Вендовер әуе базасы – Юта штатындағы бұрынғы әскери база, қазір әуежай. Екінші дүниежүзілік соғыста бомбалаушы экипаждарды даярлаған, атом бомбалауға қатысқан.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Юта штатындағы бұрынғы АҚШ әуе күштері базасы
Former United States Air Force base in Utah
1965 жылдан кейінгі операциялар
operations after 1965
Вендовер әуе базасы – қазір Вендовер әуежайы деп аталатын Юта штатындағы бұрынғы АҚШ әуе күштері базасы. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде B-17 және B-24 бомбалаушы ұшақтарының экипаждарын даярлайтын оқу орталығы болды. Хиросима мен Нагасаки қалаларына атом бомбасын тастаған B-29 бөлімшесінің 509-шы құрама тобы осы базада оқытылған. Соғыстан кейін Вендовер оқу-жаттығулар, оқ ату полигоны және зерттеу мекемесі ретінде пайдаланылды. 1969 жылы әуе күштері базаны жапты, ал 1977 жылы Вендовер қаласына берілді. 1998 жылы Туэль округі, Юта, әуежай мен база ғимараттарына иелік құрды және округ әуежайды жалпыға қолжетімді әуежай ретінде пайдалануды жалғастыруда. Бастапқы бомбалау полигонының бір бөлігі қазір Юта сынақ және оқу полигоны (UTTR) болып табылады, оны әуе күштері тікелей атыс нысаналарымен кеңінен пайдаланады.
Wendover Air Force Base is a former United States Air Force base in Utah now known as Wendover Airport. During World War II, it was a training base for B 17 and B 24 bomber crews. It was the training site of the 509th Composite Group, the B 29 unit that carried out the atomic bombings of Hiroshima and Nagasaki. After the war, Wendover was used for training exercises, gunnery range and as a research facility. It was closed by the Air Force in 1969, and the base was given to Wendover City in 1977. Tooele County, Utah, assumed ownership of the airport and base buildings in 1998, and the County continues to operate the airfield as a public airport. A portion of the original bombing range is now the Utah Test and Training Range (UTTR) which is used extensively by the Air Force with live fire targets on the range.
Шығу тегі
Вендовер әуе базасының тарихы 1940 жылы АҚШ армиясы қосымша бомбалау полигондарын іздеуді бастаған кезде басталды. Вендовер қаласына жақын аймақ осы қажеттіліктерге жақсы сай болды: жері көбінесе адам тұрмайтын, әдетте ұшуға қолайлы ауа райы болды және ең жақын үлкен қала (Солт-Лейк-Сити) 161 км қашықтықта орналасқан (Вендоверде сол кезде шамамен 100 адам тұрды). Базаның құрылысы 1940 жылдың 20 қыркүйегінде, ал полигонның құрылысы 1940 жылдың 4 қарашасында басталды. 1941 жылдың 29 шілдесінде Вендовер әуе базасы Солт-Лейк-Ситидегі Форт-Дугластың бөлімшесіне айналды. Сол кезде база және оған байланысты полигон үшін ұзындығы және ені белгілі бір шамада жер сатып алынды. Фермерлер жайылымдық жерлерін жоғалтуына наразылық білдірді, бұл оларды құртатынын және Юта штатына жылына 1,5 миллион доллар шығын келтіретінін мәлімдеді. Олар өз шағымдарын губернатор Генри Хупер Бладқа жеткізді, бірақ Соғыс министрлігі бомбалау полигонын дамытуды жалғастырды. Бірінші әскери контингент 1941 жылдың 12 тамызында бомбалау полигонында нысаналар салу үшін келді. Сумен жабдықтау үшін Пайлот шыңындағы бұлақтан базаға су құбыры тартылды. 1944 жылдың 14 қыркүйегінде 393-ші бомбалау эскадрильясы Небраска штатындағы Фэрмонт әскери әуе базасынан Вендоверге келді, онда ол 12 наурыздан бастап 504-ші бомбалау тобымен операциялық оқу бөлімшесі (ОББ) болды. 1944 жылдың қараша айының басында оның бас тобы Мариан аралдарына орналасқан кезде, эскадрилья 1944 жылдың 17 желтоқсанында 509-шы құрама топ құрылғанға дейін тікелей Екінші әуе күштеріне бағындырылды. 509-шы топты құру барысында жаңа топқа 800-ге жуық адам ауыстырылды. 509-шы құрама топты мүмкіндігінше өзін-өзі қамтамасыз ету үшін басқа бөлімшелер тағайындалды, соның ішінде 390-шы әуе қызметі тобы, 603-шы әуе инженерлік және 1027-ші материалдық эскадрильялары; "Жасыл құйрық әуе компаниясы" деп аталатын 320-шы әскер тасымалдаушы эскадрильясы; 1395-ші әскери полиция компаниясы және кейіннен 1-ші ординанс эскадрильясы. Манхэттен жобасының бөлімшесі, 1-ші техникалық жасақ, топқа қосылды. 216-шы әскери-әуе күштерінің базалық бөлімшесі (арнайы) атом қаруының (ядролық материалсыз) прототиптерін жасап, сынақтан өткізді. Прототип атом бомбасының ұшу қасиеттері және оның қозғалтқыш механизмі туралы көп мәлімет болмады. 1945 жылдың ақпанында 216-шы әскери-әуе күштерінің базалық бөлімшесінде Little Boy және Fat Man бомбаларының үлгілерін сынау үшін ұшу сынақ бөлімі құрылды. Бастапқыда оған 5 Silverplate B 29 ұшағы, 3 ұшқыш және 5 техникалық қызмет көрсетуші ұшақ тобы болды. 509-шы құрама топтың жер үстіне қолдау эшалоны қозғалыс бұйрықтарын алды және 1945 жылдың 26 сәуірінде Сиэтлдегі портқа теміржолмен көшірілді. 6 мамырда қолдау элементтері SS Cape Victory кемесімен Мариан аралдарына жөнелтілді, ал топтық материал SS Emile Berliner кемесімен жеткізілді. Әуе эшалонының алдын ала тобы 15-22 мамыр аралығында Тиньян қаласындағы Солтүстік полигонға C 54 ұшағымен ұшып барды. 1945 жылдың 29 мамырында оған жер эшалоны қосылды, бұл топтың ресми ауысуын белгіледі. Тинианнан Хиросима мен Нагасакиге атом бомбасын тастады. 216-шы армияның әуе күштерінің базалық бөлімшесі 1945 жылдың қыркүйегінде Окснард полигонына көшірілді, онда ол 1945 жылдың 17 желтоқсанында Манхэттен округінің 9812-ші техникалық қызмет көрсету бөлімшесіне ауыстырылды. Кейіннен Окснард Сандия базасы деп аталды. Арнайы қару-жарақ бөлімшесі арнайы құрал-жабдықтар мен жабдықтарды, тіпті кейбір ғимараттарды да алып кетті. Вендовер соғыстан кейінгі қару-жарақ индустриясын дамытуда маңызды рөл атқарды, үш сала дамытылды. Біріншісі - ұшатын бомбаны одан әрі сынау. Екінші аймақта ұрыс ұшағы ретінде ескірген B 17 Flying Fortress қашықтан басқару арқылы ұшуға сыналып жатты. Соғыс уақытындағы Henschel Hs 293 Германияның радиомен басқарылатын сырғанау бомбасынан алынған технологияға негізделген, радиолокациялық немесе радиоарналық басқаруға болатын сырғанау бомбалары жасалды. Үшіншісі - ұшақтан басқарылатын бомбалар. GAPA (жерден ауаға ұшқышсыз ұшақ) Боинг жобасының нәтижесінде 1946 жылдың 6 тамызында американдық әуе күштерінің көлігінің алғашқы үстіркілді ұшуы болды. 1947 жылдың наурыз айында Air Proving Ground Command зерттеу бағдарламалары Аламогордо армиясының әуеайлағына көшірілді, Нью-Мексико. Нәтижесінде Уендовер полигонындағы 1200 адам Ютадан Нью-Мексикоға көшірілді және басқарылатын зымыран зерттеу жобаларын жүргізу үшін Аламогордоға көшірілді. Үш жобаны: Жерден әуеге ұшқышсыз ұшақ (GAPA), JB 2 Loon ұшу сынағы және ASM A 1 Tarzon сырғанау бомбасы ауыстырылды. Тактикалық әуе күштері (TAC) 1954 жылдың 1 қазанында базаны Тоғызыншы әуе күштерінің құрамында қайта жандандырды, және тактикалық бөлімдер жаттығулар үшін осы базаны пайдаланды, келесі төрт жыл бойы базаны пайдаланды. TAC базалық құрылыстарды жаңартуға бірнеше миллион доллар инвестициялады және полигонда жаңа нысаналар салды. Бірақ 1956 жылы базаға барлығы 331 адам тағайындалды. База 1957 жылдың желтоқсанында қайтадан жабылды. Ол 1958 жылдың 1 қаңтарында Огденге қайтарылды және Вендовер әуе күштерінің қосымша алаңы деп аталды, ал полигон 1960 жылы Хилл әуе күштерінің полигоны деп аталды және 1961 жылдың тамызында жабылды. Барлық нысан 1976 жылы пайдасыз деп жарияланды.
Wendover Air Force Base's history began in 1940, when the United States Army began looking for additional bombing ranges. The area near the town of Wendover was well suited to these needs; the land was virtually uninhabited, had generally excellent flying weather, and the nearest large city (Salt Lake City) was 100 mile (161 km) away (Wendover had around 100 citizens at the time). Construction of the base began on 20 September 1940 and on the range on 4 November 1940. Wendover Air Base became a subpost of Fort Douglas in Salt Lake City on 29 July 1941. By that time a total of had been acquired for the base and associated gunnery/bombing range long and wide. Ranchers protested the loss of their grazing land, which they claimed would wipe them out and cost the state of Utah $1.5 million annually. They took their complaints to Governor Henry Hooper Blood, but the War Department pressed on with the development of the bombing range. The first military contingent arrived on 12 August 1941, to construct targets on the bombing range. To provide water, a pipeline was run from a spring on Pilot Peak to the base. On 14 September 1944, the 393d Bomb Squadron arrived at Wendover from its former base at Fairmont Army Air Base, Nebraska, where it had been an operational training unit (OTU) with the 504th Bombardment Group since 12 March. When its parent group deployed to the Marianas in early November 1944, the squadron was assigned directly to the Second Air Force until creation of the 509th Composite Group on 17 December 1944. As part of the formation of the 509th, about 800 people stationed at the field, were transferred to the new group. To make the 509th Composite Group as self contained as possible, other units were assigned, including the 390th Air Service Group, with the 603d Air Engineering and 1027th Materiel Squadrons; the 320th Troop Carrier Squadron, known as the "Green Hornet Airlines"; the 1395th Military Police Company, and later the 1st Ordnance Squadron. A Manhattan Project unit, the 1st Technical Detachment, was attached to the group. The 216th Army Air Forces Base Unit (Special) constructed prototype atomic weapons (without nuclear material) and drop tested them. Little was known about the flight characteristics of the prototype atom bomb designs and how the fusing mechanism would work. In February 1945, a Flight Test Section was created within the 216th Army Air Forces Base Unit to carry out testing with prototype bombs in the shape of the Little Boy and Fat Man bombs. It was originally equipped with five Silverplate B 29s, three flight crews and five maintenance crews. The ground support echelon of the 509th Composite Group received movement orders and moved by rail on 26 April 1945 to its port of embarkation at Seattle, Washington. On 6 May the support elements sailed on the SS Cape Victory for the Marianas, while group materiel was shipped on the SS Emile Berliner. An advance party of the air echelon flew by C 54 to North Field, Tinian, between 15 and 22 May. It was joined by the ground echelon on 29 May 1945, marking the group's official change of station. It was from Tinian that it carried out the atomic bombings of Hiroshima and Nagasaki. The 216th Army Air Forces Base Unit moved to Oxnard Field in September 1945, where it was transferred to the Manhattan District's 9812th Technical Services Unit on 17 December 1945. Oxnard was later designated Sandia Base. The Special Ordnance Detachment took with it its special tools and equipment, and even some of its buildings. Wendover played a key role in the postwar weapons development industry with three areas being developed. The first was further testing of the JB 2 Loon flying bomb. In the case of the second area, the B 17 Flying Fortress, obsolete as a combat aircraft, was being tested to fly remotely. Gliding bombs, based on captured technology from the wartime Henschel Hs 293 German radio controlled glide bomb were being developed that could be controlled by radar or radio. The third consisted of bombs that could be controlled by the launching plane. The historic GAPA (ground to air pilotless aircraft) Boeing project resulted in the first supersonic flight of an American Air Force vehicle on 6 August 1946. In March 1947, the Air Proving Ground Command research programs were moved to Alamogordo Army Airfield, New Mexico. As a result, 1,200 personnel from Wendover Field were moved to New Mexico from Utah and were relocated to Alamogordo to conduct guided missile research projects. Three ongoing projects were transferred: Ground to Air Pilotless Aircraft (GAPA), JB 2 Loon flight testing, and ASM A 1 Tarzon gliding bomb. Tactical Air Command (TAC) reactivated the base under the Ninth Air Force on 1 October 1954, and tactical units deployed there for exercises, utilizing the base for the next four years. TAC invested several million dollars renovating the base facilities, and constructed new targets on the range. But only 331 personnel were assigned to the base in 1956. The base was deactivated again in December 1957. It transferred back to Ogden on 1 January 1958 and renamed Wendover Air Force Auxiliary Field, while the range was renamed Hill Air Force Range in 1960, and inactivated in August 1961. The entire facility was declared surplus in 1976,
Полигон Солтүстік-Батыс Ютадағы өте шалқары жерде орналасқан, ешқандай ірі елді мекеннен шақырымдар қашықтықта. Осы себепті және құрғақ, ыстық климат болғандықтан, полигонның көп бөлігі бүгінгі күнге дейін сақталған. Әлі де сақталған нысандарға үлкен ұшу-қону жолақтары жүйесі, көптеген тұрақтар, рулдік жолдар, тарату алаңдары және көптеген түпнұсқа ангарлар (Enola Gay B 29 ангары да бар) кіреді. Ауруханалық кешеннің көп бөлігі және көптеген казармалар, сондай-ақ асхана, шіркеу, бассейн және көптеген Екінші дүниежүзілік соғыс кезеңінің ғимараттары сақталған. 2009 жылы базадағы "Манхэттен жобасының Enola Gay ангары" АҚШ-тағы ең қауіпті тарихи орындардың бірі ретінде тізілді. Historic Wendover Airfield атты жергілікті топ бұрынғы базаны сақтауға тырысуда. Вендовер полигонында көптеген фильмдер, телешоулар және деректі фильмдер түсірілді, соның ішінде "Филадельфия эксперименті" (1984), "Con Air" (1997), "Mulholland Falls" (1996), "Тәуелсіздік күні" (1996), "Hulk" (2003) және "The Core" (2003).
The airfield is very isolated in northwest Utah, sitting in the middle of a vast wasteland miles away from any major population center. It is probably for this reason, and the dry hot climate, that much of the airfield remains today. Still extant facilities include the vast runway system, numerous ramps, taxiways, dispersal pads, and most of the original hangars (including the Enola Gay B 29 hangar). Most of the hospital complex and many barracks remain, as does a chow hall, chapel, swimming pool and many other World War II era buildings. In 2009, a hangar at the base dubbed The Manhattan Project's Enola Gay Hangar was listed as one of the most endangered historic sites in the United States. A local group, Historic Wendover Airfield, is attempting to preserve the former base. Numerous films, television shows and documentaries have been filmed using Wendover Field, including The Philadelphia Experiment (1984), Con Air (1997), Mulholland Falls (1996), Independence Day (1996), Hulk (2003) and The Core (2003).