Эндрю Моррисон: Шотландиялық футболшы және жаттықтырушы

Кіріспе

Шотланд футболшысы және менеджері

Эндрю Чарльз Моррисон (30 шілде 1970 жылы туған) – шотланд футбол менеджері және бұрынғы футболшы, қазіргі уақытта Шри-Ланка Ұлттық құрамасының бас бапкері. Ойыншы ретінде ол «Блэкберн Роверс» және «Манчестер Сити» клубтарында Премьер-лигада ойнаған орталық қорғаушы болды. «Сити» клубында төрт маусым бойы 38 лига матчында ғана ойнағанымен, ол 1999 жылғы Футбол лигасының екінші дивизионында «Гиллингемге» қарсы өткен плей-офф финалында команда капитаны болды және клуб үшін үш түрлі дивизионда ойнады. Ол сонымен қатар «Плимут Аргайл», «Блэкпул», «Кристал Пэлас» және «Шеффилд Юнайтед» клубтарында Футбол лигасы аясында ойнады. Футболдан зейнеткерлікке шыққаннан кейін Моррисон «Бьюри» клубының бас бапкерінің көмекшісі болды, содан кейін «Нортвич Виктория» және «Airbus UK Broughton» клубтарында ұқсас қызметтер атқарды. Кейін ол алты жыл бойы клубты басқаруға дейін «Конас Куэй Номадс» клубының футбол директоры болды. Ол жаттықтырушылық қызметін «Манчестер Сити» клубының жанкүйерлер елшісі болумен де үйлестірді.

Ерте мансап

Инвернесте туған, бірақ Кинлохбервидің тумасы Моррисон сегіз жасында Плимутқа көшіп барды. 13 жасында Моррисон Алан Ширер, Тим Флауэрс және Мэтт Ле Тиссиер сияқты 39 үміткермен бірге «Саутгемптон» клубында талқыға түсті. Моррисон өз мансабын «Плимут Аргайл» клубында бастады. 1987 жылы «Астон Вилламен» 5:2 есебімен жеңілген матчта ол Футбол Лигасындағы дебютін қосалқы ойыншы ретінде өткізді, онда Дэвид Платт жеңіс голын соқты. Моррисон 1989-90 маусымына дейін «Аргайлдың» негізгі құрамында бекітілмеді. Күшті және Плимут диалектісімен сөйлейтін ортаңғы қорғаушы Моррисон 1990 жылғы наурыз айында «Ипсвич Таунды» үйінде 1:0 есебімен жеңген матчта өзінің алғашқы голын соқты. Моррисон менеджер Дейв Кемп басшылығымен «Плимут» командасының тұрақты ойыншысы болды, бірақ 1991 жылдың ақпан айында Питер Шилтонның ойыншы-басқарушы болып келуі оның «Плимут» клубындағы уақытының аяқталуының басталуын білдірді. Моррисон Шилтонның басқару стиліне наразылық білдірді, ал Шилтон өз кезегінде өзінің ең сатуға болатын ойыншысынан пайда табуға тырысты. Моррисон 1992 жылы клубтың екінші лигадан төмендеуінен кейін «Хоум Паркте» соңғы маусымын өткізді, содан кейін Шилтон Кенни Далглиш басқарған «Блэкберн Роверс» клубынан 500 000 фунт стерлингтік ұсынысты қабылдады.

Блэкберн Роверлері

Моррисон 1993–94 маусымда «Блэкберн Роверс» сапында 5 матч өткізді, нәтижесінде клуб Премьер-лигада екінші орынды иеленді. 1994 жылдың ақпанында «Уимблдон» футбол клубына қарсы өткен 3:0 есебімен жеңіс ойынында Тим Шервудты алмастырып, ол Премьер-лигадағы дебютін жасады. Моррисон «ФА Кубогында» «Чарльтон Атлетикпен» 1:0 есебімен жеңілген кезде алаңға шықты және гол соғуға жақын болды. Кейін ол «Арсеналға» 1:0 есебімен ұтылған матчта (онда Пол Мерсон жеңіс голын соқты) Кевин Моранды, ал «Саутгемптонға» 3:1 есебімен ұтылған матчта (онда Стюарт Рипли «Блэкбернның» голын соқты) Дэвид Бэттиді алмастырды. 1994 жылдың сәуір айында Моррисон «Вест Хэм Юнайтедке» қарсы өткен 2:1 есебімен жеңіс ойынында «Блэкберн» сапындағы Хеннинг Берг пен Иан Пирс гол соқты. «Блэкберн» сапындағы оның соңғы ойыны 1994 жылдың мамырында «Ковентри Ситиге» 2:1 есебімен ұтылған матч болды, бұл клубтың сол маусымдағы чемпиондық үмітін жойды. Ойын кезінде Моррисон Питер Ндловудан қиындық көрді және кейін Ндлову «Блэкберндегі» карьерасын қиратқанын мәлімдеді. Моррисон «Блэкберннің» резервтік командасында Шей Гивен және бұрынғы «Плимут» командаласы Ники Маркермен бірге ойнады. Моррисон «Манчестер Юнайтедтің» резервтік командасына қарсы өткен резервтік команданың жеңілісінде ойнады, онда Брайан Робсон мен Дион Даблин де болды. Маркердің Бен Торнлиге жасаған тәртіпсіз әрекеті салдарынан Торнли бір жылдан астам уақытқа жарақат алып, соңынан сот ісіне әкелді. Моррисон Колин Хендри, Хеннинг Берг және Иан Пирспен бәсекелестікке тап болғандықтан, тұрақты түрде «Роверс» командасына кіре алмады. Моррисон 1994–95 маусымын «Блэкберн» командасының құрамында бастады, ол сол маусымда Премьер-лиганың жеңімпазы атанды. 1994 жылғы ФА-ның қайырымдылық қалқанында ол пайдаланылмаған қосалқы ойыншы болды, онда «Блэкберн» Эрик Кантона мен Пол Инс голдарынан кейін «Манчестер Юнайтедтен» 2:0 есебімен жеңілді. 1994 жылдың желтоқсан айында Моррисонды Сэм Аллардайс «Блэкпулге» сатып алды. Трансфер құны 245 000 фунт стерлинг болды, бұл сол кезде «Блэкпул» клубының рекорды еді. «Селтик ФК» да Моррисонға қызығушылық танытты, бірақ «Фолкерк ФК» клубынан Джон Хьюзді сатып алды.

Morrison made 5 appearances for Blackburn Rovers in the 1993–94 season, in which the club finished second in the premier league. He made his Premier League debut for the club when he replaced Tim Sherwood in a 3–0 victory over Wimbledon F. C. in February 1994. Morrison started, and almost scored, in a 1–0 defeat to Charlton Athletic in the FA Cup. He subsequently replaced Kevin Moran in a 1–0 defeat to Arsenal (in which Paul Merson scored the winner) and David Batty in a 3–1 defeat to Southampton (in which Stuart Ripley scored Blackburn's goal). Morrison started for Blackburn in a 2–1 victory against West Ham United (in which Henning Berg and Ian Pearce scored Blackburn's goals) in April 1994. His last game for Blackburn was a 2–1 defeat to Coventry City, in May 1994, which ended Blackburn's title hopes that season. Morrison was given a 'torrid time' by Peter Ndlovu in the game and later claimed that Ndlovu had ruined his career with Blackburn. Morrison also played for Blackburn's reserve team, alongside Shay Given and former Plymouth teammate Nicky Marker. Morrison played in the reserve team defeat against Manchester United's reserve team, which featured Bryan Robson and Dion Dublin, in which Marker's tackle on Ben Thornley led to the latter being sidelined for over a year and ultimately to legal action. Morrison was unable to break into the Rovers side on a regular basis, as he faced competition from Colin Hendry, Henning Berg and Ian Pearce. Morrison began the 1994–95 season as a member of the Blackburn squad that went on to win the Premier League that season. He was an unused substitute in the 1994 FA Charity Shield in which Blackburn were beaten 2–0 by Manchester United after goals from Eric Cantona and Paul Ince. In December 1994 Morrison was bought by Sam Allardyce for Blackpool. The transfer fee was £245,000, which was then a Blackpool club record. Celtic F. C. were also interested in Morrison, but ended up signing John Hughes from Falkirk F. C.

Блэкпул

Оллардайс Моррисонды "бетіңе соққы беретін" орталық қорғаушы және "толыққанды ақылсызданушы" деп сипаттады. Моррисон 10 желтоқсанда "Танжериндер" сапында дебют жасады, нәтижесінде "Борнмут" клубы 3:1 есебімен жеңілді. Бірақ, матч барысында ескерту алғандықтан және тиісті тәртіптік ұпай жинағандықтан, ол келесі екі ойынға қатыса алмады. Моррисон екі жыл "Блэкпул" клубында өнер көрсетті және Аллардайс оны клуб капитаны етіп тағайындады. 1994–95 жылғы қаңтарда "Плимут Аргайлға" қарсы өткен матчта Моррисон ойынның бірінші жартысының соңында қорғаныстан орта алаңға көшірілді (сол кезде "Блэкпул" 2:0 есебімен жеңіліп жатқан еді), бұл 5:2 есебімен жеңіске жетуге ықпал етті. 1995–96 маусымда "Блэкпул" плей-оффқа қатысу құқығын жеңіп алды. "Блэкпул" плей-оффтың бірінші ойынында "Брэдфорд Ситиді" (басқарушысы Крис Камара) 2:0 есебімен жеңді. Камара екінші ойында тактикасын өзгертті, Моррисонның ойынға әсерін азайтуға тырысты, нәтижесінде "Блэкпул" 3:0 есебімен жеңілді. "Брэдфорд" финалда "Ноттс Каунтиді" жеңіп, жоғары лигаға өтті. "Блэкпулдің" жеңілісі Аллардайс кетіп қалуына себеп болды. Моррисон да "Блэкпул" клубын тастап кетті.

Хаддерсфилд қаласы

Моррисон 1996–97 маусымда Брайн Хортонмен «Хаддерсфилд Таун» клубына қосылды. Хортон «Шеффилд Уэнсдей» клубының «Хаддерсфилдтен» Энди Бутты сатып алудан түскен 2,7 миллион фунт стерлингті Моррисонға, сондай-ақ «Бристоль Роверс» клубының Маркус Стюарт мен «Барнсли» клубының Энди Пейтонға жұмсады. Хортон, Аллардайс сияқты, Моррисонды капитан етіп тағайындады. Моррисон «Хаддерсфилд» сапындағы дебюттік матчында «Чарльтонға» қарсы гол соқты (оны «Хаддерсфилд» 2:0 есебімен жеңді). Моррисонның «Хаддерсфилд» құрамаласы Бен Торнли оны «футбол ойнаған ең жауырыны бар адам» деп сипаттады. Моррисон «батыл, жауынгерлік стилімен» жанкүйерлердің құрметіне ие болды. 1996–97 маусымда тізе жарақаты Моррисонның «Хаддерсфилд» сапындағы ойынға қатысуын шектеді. 1996 жылдың қыркүйегінде «Транмер Роверс» клубына 1:0 есебімен ұтылып, оның орнына Сэм Коллинз шықты. 1996 жылдың қарашасында «Манчестер Ситиге» қарсы 0:0 есебімен тең ойнағанға дейін ол қайтадан «Хаддерсфилд» сапында ойнамады. Ол 1997 жылдың сәуірінде «Чарльтон Атлетикке» 2:1 есебімен ұтылып, Дэвид Бересфордты жартылай уақытта алмастырғанға дейін ойнады. 1997–98 маусымда Моррисон Лига кубогында «Уэст Хэм Юнайтедке» 3:0 есебімен ұтылған матхта ойнады, онда Джон Хартсон хет-трик жасады. Ол сондай-ақ ФА кубогында «Уимблдонға» 1:0 есебімен ұтылған матхта ойнады, онда Нейл Ардли жалғыз голды соқты. «Хаддерсфилдтің» сол маусымдағы лигадағы нәтижесінің нашарлығы (команда тоғыз ойынды жеңіссіз өткізді) Хортонның жұмыстан босатылуына әкелді. Хортонның орнына Питер Джексон келді, ол команданы сақтап қалды. Моррисон «Хаддерсфилдтің» сол маусымдағы алғашқы жеңісінде, «Сток Ситиге» 3:1 есебімен жеңіске жетті (онда Ли Ричардсон, Стюарт және Пол Далтон «Хаддерсфилдтің» голдарын соқты). Ол сондай-ақ «Хаддерсфилдтің» маусымдағы екінші жеңісінде, «Мэн Роудта» «Манчестер Ситиге» 1:0 есебімен жеңіске жетті, онда Роб Эдвардс жеңіс голын соқты. 1998–99 маусымда Моррисон Лига кубогында «Эвертоннан» 2:1 есебімен ұтылған матхта ойнады. Оливье Дакурт пен Марко Матерацци «Эвертонның», ал Стюарт «Хаддерсфилдтің» голдарын соқты. Моррисон Джексонмен сол маусымның басында келіспеді, себебі соңғысы Барри Хорнды «Хаддерсфилд» капитаны етіп тағайындады, бұл Моррисонның клубтан кетуіне әкелді.

Morrison was signed by Brian Horton for Huddersfield Town in the 1996–97 season. Horton used the £2.7 million that Sheffield Wednesday had used to purchase Andy Booth from Huddersfield, to invest in Morrison as well as Marcus Stewart from Bristol Rovers and Andy Payton from Barnsley. Horton, like Allardyce before him, also made Morrison captain. Morrison scored in his debut for Huddersfield against Charlton (which Huddersfield won 2–0). Morrison's Huddersfield teammate Ben Thornley described him as 'the hardest person to have ever played football'. Morrison won the respect of fans 'with his braveheart style warrior performances'. A knee injury restricted Morrison's appearances for Huddersfield in the 1996–97 season. He was replaced by Sam Collins in a 1–0 defeat to Tranmere Rovers in September 1996 and did not play for Huddersfield again until a 0–0 draw with Manchester City in November 1996, in which he was replaced by Kevin Gray just after half time. He did not play again until April 1997 when he replaced David Beresford, at half time, in a 2–1 defeat to Charlton Athletic. In the 1997–98 season, Morrison played in Huddersfield's 3–0 defeat to West Ham United in the League Cup, in which John Hartson scored a hat trick. He also played in Huddersfield's 1–0 defeat to Wimbledon, in the FA Cup, in which Neal Ardley scored the only goal. Huddersfield's poor results in the league that season (they went nine games without a win) led to Horton being sacked. Horton was replaced by Peter Jackson, who managed to keep the team up. Morrison played in Huddersfield's first victory that season, a 3–1 win against Stoke City (in which Lee Richardson, Stewart and Paul Dalton scored Huddersfield's goals). He also played in Huddersfield's second win of the season, a 1–0 victory against Manchester City at Maine Road, in which Rob Edwards scored the winner. In the 1998–99 season, Morrison played in Huddersfield's 2–1 defeat to Everton, in the League Cup, in which Olivier Dacourt and Marco Materazzi scored Everton's goals and Stewart scored Huddersfield's goal. Morrison fell out with Jackson early that season when the latter decided to make Barry Horne Huddersfield captain, leading to Morrison's departure.

Манчестер Сити

Моррисонды Джо Ройл 1998–99 маусымда Манчестер Ситиге, екінші дивизионға түскеннен кейін шақырды. Трансферлік құны 80 000 фунт стерлинг болды. Моррисон 1998 жылдың қазан айында Колчестер Юнайтедке қарсы өткен 2–1 есебімен жеңіс ойынында тұңғыш рет алаңға шықты. Моррисон Ситидің екінші голын соқты және бұрынғы Сити қанат шегі Деннис Туэрттан «Ойын адамы» сыйлығын алды. Моррисон Сити үшін екінші ойынында да гол соқты, ол Олдхэм Атлетикке қарсы 3–0 есебімен жеңіс болды. Моррисон Сити жанкүйерлерінің жүрегін жаулап алды және жақын арада капитан болды. Ол Лютон Таунмен 1–1 есебімен тең түскен кезде Сити үшін үшінші голын соқты. Бір фан-журнал: «Біз тағы бірнеше Энди Моррисонды қайдан табамыз?» деп сұрады. Голкипер Ники Уивердің айтуынша: «Моррисон біз үшін маңызды ойыншы болды. Джо оны бірден капитан етіп тағайындады. Ол қарсыластар үшін қорқынышты тұлға болды, тіпті командада да қатал бола білді. Мен туннельде оның артынан тұрып, ол шайқасқа дайындығын білдіре көкірегін соғатынын көретінмін. Қарсы команда «Бүгін онымен қақтығысуға құмар емеспін» деп ойлайтын еді. Бірақ Эндиге әділдік танытсақ, ол тек қана қаталдық пен ыңыршуға бейім питбуль емес еді. Оның да допты ұстауы керемет еді». ФА кубогында Уимблдонға 1:0 есебімен ұтылып, Моррисон Карл Кортпен болған төбелес салдарынан алаңнан қуылды. Моррисон Бёрнлиге қарсы 6–0 есебімен жеңіс ойынында бұрыштан керемет соққымен төртінші голын соқты (Шон Готер хет-трик жасады, Кевин Хорлок пен Дэнни Оллсоп та гол соқты). Сити лигада плей-оффқа қатысу құқығын жеңіп алды. Моррисон 1999 жылдың мамыр айында Уэмблиде өткен Футбол лигасының екінші дивизионында Гиллингхэмді жеңіп, Ситиге жеңіс сыйлады. Ойын барысында Моррисонның командаластары Кевин Хорлок пен Пол Диков қосымша уақыт пен пенальтилер сериясына (оны Сити жеңіп алды) ойынды жеткізді. Моррисон ойын соңында плей-офф кубогын жеңіп алды және Уэмблиде кубок көтерген Ситидің бесінші капитаны болды (Сэм Коуэн, Рой Пол, Тони Бук және Майк Дойлдан кейін). Бұл құрметке Карлос Тевес (2011 жылғы ФА кубогының финалында Ситиге жеңіс сыйлаған капитан) және Винсент Компани (Ситимен төрт рет EFL кубогын жеңіп алған) ие болды, бірақ олар жаңа Уэмбли стадионында жеңіске жетті. Бірінші дивизиондағы алғашқы ойында Сити Вулвергемптон Уондерерстен 1:0 есебімен жеңілді. Робби Кин ойынның жалғыз голын соқты. Ситидің бірінші дивизиондағы екінші ойынында Моррисон Фулхэмпен 0:0 есебімен тең түскен кезде Стен Коллиморға тілін көрсеткені үшін алаңнан қуылды. Моррисон алаңнан кетер алдында ашуланып, Коллимордың бетіне тықты. Коллимор оқиғаны өзінің өмірбаянында айтып, Моррисонның «тілін аузыма тыққан» және ол «менің қарсы тұрғанымда өздерін нағыз қатал адамдар екенін дәлелдеуге тырысқан» үш ойыншының бірі (Энди Тодд пен Даррен Пурспен бірге) екенін мәлімдеді. Ситидің маусымдағы алғашқы жеңісі Шеффилд Юнайтедті 6:0 есебімен жеңу болды. Моррисонның өнері сол кездегі Шотландия құрамасының бас жаттықтырушысы Крейг Браунды қызықтырды. Браун Моррисонды 2000 жылғы Еуропа чемпионатына іріктеу ойындарының плей-офф кезеңіне шақыруға ниеттенгені хабарланды. Алайда, маусымның он екінші ойынында Моррисон Порт-Вейлге қарсы 2:1 есебімен жеңіс ойынында жарақат алды. Нәтижесінде Моррисон Браунның Шотландия құрамасына шақырылмады және 1999–2000 маусымының қалған бөлігін өткізіп жіберді. Маусым Ситидің Премьер-лигаға көтерілуімен аяқталды (сирек кездесетін екі рет тікелей көтерілу). Моррисон 14 ай бойы Манчестер Сити командасына қайта оралуға тырысты, тіпті Ройлдан бұрынғы клубы Блэкпулге қарызға берілуін сұрады, сол кезде оны Стив МакМахон басқарды. Моррисон 6 рет алаңға шығып, бір гол соқты (Хартлпул Юнайтедке қарсы ойында). Блэкпулдің бір ойынында олар Брет Ормерод пен Пол Симпсонның есебінен Киддерминстер Харриерсті 4:1 есебімен жеңді. Моррисон кейін 2000 жылдың қазан айында Кристалл Пэласка (сол кезде оны Алан Смит басқарды) бір айға қарызға берілді, оның мақсаты – өзінің физикалық формасын жақсарту. Палас Моррисонды Палас төрағасы Саймон Джорданмен келіспеушіліктерден кейін жұмыстан шығарылған Энди Линиганның орнына қарызға алды. Кристалл Пэласта Моррисон Нейл Рэддок пен Стив Стаунтонмен бірге қорғаныста ойнады. Моррисон Палас сапындағы тұңғыш ойынында Бирмингем Ситиге 2:1 есебімен жеңілді. Моррисонның Палас үшін екінші ойынында, «қатаң тиімді түрде» қорғаныс көрсеткеніне қарамастан, олар Фулхэмге 3:1 есебімен ұтылып қалды (Луис Саха бір гол соқты, Ли Кларк Фулхэм үшін екі гол соқты). Моррисон содан кейін Портсмутпен 3:2 есебімен жеңіліс пен Гримсби Таунмен 1:0 есебімен жеңіліс алды. Гримсбиге жеңілгеннен кейін Моррисон Смиттың командалық жиналысында газ шығарды, бұл Саймон Джорданды ашуландырды. Моррисонның Паластағы соңғы ойыны Болтон Уондерерстермен 3:3 есебімен тең түскен кезде болды, онда Дуги Фридман мен Клинтон Моррисон ойын соңында гол соғып, теңдікке қол жеткізді. Моррисон қарыз мерзімі аяқталғаннан кейін Ситиге оралды. Моррисонның болмауы Ройлды Спенсер Приорды Ситидің Премьер-лигаға көтерілуіне көмектесу үшін шақыруға итерді, содан кейін Стив Хауэй мен Ричард Данн команданың элитада қалуына көмектесу үшін шақырылды. Моррисон 2000 жылдың желтоқсан айында Ипсвичке қарсы Лига кубогында Сити сапына оралды. Алайда, резервтік команда ойындарында алған сары карточкаларының санына байланысты ол 2001 жылдың қаңтар айына дейін Премьер-лига ойындарына қатыса алмады, ол кезде ол Ковентри Ситимен 1:1 есебімен тең түскен ойында алаңға шықты. Келесі ойынында, Бирмингем Ситиге қарсы ФА кубогында, ол керемет соққымен гол соқты (Даррен Хакерби мен Шон Готер Сити үшін басқа голдарды соқты). Моррисон лигада Сити үшін тағы екі ойын өткізді: Лидс Юнайтедке 4:0 есебімен жеңіліс және Ливерпульмен 1:1 есебімен тең түсу. Соңғысында Моррисон жамбас жарақатына байланысты ойынның бірінші жартысында Рейнджерстен қарызға алынған Андрей Канчелскиспен алмастырылды. Моррисон сол жамбас жарақатына байланысты ақпан айының басында Мидлсбромен 1:1 есебімен тең түскен ойынға қатыса алмады (оны құрамаға Шон Райт-Филипс қосты). Моррисон Ситидің Ковентри Ситиге қарсы ФА кубогының төртінші турындағы 1:0 есебімен жеңісінде (онда Готер жалғыз голды соқты) ойнады. Моррисон ФА кубогының бесінші турында да ойнады, ол ақырында жеңіске жеткен Ливерпульге қарсы (4:2 есебімен жеңіліс). Моррисон Ливерпуль жанкүйеріне су шашырғандығы үшін полиция қызметкерімен сөйлесті. Ойыннан кейін Ройл Моррисонның клуб үшін соңғы ойынын өткізгені туралы тараған қауесеттерді жоққа шығарды. Алайда, жеңіліс Моррисон үшін Сити сапындағы соңғы ойын болды, өйткені Ройл оның жарақат тарихына алаңдады. Моррисон содан кейін Нил Уорнок басқарған Шеффилд Юнайтедке қарызға берілді. Моррисон Шеффилд Юнайтедте бұрынғы Манчестер Сити капитаны Кит Курлмен бірге қорғаныста ойнады. Моррисонды қарызға берудің дұрыстығы Хауэй Сити үшін ойын кезінде жарақат алғанда күмәнданды. Моррисон Шеффилд Юнайтед сапындағы тұңғыш ойынында Гиллингхэмге 4:1 есебімен жеңілді. Ол келесі ойында, Уимблдонға қарсы 1:0 есебімен жеңіліс алғанда, Гус Уленбекты алмастырып, алаңға шықты, онда ол соңғы минутта теңдікке қол жеткізуге жақын болды. Моррисонның Шеффилд Юнайтедтегі үшінші ойынында олар Питер Ндлову жалғыз голды соққан Гримсби Таунды 1:0 есебімен жеңді. Моррисонның Шеффилд Юнайтедтегі соңғы ойынында, Бёрнлиге қарсы 2:0 есебімен жеңіс ойынында, Моррисон карьерасын аяқтаған жарақат алды. Сити содан кейін қайтадан бірінші дивизионға түсірілді. Шон Готер Сити «осы маусымда Энди Моррисонның қатысуын сағынды» және «оның мотивациялық қабілеттері болғанда нәрселер басқаша болуы мүмкін еді» деді. Ройл Ситидің түсуінен кейін жұмыстан босатылды, ал Кевин Киган Мейн Роудта бас жаттықтырушы болды. Моррисонның клубтағы уақыты аяқталды деген болжамдар тарады. Моррисон Бёрнли, Сток Сити және Бристоль Сити клубтарына ауысуы мүмкін болды. Дегенмен, Киган Моррисонды жаттығудағы жақсы еңбегі үшін мақтады...

Morrison was signed by Joe Royle for Manchester City, in the 1998–99 season, following their relegation to Division Two. The transfer fee was £80,000. Morrison made his debut in a 2–1 victory against Colchester United in October 1998. Morrison headed in City's second goal of the game and received a man of the match award, which was presented to him by former City winger Dennis Tueart. Morrison also scored in his second game for City, a 3–0 victory against Oldham Athletic. Morrison endeared himself to the City fans and was soon made captain. He scored his third goal for City in a 1–1 draw with Luton Town. One fanzine asked: "Where can we get another half dozen Andy Morrisons?" According to goalkeeper Nicky Weaver: "Morrison was a huge signing for us. Joe made him captain straight away. He was an intimidating figure for the opposition and he could be intimidating as a team mate as well. I'd stand behind him in the tunnel and he'd be beating his chest, ready for battle. The other team would be thinking, 'I don't fancy tangling with him today'. But to be fair to Andy, he wasn't just a brute and growling pitbull. He had a great touch, too." In an 1–0 defeat to Wimbledon, in the FA Cup, Morrison was sent off after a scuffle with Carl Cort. Morrison scored his fourth goal of the season, via a thundering header from a corner, in a 6–0 victory against Burnley (Shaun Goater scored a hat trick and Kevin Horlock and Danny Allsopp scored the other goals). City finished in the play off places in the league. Morrison captained City to victory over Gillingham in the 1999 Football League Second Division play off final at Wembley in May 1999. In the match Morrison's teammates Kevin Horlock and Paul Dickov scored late goals to take the match to extra time and penalties (which City won). Morrison was presented with the playoff trophy at the end of the game and became the fifth City captain (following Sam Cowan, Roy Paul, Tony Book and Mike Doyle) to lift a trophy at Wembley. He has been succeeded, in this respect, by Carlos Tevez (who captained City to victory in the 2011 FA Cup Final) and Vincent Kompany (who has won the EFL Cup four times with City), although they captained City to victories at the new Wembley Stadium. In City's first game in Division One, they lost 1–0 to Wolverhampton Wanderers. Robbie Keane scored the only goal of the game. In City's second game in Division One, Morrison was famously sent off for sticking out his tongue at Stan Collymore in a 0–0 draw with Fulham. Morrison remonstrated angrily before leaving the pitch, pushing Collymore in the face as he left. Collymore mentioned the incident in his autobiography, stating that Morrison 'stuck his tongue in my mouth' and that he was one of three players (along with Andy Todd and Darren Purse) who sought to 'prove that they were real hard men when they were up against me'. City's first victory of the season came in 6–0 defeat of Sheffield United. Morrison's performances endeared him to then Scotland manager Craig Brown. Brown was reportedly interested in calling Morrison up to the international team to play in the UEFA Euro 2000 qualifying play offs against England. However, twelve games into the season, Morrison picked up an injury, in a 2–1 victory against Port Vale. As a result, Morrison was not available to be picked by Brown for Scotland and he missed the rest of the 1999–2000 season. The season ended with City being promoted to the Premier League (a rare second successive promotion). Morrison spent 14 months attempting to return to the Manchester City team, even requesting that Royle loan him out to his former club Blackpool who were managed by Steve McMahon at the time. Morrison played 6 times and scored once (in a game against Hartlepool United) for Blackpool. In one of his appearances for Blackpool, they beat Kidderminster Harriers 4–1 with both Brett Ormerod and Paul Simpson scoring braces. Morrison then joined Crystal Palace (then managed by Alan Smith), on a months loan in October 2000, to continue improving his match fitness. Palace signed Morrison, on loan, as a replacement for Andy Linighan, who was sacked following a dispute with Palace Chairman Simon Jordan. At Crystal Palace, Morrison played alongside both Neil Ruddock and Steve Staunton in defence. Morrison made his debut for Palace in a 2–1 defeat to Birmingham City. In Morrison's second game for Palace, despite defending 'in a ruggedly efficient manner', they lost 3–1 to Fulham (with Louis Saha scoring once and Lee Clark scoring a brace for Fulham). Morrison subsequently played in a 3–2 defeat to Portsmouth and a 1–0 defeat to Grimsby Town After the defeat to Grimsby, Morrison farted during a team talk by Smith, enraging Simon Jordan. Morrison's final game for Palace was a 3–3 draw with Bolton Wanderers, in which Dougie Freedman and Clinton Morrison scored late goals to earn a point. Morrison returned to City at the end of his loan spell. Morrison's absence had prompted Royle to sign Spencer Prior to help City earn promotion, and subsequently Steve Howey and Richard Dunne to help the team stay in the top flight. Morrison returned to the City team in a League Cup game against Ipswich in December 2000. However, due to the number of yellow cards he had picked up in reserve team games he could not play Premier League football until New Year's Day 2001, when he played in a 1–1 draw with Coventry City. In his next outing, an FA Cup game against Birmingham City, he scored with a bullet header in a 3–2 victory (Darren Huckerby and Shaun Goater scored the other goals for City). Morrison made two further appearances for City in the league: a 4–0 defeat to Leeds United and a 1–1 draw with Liverpool. In the latter, Morrison was replaced, by Andrei Kanchelskis (on loan from Rangers), at half time, due to a hamstring injury. Morrison was forced to withdraw from the squad, which drew 1–1 with Middlesbrough in early February, due to the same hamstring injury (he was replaced, in the squad, by Shaun Wright Phillips). Morrison played in City's 1–0 victory against Coventry City in the fourth round of the FA Cup (in which Goater scored the only goal). Morrison also played in the fifth round of the FA Cup, against eventual winners Liverpool (which ended in a 4–2 defeat). Morrison was spoken to by a police officer for squirting water at a Liverpool fan after he had been replaced by Tony Grant. After the game, Royle dismissed speculation that Morrison had played his last game for the club. However, the defeat did prove to be Morrison's last appearance for City, as Royle became concerned about his injury record. Morrison was subsequently loaned out to Sheffield United, who were then managed by Neil Warnock. Morrison played alongside another former Manchester City captain, Keith Curle, in defence at Sheffield United. The wisdom of allowing Morrison to be loaned out was questioned when Howey suffered an injury whilst playing for City. Morrison made his debut for Sheffield United in a 4–1 defeat to Gillingham. He came on as a substitute, replacing Gus Uhlenbeek, in a 1–0 defeat to Wimbledon in United's next game, in which he almost scored a late equaliser. In Morrison's third game for Sheffield United they beat Grimsby Town 1–0, with Peter Ndlovu scoring the only goal. In Morrison's final game for Sheffield United, a 2–0 victory against Burnley, Morrison picked up the injury that ended his career. City were subsequently relegated to Division One once more. Shaun Goater contended that City 'missed Andy Morrison's presence that season' and that 'with his motivational skills things might have turned out differently'. Royle was sacked following City's relegation and Kevin Keegan became manager at Maine Road. It was speculated that Morrison's time at the club was over. Morrison was linked with moves to Burnley, Stoke City and Bristol City. Nevertheless, Keegan praised the Scot for his hard work in training, and with City's defence leaking goals (they conceded 52 goals in the 2001–02 season), fans hoped Morrison would be given his chance. Keegan hoped that Morrison could provide leadership in the dressing room to address the drinking culture at the club, but lamented that he 'couldn't get him in the team' (due to his continuing injury woes), which led to the signing of Stuart Pearce. Morrison ultimately failed to recover from the injury that he sustained while he was at Sheffield United and he was released by the club at the end of the season. This was not before he was given his chance to say farewell to the Manchester City fans in a match against Crystal Palace. Keegan said of Morrison: "Andy received cult status when the club gained promotion. He is a first class professional and deserves a chance to further his career." City went on to win the 2001–02 Football League First Division, thereby earning promotion to the Premier League.

Кейінгі мансап

2002 жылдың соңында Моррисонға «Бьюри» клубында сынаққа шақыру берілді. Ол «Бьюри» клубының резервтік командасы үшін 45 минут ойнады, бірақ жарақаты одан әрі қатысуына кедергі келтірді.

Ойынның мұрасы

Моррисонды «Манчестер Сити» жанкүйерлері ең үздік капитанның бірі ретінде еске алады, және клубтың ресми журналында осылай деп дауыс берді. Одан жақсы капитан деп тек Рой Пол мен Тони Бук саналды. Журнал Моррисонды Майк Дойлдан кейін, бірақ Стюарт Пирс және Джерри Гоу сияқтылардан жоғары тұрған қатал ойыншылар тізімінде екінші орынға қойды. Кейбіреулер Моррисонның көшбасшылық қабілеті және ол өзінің маңындағы ойыншыларды жақсы ойнауға шақыру арқасында «Манчестер Ситидің» Екінші дивизионға түсіп қалғаннан кейін Премьер-лигаға оралуына себеп болды деп санайды. 2005 жылғы 23 қыркүйекте BBC телеарнасына берген сұхбатында Джо Ройл «Ноттингем Форест» клубына деген ықыласын білдірді, ол «Манчестер Сити» сияқты екі дивизионға төмен түскен клуб. Ол былай деді: «Осы дивизиондағы ірі клубтарды жеңу – баршаның мақсаты, оларды жеңгісі келеді. Бізде «Ситиде» де осындай жағдай болды, біз үшін қиын болды, бірақ біз оны жеңіп шықтық. Біз үшін катализатор болғаны – Энди Моррисонмен келісім жасау. Ол осы жұмысқа лайықты, сондай-ақ бұл дивизионға лайықты адам еді. Ол бізді қиындықпен, күшпен жоғары көтерді. Егер олар осындай ойыншыны таба алса, онда ол «Форестке» қажет. Біз оны жарақаттарының салдарынан және Хаддерсфилдтегі бас жаттықтырушымен туған үлкен жанжалдың арқасында алдық. Ол өте күшті болды және ешкімнен қорқа немесе ешкімге мойынсұнбады – біздің жағдайымызды жақсартуға үлкен үлес қосты».

Жаттықтырушылық мансап

Моррисонның «Бьюриден» кеткеннен кейін, ол ойыншылық қызметінен зейнеткерлікке шығуға шешім қабылдады. Ол «Ворчестер Ситиде» Энди Приістің бас менеджерінің көмекшісі болды. 2006 жылғы 5 тамызда «Киддерминстер Харриерс» клубымен маусым алдындағы жолдастық матчта, ауысып киінетін бөлмеде болған жағдай ойынның 71-ші минутта тоқтатылуына себеп болды. «Харриерс» клубының бас менеджері Марк Йейтс төрешіні шақырып, Моррисонның қатысымен алаңнан тыс оқиғаға байланысты командасын алаңнан шығаратынын мәлімдеді. 17 тамызда «Ворчестер Сити» оқиғаға қатысты ішкі тергеудің нәтижелерін жариялады. Клуб Моррисонға ФА ережелерінде рұқсат етілген ең жоғары мөлшерде айыппұл салды, үш ойынға қатысудан шеттетіп, болашақ мінез-құлқы туралы ескертті. Футбол қауымдастығы Моррисонға 750 фунт стерлинг айыппұл салып, алты матчқа стадионға кірмеу жазасын берді. Моррисон 2007 жылдың сәуірінде қызметінен кетті. 2010 жылдың қыркүйегінде ол Сейшель аралдарының Ұлттық футбол құрамасының бас бапкері болып тағайындалғаны хабарланды. Шындығында, олар елге демалысқа келген Эндрю Амерс Моррисонды тағайындады, ал Сейшель футбол шенеуніктері оны Энди Моррисон деп жаңылысты. Сейшель футбол федерациясының (СФФ) төрағасы Сукету Патель: «Біз нағыз Энди Моррисонды алып жатыр деп ойлағанбыз» деп мойындады. Бастапқыда СФФ Эндрю Амерс Моррисонға екі жылдық келісімшарт ұсынды, бірақ олар қателіктерін түсінгеннен кейін оны алты айға қысқартты. СФФ Эндрю Амерс Моррисонды екі аптадан кейін жұмыстан шығарды, себебі олар «ұлттық команданың жаттықтырушы штабын басқаратын дұрыс адам екеніне көз жеткізе алмады». Моррисон Энди Приістің басқарушы командасының құрамында болып, «Нортвич Викторияда» онымен жұмыс істеді. Ол 2012 жылдың 16 қаңтарында клубтың басқа басшыларымен бірге клубтан кетті. Клуб хабарлағандай, Прийс келесі күні Уэльс Премьер-лигасының «Airbus UK Broughton» клубының директоры болып тағайындалуы күтілуде. Келесі күні ол «Airbus UK» клубының бас менеджерінің көмекшісі болып тағайындалды. Моррисон 2015 жылдың шілдесінде «Airbus» клубындағы қызметінен кетті. 2015 жылдың 2 қарашасында Моррисон Уэльс Премьер-лигасының «Connah's Quay» клубының футбол директоры болып тағайындалды. Моррисон басқарушылық еткен алғашқы маусымында «The Nomads» клубын Уэльс Премьер-лигасындағы ең жоғары көрсеткішке жеткізді, команданы төртінші орынға көтеріп, «Airbus UK Broughton» клубына қарсы плей-офф финалында жеңіске жеткізіп, клубтың УЕФА Еуропа лигасына алғаш рет қатысуына жол ашты. 2016 жылы Моррисон Испаниядағы әйгілі «La Manga Club» гольф клубында өткен Футболшылардың гольф классикасының 20-шы турнирінде жеңіске жетті, бұл турнирде ол бұрынғы басшысы Кенни Далглишті жеңді. «Connah's Quay» клубы 2018 жылдың 6 мамырында «Aberystwyth Town» клубын 4:1 есебімен жеңіп, алғашқы Уэльс кубогын жеңді. «The Nomads» клубы Шотландияның Челлендж кубогының финалына жеткен шотландық емес алғашқы команда болды, бірақ 2019 жылдың 23 наурызында «Ross County» клубына 3:1 есебімен жеңілді. Финал Моррисонның туған қаласы Инвернестегі «Caledonian Stadium» стадионында өтті. 2021 жылдың 28 қыркүйегінде «Connah's Quay Nomads» клубы Моррисонның бас менеджер лауазымынан кеткенін хабарлады. 2022 жылдың 11 мамырында ол Шри-Ланка Ұлттық футбол құрамасының жаңа бас бапкері болып тағайындалды.

After Morrison's departure from Bury, he decided to retire from the playing side of the game. He became assistant manager to Andy Preece at Worcester City. During a pre season friendly match against Kidderminster Harriers on 5 August 2006, an incident in the changing room area caused the game to be abandoned after 71 minutes. Harriers' manager Mark Yates called the referee over to him and said he was going to take his team off due to an off the field incident involving Morrison. On 17 August, Worcester City announced the results of an internal enquiry into the incident. The club fined Morrison the maximum allowed under FA guidelines, suspended him for three games, and warned him of his future conduct. The Football Association itself fined Morrison £750 and also gave him a six match touchline ban. Morrison resigned in April 2007. In September 2010 it was announced that he had been appointed as manager of the Seychelles national football team. In fact, they had appointed Andrew Amers Morrison who was visiting the country on holiday and whom the Seychellois football officials mistakenly believed was Andy Morrison. Suketu Patel, chairman of the Seychelles Football Federation (SFF) conceded that "we thought we were getting the real Andy Morrison". Initially the SFF offered Andrew Amers Morrison a two year contract, but they reduced it to six months when they realised their error. The SFF sacked Andrew Amers Morrison two weeks later because they "could no longer be certain if he was still the right person to head the coaching staff of the national team". Morrison continued to be part of Andy Preece's management team, working with him at Northwich Victoria. He resigned from the club on 16 January 2012 along with the rest of the first team management, with the club reporting that Preece was expected to be appointed Director of Football at Welsh Premier League side Airbus UK Broughton the next day. The next day he was appointed as Assistant Manager at Airbus UK. Morrison left his role at Airbus in July 2015. On 2 November 2015 Morrison was appointed Director of Football at Welsh Premier League club Connah's Quay. Morrison led The Nomads to their highest ever finish in his first season in charge, leading the side to a fourth placed finish in the Welsh Premier League, and winning the play off final against Airbus UK Broughton, leading to the club's first ever venture into the UEFA Europa League. In 2016, Morrison won the 20th edition of the Footballers' Golf Classic at the world famous La Manga Club in Spain, defeating his former boss Kenny Dalglish in the process. Connah's Quay won its first Welsh Cup with a 4–1 victory over Aberystwyth Town on 6 May 2018. The Nomads were the first non Scottish side to reach the Scottish Challenge Cup Final, but lost to 3 1 Ross County on 23 March 2019. The final was held at the Caledonian Stadium in Inverness, the city of Morrison's birth. On 28 September 2021, Connah's Quay Nomads announced that Morrison had resigned from his position as manager. On 11 May 2022, he was appointed as the new head coach of the Sri Lanka national football team.

Жеке өмір

2006 жылдың тамызында Моррисон 2003 жылдың тамызынан 2005 жылдың шілдесіне дейінгі кезеңде табысқа қолдау көрсетуге, жұмыс іздеушілерге жәрдемақыға және жергілікті салық жеңілдіктеріне қатысты төрт қылмыстық іс бойынша өзін кінәлі деп мойындады. Ол Жұмыс және зейнетақы департаментіне және Чеширдегі Вейл Роял қалалық кеңесіне банктік шотында 58 000 фунт стерлинг бар екенін, бірақ ол әлі де жәрдемақы алып отырғанын хабарлаған жоқ. Ол мемлекеттік органдарды 6 500 фунт стерлингтен астам сомаға алдап, 95 фунт стерлинг сот шығындарын төлеуге және 50 сағаттық қоғамдық жұмысқа тартуға міндеттелді. Жазаны жеңілдету үшін былай делінді: "Ол капиталын өте жылдам жұмсап, ақшасын операцияларға жұмсады. Ол өзінен басқа ешкімді кінәламайды. Ол қаржылық жағынан сауатсыз. Қаржы мәселесінде ол өте наив. Оның қаржы әлемі туралы білімі жоқ немесе өте аз". Моррисон 2006 жылдың сәуірінде бұрынғы «Блэкпул» ойыншысы Джимми Армфилд ресми түрде ашқан «Блумфилд-роуд» стадионындағы Даңқ залына енгізілді. «Блэкпул» жанкүйерлер қауымдастығы ұйымдастырған шарада әлемнің түкпір-түкпіріндегі «Блэкпул» жанкүйерлері барлық уақыттағы ең жақсы ойыншыларына дауыс берді. Әр онжылдықтан бес ойыншы енгізіледі; Моррисон 1990-жылдардың тізімінде. 2013 жылы Моррисон «Манчестер Сити» клубының жанкүйерлер елшісі ретінде қайта оралды.