Сір Саймон Фрейзер: Шотландия тәуелсіздік соғыстарының батыры, 1306 ж. Англиямен күресі үшін жазаланды. Өмірі, әкесі және Англия королімен қарым-қатынасы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Сэр Саймон Фрейзер Оливер мен Нейдпат шотланд арысы, ол Шотландияның тәуелсіздік соғыстарында шайқасты және 1306 жылы үшін асылып, жартылай тірідей тартылып, денесі төрт бөлікке бөлінді.
Sir Simon Fraser of Oliver and Neidpath was a Scottish knight who fought in the Wars of Scottish Independence, for which he was hanged, drawn, and quartered in 1306.
Өмір
Саймон Фрейзер – Пиблс шерифі және Селкирк пен Тракуэр ормандарының сақшысы Саймон Фрейзердің (1291 жылы қайтыс болған) және оның әйелі Марияның ұлы еді. Англияның Эдуард I-іне бағынуға кешіккендіктен, ол тек 1291 жылдың 23 шілдесінде мойынсұнғандықтан, жас Саймон Фрейзер әкесінің лауазымдарына мұрагер болған жоқ. Эдуард Селкирк орманды Киркинтиллохтың Вильям Коминге тапсырды. Фрейзер сарай рыцары болды – тиімді түрде, корольдік қауіпсіздік қызметінің мүшесі – және Фолкирк шайқасынан бұрын Эдуард оған жылқы сыйлады. Осылайша Фрейзер Уильям Уоллес армиясын жеңген ағылшын атты әскерінің қатарында болды. 1299 жылдың 27 наурызында оның адал қызметі үшін оған жерлері мен атақтары қайтарылды. Ол Селкирк орман сақшысы болды және 1300 жылы ағылшын жағынан Кэрлаверк қоршауында болды. 1301 жылдың ортасында шотланд жағына қайтып, 1303 жылы Рослин шайқасында шотландтықтардың жеңісіне бастаған Джон III Коминмен, Баденох лордымен (сондай-ақ "Қызыл Комин" деп те белгілі) бірге болды. Сол жерде Фрейзер ағылшын қазынасының кеңсе қызметкері Ральф Мантонды өлтірді, оны Фрейзер король Эдуардтың қаражатын жымқырып, ағылшын қызметінде болған кезде Фрейзердің жалақысын төлеуден жалтарды деп айыптады. Осының салдарынан ағылшын королі Эдуард I Стирлинг арқылы солтүстікке қарай жорықтап, Перт қаласын басып алды. Эдуард Данфермлинге жақындағанда, Сент-Эндрюс епискобы мен Глазго епискобы, сондай-ақ Қызыл Комин оның әскерімен кездесіп, мойынсұнды. Фрейзер ағылшын патшасына адалдық серт беруден бас тартты және қатыспады. 1304 жылдың наурыз айында Фрейзер мен Уоллес Хаппреу шайқасында ағылшын күштерінің шабуылына ұшырап, жеңілді. Маусым айында Фрейзер Уоллестен бас тартып, Эдуардтың бейбіт шартын қабылдады. 1305 жылдың қаңтарында ол басқа шотланд рыцарларымен бірге бұрынғы серігі Уоллесті іздеуге жұмысқа алынды. 1306 жылдың наурыз айында Фрейзер тағы да король Эдуардқа адалдығын бұзып, Роберт Брюске қосылды. Ол Метвен шайқасынан қашып құтылды, бірақ 1306 жылдың жазында Стирлинг маңындағы Киркенклифте Сэр Томас де Мултон мен Сэр Джон Жозе қолға түсірді. Король Эдуард король Роберттің барлық қолдаушыларын өлтіруге, әсіресе Саймон Фрейзердің жерлерін қиратып, өртеп жіберуге бұйрық берді. Тұтқын Лондонға жіберілді, қыркүйек айында асылып, кесіліп, төрт бөлікке бөлінді. Оның басы Уоллеспен бірге Лондон көпіріне тігілді.
Simon Fraser was the son of Simon Fraser, Sheriff of Peebles and Keeper of the forests of Selkirk and Traquair (died 1291), and his wife Maria. Perhaps because he was slow in submitting to Edward I of England he only did so on 23 July 1291 the younger Simon Fraser did not succeed his father in his offices. Instead, Edward confided the Forest of Selkirk to William Comyn of Kirkintilloch. Fraser was made a household knight – effectively, a member of the royal bodyguard – and gifted a horse by Edward before the Battle of Falkirk. Fraser was thus among the English cavalry divisions that defeated the army of William Wallace. On 27 March 1299, in recognition of his good service, he was restored his lands and titles. He was the Keeper of Selkirk Forest, and was at the Siege of Caerlaverock on the side of the English in 1300. He switched back to the Scottish side in mid 1301 and led the Scottish victory at the Battle of Roslin in 1303, alongside John III Comyn, Lord of Badenoch (also known as "Red Comyn"). Here Fraser killed Ralph Manton, an English treasury clerk, whom Fraser accused of embezzling King Edward of funds and neglecting to pay Fraser's wages when he was in English service. Consequently, the English King Edward I, marched north through Stirling taking Perth. As Edward approached Dunfermline, the Bishop of St Andrews and the bishop of Glasgow along with Red Comyn met his army and submitted. Fraser refused to swear fealty to the English King and did not attend. In March 1304, Fraser and Wallace were ambushed by English forces at the action at Happrew and defeated. By June Fraser had deserted Wallace and accepted Edward's peace terms. In January 1305 he was employed, along with all other Scottish knights, to hunt down his former comrade Wallace. In March 1306 Fraser once again broke faith with King Edward and defected to Robert the Bruce. He escaped from the defeat at the Battle of Methven, but was captured during the summer of 1306 at a subsequent engagement at Kirkencliff near Stirling by Sir Thomas de Multon and Sir John Jose. King Edward had commanded all captured supporters of King Robert executed and, in particular, the lands of Simon Fraser harried and burnt. The prisoner was sent to London, and hanged, drawn, and quartered in September 1306. His head was impaled on a spike on London Bridge, along with Wallace's.