Тарих
Гудрихтағы Биг Риб өзенінің шатқалы, мүмкін, 1661 жылы әйгілі Рене Менардтың Челси көліндегі гурондық үндістер тобына жетуге тырысқанда жоғалып кеткен жері болса керек. Ол серігін өзендегі тасқайнарға қалдырып, бірнеше жабдық алып кетіп, қайтадан көрінбеді. Гудрич болып қалатын алты шақырымдық шаршы аумақтың оңтүстік және шығыс жиектерін алғаш рет 1851 жылы АҚШ үкіметі үшін жұмыс істейтін бригадалар зерттеді. 1861 жылдың желтоқсанында басқа геодезистер тобы елді мекеннің барлық бұрыштарын белгіледі, орман мен батпақтарды аралап, тізбек және компаспен өлшеді. Жұмысты аяқтағаннан кейін, геодезист мынадай сипаттама берді:
Бұл елді мекеннің жері көбінесе жұмсақ төбелі және топырағы негізінен екінші сапалы, ауыл шаруашылығына өте қолайлы. Ағаштардың арасында қарағай, қайын, қантты (?), шырша және үйеңкі бар. Елді мекенде батпақты жер аз, бірақ ол көптеген кішкентай таза сулы өзендермен суға толы, олар Риб өзеніне құяды, ол елді мекенді оңтүстік-шығыс бағытта кесіп өтеді. Бұл су тасқынына ұшырамайтын өзен, оның деңгейіне әсер ететін аз салалары бар. Бұл елді мекенде тұрғындар жоқ. 1873 жыл шамасында Висконсин орталық темір жолы Медфорд арқылы Ашлендке қарай орманды өткелмен өтті. Бұл жобаны қаржыландыру үшін темір жолға жолдың екі жағындағы 29 шақырымдық жер берілді, әдетте жұп емес учаскелер. 1880 жылғы картада Медфорд жағынан Гудричке кіретін бір жол көрсетілген, ол қазіргі 64 тас жолымен екі шақырымға дейін созылып, содан кейін Марафон округіне оңтүстікке бұрылады. 1900 жыл шамасындағы картада 64 тас жолы бойындағы бір жол бірнеше шақырымға созылса, қаланың оңтүстік-батыс бұрышында тағы екі жол көрсетілген. Картада осы жолдардың бойында бес шаруаның үйлері белгіленген. Әйтпесе Гудричте жолдар мен шаруалар болған жоқ. Ал Медфорд, Стетсонвилл және Челси теміржолдарына жақын жерлер осы уақытқа дейін толық қоныстанған. Бұл қаланың қоныстанбаған бөлігінің көп бөлігі үлкен учаскелерге бөлінген, ең ірі иелері солтүстікте П.А. Мерино, шығыста Х.Б. Клэфлин және оңтүстікте Г. Стоут болды. Осы уақытқа дейін Висконсин орталық темір жолы өзінің жұп емес учаскелерінің көп бөлігін сатқан, бірақ әлі де кейбір кішігірім учаскелерін сақтап қалған. 1875 жылы Тейлор округі құрылғанда, Гудрич болатын алты шақырымдық аудан округтің шығыстан батысқа дейінгі үлкен Медфорд елді мекенінің бір бөлігі болды. 1895 жылы Браунинг және Гудрич 32 шақырымдық ені бар Браунинг деп аталатын жаңа елді мекенге бөлінді. 1903 жылы Гудрич елді мекені өз алдына бөлінді. 1911 жылғы картада жолдар кеңейтілген, олардың бойында қоныстанушылар көбейген. 64 тас жолының алдыңғы бөлігі Гудрич қауымына дейін тағы бір шақырымға созылды, картада арақ фабрикасы мен мектеп, оңтүстіктен теміржол кіреді. Бұл теміржол Афинадан келген Уфэм өндірістік компаниясының ағаш таситын желісі болды, 1911 жылы Copper River Land Co. компаниясына тиесілі болды. Тағы бір вагон жолы Мартин жолымен 64-тен қала шекарасына дейін солтүстікке қарай созылды, батысқа қарай қысқа жолдар бұтақтанды. Осы жолдардың барлығына шаруалар қоныстанды. Қаланың оңтүстік шекарасында тағы бір ауылдық мектеп пайда болды. Үлкен учаскелер әлі де қоныстанбаған, көбінесе Rib River Land Co. компаниясына тиесілі болды.
The surface of this Township is mostly gently rolling and the Soil is principally 2nd Rate being well adapted to agricultural purposes. The Timber is a mixture of Hemlock Birch Sugar (?) Fir and Maple. There is but little Swamp land in the Township but it is well watered by numerous small streams of pure water which are tributaries of the Rib River which (?) through the Township in a South Easterly direction. It is a Stream that does not overflow having but few tributaries(?) to affect its rise and fall. There are no settlers in this Township. Around 1873 the Wisconsin Central Railroad built its line up through the forest that would become Medford, heading for Ashland. To finance this undertaking, the railroad was granted half the land for eighteen miles on either side of the track laid generally the odd numbered sections. An 1880 map of the area shows some sort of road entering what would become Goodrich from the Medford side, following the course of modern Highway 64 for two miles, then angling south into Marathon County. A map from around 1900 showed that one road along 64 extended a few miles, and two other roads along the southwest corner of the town. The map showed five settlers' homesteads along these roads. Otherwise, Goodrich had no roads or settlers. In contrast, lands nearer the railroad at Medford, Stetsonville and Chelsea were fully settled by this time. Much of the unsettled part of this town was held in large blocks, with the largest owners P. A. Merino in the north, H. B. Claflin in the east, and G. Stout in the south. By this time, the Wisconsin Central railroad had sold off most of its odd numbered sections, but still held some smaller blocks. When Taylor County was formed in 1875, the six mile square that would become Goodrich was part of a larger Town of Medford, which spanned the county east to west. In 1895 Browning and Goodrich were split off into a 12 mile wide town called Browning. In 1903 the town of Goodrich was split out on its own. The 1911 plat map shows the roads extended, with more settlers along them. The predecessor of highway 64 had been extended another mile to a community of Goodrich, with a sawmill and a school on the map, and a railroad entering from the south. That railroad was Upham Manufacturing's logging line coming up from Athens, by 1911 owned by the Copper River Land Co. Another wagon road followed the course of Martin Road north from 64 to the town line, with shorter roads branching off to the west. Settlers were filling in along all these. Another rural school had appeared along the south boundary of the town. Large chunks still remained unsettled, mostly owned by the Rib River Land Co.
Демография
2010 жылғы санақ бойынша қалада 510 адам, 188 үй шаруашылығы және 144 отбасы тұрды. Халық тығыздығы бір шаршы мильге 14,0 адам (5,4/км2) құрады. Тұрғын үй бірліктерінің орташа тығыздығы бір шаршы мильге 6,7 (2,6 км2) шамасында 243 болды. Қала тұрғындарының нәсілдік құрамы: 99,80% ақ нәсілді, ал 0,20% – екі немесе одан көп нәсілге жататын азаматтар. Халықтың 0,20% – кез келген нәсілдегі латын америкалықтары мен испандар.
188 үй шаруашылығының 31,4%-ында 18 жасқа дейінгі балалар тұрды, 66,5%-ы бірге тұратын некедегі жұбайлар, 4,8%-ы күйеуі жоқ әйелдер басқаратын үйлер, ал 23,4%-ы отбасы емес. Барлық үй шаруашылықтарының 20,2%-ы жеке адамдардан тұрды, ал 22,9%-ында 65 жасқа толған және жалғыз тұратын азаматтар бар. Үй шаруашылығының орташа мөлшері 2,71 адамды, ал отбасының орташа мөлшері 3,11 адамды құрады. Қала тұрғындарының жас бойынша таралуы: 18 жасқа дейінгілер – 24,5%, 18-24 жас аралығындағылар – 7,25%, 25-44 жас аралығындағылар – 23,5%, 45-64 жас аралығындағылар – 33,1%, ал 65 жасқа жоғарылар – 11,6%. Орташа жас 40,6 жасқа тең. Әрбір әйелге шаққанда 1,29 еркек, ал 18 жасқа жоғары әйелдердің әрқайсысына 1,06 еркек тиеді. 2000 жылғы санақ бойынша қаладағы үй шаруашылығының орташа табысы 42 500 доллар, ал отбасының орташа табысы 45 000 долларды құрады. Ер адамдардың орташа табысы 27 788 доллар, ал әйелдердің орташа табысы 20 278 доллар болды. Қаланың жан басына шаққандағы орташа табысы 16 724 долларға тең. Отбасылардың 8,8%-ы және халықтың 10,3%-ы кедейлік шегінен төмен тұрды, оның ішінде 18 жасқа дейінгілердің 11,6%-ы және 65 жасқа жоғарылардың 18,7%-ы.
Дін
Гудрич қаласында екі шіркеу бар: Гудрич қауымдық шіркеуі және Сент-Эндрю лютеран шіркеуі.