Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Арвфурстенс сарайы (Арвфурстенс сарайы) – Стокгольмнің орталығындағы Густав Адольфс Торг алаңында орналасқан сарай. Эрик Палмштедт жобалаған бұл сарай бастапқыда ханшайым София Альбертинаның жеке резиденциясы болған. Ол 1783–1794 жылдары салынды және 1935 жылы тарихи ескерткіш (byggnadsminne) деп жарияланды, содан кейін 1948–52 жылдары Ивар Тенгбом толыққанды қалпына келтірді. 1906 жылдан бері сарай Сыртқы істер министрлігінің орналасқан жері болып табылады. Сарай Густав Адольфс Торг алаңына қарап тұр, ал оның қарсы бетінде Швеция Корольдік операсы орналасқан. Сарайдың жанында премьер-министрдің ресми резиденциясы – Сагер сарайы және үкімет кеңсесі – Розенбад орналасқан. Норрбро көпірі Хельгеандсхольмендегі Риксдаг ғимаратынан өтіп, оңтүстікке қарай Стокгольмнің ескі қаласы мен Корольдік сарайға дейін созылады.
Arvfurstens palats (Palace of the Hereditary Prince) is a palace located at Gustav Adolfs Torg in central Stockholm. Designed by Erik Palmstedt, the palace was originally the private residence of Princess Sophia Albertina. It was built 1783 1794 and declared a historical monument (byggnadsminne) in 1935 and subsequently restored by Ivar Tengbom in 1948 52. Since 1906 the palace has served as the seat of the Ministry for Foreign Affairs. The palace is facing the square Gustav Adolfs torg, with the Royal Swedish Opera on the opposite side. Located near the palace are the Sager Palace, official residence of the prime minister, and Rosenbad, official office of the government. The bridge Norrbro stretches past the building of the Riksdag on Helgeandsholmen and further south to Stockholm Old Town and the Royal Palace.
Тарих
Ленарт Торстенссон (1603–51), табысты генерал, алаңның батысындағы аумақты сатып алып, 1646–51 жылдары сарай салдырды. Бұл ғимараттың басты кіреберісі солтүстікке қарай өтетін Фредсгатан көшесіне қараған, ал учаскенің оңтүстік бөлігі әлі де бір қабатты ағаш құрылымдармен толып тұрды. Бұл – Германия-Голландиялық Ренессанс стиліндегі, кірпіштен салынған сарай, сол кезде бүкіл Еуропа бойынша кең таралған стиль. Осы дәуірден сақталған бір бөлме әлі де бар; бұрынғы ас үй қазір Бас протокол жетекшісінің кеңсесі ретінде пайдаланылады. Леннарттың ұлы, Эстландия губернаторы Андерс, экономикасын құтқару үшін мүлікті сатуға әрекет етті, бірақ сәтті болмады. 1696 жылы сарай патшалыққа өтті, бірақ ақырында Торстенссонның мұрагеріне қайтарылды. 1793 жылы король Густав III-нің қарындасы, ханшайым София Альбертина бұл мүлікті сатып алды. Әпкесіне оның мәртебесіне сай резиденция беруді қалаған король, сәулетші Эрик Палмстедттен ескі сарайды сақтап, Корольдік сарайдың солтүстік жағына жасалған жоспарларды пайдаланатын жаңа сарай жобасын жасауды тапсырды. Архитектор алаңның қарсы бетіндегі ғимараттың дәл көшірмесін жасаумен қатар, ескі Ренессанс сарайының жаңа құрылысқа енгізілуін қамтамасыз етуі керек болды. Бұл талап Густав III-нің Густав Адольфқа және оның дәуіріне деген құштарлығын көрсетеді. Париж сияқты, айналасында да бірнеше аристократтардың резиденциялары салынды. Тессиннің жасаған бірнеше жобалары Норрбро көпірінің құрылысы арқылы іске асырылды, бірақ оның жоспарындағы басты элемент – алаңның солтүстік жағындағы патшалық шіркеу – арман болып қалды. Дәл осындай портик әлі де аулада сақталған.
Lennart Torstensson (1603–51), a successful general, bought the area west of the square and had his palace built there 1646 51. The main entrance of this building was facing Fredsgatan, the street passing north of the site, while the southern part of the site was still occupied by one story wooden structures. This was a German Dutch Renaissance palace in brick in a style widely favoured all over Europe at this time. One of the rooms from this era is still preserved; the former kitchen now serving as the office of the Chief of Protocol. Lennart's son Anders, governor of Estland, made unsuccessful attempts to sell the property to save his economy, and the palace was subsequently taken over by the Crown in 1696 but eventually given back to Torstensson's heir. King Gustav III's sister Princess Sophia Albertina bought the property in 1793. The king, who wished to give his sister a residence in accordance to her station, commissioned architect Erik Palmstedt to create a new palace which should include the old and adopt the plans for the area north of the Royal Palace. The architect not only had to create a copy of the building on the opposite side of the square, he was also ordered to ensure the old Renaissance palace would be included into the new, a demand which reflects Gustav III's passion for Gustavus Adolphus and his era. And like in the French capital, several other aristocrat residences were built in the surrounding area. Some of the grand visions Tessin developed were carried through with the construction of the bridge Norrbro, even though the centrepiece in his plans, a royal church on the northern side of the square, remained a dream. An identical portico is still found on the courtyard.
Интерьер
Мацсален ("Тамақхана") немесе Stora konferensrummet ("Үлкен конференц-зал") Торстенссон дәуірінде бастапқыда үш жеке бөлмеге бөлінген, бірақ 18-шы ғасырдың ортасында біріктіріліп, содан бері ресми кешкі ас пен конференциялар үшін пайдаланылады. Қабырғаларда бұрынғы сыртқы істер министрлерінің портреттері және Аксель Оксенстернаның ірі портреті ілінген. Stora salongen ("Ұлы салон") немесе Blå salongen ("Көк салон") – Луи Масрелидің "Кейінгі Густав стилі" деп аталатын стилінде жасалған салон. Бұл, пиано нобильдің орталық және ең ірі бөлмесі, Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде мұрағат ретінде қолданылған және сол кезде жағдайы нашар болған. Кейін қалпына келтіріліп, қазір ресми қабылдаулар үшін қолданылады. Онда кристалл люстралар, екі құмтас пеш және түпнұсқа көк және ақ түстердегі маталар бар. Сондай-ақ, Иоган Тобиас Сергельдің Густав III және оның қарындасы София Альбертинаның бюстері, сондай-ақ Италия үкіметі сыйлаған төрт мүсін де бар. Аудиенсруммет ("Аудиенс бөлмесі"), қызыл маталарының арқасында Röda salongen ("Қызыл салон") деп те аталады, онда София Альбертина қонақтарын алтыннан жасалған таққа отырғызып, төрт есіктің үстінде ханшайым тәжін киген патшалық гербімен безендірілген. Бүгінде ол министрдің баспасөз хатшысы мен оның командасының кеңсесі ретінде қызмет етеді. Сақталған ағаш ою-өрнектерін 18-шы ғасырдың соңындағы ең көрнекті жиһаз дизайнерлерінің бірі Готлиб Иверсон жасаған, ал әшекейлерін Луи Масрелидің інісі Жан Батист Масрели оймалаған. София Альбертинаның дәуірінде Sällskapsrummet ("Қонақ бөлмесі") – ол және оның сарайлықтары сағаттап сөйлесіп, кесте тігуге арналған салон болған. Луи Масрелидің нимфалар, купидон мен музалар бейнеленген қабырға жақтаулары бір кезде ханшайым мен оның сарайының кестелерін қоршап тұрған, бірақ қазір гүлдер салынған обоимен ауыстырылған. Министрлік сарайға қоныстанғаннан бері бұл бөлме Сыртқы істер министріне тиесілі. Бөлмеде Готлиб Иверсон мен Георг Хаупттің 17-шы ғасырға жататын екі бюросы бар, соңғысында Мари Антуанеттаға сыйлық ретінде тағайындалған әшекейлі сия қадамы орналасқан. Арбецруммет ("Кабинет") бастапқыда ханшайымның жатын бөлмесі, кейін күту бөлмесі болған. Қазір ол Сыртқы істер жөніндегі мемлекеттік хатшының орынбасарының (kabinettsekreterare) кеңсесі. Бөлмедегі көптеген жиһаздар ханшайымның дәуірінен қалған және әлі де бастапқы орналасқан жерлерінде, сондай-ақ Бельшазардың тойы суреті мен швед гербі бейнеленген рококо шкафы бар.
Matsalen ("Dining Room") or Stora konferensrummet ("Great Conference Room") was originally divided into three separate rooms during Torstensson, but these were united into a single space in the mid 18th century and are since then used for official dinners and conferences. On the walls hang the portraits of past ministers for foreign affairs and a large portrait of Axel Oxenstierna. Stora salongen ("Great Salon") or Blå salongen ("Blue Salon") is a salon designed by the Louis Masreliez in a style called Late Gustavian style. This, the central and largest room in the piano nobile, was used as an archive during WWII and was at the time in a bad shape. It has since been restored and is today used for official receptions. It has cut glass chandeliers, two sandstone stoves, and textiles in the original blue and white colours. It also features the busts of Gustav III and his sister Sophia Albertina by Johan Tobias Sergel, as well as four sculptures donated by the Italian government. In Audiensrummet (the "Audience Room"), because of the red textiles also called Röda salongen (the "Red Salon"), Sophia Albertina used to receive her guest sitting in a gilded throne under a baldachin, the prominence of the scene underlined by the royal coat of arms topped by a princess crown over the four doors. Today it serves as the office room of the Minister's press secretary and his/her staff. The preserved wood carvings were executed by Gottlieb Iwersson, one of the most distinguished furniture designers of the late 18th century, with ornaments carved by Jean Baptiste Masreliez, Louis Masreliez's brother. During the era of Sophia Albertina, Sällskapsrummet (the "Drawing Room") served a salon where she and her courtiers could spend hours conversing and embroidering. The wall frameworks by Louis Masreliez featuring nymphs, cupids, and muses, were once surrounding the embroideries produced by the princess and her court, but are today replaced by wallpapers with painted flowers. Since the ministry took position of the palace this room serves the Minister for Foreign Affairs. In the room are two 17th century desks by Gottlieb Iwerson and Georg Haupt, the latter featuring an ornamental inkstand originally intended to be a gift to Marie Antoinette. Arbetsrummet (the "Study") originally served as the princess' bedroom and later as her waiting room. Today it is the office of the Under secretary of State for Foreign Affairs (kabinettsekreterare). Many of the furnitures in the room date back the Princess' era and are still found on their original locations, as are the painting Belshazzar's Banquet and the Rococo cabinet featuring with the Swedish Coat of Arms in bronze.