Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Антонин Дворжактың оркестрлік шығармасы
Orchestral work by Antonín Dvořák
Антонин Дворжактың Ми мажордағы струнный квартеті, Op. 22 (B. 52), композитордың ең танымал оркестрлік шығармаларының бірі. Ол 1875 жылдың мамыр айында небәрі екі апта ішінде жазылған.
Antonín Dvořák's Serenade for Strings in E major , Op. 22 (B. 52), is one of the composer's most popular orchestral works. It was composed in just two weeks in May 1875.
Құрастыру және тұсаукесер
1875 жылы Дворжак композитор ретінде таныла бастады. Ол Венадағы комиссиядан жан-жақты қолдау алды, бұл оған «Серенаданы» қана емес, 5-ші симфонияны, 2-ші скрипкалық квинтетті, 1-ші фортепиано триосын, «Ванда» операсын және Моравиялық дуэттерді жазуға мүмкіндік берді. Дворжак «Серенаданы» 3-14 мамыр аралығында, бар болғаны 12 күнде жазған деседі. Алғашқы орындалысы 1876 жылдың 10 желтоқсанында Прагада Адольф Чех пен чех және неміс театрларының біріккен оркестрлерімен болды. Дворжак фортепианоға екі қолмен орындауға арналған нұсқасын 1877 жылы Прагада Эммануэль Старь басып шығарды. Екі жыл өткен соң, Bote & Bock Берлинде ноталарын жариялады.
By 1875, Dvořák was gaining recognition as a composer. He received a generous stipend from a commission in Vienna, allowing him to write the Serenade, in addition to Symphony No. 5, String Quintet No. 2, Piano Trio No. 1, the opera Vanda, and the Moravian Duets. Dvořák is said to have written the Serenade in just 12 days, from 3 to 14 May. The piece premiered in Prague on 10 December 1876 by Adolf Čech and the combined orchestras of the Czech and German theatres. Dvořák's piano duet arrangement was published in Prague in 1877 by Emanuel Starý. Two years later, Bote & Bock published the score in Berlin.
Нәрселеу
Бұл шығарма толық скрипкалық оркестр үшін жазылған, бірінші және екінші скрипка, альт, виолончель және контрабас (қос бас) партияларымен. Әдетте әр партияға 4–6 аспаппен орындалады, бірақ көбінесе 2 немесе 3 контрабас жеткілікті.
The work is scored for full string orchestra, with staves for Violin I & 2, Viola, Cello and Contrabass (double bass). It is typically performed with 4–6 instruments per part, though usually 2 or 3 double basses are sufficient.
I. Орташа
Бірінші бөлім Е мажорлық күйдегі Серенаданы бастайды. Екінші скрипкалар мен виолончельдер виоланың сегізінші ноталық импульсімен лирикалық басты тақырыпты ұсынады. Тақырып бір-бірімен алмасып, екінші скрипкалар оны бірінші скрипкалардың көтеріңкі пассажы астында қайталайды. 31-ші тактіден бастап, бөлім G мажорға өтеді және нүктелі ырғаққа негізделген жаңа, би сияқты тақырыпты ұсынады. 54-ші тактіден бастап, бөлім қайтадан Е мажорға өтеді және басты тақырып оралып келеді. Бөлім үш Е мажор аккордымен аяқталады.
The first movement starts off the Serenade in the key of E major. The second violins and cellos introduce the lyrical main theme over an eighth note pulse in the violas. The theme is traded back and forth, and the second violins reprise it under a soaring passage in the firsts. At measure 31, the movement modulates into G major and presents a new, dancelike theme, based on a dotted rhythm. At measure 54, the movement modulates back into E major and the primary theme returns. The movement ends on three E major chords.
II. Вальс әуені
Екінші бөлім – вальс, C минорындағы әуенді би мелодиясымен ашылады. Бірінші бөлім қайталанады, ал екінші бөлім E миксолидийлік ладта басталады. Скрипкалардағы сегіздік ноталар тізбегі A мажордағы екінші тақырыпқа көшеді. Бірінші тақырып қайта оралады, ал А бөлімі C-диез минорындағы каденциялық фортиссимо акордымен аяқталады. B бөлімі D мажордың энгармониялық параллель мажорлық модуляциясымен басталады. Осы бөлімнің тақырыбы дамытылады, содан кейін А бөлімі қайта оралады. Қозғалыс C мажор акордымен аяқталады.
The second movement, a waltz, opens with a lilting dance melody in C minor. The first section repeats, and the second section begins in E Mixolydian. A string of eighth notes in the violins transitions into the second theme in A major. The first theme returns, and Part A is closed with a cadential fortissimo C sharp minor chord. Part B opens with a modulation into the enharmonic parallel major of D major. This section's theme is developed, and then Part A returns. The movement ends on a C major chord.
III. Шерзо: Виваце
Үшінші бөлім – F мажордағы жанды, аса белсенді шерцо. Тақырыбы айтылып, кейіннен әртүрлі темптер мен көңіл-күйлерде, А мажорға ауысып, дамытылады. Бұл бөлімге дейін ең біртемалық бөлім, шерцо шерцо мен трио материалдарын біріктіретін кодамен аяқталады.
The third movement is a lively, hyperactive Scherzo in F major. The theme is stated and subsequently developed in sections of different tempos and moods, including a foray into A major. The most monothematic movement yet, the scherzo ends with a coda combining material from the scherzo and trio.
IV. Ларгетто
Серенаданың баяу бөлімі тыныш және сағынышқа толы. Оның ағып жатқан мелодиялары мен нәзік фразалары, қарқынды үшінші және бесінші бөлімдердің арасында кедергісіз байланыс құрайды. Екінші бөлімнің үшінші тақырыбы тұрақты түрде қайталанады.
The slow movement of the Serenade is tranquil and wistful. Its flowing melodies and tender phrases form a buffer between the vigorous third and fifth movements. The third theme of the second movement is quoted repeatedly throughout.
V. Соңғы: Allegro vivace
Бесінші бөлім – жанды, ерекше финал, богемиялық ауылдық бидің рухын көрсетеді. Басты тақырып – әлсіз үзілістерде баса назармен берілген третьяларға негізделген төмен қарайтын үлгі. 32-ші тактта скрипкалар мен виолончельдер виоланың жылдам сегіздік ноталарымен бірге сұрақ-жауаптар алмасады, сонда көбірек тақырыптық материал енгізіледі. 87-ші тактта негізінен он алтыншы ноталардың көтеріңкі соққыларына негізделген үшінші тақырып пайда болады. Алдыңғы "Ларгетто" бөлімінің мелодиясы есте сақталып, сосын дыбысы баяу төмендейді. Бұл бөлімнің қайталануы басты тақырыппен басталады, одан кейін екінші және үшінші тақырыптар кезегімен орындалады. 20 такттық сегіздік ноталар бөлімінің бірінші тақырыбына алып келеді, бұл туындыны аяқтап береді. Соңынан "Престо" ко да келеді, ал Серенада үш Е мажор аккордымен аяқталады.
The fifth movement is a lively, offbeat finale, conveying the spirit of a Bohemian village dance. The principal theme is a descending figure based on thirds with accents on weak beats. More thematic material enters at bar 32 as the violins and cellos trade calls and responses over running eighths in the violas. A third theme based primarily on sixteenth note upbeats appears at bar 87. A wistful recollection of the melody from the preceding Larghetto appears and then diminuendos away. The movement's recapitulation starts with the main theme, followed in turn by the second and third themes. A 20 bar eighth note passage leads into a quotation of the first movement's theme, bringing the piece full circle. A Presto coda follows, and the Serenade ends with three E major chords.