретінде басқарып, Австралия жеке басқарылатын отарларға бөлінген кезде. Ол бүгінде Австралия католиктерінің ең құрметке ие, 2010 жылы Бенедикт XVI-мен қасиетті деп танылды. Сондай-ақ, Ұлыбританиядан 1865 жылы Шығыс Лондонның ығыстықтарында қаладан шығарылған кедейлерге қызмет ету үшін құрылған Құтқару армиясы келді (оның мүшелері кейде Австралияда "Salvos" деп аталады). Австралиядағы Құтқару армиясының алғашқы жиналысы 1880 жылы өтті. Эдвард Соундерс және Джон Гор Аделаида ботаникалық паркіндегі көкөніс сатушының арбасынан тамақ жемегендерге тамақ ұсынып, жиналысты жүргізді. Salvos сондай-ақ жұмыссыз адамдарға жұмыс табуға және отбасыларды қайта біріктіруге араласты. Мельбурнда 1897 жылдан 1910 жылға дейін Армияның Limelight бөлімі Австралиядағы алғашқы кино өндіріс компаниясы ретінде құрылды. Осындай әртүрлі қызметтерден Salvos Австралиядағы ең беделді қайырымдылық ұйымдарының біріне айналды, 2009 жылы Sweeney Research және Grey Global жариялаған сауалнама бойынша Құтқару армиясы мен елдің жедел жәрдем қызметі Австралиядағы ең сенімді ұйымдар болып танылды. Австралияның Джордж Карпентер 1939 жылдан 1946 жылға дейін Құтқару армиясының бас штаб-квартирасының басшысы (әлемдік жетекшісі) болды, ал Ева Берроус 1980-жылдары мен 1990-жылдары болды.

The Church of England lost its legal privileges in the Colony of New South Wales by the Church Act of 1836. Drafted by the Catholic attorney general John Plunkett, the act established legal equality for Episcopalians, Catholics and Presbyterians and was later extended to Methodists. Nevertheless, social attitudes were slow to change. Catholic laywoman Caroline Chisholm (1808–1877) faced discouragements and anti papal feeling when she sought to establish a migrant women's shelter and worked for women's welfare in the colonies in the 1840s, though her humanitarian efforts later won her fame in England and great influence in achieving support for families in the colony. John Bede Polding, a Benedictine monk, was Sydney's first Catholic bishop (and then archbishop) from 1835 to 1877. Polding requested a community of nuns be sent to the colony and five Irish Sisters of Charity arrived in 1838. The sisters set about pastoral care in a women's prison and began visiting hospitals and schools and establishing employment for convict women. The sisters went on to establish hospitals in four of the eastern states, beginning with St Vincent's Hospital, Sydney in 1857 as a free hospital for all people, but especially for the poor. At Polding's request, the Christian Brothers arrived in Sydney in 1843 to assist in schools. In 1857, Polding founded an Australian order of nuns in the Benedictine tradition – the Sisters of the Good Samaritan – to work in education and social work. While Polding was in office, construction began on the ambitious Gothic Revival designs for St Patrick's Cathedral, Melbourne and the final St Mary's Cathedral in Sydney. Since the 19th century, immigrants have brought their own expressions of Christianity with them. Particular examples are the Lutherans from Prussia who tended to settle in the Barossa Valley, South Australia and in Queensland, Methodists in South Australia, with notable pockets coming from Cornwall to work the copper mines in Moonta. Other groups included the Presbyterian, Congregationalist and Baptist churches. Establishing themselves first at Sevenhill, in the newly established colony of South Australia in 1848, the Jesuits were the first religious order of priests to enter and establish houses in South Australia, Victoria, Queensland and the Northern Territory. While the Austrian Jesuits traversed the Outback on horseback to found missions and schools, Irish Jesuits arrived in the east in 1860 and had by 1880 established the major schools which survive to the present. In 1885, Patrick Francis Moran became Australia's first cardinal. Moran believed that Catholics' political and civil rights were threatened in Australia and, in 1896, saw deliberate discrimination in a situation where "no office of first, or even second, rate importance is held by a Catholic". The Churches became involved in mission work among the Aboriginal people of Australia in the 19th century as Europeans came to control much of the continent and the majority of the population was eventually converted. Colonial clergy such as Sydney's first Catholic archbishop, John Bede Polding, strongly advocated for Aboriginal rights and dignity

With the withdrawal of state aid for church schools around 1880, the Catholic Church, unlike other Australian churches, put great energy and resources into creating a comprehensive alternative system of education. It was largely staffed by nuns, brothers and priests of religious orders, such as the Christian Brothers (who had returned to Australia in 1868); the Sisters of Mercy (who had arrived in Perth in 1846); Marist Brothers, who came from France in 1872 and the Sisters of St Joseph, founded in Australia by Saint Mary MacKillop and Fr Julian Tenison Woods in 1867. MacKillop travelled throughout Australasia and established schools, convents and charitable institutions but came into conflict with those bishops who preferred diocesan control of the order rather than central control from Adelaide by the Josephite order. MacKillop administered the Josephites as a national order at a time when Australia was divided among individually governed colonies. She is today the most revered of Australian Catholics, canonised by Benedict XVI in 2010. Also from Britain came the Salvation Army (its members sometimes called "Salvos" in Australia), which had been established in the slums of East London in 1865 to minister to the impoverished outcasts of the city. The first Salvation Army meeting in Australia was held in 1880. Edward Saunders and John Gore led the meeting from the back of a greengrocer's cart in Adelaide Botanic Park with an offer of food for those who had not eaten. The Salvos also involved themselves in finding work for the unemployed and in re uniting families. In Melbourne from 1897 to 1910, The Army's Limelight Department was established as Australia's first film production company. From such diverse activities, The Salvos have grown to be one of Australia's most respected charitable organisations, with a 2009 survey by Sweeney Research and the advertising group Grey Global finding the Salvation Army and the nation's Ambulance Service to be Australia's most trusted entities. Australia's George Carpenter was General of the Salvation Army (worldwide leader) from 1939 to 1946 and Eva Burrows during the 1980s and 1990s.

Австралия Құрама Штаттары

1901 жылғы Австралия Конституциясының 116-шы бабы дін бостандығын қамтамасыз етті. Жергілікті халықты, алтын іздеуге байланысты көшіп келгендердің ұрпақтарын және неміс текті шағын, бірақ маңызды лютерандық қауымын есептемегенде, Австралия қоғамы көбінесе англо-кельттік болды, халықтың 40% Англия шіркеуіне, 23% католиктерге, 34% басқа христиан діндеріне және шамамен 1% христиан емес діндерді ұстанатын адамдардан тұрды. 1911 жылғы алғашқы халық санауында халықтың 95,95% өзін христиан деп жариялады. Австралиядағы діни ағымдар Ұлыбритания мен Ирландияның тарихи-саяси мұрасын көрсететін. 1945 жылға дейін Австралиядағы католиктердің көп бөлігі ирландтық текті болды, бұл ағылшын протестанттарының басым көпшілігінің Британ империясына адалдығына күмән тудырды. Келесі толқындардағы көші-қон және Ақ Австралия саясатының біртіндеп тоқтатылуы Австралияның діни құрамын келесі онжылдықтарда өзгертуге көмектесті. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Еуропадан келген көші-қон православие шіркеулерінің мүшелерінің өсуіне, реформаланған ұйымдардың құрылуына, католиктердің (көбінесе итальяндық көшіп келгендер) және еврейлердің (Холокосттан аман қалғандар) санын арттырды. Соңғы уақыттарда (1970-жылдардан бастап) Оңтүстік-Шығыс Азия мен Таяу Шығыстан келген иммиграция буддистер мен мұсылмандардың санын едәуір арттырды және христиан шіркеулерінің этникалық әртүрлілігін күшейтті. Орыс теңізшілері Сиднейге 1820 жылдары құдайлық литургияны өткізді, ал 19 ғасырдың ортасынан бастап грек православие қауымы пайда болды. Сидней мен Мельбурн гректерінің 1896 жылға дейін діни қызметкері болды, ал алғашқы грек православие шіркеуі 1898 жылы Сиднейдегі Сурри Хиллс ауданында ашылды. 1924 жылы Австралия және Жаңа Зеландия митрополиясы Экуменикалық патриархаттың басшылығымен құрылды. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін грек иммиграциясы күрт өсті, соның нәтижесінде Австралия және Жаңа Зеландия митрополиясы Австралияның грек православие архиепископиясына дейін көтерілді, ал митрополит Езекиел 1959 жылы архиепископ болып тағайындалды. Экуменикалық патриарх Варфоломей 1996 жылдың қараша айында Австралияға сапар шекті. 1970-жылдары Австралиядағы методист, пресвитериан және конгрегациялық шіркеулер бірігіп, Австралия Біріккен шіркеуін құрды. Шіркеу әлеуметтік қызмет көрсетуде маңызды рөл атқарады және Сиднейдегі Кингс-Кростағы Уэйсайд Чапел сияқты орталықтарда жаңашыл әдістермен айналысады. 1970 жылы папа Павел VI Австралияға алғаш рет келді. 1986 жылы Иоанн Павел II Австралияға келген келесі папа болды. Алис-Спрингсте папа Австралияның жергілікті халқына арналған тарихи үндеу жасады, онда ол аборигендер мәдениетінің берік қасиеттерін мақтады, жер алу мен кемсітудің салдарына қайғырды, аборигендердің жер құқықтарын мойындауға және Австралияда татуласуға шақырды, сондай-ақ Австралиядағы христиан шіркеуі аборигендер өмірге өз үлесін қосқанша және бұл үлес басқалармен қуанышпен қабылданғанша толыққанды дамуға жете алмайтынын айтты. 2008 жылдың шілдесінде Сидней Бенедикт XVI басшылығымен өткен "Бүкіләлемдік жастар күні" атты ірі халықаралық жастар фестиваліне таңдалып алынды. Шамамен 500 000 адам папаны Сиднейде қарсы алды, ал 270 000 адам Крест жолына қатысты. 300 000-нан астам паломник соңғы қажылыққа дайындық үшін түнде орналасты, ал соңғы қажылыққа қатысқандардың саны 300 000 мен 400 000 аралығында болды. Соңғы жылдары Австралиядағы христиан шіркеулері экуменикалық қызметтерге белсенді қатысуда. Австралияның Дүниежүзілік шіркеулер кеңесі комитеті 1946 жылы англикандық және негізгі протестанттық шіркеулермен құрылды. Қозғалыс дамып, кеңейді, кейін Шығыс және Шығыс православие шіркеулері қосылды, ал 1994 жылы католик шіркеуі де ұлттық экуменикалық органның, Австралиядағы шіркеулердің ұлттық кеңесінің мүшесі болды. 2015 жылы жүргізілген зерттеулерге сәйкес, Австралияда шамамен 20 000 мұсылман христиан дініне ауысты, олардың көпшілігі протестантизмнің бір түрін ұстанады.

Section 116 of the Australian Constitution of 1901 provided for freedom of religion. With the exception of the indigenous population, descendants of gold rush migrants and a small but significant Lutheran population of German descent, Australian society was predominantly Anglo Celtic, with 40% of the population being Church of England, 23% Catholic, 34% other Christian and about 1% professing non Christian religions. The first census in 1911 showed 95.95 per cent identified themselves as Christian. Sectarianism in Australia tended to reflect the political inheritance of Britain and Ireland. Until 1945, the vast majority of Catholics in Australia were of Irish descent, causing the Anglo Protestant majority to question their loyalty to the British Empire. Further waves of migration and the gradual winding back of the White Australia Policy, helped to reshape the profile of Australia's religious affiliations over subsequent decades. The impact of migration from Europe in the aftermath of World War II led to increases in affiliates of the Orthodox churches, the establishment of Reformed bodies, growth in the number of Catholics (largely from Italian migration) and Jews (Holocaust survivors). More recently (post 1970s), immigration from South East Asia and the Middle East has expanded Buddhist and Muslim numbers considerably and increased the ethnic diversity of the existing Christian churches. Russian sailors visiting Sydney celebrated the Divine Liturgy as long ago as 1820 and a Greek Orthodox population emerged from the mid 19th century. The Greeks of Sydney and Melbourne had a priest by 1896 and the first Greek Orthodox church was opened at Surry Hills in Sydney in 1898. In 1924, the Metropolis of Australia and New Zealand was established under the Ecumenical Patriarchate. Greek immigration increased considerably following World War II, and the Metropolis of Australia and New Zealand was elevated to Greek Orthodox Archdiocese of Australia and Metropolitan Ezekiel was appointed archbishop in 1959. Ecumenical Patriarch Bartholomew visited Australia in November 1996. In the 1970s, the Methodist, Presbyterian and Congregational churches in Australia united to form the Uniting Church in Australia. The church remains prominent in welfare services and noted for its innovative ministry initiatives such as those pioneered at centres like Sydney's Wayside Chapel in King's Cross. 1970 saw the first visit to Australia by a pope, Paul VI. John Paul II was the next pope to visit Australia in 1986. At Alice Springs, the pope made an historic address to indigenous Australians, in which he praised the enduring qualities of Aboriginal culture, lamented the effects of dispossession of and discrimination; called for acknowledgment of Aboriginal land rights and reconciliation in Australia; and said that the Christian Church in Australia would not reach its potential until Aboriginal people had made their "contribution to her life and until that contribution has been joyfully received by others". In July 2008, Sydney hosted the massive international youth festival "World Youth Day" led by Benedict XVI. Around 500,000 welcomed the pope to Sydney and 270,000 watched the Stations of the Cross. More than 300,000 pilgrims camped out overnight in preparation for the final Mass, where final attendance was between 300,000 and 400,000 people. In recent times, the Christian churches of Australia have been active in ecumenical activity. The Australian Committee for the World Council of Churches was established in 1946 by the Anglican and mainline Protestant churches. The movement evolved and expanded with Eastern and Oriental Orthodox churches later joining and by 1994 the Catholic Church was also a member of the national ecumenical body, the National Council of Churches in Australia. A 2015 study estimates some 20,000 Muslim converted to Christianity in Australia, most of them belonging to some form of Protestantism.

Тарих

Христиандық қайырымдылық ұйымдары, ауруханалар мен мектептер колониялық дәуірден бері әл-ауқат және білім беру саласында маңызды рөл атқарып келеді. Осы кезеңде Бірінші флоттың Англия шіркеуінің капелланы Ричард Джонсон 1790 жылғы ашаршылықта "жан мен денеге емші" деп есептелді және мектептердің жалпы бақылауына жауапкершілік жүктелді. 2008 жылы Сиднейде өткен Католик әлемінің жастар күніне арналған құттықтау сөзінде сол кездегі премьер-министр Кевин Радд христиан діні Австралияға жағымды ықпал еткенін айтты: "Шіркеу кедейлер үшін алғашқы мектептерді, ауруханаларды және паналарды ашты, және осы ұлы дәстүрлер болашақта да жалғастырылады".

Қауіпсіздік

Бірқатар христиан шіркеулері әлеуметтік қамқорлық қызметтерін (оның ішінде қарттарға арналған интернаттар мен Жұмыс желісін) және білім беруді қамтамасыз ететін маңызды ұлттық ұйымдар болып табылады. Олардың ішінде:

Құтқарылу Армиясы. 2012 жылы Австралия премьер-министрі Джулия Гиллард (өзі дінге қатысы жоқ, бірақ отбасылық байланыстары Құтқарылу Армиясының жұмысына бар) Австралиядағы Құтқарылу Армиясының әлеуметтік жұмысын "жеңін тіркейген христиандық" деп бағалады және ол апта сайын 40 австралиялық отбасыны қайта біріктіріп, 500 есірткі, алкоголь немесе құмар ойындарға тәуелді адамға көмек көрсетіп, 2000 үйсізге баспана ұсынып, мыңдаған адамға кеңес беретінін айтты. Австралиядағы Біріккен шіркеу қарттарға, ауруханаларға, медбикелерге, отбасылық қолдау көрсету қызметтеріне, жастарға және үйсіздерге кең ауқымды қоғамдық жұмыс жүргізеді. Оның қызметтеріне UnitingCare Australia, Exodus Foundation, Wesley Missions және Lifeline кеңес беру орталықтары кіреді. Австралияның Англикан шіркеуі білім беру, денсаулық сақтау, миссионерлік жұмыс, әлеуметтік қамқорлық және коммуникация салаларында жұмыс істейтін ұйымдарға ие. Олардың қатарында Anglicare және Samaritans бар. Католик шіркеуі: Католик әлеуметтік қызметтері Австралия – шіркеудің ең жоғары ұлттық органы. Оның 63 мүше ұйымы жыл сайын миллионнан астам австралиялыққа көмек көрсетеді. Католик ұйымдары: Centacare, Caritas Australia, иезуиттік босқындар қызметі, Сент-Винсент-де-Пол қоғамы, Жозефиттік қауымдастық көмегі, Fr. Крис Райлидің "Көшедегі жастар", Эдмунд Райс лагерьлері және Боб Магуайр қоры. Австралияда құрылған және қайырымдылықпен айналысқан екі діни орден – қасиетті Жүректің қасиетті Жүсіп әпкелері мен Қайырымды самариялық әпкелері. Католик діни ордендері Австралиядағы көптеген ауруханаларды құрды. Ирландиялық қайырымдылық әпкелері 1838 жылы Сиднейге келді және 1857 жылы Сиднейдегі Сент-Винсент ауруханасын кедейлерге арналған тегін емхана ретінде ашты. Әпкелер Виктория, Квинсленд және Тасманияда ауруханалар, хоспистер, зерттеу институттары мен қарттарға арналған орталықтарды құрды. Сент-Винсентте олар жетекші хирург Виктор Чангты оқытып, Австралиядағы алғашқы СПИД клиникасын ашты. XXI ғасырда, басқаруға көбірек бейтарап адамдар тартылған кезде, әпкелер Мельбурн мен Сиднейдегі Мейірімділік әпкелерімен бірлесе бастады. Бірлесіп, олар төрт мемлекеттік аурухананы, жеті жеке аурухананы және 10 қарттарға арналған орталықты басқарады. Мэридің кішкентай компаниясының ағылшын әпкелері 1885 жылы келді және содан бері мемлекеттік және жеке ауруханалар, зейнеткерлік үйлері мен қарттарға арналған күтім, қоғамдық қызметтер және жан-жақты паллиативтік көмек көрсетуді Жаңа Оңтүстік Уэльсте, АСТ, Виктория, Тасмания, Оңтүстік Австралия және Солтүстік территорияда құрды. Кедейлердің кішкентай әпкелері, қасиетті Жанна Юганның "қарылар мен мұқтаждарға қонақжайлық көрсету" қағидасын ұстана отырып, 1884 жылы Мельбурнға келді және қазір Австралияда төрт қарттар үйін басқарады. Христиандық әлеуметтік агенттіктердің мысалы – ADRA (Адвентистердің даму және көмек көрсету агенттігі). Бұл агенттік – жетінші күнгі адвентистер шіркеуі басқаратын, халықаралық деңгейде танылған ұйым. ADRA 120-дан астам елде жұмыс істейді, әлем бойынша, қажет болған жерде көмек пен дамуды қамтамасыз етеді. Австралияда олар мұқтаж адамдарға баспана, көмек және қызмет көрсетеді, зорлық-зомбылықтан зардап шеккендерге және мұқтаж адамдарға арналған көптеген баспаналар ұйымдастырды. Сондай-ақ, азық-түлік тарату, қолданылған заттар дүкендері және т.б. сияқты көптеген істермен айналысады. Пресвитериан шіркеуінің пасторы Джон Флинн 1928 жылы Квинсленд штатының Клонкури қаласында Австралияның шөлді аймақтарындағы оқшауланған қауымдарға денсаулық сақтау қызметтерін жеткізу үшін Корольдік ұшқыш дәрігерлер қызметін құрды.

The Salvation Army. In 2012, the Australian prime minister, Julia Gillard (herself not religious but with family connections to the work of Salvation Army), praised the welfare work of the Salvation Army in Australia as "Christianity with its sleeves rolled up" and which, she said, was each week reuniting 40 Australian families; assisting 500 drug, alcohol or gambling addiction affected people; providing 2000 homeless with shelter; and counselling thousands more. The Uniting Church in Australia does extensive community work in aged care, hospitals, nursing, family support services, youth services and with the homeless. Services include UnitingCare Australia, Exodus Foundation, the Wesley Missions and Lifeline counseling. The Anglican Church of Australia has organisations working in education, health, missionary work, social welfare and communications. Organisations include Anglicare and the Samaritans. The Catholic Church: Catholic Social Services Australia is the church's peak national body. Its 63 member organisations help more than a million Australians each year. Catholic organisations include: Centacare, Caritas Australia, Jesuit Refugee Service, St Vincent de Paul Society, Josephite Community Aid; Fr. Chris Riley's Youth Off The Streets; Edmund Rice Camps; and the Bob Maguire Foundation. Two religious orders founded in Australia which engaged in welfare and charity work are the Sisters of St Joseph of the Sacred Heart and the Sisters of the Good Samaritan. Catholic religious orders founded many of Australia's hospitals. Irish Sisters of Charity arrived in Sydney in 1838 and established St Vincent's Hospital, Sydney in 1857 as a free hospital for the poor. The Sisters went on to found hospitals, hospices, research institutes and aged care facilities in Victoria, Queensland and Tasmania. At St Vincent's they trained leading surgeon Victor Chang and opened Australia's first AIDS clinic. In the 21st century, with more and more lay people involved in management, the sisters began collaborating with Sisters of Mercy Hospitals in Melbourne and Sydney. Jointly the group operates four public hospitals; seven private hospitals and 10 aged care facilities. The English Sisters of the Little Company of Mary arrived in 1885 and have since established public and private hospitals, retirement living and residential aged care, community care and comprehensive palliative care in New South Wales, the ACT, Victoria, Tasmania, South Australia and the Northern Territory. The Little Sisters of the Poor, who follow the charism of Saint Jeanne Jugan to 'offer hospitality to the needy aged' arrived in Melbourne in 1884 and now operate four aged care homes in Australia. An example of a Christian Welfare agency is ADRA (Adventist Development and Relief Agency). This welfare agency is an internationally recognized agency run by the Seventh day Adventist Church. ADRA is operational in more than 120 countries, around the world, providing relief and development, where ever needed. Within Australia they provide shelter, relief, and services to those in need. They have numerous refuges set up those suffering abuse, as well as shelters for those in need. As well many other things such as food distribution, op shops etc. The Reverend John Flynn, a minister of the Presbyterian Church founded what was to become the Royal Flying Doctor Service in 1928 in Cloncurry, Queensland, to bring health services to the isolated communities of the Australian The Bush.

Саясат

Дінбасылары христиандық ілімдерге қатысты деп санайтын мәселелерде саяси құралымға жиі араласып отырады. Ерте отаршылдық дәуірде католик дініне шектеулер қойылғанмен, Англия шіркеуінің дін қызметкерлері губернаторлармен тығыз байланыста жұмыс істеді. Пастор Самуил Марсден судьялық өкілдіктерге ие болғандықтан, сотталғандар оны билікпен теңестірді. Ол қатаң жазалаулары үшін «жазалайтын пастор» деп танылды. Австралияның алғашқы католик кардиналы Патрик Фрэнсис Моран (1830–1911) саяси белсенділікпен көзге түсті. Австралия Федерациясын қолдаушы ретінде ол қытайларға қарсы заңнаманы «христиандыққа жат» деп сынады, әйелдердің сайлау құқығын жақтады және кәсіподақтарды, «австралиялық социализмді» қолдап консерваторларды алаңдатты. Мельбурн архиепископы Дэниел Мэнникс Бірінші дүниежүзілік соғыс кезіндегі әскери шақыруға және Ирландиядағы британдық саясатқа қарсы айқын пікір білдірді. Абориген пасторлары Дэвид Унайпон және сэр Дуглас Николз, бұрынғы католик дін қызметкері Пэт Додсон және иезуит дін қызметкері Фрэнк Бреннан аборигендердің құқықтарын қорғау ісіне белсенді қатысқан танымал христиандар болды. Австралияның Еңбек партиясын католиктер көптеп қолдаған, бірақ 1950 жылдары белгілі қоғам қайраткері Б. А. Сантамария кәсіподақ қозғалысына коммунистік идеологияның ықпалына алаңдап, Демократиялық Еңбек партиясын құрды. 1999 жылы католик кардиналы Эдвард Клэнси премьер-министр Джон Ховардқа хат жолдап, елдегі зорлық-зомбылықты тоқтату үшін қарулы бейбітшілік күштерін жіберуге шақырды. Сиднейдің бұрынғы архиепископтары, кардинал Джордж Пелл (католик) және Питер Дженсен (англикан) неке, аборт сияқты христиандық ілімнің дәстүрлі мәселелерімен айналысып қана қоймай, Үкімет саясатына қатысты мәселелерді де көтерді. Баптист дін қызметкері және World Vision Australia компаниясының бас директоры Тим Костелло әлеуметтік көмек, сыртқы көмек және климаттың өзгеруі мәселелерінде жиі өз пікірін білдірді. Австралиядағы христиандық саяси партияларға Австралиялық христиандар кіреді.

Church leaders have often involved themselves in political issues in areas they consider relevant to Christian teachings. In early Colonial times, Catholicism was restricted but Church of England clergy worked closely with the governors. The Reverend Samuel Marsden had magisterial duties and so was equated with the authorities by the convicts. He became known as the "flogging parson" for the severity of his punishments. Australia's first Catholic cardinal, Patrick Francis Moran (1830–1911), was politically active. As a proponent of Australian Federation he denounced anti Chinese legislation as "unchristian"; became an advocate for women's suffrage and alarmed conservatives by supporting trade unionism and "Australian socialism". Archbishop Daniel Mannix of Melbourne was a controversial voice against conscription during World War I and against British policy in Ireland. Aboriginal pastors David Unaipon and Sir Douglas Nicholls, former Catholic priest Pat Dodson and Jesuit priest Frank Brennan have been high profile Christians engaged in the cause of Aboriginal rights. The Australian Labor Party had largely been supported by Catholics until prominent layman B. A. Santamaria formed the Democratic Labor Party over concerns of Communist influence over the trade union movement in the 1950s. In 1999, Catholic cardinal Edward Clancy wrote to the prime minister, John Howard, urging him to send an armed peacekeeping force to East Timor to end the violence engulfing that country. Previous Archbishops of Sydney, Cardinal George Pell (Catholic) and Peter Jensen (Anglican), have concerned themselves with traditional issues of Christian doctrine, such as marriage or abortion, but have also raised questions about government policies such as the Work Choices industrial relations reforms and the mandatory detention of asylum seekers. Tim Costello, a Baptist minister and the CEO of World Vision Australia, has often been vocal on issues of welfare, foreign aid and climate change. Christian political parties in Australia include Australian Christians.

Фестивальдар

Христиандық Рождество және Пасха мерекелері Австралияда мемлекеттік мерекелер ретінде белгіленген.

Рождество

Христиандық мереке – Рождество – Иса Мәсіхтің дүниеге келгенін тойлайды. Батыс елдерінің көпшілігі сияқты, Австралияда да Рождество дінге сенбеген адамдар үшін маңызды уақыт болып табылады және әдетте 25 желтоқсанда тойланады. Батыс христиан дәстүріндегі шіркеулер осы күні Рождестволық құлшылық өткізеді, бірақ Шығыс христиан дәстүріндегі шіркеулердің көпшілігі – Эфиопия православиелік, Ресей православиелік немесе Армян шіркеуі Рождествоны 6 немесе 7 қаңтарда тойлайды. Рождество күні және 26 желтоқсан (Сыйлық күні) Австралия бойынша мемлекеттік мерекелер болып табылады. Австралияда Рождество Оңтүстік жарты шардағы жаз мезгілінде тойланса да, Солтүстік жарты шардың көптеген дәстүрлері сақталады – отбасылар мен достары Рождестволық ашықхаттар мен сыйлықтар алмасады және Рождестволық кешкі асқа жиналады, қар мен сыңғырлаған шаналар туралы әндер айтады, Рождество ағаштарын безендіреді және Санта Клаус туралы әңгімелер айтады. Дегенмен, жергілікті бейімделулер де пайда болды – Рождествоға дейін жазғы кештерде ашық ауада үлкен колядка концерттері өткізіледі, мысалы, Мельбурндағы «Шам жарығындағы колядкалар» және Сиднейдегі «Домендегі колядкалар». Рольф Харрис жазған «Алты ақ бумер» әні Сантаның Австралия айналасында алты ақ бумер кенгурулардың көмегімен ұшуы туралы айтады, бұл шаналардың орнына қолданылады. Джон Уилер мен Уильям Г. Джеймстің «Үш саудагер немесе Рождество» сияқты христиан колядкалары мақтау гимндерін Австралияның жылы, құрғақ Рождество желдері мен қызыл тозаңға толы аймағына бекітеді. Ыстық етпен пісірілген кешкі ас әлі де сүйікті Рождество тағамы болып табылады, бірақ жазғы температура кейбір австралиялықтарды тойдан кейін салқындау үшін жақын жердегі су көздеріне баруға итермелейді. Халықаралық туристер Рождество күні Сиднейдегі Бонди жағажайында көптеп жиналады. Ассириялық Шығыс шіркеуі де Рождество қарсаңындағы ерекше түнгі миссаға көп адамды тартады. 15 000-нан астам адам Сиднейдегі шіркеулерде, әсіресе Сиднейдің батысындағы Әйюп Хурмизд соборында жиналады.

Құтқарылу мейрамы

Христиандық мейрам – Пасха – Иса Мәсіхтің айқышқа шегеленіп, қайта тірілгені туралы Киелі кітаптағы оқиғаларды еске түсіреді. Австралияда Пасханың христиандар үшін діни маңызынан басқа, мейрам Ұлы жұма күні басталып, Пасха дүйсенбісінде аяқталатын төрт күндік демалыспен аталады, бұл көбінесе мектеп демалысымен сәйкес келеді және отбасы мен достарға саяхаттауға және қайта қосылуға мүмкіндік береді. Австралияның барлық аймақтарында шіркеу қызметтеріне көптеген адамдар қатысады, сондай-ақ діни емес музыка фестивальдары, жәрмеңкелер мен спорттық жарыстар да өтеді. Мұндай Пасха шараларының бірі – Квинс Парк Тоуомбадағы жыл сайынғы христиандық музыка фестивалі Easterfest, ол Австралиядағы ең ірі есірткі мен алкогольсіз фестиваль ретінде танымал. Австралияда дәстүрлі Пасха тағамдарына айқышқа шегеленуді еске түсіретін ыстық крест бундестері және қайта тірілу арқылы сыйланатын жаңа өмірдің символы – шоколадты Пасха жұмыртқалары жатады. Шоколад жұмыртқаларын бүкіл кезең бойы жесе де, дәстүр бойынша олар Пасха күні алмастырылатын болған, және басқа елдердегідей, кішкентай балалар жұмыртқаларын Пасха қояны жеткізеді деп сендіреді. Бұл дәстүрдің жергілікті нұсқасы – Пасха Билби туралы әңгіме, ол жойылып бара жатқан Австралияның тумасы Билбидің бейнесін көтеруге бағытталған, оның өмір сүруіне Еуропадан әкелінген қоян популяциясы қауіп төндіреді. Австралияға көшіп келген халықтар өздерінің Пасха дәстүрлерін де алып келді. Грек православтық дәстүрлері грек иммигранттарының ұрпақтары арасында кең таралған, ал Сицилиядан әкелінген балықшылардың дәстүрі – флотты Улладуллада баталау рәсімі, Жаңа Оңтүстік Уэльстің оңтүстік жағалауында Әулие Петртің қамқорлығымен өтеді.

Медиа

Қазіргі және бұрынғы медиа тұлғалары көптеген кезде қоғамда өзін христиан ретінде көрсетеді, олардың ішінде Брук Фрейзер, Дэн Свитман және Гай Себастьян бар. Әке Боб Магуайр және пастор Гордон Мойес радио бағдарламаларын жүргізген. Дін туралы хабар тарату – Австралия хабар тарату корпорациясының Австралия қоғамының мінез-құлқы мен әртүрлілігін көрсетуге байланысты жарғылық міндетінің бір бөлігі. Оның діни бағдарламаларына құлшылық пен сенім, түсіндіру, талдау, пікірсайыс және хабарламалар кіреді. Австралия Католик шіркеуінің теледидары – Австралия Католик кино және телерадио бюросының бөлімшесі болып табылады және Австралиядағы Foxtel және Austar арналарындағы Aurora Community Television үшін телебағдарламалар дамытады.

Өнер

Австралиядағы христиан өнерінің тарихы 18 ғасырдың соңында алғашқы британдық қоныс жайлаушылардың келуімен басталды. 19 ғасырда колониялық астаналарда готикалық жаңғыру үлгісіндегі соборлар салынды, олардың көпшілігінде боялған шыныдан жасалған көркем туындылар болды, мысалы, Сиднейдегі Әулие Мария және Мельбурндағы Әулие Патрик соборларында. Руперт Банни (1864–1947), халықаралық деңгейде танылған алғашқы австралиялық суретшілердің бірі, көбінесе христиандық тақырыптарды бейнеледі (1893 жылғы «Жарияланымды» қараңыз). Рой де Мейстр (1894–1968) – Ұлыбританияда танымал болған австралиялық абстрактілі суретші, католицизмге кірген және Вестминстер соборы үшін «Төрткүлдік жол» сериясын қоса алғанда, көрнекті діни туындыларды жазды. Австралиялық суретшілердің арасында христиандық тақырыптарды сомдаған ең танымал суретшілердің бірі Артур Бойд болды. Еуропалық шеберлер мен австралиялық Гейдельберг мектебінің ландшафт өнерінен әсер алған ол, Киелі кітаптың басты кейіпкерлерін австралиялық бұталық пейзажға енгізді, мысалы, 1948 жылғы «Адам мен Хауаның қуылғандығы» портретінде. Виктория Ұлттық галереясының боялған шыныдан жасалған төбесін жобалаған суретші Леонард Френч өзінің шығармашылығында христиандық тарих пен символизмді кеңінен пайдаланды. 1970 жылдардан бастап Батыс шөлейттегі австралиялық аборигендердің суретшілері акрил бояуларымен дәстүрлі стильдегі суреттер салуға кірісті. Бұл ерекше австралиялық сурет салу стилі Киелі кітаптағы тақырыптармен үйлесіп, христиан өнерінің ұзақ тарихына бірегей австралиялық үлес қосты: дәстүрлі аборигендік өнердің құпия нүктелі дизайндары мен әсерлі дөңгелек пішіндерін танымал христиандық сюжеттермен біріктірді. Діни өнерге арналған Блейк сыйлығы 1951 жылы Австралиядағы діни өнердің деңгейін көтеру мақсатымен құрылды және суретші және ақын Уильям Блейктің есімімен аталды.

Музыка

Христиандық музыка 1788 жылы Австралияға британдық отаршылдардың бірінші флотымен келді және дәстүрлі мадақ әндерінен бастап христиандық рок пен кантри музыкасына дейінгі барлық жанрларды қамтиды. Сиднейдегі Сент-Мэри соборының хоры – Австралиядағы ең көне музыкалық мекеме, ол 1817 жылдан бастау алады. Джонни О’Киф (алғашқы австралиялық рок-н-ролл жұлдызы), Пол Келли (фолк-рок), Ник Кейв (сыни тұрғыдан бағаланған, ойлы рок-музыкант) және Слим Дасти (австралиялық кантри музыкасының королі) сияқты көрнекті әртістер христиандық тақырыптағы әндерді жазды. Католик монахы Джанет Мид, абориген әншісі Джимми Литтл және австралиялық «Айдол» байқауының қатысушысы Гай Себастьян сияқты басқа да өнерпаздар христиан дінін өздерінің қоғамдық бейнесінің орталық бөлігі деп санайды. Шіркеу музыкасы да жанрлар бойынша кеңінен таралған, Мельбурнның Сент-Пол соборының хоры аптаның көптеген кештері хорлық кешкі әндер орындайды; ал евангелистік Planetshakers және Hillsong қауымының ерекшелігі болып табылатын заманауи музыкаға дейін. Солтүстік территориядағы Херманнсбургтегі Нтария хоры Нтария абориген әйелдерінің дәстүрлі вокалын лютерандық хоралдарымен (Бахтың көптеген музыкасының негізі болған әуендер) біріктіретін ерекше музыкалық тілге ие. Torres Strait Islander-дің танымал дәстүрлі әнұраны Baba Waiyar, евангелистік музыканың, дәстүрлі күшті Torres Strait Islander вокалының және кантри музыкасының әсерін көрсетеді. Жыл сайын желтоқсан айында австралиялықтар ашық аспан астындағы дәстүрлі Рождестволық музыка концерттеріне, мысалы, Мельбурнның Carols by Candlelight және Сиднейдің Carols in the Domain концерттеріне көптеп жиналады. Джон Уилер мен Уильям Г. Джеймстің «Үш малшы» немесе «Рождество күні» сияқты австралиялық Рождестволық әндер Рождество оқиғасын Австралияның жылы, құрғақ Рождество желдері мен қызыл тозаңға толы кеңдігіне бекітеді.

Дінге қатыстылығы

Мүшелері ең көп шіркеулер – Австралиядағы католик шіркеуі, Австралиядағы англикан шіркеуі және Австралиядағы Біріккен шіркеу. Пентикост шіркеулері мегашіркеулермен дамып келеді, олардың көпшілігі Австралиялық христиан шіркеулерімен (Австралиядағы Құдайдың жиналыстары) байланысты және көптеген штаттарда кездеседі (мысалы, Planetshakers шіркеуі, Hillsong шіркеуі және Paradise Community Church).

Австралия статистика бюросы

2011 жылғы жағдай бойынша 11,148,814 адам, жалпы халықтың 43,9% христиан дінін ұстанатынын білдірді.

As at the , 11,148,814, representing 43.9% of the total population, declared a religious affinity with Christianity. + Christian affiliation in Australia (1986, 1996, 2006, 2016) Affiliation '000s % of allChristians '000s % of allChristians '000s % of allChristians actuals % of allChristians 10 Anglican 3723.4 32.7% 3903.3 31.0% 3718.3 29.3% 25.4% 10 Baptist 196.8 1.7% 295.2 2.3% 316.7 2.5% 345,142 2.8% 10 Catholic Catholic 4064.4 35.7% 4799 38.1% 5126.9 40.4% 43.4% 10 Churches of Christ 88.5 0.8% 75 0.6% 54.8 0.4% 39,622 0.3% 10 Jehovah's Witnesses 66.5 0.6% 83.4 0.7% 80.9 0.6% 82,510 0.7% 10 Latter Day Saints 35.5 0.3% 45.2 0.4% 53.1 0.4% 61,639 0.5% 10 Lutheran 208.3 1.8% 250 2.0% 251.1 2.0% 174,019 1.4% 10 Eastern Orthodox, Oriental Orthodoxy, and Assyrian Apostolic 427.4 3.8% 497.3 4.0% 544.3 4.3% 567,680 4.7% 10 Pentecostal 107 0.9% 174.6 1.4% 219.6 1.7% 260,560 2.1% 10 Presbyterian and Reformed Churches 560 4.9% 675.5 5.4% 596.7 4.7% 524,338 4.3% 10 Salvation Army 77.8 0.7% 74.1 0.6% 64.2 0.5% 48,939 0.4% 10 Seventh day Adventist 48 0.4% 52.7 0.4% 55.3 0.4% 62,945 0.5% 10 Uniting Church 1182.3 10.4% 1334.9 10.6% 1135.4 9.0% 7.1% 15 Other Christianity (defined and not defined) 596 5.2% 322.7 2.6% 468.6 3.7% 768,649 6.3% Christian total 11,381.9 100% 12,582.9 100% 12,685.9 100% 100%

+ Christians in each State and TerritoryState Christians(000's) %population Christians(000's) %population Christians(000's) %populationChristians(000's) %population 4,434.7 67.7% 4,462.2 64.5% 4,127.8 55.2%3,844.547.6% 2,985.8 60.5% 3,078.1 57.5% 2,839.4 47.9%2,657.740.9% 2,589.5 66.3% 2,785.0 64.3% 2,635.5 56.0%2,357.445.7% 1,162.5 59.3% 1,300.4 58.1% 1,231.2 49.8%1,093.741.1% 906.1 59.8% 914.4 57.3% 823.6 49.1%712.840.0% 306.1 64.2% 295.4 59.6% 253.5 49.7%213.938.4% 195.2 60.2% 197.1 55.2% 180.3 45.4%173.238.1% 105.4 54.6% 117.6 55.5% 109.1 47.7%94.140.5%All Australia 12,685.8 63.9% 13,150.1 61.1% 12,202.6 52.1%11,148.843.9%

+ Австралиядағы христиан дінінің таралуы (1986, 1996, 2006, 2016)
Діні Мыңдаған адамдар Барлық христиандардың % Мыңдаған адамдар Барлық христиандардың % Мыңдаған адамдар Барлық христиандардың % Нақты деректер Барлық христиандардың %
10 Англикан 3723,4 32,7% 3903,3 31,0% 3718,3 29,3% 25,4%
10 Баптист 196,8 1,7% 295,2 2,3% 316,7 2,5% 345,142 2,8%
10 Католик 4064,4 35,7% 4799 38,1% 5126,9 40,4% 43,4%
10 Христиандардың шіркеулері 88,5 0,8% 75 0,6% 54,8 0,4% 39,622 0,3%
10 Куәгерлер (Иегованың) 66,5 0,6% 83,4 0,7% 80,9 0,6% 82,510 0,7%
10 Әулиелердің соңғы күндері 35,5 0,3% 45,2 0,4% 53,1 0,4% 61,639 0,5%
10 Лютеран 208,3 1,8% 250 2,0% 251,1 2,0% 174,019 1,4%
10 Шығыс православие, Шығыс православие және Ассириялық апостолдық шіркеу 427,4 3,8% 497,3 4,0% 544,3 4,3% 567,680 4,7%
10 Пентикостал 107 0,9% 174,6 1,4% 219,6 1,7% 260,560 2,1%
10 Пресвитериан және реформаланған шіркеулер 560 4,9% 675,5 5,4% 596,7 4,7% 524,338 4,3%
10 Құтқару армиясы 77,8 0,7% 74,1 0,6% 64,2 0,5% 48,939 0,4%
10 Жетінші күндік адвентистер 48 0,4% 52,7 0,4% 55,3 0,4% 62,945 0,5%
10 Біріккен шіркеу 1182,3 10,4% 1334,9 10,6% 1135,4 9,0% 7,1%
15 Басқа христиандық діндер (анықталған және анықталмаған) 596 5,2% 322,7 2,6% 468,6 3,7% 768,649 6,3%
Христиандардың жалпы саны 11,381,9 100% 12,582,9 100% 12,685,9 100% 100%

+ Әр штат және аумақтағы христиандар
Штат Христиандар (мыңдаған) % халық Христиандар (мыңдаған) % халық Христиандар (мыңдаған) % халық Христиандар (мыңдаған) % халық
4,434.7 67.7% 4,462.2 64.5% 4,127.8 55.2% 3,844.5 47.6%
2,985.8 60.5% 3,078.1 57.5% 2,839.4 47.9% 2,657.7 40.9%
2,589.5 66.3% 2,785.0 64.3% 2,635.5 56.0% 2,357.4 45.7%
1,162.5 59.3% 1,300.4 58.1% 1,231.2 49.8% 1,093.7 41.1%
906.1 59.8% 914.4 57.3% 823.6 49.1% 712.8 40.0%
306.1 64.2% 295.4 59.6% 253.5 49.7% 213.9 38.4%
195.2 60.2% 197.1 55.2% 180.3 45.4% 173.2 38.1%
105.4 54.6% 117.6 55.5% 109.1 47.7% 94.1 40.5%
Барлық Австралия 12,685.8 63.9% 13,150.1 61.1% 12,202.6 52.1% 11,148.8 43.9%

Дінге қатысу

Санақта көрсетілген шіркеуге жататындық, ең ірі конфессияларды анықтайды, бірақ мүшелерінің қаншалықты белсенді екенін көрсететін жалпы зерттеу жоқ. Кейбір шағын зерттеулердің қатарында Ұлттық шіркеу өмірін зерттеу бар, ол 7000-нан астам қауымда жүргізілген сауалнама арқылы апта сайын шіркеуге баруды және басқа да мәліметтерді зерттейді. Бұл зерттеу Австралиялық санақ жылындағы көптеген, бірақ барлық емес, христиан конфессиялары үшін ұлттық деңгейде сандарды бағалауға мүмкіндік береді. 2001 жылғы сауалнамаға сәйкес, Австралия халқының 8,8% осы конфессиялардың бірінде апта сайын ғибадат етеді. Католик шіркеуі ең көп шіркеуге барушыларды қамтиды, олардың саны 50 пайыздан асады. Шіркеуге барушылардың саны жалпы алғанда төмендеседі, бірақ Австралиядағы католик шіркеуіне барушылардың саны 13 пайызға азайды. Рой Морган зерттеулері 2013 жылдың қазан және желтоқсан айлары аралығында 4840 австралиялықтың арасында жүргізілген сауалнамада Австралиялықтардың 52,6% христиан екенін, ал 37,6% дінге жатпайтынын анықтады. + 2001 жылғы Австралиядағы апталық қатысу 2001 жылғы конфессия 2001 жылғы бағаланған апталық қатысу ('000) % жалпы қатысу 1996 жылдан бергі өзгеріс (%) Англикан 177.7 11.7% −2% Апостольдық 9.1 0.6% 20% Құдайдың қауымдары 104.6 6.9% 20% Баптист 112.2 7.4% 8% Бетезда министрліктері 2.7 0.2% na Christian & Missionary Alliance 4.1 0.3% na Christian City Churches 11.4 0.7% 42% Christian Revival Crusade 11.4 0.7% −7% Назарет шіркеуі 1.6 0.1% 33% Мәсіх шіркеулері 45.1 3.0% 7% Лютеран 40.5 2.7% −8% Пресвитериан 35.0 2.3% −3% Реформат 7.1 0.5% −1% Құтқару армиясы 27.9 1.8% −7% Седьмой күн адвентистері 36.6 2.4% na Біріктірілген 126.6 8.3% −11% Жүзімдік 2.5 0.2% −17% Веслиан методистері 3.8 0.2% −7% Католик 764.8 50.2% −13% Барлық қатысушылар саны 1,524.7 100.0% 7%

Киелі кітап белбеулері

Австралияның бірнеше аймақтары "Киелі кітап белдеуі" деп сипатталған. Оларға:
Брисбеннің қала маңындағы аудандары, онда халық санының қарқынды өсуі ірі, пентикост мега-шіркеулердің ашылуымен бірге жүрді. Бұл шіркеулер жас отбасыларға қызмет көрсетті. 1980 жылдары шіркеулер өздерінің моральдық нанымдарына сәйкес бірнеше үміткерлерді қолдау арқылы саяси белсенділікке қатысты. Бірақ, шіркеу басшыларының бірқатары "харизматикалық көшбасшыларға жеткілікті есеп беру жүйесі болмағандықтан, үлкен билік берудің салдарынан туындаған мәселелерге байланысты" отставкаға кеткен соң, шіркеулердің саяси ықпалы азайды. Тууомба және Квинсленд штатының оны қоршаған ауылдық аймағы. Мельбурн әуежайының маңындағы қала маңы аудандары.

Христиандық және кең мәдениет

Британдық отарлаудан кейін христиан діні Австралия қоғамына зор ықпал етті, бірақ 20 ғасырдың соңында оның ықпалы азайды.

Неке

Англикан шіркеуі бір жынысты некелер жөніндегі кеңірек пікірталаста шіркеулердің назардан тыс қалғанын мәлімдеді. Бір жынысты некелерге рұқсат болған қысқа мерзім ішінде ACT-де Біріккен шіркеудің пасторы бір жынысты некелерді тойлауға рұқсат сұрап, алды.

Медиа

Либералды сенатор Эрик Абец бұқаралық ақпарат құралдары христиан саясаткерлерін жамандауға бейім екенін айтты. Консервативті саясаткерлер көбінесе "экстремистік" немесе "Діни оңшылдар" деп сипатталады. Оның сөзіне қарағанда, Канберрадағы баспасөз галереясы "өздері келісетін саясаткерлер мен саясатты жағымды жариялайды".

Мектептер

Англикан шіркеуі Виктория үкіметін мемлекеттік мектептердегі діни білім беруді қысқартуына сын айтты. Кейбір христиандар "Қауіпсіз мектептер" бағдарламасын (400 бастауыш және орта мектепте қолданылады) "радикалды сексуалдық тәжірибе" деп сынады. Бағдарламаға адамның сексуалдығы және сексуалдық бағдары, сондай-ақ гендерлік идентиті туралы ақпарат кіреді.

Өмірлік мәселелер

Кейбір христиандар Виктория және Тасманиядағы аборт клиникаларының айналасында қауіпсіздік аймақтары құру туралы ұсыныстарға қарсылық білдірді, олар бұл наразылық таныту бостандығын шектейді дейді.