Кіріспе
Сан-Хусто – Аргентинаның Буэнос-Айрес провинциясындағы қала. Сан-Хусто – Ла-Матанса партидосының әкімшілік орталығы болып табылатын, түрлі сауда және мәдени ресурстарға ие, салыстырмалы түрде гүлденген қала. Оның Ұлттық тас жол 3 және провинциялық тас жол 4 (Ұлы Буэнос-Айрес айналма жолы) бойында стратегиялық түрде орналасқандығы, оны партидо ішіндегі өз өлшемдеріне сәйкес ең белсенді қалалардың біріне айналдырады. Аргентиналық ақын Педро Бонифасио Паласиос Сан-Хустода дүниеге келген, ал қаланың маңызды көшелерінің бірі оның құрметіне, Альмафуэрте есімімен аталады. Сан-Мартин алаңы – Ла-Матансаның және оның әкімшілік орталығы, партидоның басты мекемелері төрт блок радиуста осы алаң төңірегінде орналасқан.
San Justo is a city and the seat of government of La Matanza Partido, Buenos Aires Province, Argentina. San Justo is a relatively prosperous city enjoying a variety of commercial and cultural resources. Its strategic location on National Highway 3 and Provincial Highway 4 (the Greater Buenos Aires beltway), make it among the most active, for its size, in the partido. Pedro Bonifacio Palacios, an Argentine poet, was born in San Justo, and one of the main streets of the city is named in his honor under his nickname Almafuerte. The Plaza San Martín is the center of La Matanza and its civic center, where the main institutions of the partido are located within a four block radius.
Тарих
Магистрат Лино Лагос 1852 жылы Ла-Матансада астана құруға қажетті жерлерге алғашқы өтініш білдірді. Бірақ жер 1856 жылы ғана берілді. Жозе Горхс, Жюсто Вильегас мұрагерлері атынан, қаланың оларға тиесілі жерлерде салынғанын және оларды қауымға сыйға беруге дайын екенін ұсынды. Олар сол жерде муниципалитет, шіркеу, мектеп және қауіпсіздік басқармасын салуды жоспарлады. Берілген жерлерге зират, базар және тұрғын үйлер салуға арналған жерлер де кірді. 1856 жылдың 25 желтоқсанында қала белгілі жер иесі Жюсто Вильегастан алынған жерге негізделді; Жюсто Вильегас мұрагерлерінің тілегі бойынша қала Сан-Жюсто деп аталды. Мельчор Ромеро ауылдың шекарасын белгілеумен айналысты, ол 1857 жылдың 13 қарашасында провинцияның геодезиялық бөлімі тарапынан бекітіліп, бір шаршы лигамен шектелді. Қаланың орталық бөлігі испандық отарлық стилінде салынды, оның әр жағында саябақ, муниципалитет, шіркеу, банк және полиция бөлімі орналасқан. Экономика негізінен мал және ауыл шаруашылығына негізделген, ең бастысы – астық өндірісі болды. 1852 жылдан кейін мал шаруашылығында өзгерістер болды, мысалы, ірі қара мал өсіруден жүнді мал өсіруге көшті (он тоғызыншы ғасырдың соңына дейін бұл бағыт басым болды).
Қоғам және экономика
Сан-Хусто 1940-1950 жылдары маңызды өнеркәсіптік орталыққа айналды. Бірақ 1980 жылдан кейін қала өзінің өнеркәсіптік базасының маңызды бөлігін жоғалтты. Аргентинада "вилла мизериясы" деп аталатын шалапты елді мекендер қаладағы көптеген бос жатқан жерлерді, әсіресе батыс жағын бүлдірді. Дегенмен, соңғы кезде мемлекеттік тұрғын үй салу жұмыстары күшейтілді, көптеген өнеркәсіптік және көтерме сауда кәсіпорнының қайта оралуы осы жандану процесіне көмектесті. Сан-Хустодағы ірі жұмыс берушілердің қатарында Acindar болат зауыты, құрылыс материалдарын шығаратын Eternit компаниясы, Papelera Tucumán қағаз фабрикасы және 1986 жылы Pérez Companc тобы сатып алған бұрынғы Siam di Tella машина жасау зауыты бар. Қала өсуін жалғастыруда, халықтың 20 пайыздан азы нашар тұрғын жағдайында тұрады, ал 36 мың үй шаруашылығының көп бөлігі орта тапқа тән аудандарда қоныстанған.
Білім
Сан-Хусто тұрғындары көптеген бастауыш, орта және жоғары білім беретін мектептердің мүмкіндіктерін пайдаланады, олардың ең танымалдары "Алмафуэрте" мектебі – жүлделі мемлекеттік мектеп және Сан-Хусто шіркеу мектебі. Ла Матанса ұлттық университеті Сан-Хустода орналасқан және қазір аймақтағы білім беру, спорт және мәдени шаралардың жетекші орталығы болып табылады.