Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық-американдық актриса (1903–1990)
British American actress (1903–1990)
Дороти Маккайл (4 наурыз 1903 – 12 тамыз 1990) – британдық-американдық актриса, ең белсенді кезеңі үнсіз фильмдер дәуірінде және 1930 жылдардың басындағы Кодқа дейінгі кезеңде болды.
Dorothy Mackaill (March 4, 1903 – August 12, 1990) was a British American actress, most active during the silent film era and into the pre Code era of the early 1930s.
Ерте өмір
1903 жылы Кингстон-апон-Халл қаласының Скалькоутс ауданында дүниеге келген (бірақ кейін ол 1904 немесе 1905 жылды туған жылы деп айтқан, тіпті АҚШ азаматы ретінде натурализацияға берген өтінішінде 1904 жыл деп көрсеткен), Маккейл ата-анасы шамамен он бір жасында ажырасқаннан кейін әкесімен бірге тұрды. Ол Торесби бастауыш мектебінде оқыды. Жасөспірім кезіндегі бір әңгімеде Маккейл актриса болу үшін Лондонға қашып кеткен. Оның өмірінің осы кезеңі туралы басқа бір нұсқада Маккейл әкесінің академиясында сенбі күнгі кешкі би сабақтарын бергендігі, ал оның талантын қонақтар байқап, оны Лондонға сөйлеу өнері мен биді үйренуге жіберуге көндіргендігі айтылады. Ол Уигмор Холлдағы Торн драмалық өнер және би академиясында екі жылдық курстың бірінші жылына қатысып, содан кейін ақы төленетін жұмысын бастау үшін оқуын тастады. 16 жасында Маккейл Лондонның «Ипподром» театрында «Джойбельде» биледі және Парижде бірнеше ұсақ «Пате» фильмдерінде түсті. Ол Бродвей сахнасындағы хореографпен танысып, оның ықпалымен Нью-Йоркке көшіп өтті, онда 17 жасында «Зигфелд Фоллиесінде» белсенді қатысып, «Midnight Frolic» атты қойылымында биледі.
Born in Sculcoates, Kingston upon Hull, in 1903 (although she later would claim 1904 or 1905 as her year of birth, including on her petition for naturalization as a United States citizen, giving 1904 as the year), Mackaill lived with her father after her parents separated when she was around eleven years old. She attended Thoresby Primary School. In one account of her teenage years, Mackaill ran away to London to pursue a stage career as an actress. Another version of this period of her life describes Mackaill as teaching a Saturday evening dancing class at her father’s academy when her talent was recognised by visitors who persuaded her father to send her to London to learn elocution and dancing. This she did at the Thorne Academy of Dramatic Art and Dancing in Wigmore Hall, attending the first of a two year course before leaving to start her paid career. At age 16, Mackaill danced in Joybelles at London's Hippodrome and worked in Paris acting in a few minor Pathé films. She met a Broadway stage choreographer who persuaded her to migrate to New York City, where aged 17 she became active in the Ziegfeld Follies, dancing in his Midnight Frolic review.
Мансап
1920 жылға қарай Маккайл "Фоллиз қызынан" киноактрисаға өтуді бастады. Сол жылы ол өзінің алғашқы фильмінде – Уилфред Ной режиссерлік еткен "Терезедегі бет" деген құпия фильмде ойнады. Келесі жылдары Маккайл Ричард Бартельмес, Род Ла Рокк, Коллин Мур, Джон Бэрримор, Джордж О'Брайен, Бейби Дэниелс, Милтон Силс және Анна К. Нильсон сияқты танымал актерлермен бірге түсті. Маккайл 1924 жылы "The Man Who Came Back" (Оралған адам) драмасында Джордж О'Брайеннің қайратты образымен бірге басты рөлге ие болды. 1924 жылы ол сондай-ақ Тусон қаласының сыртында түсірілген "Темір есікті шахта" батыс фильмінде де ойнады. Сол жылы Америка Құрама Штаттарының Батыс киножарнамашылар қауымдастығы Маккайлға WAMPAS Baby Stars сыйлығын табыс етті, ол әр жылы киножұлдыздығының табалдырығында тұрған деп саналған он үш жас әйелді марапаттады. 1924 жылы осы сыйлықтың иегерлерінің арасында Клара Боу, Джулан Джонстон және Люсиль Риксен де болды. Оның мансабы 1920-жылдардың соңына дейін дамыды, ол "Баркер" (1928) атты жартылай сөйлейтін фильмге ауысып, дыбыстық киноға сәтті бейімделді.
By 1920, Mackaill had begun making the transition from "Follies Girl" to film actress. That same year she appeared in her first film, a Wilfred Noy directed mystery, The Face at the Window. In the following years, Mackaill would appear opposite such popular actors as Richard Barthelmess, Rod La Rocque, Colleen Moore, John Barrymore, George O'Brien, Bebe Daniels, Milton Sills and Anna Q. Nilsson. Mackaill rose to leading lady status in the drama The Man Who Came Back (1924), opposite rugged matinee idol George O'Brien. In 1924, she also starred in the western film The Mine with the Iron Door, shot on location outside of Tucson, Arizona. That same year, the Western Association of Motion Picture Advertisers of the United States presented Mackaill with one of its WAMPAS Baby Stars awards, which each year honored thirteen young women whom the association believed to be on the threshold of movie stardom. Other notable recipients of the award in 1924 were Clara Bow, Julanne Johnston and Lucille Ricksen. Her career continued to flourish throughout the remainder of the 1920s, as she made a smooth transition to sound with the part talkie The Barker (1928).
Кейінгі мансабы мен зейнеткерлік демалысы
1928 жылдың қыркүйегінде First National Pictures компаниясы Warner Bros. компаниясына қосылды, ал оның First National компаниясымен шарттысы 1931 жылы жаңартылмады. Осы кезеңдегі ең есте қаларлық рөлі – 1932 жылы Columbia Pictures компаниясы шығарған Love Affair (1932) атты B класты фильміндегі рөл болды, онда ол кезде аса танылмаған Хамфри Богарт оның серігі болды. Ол 1937 жылы зейнеткерлікке шыққанға дейін MGM, Paramount және Columbia компаниялары үшін бірнеше фильмде ойнады, анасының ауруына күтім жасады. 1955 жылы Маккейл Гавайидің Гонолулу қаласына көшіп кетті. Ол "Оның тұтқын әйелі" (1929) фильмін түсірген кезде аралдарға ғашық болған. Маккейл Вайкики жағажайындағы сәнді Royal Hawaiian қонақүйінде тұрып, күнде теңізде жүзуді ұнатты. Кейде ол зейнеткерлікке шыққаннан кейін телеарналарда пайда болды, соның ішінде 1976 және 1980 жылдары "Hawaii Five O" сериалының екі эпизодында ойнады.
In September 1928, First National Pictures was acquired by Warner Bros., and her contract with First National was not renewed in 1931. Her most memorable role of this era was the 1932 Columbia Pictures B film release Love Affair (1932) with a then little known Humphrey Bogart as her leading man. She made several films for MGM, Paramount and Columbia before retiring in 1937, to care for her ailing mother. In 1955, Mackaill moved to Honolulu, Hawaii. She had fallen in love with the islands while filming His Captive Woman (1929). Mackaill lived at the luxurious Royal Hawaiian Hotel on the beach at Waikiki as a sort of celebrity in residence and enjoyed swimming in the ocean nearly every day. She occasionally came out of retirement to appear in television productions, including two episodes of Hawaii Five O in 1976 and 1980.
Жеке өмір
МакКейл үш рет үйленген. Оның алғашқы некесі 1926 жылдың 17 қарашасында неміс кинорежиссері Лотар Мендеспен болды. Олар 1928 жылдың тамызында ажырасты. 1931 жылдың 4 қарашасында ол радио әншісі Нил Альберт Миллерге үйленді. Олар 1934 жылдың ақпан айында ажырасты. Оның үшінші және соңғы некесі 1947 жылдың маусымында бағбан Харольд Паттерсонмен болды. 1948 жылдың желтоқсанында ол ажырасуға өтініш берді. Маккейлдің балалары болған жоқ.
Mackaill was married three times. Her first marriage was to German film director Lothar Mendes, on November 17, 1926. They divorced in August 1928. On November 4, 1931, she married radio singer Neil Albert Miller. They divorced in February 1934. Her third and final marriage was to horticulturist Harold Patterson in June 1947. She filed for divorce in December 1948. Mackaill had no children.
Америка Құрама Штаттарының азаматы ретінде азаматтандыру
1926 жылы Маккейл АҚШ азаматы болып натуралданып, туған жылы 1904, жасы 22 екенін көрсеткен.
Mackaill became a naturalized United States citizen in 1926, giving 1904 as her year of birth, and her age as 22.
Өлім
Маккейл өмірінің соңғы 35 жылында Гавайи штатының Гонолулу қаласында тұрды. 1990 жылдың 12 тамызында ол Royal Hawaiian қонақ үйіндегі бөлмесінде бауыр жеткіліксіздігінен қайтыс болды.
Mackaill resided in Honolulu, Hawaii, during the last 35 years of her life. She died there of liver failure in her room at the Royal Hawaiian Hotel on August 12, 1990.