Кіріспе

Американдық медицина ғалымы Генри Ноулз Бичер (4 ақпан 1904 - 25 шілде 1976) – американдық анестезиолог, медициналық этиканы зерттеуші және Гарвард медицина мектебінде плацебо әсерін зерттеген адам. Бичердің 1966 жылы «New England Journal of Medicine» журналында жариялаған «Этика және клиникалық зерттеулер» атты мақаласы адамдарға жасалатын эксперименттер мен хабардар келісім туралы федералдық ережелерді енгізуде маңызды рөл атқарды. 1999 жылы UNC Chapel Hill университетінің докторы Винсент Копп жазған және Американдық анестезиологтар қоғамының хабархатында жарияланған биографияда Бичер медициналық этика мен зерттеу әдістерін дамытудағы ықпалды тұлға ретінде сипатталған, бірақ оның айналасында даулар болған. Генри К. Бичердің құрметіне аталған Бичер сыйлығы Гарвард медицина мектебімен жыл сайын медицина этикасы саласында ерекше жұмыс жасаған медицина студентіне табыс етіледі. Сонымен қатар, 1976 жылы Генри К. Бичердің құрметіне және оның алғашқы иегері ретінде Гастингс орталығының Генри К. Бичер сыйлығы тағайындалды.

Жастық шақ

1904 жылы Канзас штатының Пек қаласында Гарри Унганст болып дүниеге келген ол 20 жасында тегін Бичер деп өзгертіп алған. Бұл өзгеріс 19 ғасырдағы ықпалды Бичерлер – уағызшы Генри Уорд Бичер және жазушы Харриет Бичер Стоудың танымал болуы үшін жасалған деседі.

Білім

Бичер 1926 жылы Канзас университетінен бакалавр, ал 1927 жылы физикалық химиядан магистр дәрежесін алды. Оның мақсаты Сорбоннада химиядан докторлық диссертация қорғау болған, бірақ Генриді медицинаны оқуға "көндірді". Бұл мақаланың позициясы үшін оны мақтағанмен, медициналық қауым бірнеше таңдалған жағдайлар негізінде жасалған әділетсіз жалпылау деп сынға алды. Нәтижесіндегі есеп ми өлімі ұғымын қалыптастырудағы маңызды қадам болды. Бұл есеп ми өліміне қатысты бүгінгі таңдағы биоэтикалық талқылаулар үшін де маңыздылығын сақтап тұрады.

АҚШ әскерінің тергеу дәрілері

2007 жылдың шілдесінде SWR неміс мемлекеттік телеарнасы Бичердің 1950 жылдары адамдарға есірткіш заттардың әсерін зерттеу бойынша ЦРУ жүргізген зерттеулерге ғылыми сарапшы ретінде қатысқанын және АҚШ-тағы, сондай-ақ Батыс Германиядағы құпия ЦРУ түрмелеріндегі жұмысы арқылы 1963 жылғы KUBARK қарсы барлау тергеу құжатына үлес қосуы мүмкін екенін мәлімдеді. Осы жаңа есептерге, сондай-ақ АҚШ тарихшысы Альфред В. Маккойға сәйкес, Бичер соғыстан кейінгі Германияда ЦРУ жүргізген дәрі-дәрмектермен (мысалы, мескалинмен) адамдарға жасалған эксперименттерге ғылыми жауапкершілікті алған. Бұл эксперименттер Франкфурт қаласының жанындағы Кронбергте орналасқан "Вилла Шустер" (кейін "Хаус Вальдхоф" деп аталған) құпия ЦРУ түрмесінде өтті, ол жақын жердегі АҚШ тергеу орталығы – Camp King (Батыс Германия) мен байланысты болды. Куәгердің сөзінше, осы эксперименттер кезінде бірнеше адам қайтыс болған. Бұл есепте 1951 жылдың қыркүйегінен бастап Бичер жиі Camp King-ке барып, адамдарға жасалатын эксперименттерді дайындаған, ЦРУ тергеушілерімен ("қатаң жігіттер" деп аталған) кеңес өткізіп, түрлі дәрі-дәрмектерді сынауды ұсынған. Ол бірнеше рет бұрынғы нацистік дәрігер Уолтер Шрайбермен (Camp King немесе Вилла Шустерде) "пікір алмасу" үшін кездескен. Кейін Бичер Шрайберді "ақылды және ынтымақтас" деп сипаттаған. Телеарнада көрсетілген құжаттамада АҚШ армиясы Дахау сияқты концлагерьдегі нацистік эксперименттер туралы есептерді бағалау үшін Бичерге жібергені айтылады. Гарвард медицина мектебінің кітапханасында Бичерден қалған, оның бағалаған нацистік эксперименттер туралы есеп әлі де сақтаулы. Неміс деректі фильм жасаушысы Эгмонт Р. Кохтың мәлімдемесіне сәйкес, 1953 жылдың қаңтар айында Нью-Йорк штатының психиатриялық институты мен ауруханасында депрессиямен ауырған науқас Бичердің ұсынысымен сағат 9:53-те мескалин инъекциясын алған, сағат 11:45-те терең комаға түсіп, жарты сағаттың ішінде қайтыс болған.

Плацебо әсері

Генри К. Бичердің 1955 жылғы «Қуатты плацебо» атты мақаласы плацебо эффектісі туралы идеяны алғаш рет енгізген жоқ (осы терминді алғаш рет 1920 жылы Т. К. Грейвс қолданған), бірақ оның маңыздылығы – екі слепой, плацебомен бақыланатын клиникалық сынақтардың қажеттілігін алғаш рет көрсеткені болды. 1955 жылғы мақаласында Бичер плацебо эффектісі туралы тек дәрілік заттардың әсерімен салыстырғанда ғана сөз етеді. Оның 1955 жылғы мақаласында үнемі және дұрыс «плацебоға жақсы жауап беретіндер» және «плацебоға жақсы жауап бермейтіндер» туралы айтылады; сонымен қатар, Бичер (1952), Бичер, Китс, Мостеллер және Лазанья (1953), Бичер (1959) үнемі және дұрыс «плацебоға жақсы жауап беретіндер» және «плацебоға жақсы жауап бермейтіндер» туралы айтады; олар ешқашан «плацебо эффектісі» туралы айтпайды; және, соңында, өзінің «Зерттеу және жеке тұлға: адамдарға қатысты зерттеулер» (1970) еңбегінде Бичер жай ғана «плацеболар» туралы айтады.

Белгілі студенттер

Бьёрн Аге Ибсен, даниялық анестезиолог және қарқынды терапия медицинасының негізін қалаушы.

Журнал мақалалары

Бичер, Х. К., Этика және клиникалық зерттеулер. "Жаңа Англия медицина журналы". 1966 жылғы маусым. Harkness, Lederer және Wikler түсіндірмелерімен қайта басылған. "Bull World Health Organ 2001" журналында.
Бичер, Х. К., Этика және эксперименталды терапия. "Американдық медицина қауымдастығының журналы" 186(9): 858–9, 30 қараша 1963 жыл (Редакциялық мақала).
Бичер, Х. К., Шейх Адхит. Адамдармен жүргізілген тәжірибелер. "Американдық медицина қауымдастығының журналы", 1959, 169(5): 461–478.
Фон Фелсингер Дж. А., Лазанья Л., Бичер Х. К. Лизергиялық қышқыл туындыларына (ди- және моноэтил амидтеріне) қалыпты ерлердің реакциясы. "Клиникалық және эксперименталды психопатология журналы", 1956; 17:414–428.
Лазанья Л., фон Фелсингер Ж. М., Бичер Х. К. Есірткілердің адамның көңіл-күйін өзгертуі. 1. Денсау адамдар, созылмалы науқастар және "есірткіге тәуелді болғандар" бойынша байқаулар. "Американдық медицина қауымдастығының журналы", 1955: 157:1006–1020.
Бичер, Х. К., "Қуатты плацебо". "Американдық медицина қауымдастығының журналы", 159-том, № 17, (24 желтоқсан 1955).
Бичер, Х. К., Китс, А. С., Мостеллер, Ф. және Лазанья, Л. Ауыз арқылы қабылданатын анальгетиктердің тиімділігі (морфин, кодеин, ацетилсалицил қышқылы) және плацебоға "жауап беретіндердің" және "жауап бермейтіндердің" мәселесі. "Фармакология және эксперименталды терапия журналы", 109-том, № 4, (желтоқсан 1953).
Бичер, Х. К., Эксперименталды фармакология және субъективті реакцияны өлшеу. "Ғылым", 116-том, № 3007, (15 тамыз 1952).

Қағаздар

Бичер ХК. Этика және адамдармен тәжірибе жасаудың кеңеюі, 1965. Бичердің құжаттарында, Гарвард университетінің Фрэнсис А. Контвей медицина кітапханасы.

Қосымша көздер

Джон Маркс, "Манчжуриялық кандидатты іздеу": ЦРУ және сананы бақылау (Нью-Йорк: Нортон, 1991). МакКой, Альфред. Азаптау және жазасыздық: АҚШ-тың мәжбүрлеу арқылы сұраққа алу доктринасы (Висконсин университеті баспасы, 2012). Ротман Р., "Бөгделер төсек басында: заң және биоэтиканың медициналық шешім қабылдауды қалай өзгертетінінің тарихы. Нью-Йорк, Basic Books, 1991". Гарвард медицина мектебінің Каунтвей кітапханасындағы Медицина тарихы орталығындағы Генри К. Бичер жинағы.