Харви Барнум: Вьетнам соғысының қаһарманы және Теңіз корпусының офицері

Кіріспе

US Marine (1940) Харви Кертисс Барнум (21 шілде, 1940 ж.т.) – АҚШ Теңіз корпусының зейнеткер офицері, Вьетнам соғысында көрсеткен ерлігі үшін Мәрттік медалімен марапатталған. Вьетнамдағы әрекеттері үшін медаль алған төртінші теңізші болды. 27 жылдан астам қызметтен кейін 1989 жылы Теңіз корпусынан зейнеткерлікке шықты. Барнум 2001 жылдың 23 шілдесінен 2008 жылдың 20 қаңтарына дейін Әскери-теңіз күштерінің резервтік істер жөніндегі орынбасары қызметін атқарды. Сонымен қатар, 2009 жылдың 21 қаңтарынан 30 сәуіріне дейін Әскери-теңіз күштерінің көмекші хатшысы (адам ресурстары және резервтік істер) міндетін атқарды.

Ерте өмір және білім

Барнум 1940 жылғы 21 шілдеде Коннектикут штатының Чешир қаласында дүниеге келген. Ол Чешир орта мектебінде бірінші және соңғы сыныптардың президенті болды, сондай-ақ футбол мен бейсбол ойнады. Орта мектепте ол Американың ізшілдері, “C” клубы және спортзал жетекшілері клубының мүшесі болған. Орта мектепті бітіргеннен кейін Нью-Гэмпшир штатының Гоффстаун қаласындағы Сент-Анселм колледжіне оқуға түсті.

Теңіз әскерлері

Сент-Анселм колледжінде Барнум 1958 жылғы қарашада Теңіз жаяу әскерінің взвод жетекшілері курсына қатысып, екі жазғы оқу-жаттығу сессиясында болды – 1959 және 1961 жылдары. 1962 жылғы маусымда Сент-Анселм колледжін экономика мамандығы бойынша бакалавр дәрежесімен бітірді. Ол Сент-Анселм колледжіндегі Red Key Society (Rho Kappa Sigma) қоғамының мүшесі болды. Бітірген соң, Теңіз жаяу әскерінің резервіндегі екінші лейтенант болып тағайындалды. Екінші лейтенант Барнум Вирджиния штатының Квантико қаласындағы Теңіз жаяу әскері мектебіне жіберілді, онда 1962 жылғы желтоқсанға дейін негізгі курсты аяқтады, содан кейін артиллерия офицерлерінің даярлау курсын бастады, оны 1963 жылғы ақпанда бітірді. Содан кейін шетелге жіберілді және Окинавадағы 3-ші Теңіз жаяу әскері дивизиясының 12-ші Теңіз жаяу әскері батальонының 1-ші батальонының А батареясына қосылды. Батальонда алғашқы бақылаушы, кейін байланыс офицері болып қызмет етті. 1964 жылғы шілдеде Теңіз жаяу әскеріне қабылданды. Окинавадағы қызметін аяқтағанға дейін батальонның байланыс офицері болып жұмыс істеді. 1964 жылғы желтоқсанда бірінші лейтенант болып тағайындалды. 1964 жылғы сәуірде Барнум 2-ші Теңіз авиациялық қанатына ауыстырылып, қанаттың мансаптық кеңесшісі және жеке істер жөніндегі офицері болып тағайындалды. Испаниядағы "Болаттық Түйе" жаттығуында қанаттың қауіпсіздік офицері болып қызмет етті. Испаниядан АҚШ-қа оралғаннан кейін 2-ші Теңіз авиациялық қанатының құпия файлдарын басқарушы офицері болып тағайындалды. 1965 жылғы наурызда қызметтен босатылып, Гавайи штатының Оаху аралындағы Перл-Харбор теңіз базасындағы Теңіз жаяу әскері казармасында күзет офицері болып қызмет етті. 1965 жылғы желтоқсаннан 1966 жылғы ақпанға дейін Барнум Вьетнамда 2-ші батальонның 9-шы Теңіз жаяу әскері дивизиясының 3-ші Теңіз жаяу әскері дивизиясының H ротасында артиллерияның алдынғы бақылаушысы ретінде уақытша қызмет етті. "Жемістік Ай" операциясы кезінде, 1965 жылғы 18 желтоқсанда, Барнум "ерлігі мен қайраттылығы үшін, өмірін қауіпке тіге отырып, міндетінен асып түскені үшін" Құрмет медалімен марапатталды. Ол рота командирі қаза тапқаннан кейін мылтық ротасының басқаруын өз қолына алып, жауды жойғаннан кейін қорғаныс пен сәтті эвакуация үшін қайта ұйымдастырды. Барнум 1966 жылғы маусымда Гавайиге оралғаннан кейін капитандыққа көтерілді. 1967 жылғы наурыздан тамызға дейін Оклахома штатының Форт-Силл қаласындағы Далалық артиллерия офицерлерінің мансаптық курсына қатысты. Бас штабтың Теңіз жаяу әскеріне ауыстырылып, генерал-лейтенант Льюис Уильям Уолттың лагерь көмекшісі (кейіннен әскери күштер жөніндегі штабтың көмекші бастығы, содан кейін 1968 жылғы қаңтардан 1971 жылғы қаңтарға дейін көмекші командир) болып қызмет етті. 1968 жылғы қазан айында Барнум Оңтүстік Вьетнамға оралды, онда 3-ші Теңіз жаяу әскері дивизиясының 2-ші батальонының 12-ші Теңіз жаяу әскерінің Е батареясының командирі болып қызмет етті. 1969 жылғы қыркүйекте 3-ші Теңіз жаяу әскері дивизиясы Оңтүстік Вьетнамнан Окинаваға қайта орналасқаннан кейін келесі қазанға дейін сол бөлімде қалды. Вьетнамдағы батареядағы қызметі үшін, екінші марапаттың орнына "V" және "Алтын жұлдыз" белгісімен қола жұлдыз медалімен, "V" белгісімен Әскери жетістік медалімен, жарақаты үшін Қызғылт жүрекпен, жауынгерлік қимылдар лентасымен және күміс жұлдызды вьетнамдық ерлік айқасымен марапатталды. Окинавадан оралғаннан кейін Барнумды Куантикодағы Теңіз жаяу әскерінің даму және білім беру командалығының негізгі мектебінде қару-жарақ бойынша нұсқаушы болып тағайындады. Ол 1970 жылғы тамызға дейін қызмет етті, содан кейін 1972 жылғы ақпанда бітірген Амфибиялық соғыс мектебіне түсті. 1972 жылғы наурыздан бастап Лежун лагеріндегі 10-шы Теңіз жаяу әскерінің 2-ші батальонының операциялық офицері болып қызмет етті, 1972 жылғы мамырда майор, 1978 жылғы желтоқсанда подполковник, 1984 жылғы ақпанда полковник болып көтерілді. 1987 жылы Теңіз жаяу әскерінің 29-шы командирінің әскери хатшысы болып тағайындалды. Барнум 1979-1980 жылдары Паррис аралындағы рекруттар оқу полкінің 2-ші батальонының командирі болды. 1989 жылғы тамызда Барнум 27 жылдан астам қызмет еткеннен кейін Теңіз жаяу әскерінен зейнеткерлікке шықты.

At Saint Anselm College, Barnum joined the Marine Corps’ Platoon Leaders Class program in November 1958, and attended two summer training sessions, one in 1959 and the other in 1961. In June 1962, he graduated from Saint Anselm College with a Bachelor of Arts degree in Economics. He is a member of the Red Key Society (Rho Kappa Sigma) at Saint Anselm College. Upon graduation, he was commissioned a Marine Reserve second lieutenant. Second Lieutenant Barnum was ordered to Marine Corps Schools, Quantico, Virginia, where he attended The Basic School until December 1962, when he began the Artillery Officers Orientation Course, graduating in February 1963. He was then ordered overseas and joined Battery A, 1st Battalion, 12th Marines, 3rd Marine Division on Okinawa, Japan. He served first as a forward observer and then as the battalion's liaison officer. In July 1964, he accepted appointment in the regular Marine Corps. Prior to completing his Okinawa tour, he also served as the battalion liaison officer. He was promoted to first lieutenant in December 1964. In April 1964, Barnum was transferred to the 2nd Marine Aircraft Wing and assigned as the wing's Career Advisory and Personal Affairs Officer. During Exercise Steel Pike, a landing exercise in Spain, he served as the wing's Security Officer. Upon returning to the United States from Spain, he was assigned as Officer in Charge, 2nd Marine Aircraft Wing Classified Files. Detached in March 1965, he then served as Guard Officer, Marine Barracks, Naval Base Pearl Harbor, Oahu, Hawaii. From December 1965 until February 1966, Barnum served on temporary duty in Vietnam as an artillery forward observer with Company H, 2nd Battalion, 9th Marines, 3rd Marine Division. During Operation Harvest Moon, Barnum would be awarded the Medal of Honor for his actions on December 18, 1965 — for "conspicuous gallantry and intrepidity at the risk of his life above and beyond the call of duty". He had taken over command of a rifle company when its commander has been killed in action, and reorganized it for defense and successful evacuation after destroying the enemy. Barnum was promoted to captain in June 1966, after he returned to Hawaii. From March until August 1967, Barnum attended the Associate Field Artillery Officers Career Course, Fort Sill, Oklahoma. Transferred to Headquarters Marine Corps, he served as Aide de Camp for Lieutenant General Lewis William Walt (then the Assistant Chief of Staff for Manpower and subsequently the Assistant Commandant from January 1968 until January 1971). In October 1968, Barnum returned to South Vietnam where he served as Commanding Officer of Battery E, 2nd Battalion 12th Marines|2nd Battalion, 12th Marines, 3rd Marine Division. With the 3rd Marine Division redeployment from South Vietnam to Okinawa in September 1969, he remained with that unit until the following October. For his service with the battery in Vietnam, he was awarded the Bronze Star Medal with Combat "V" and Gold Star in lieu of a second award, the Navy Achievement Medal with Combat "V", the Purple Heart for wounds received, the Combat Action Ribbon, and the Vietnamese Gallantry Cross with Silver Star. Upon his return from Okinawa, Barnum was assigned as a weapons instructor at The Basic School, Marine Corps Development and Education Command, Quantico, where he served until August 1970 at which time he entered the Amphibious Warfare School, graduating in February 1972. He served as Operations Officer, 2nd Battalion, 10th Marines, Camp Lejeune beginning in March 1972, and was promoted to major in May 1972, to lieutenant colonel in December 1978, and to colonel in February 1984. In 1987, he was assigned as Military Secretary to the 29th Commandant of the Marine Corps. Barnum served as Commanding Officer of 2nd Battalion, Recruit Training Regiment, Parris Island, S. C. from 1979 to 1980. In August 1989, Barnum retired from the Marine Corps after more than 27 years of service.

Кейінгі өмірі

Зейнеткерлікке шыққаннан кейін Барнум Қорғаныс министрі кеңсесінің есірткіге қарсы саясатының бас директоры қызметін атқарды. Ол сондай-ақ Конгресс Құрмет медалі қоғамының бұрынғы президенті болды. Барнум өмірі бойында көптеген наградалар алды, оның ішінде: «Коннектикут штатының 1967 жылғы адамы», Санкт-Анселм колледжінің құрметті заң ғылымы докторы, Ротари клубының Пол Харрис стипендиясы, «2003 жылғы Абе Поллин көшбасшылық сыйлығы», Теңізшілер корпусының «Темір Майк» сыйлығы және Карабоа әскери орденінің «Ерекше қызметі» сыйлығы. Барнум Массачусетс штатының Ежелгі және Құрметті артиллерия ротасының мүшесі.