Грегори Сэмюэл Эйн: Американ архитектор және оның мұрасы
Gregory Ain
Грегори Сэмюэл Эйн (1908-1988) – американдық архитектор. Лос-Анджелесте арзан, заманауи тұрғын үйлермен атақты. Орта ғасыр модасы, жоспарлау, құрылыс кодекстері.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Американдық сәулетші (1908–1988)
American architect (1908–1988)
Грегори Сэмюэл Айн (28 наурыз 1908 – 9 қаңтар 1988) – 20 ғасырдың ортасында қызмет еткен американдық сәулетші. Көбінесе Лос-Анджелес аймағында жұмыс істеген Айн қазіргі заманғы сәулет элементтерін қолжетімді және орташа бағадағы тұрғын үйлерге енгізгенімен белгілі. Ол "қарапайым адамдардың архитектуралық мәселелерін" шешуге ұмтылды. Эстер Маккой былай деді: "Айн – ескірген жоспарлау және құрылыс нормаларымен, сондай-ақ көпке тонып кеткен жылжымайтын мүлік тәжірибелерімен күресуге он жылдай уақытын жұмсаған идеалист".
Gregory Samuel Ain (March 28, 1908 – January 9, 1988) was an American architect active in the mid 20th century. Working primarily in the Los Angeles area, Ain is best known for bringing elements of modern architecture to lower and medium cost housing. He addressed "the common architectural problems of common people". Esther McCoy said "Ain was an idealist who gave the better part of ten years to combatting outmoded planning and building codes, and hoary real estate practices."
Ерте өмір және білім
Баер мен Чиа Айнның ұлы. Ол ландшафт сәулетшісі Гаррет Экбомен осы жобалардың әрқайсысы бойынша бірлесіп жұмыс істеді, олар орта ғасырдың екінші жартысының модернистік дизайнын көрсетеді. Айн 1940 жылдан бастап шамамен 20 жыл бойы Джеймс Гарроттпен «еркін серіктестік» құрды. Олар Сильвер-Лейк ауданындағы Гиперион даңғылында өздерінің кішкентай кеңсе ғимаратын бірге жобалады. Олардың жобалары Музейдің қазіргі өнер музейінің архитектура кураторы Филип Джонсонның назарын аударды, ол Айнға 1950 жылы музей саябағындағы екінші көрме үйін жобалау және салуды тапсырды, ал 1949 жылы Марсель Бройердің үйі салынған болатын. 1950-жылдардың басында Айнның практикасы азайды, себебі ол коммунист деп есептелді. «Қызыл үрей» күшейгеніне байланысты ол бірнеше мүмкіндіктерден айырылды, соның ішінде Джон Энтензаның «Зерттеулер бағдарламасына» қатысу мүмкіндігінен де. Айн соғыстан кейін USC-де сәулет сабақтарын оқыды. Содан кейін 1963 жылдан 1967 жылға дейін Пенсильвания штаты университетінің сәулет мектебінің деканы болды. Кейін Лос-Анджелеске оралып, 1988 жылы қайтыс болды. Айнның құжаттары Санта-Барбарадағы Калифорния университетінің Архитектура және дизайн жинағындағы, Өнер, дизайн және архитектура музейінде сақталады. Грегори Айн – ұзақ мерзімді жобаның, «Баухаус ранчосының» және Кристиан Роббинс пен профессор Кэтрин Ламберт, AIA режиссерлік еткен және продюсерлік жасаған «Утопия сияқты орын жоқ» атты деректі фильмнің негізгі тақырыбы. Бұл фильм олардың кең ауқымды және мұқият зерттеулеріне негізделген, онда Айнның 1950 жылғы MoMA көрме үйі, «Болашаққа деген біздің көзқарасымыз» архитектура тарихшылары айтқандай, жойылмағанын дәлелдейді. Олар 2015 жылы өз позицияларын жария етті және бұл тезисті «Бұл болашақтың өткені бар» атты пәнаралық инсталляцияда іске асырды. Бұл инсталляция алғаш рет 2016 жылы Венеция архитектурасының биенналесінде, содан кейін 2017 жылы Нью-Йорктегі Архитектура орталығында көрсетілді.
Born to Baer and Chiah Ain He collaborated with landscape architect Garrett Eckbo on each of these projects, which typify Mid century modern design. Ain also practiced in a "loose partnership" with James Garrott for roughly 20 years, beginning in 1940. They designed their own small office building together on Hyperion Avenue in the Silver Lake neighborhood. Their projects attracted the attention of Philip Johnson, the curator of architecture at the Museum of Modern Art, who commissioned Ain to design and construct MoMA's second exhibition house in the museum's garden in 1950, following that of Marcel Breuer in 1949. In the late early 1950s, Ain's practice was diminished as he was perceived as a communist. The growing "Red Scare" caused him to lose several opportunities, including participation in John Entenza's Case Study Program. Ain also taught architecture at USC after the war. Then, from 1963 to 1967, he served as the Dean of the Pennsylvania State University School of Architecture. He then returned to Los Angeles and died in 1988. Ain's papers are kept at the Architecture and Design Collection, at the Art, Design & Architecture Museum, at the University of California, Santa Barbara. Gregory Ain is the focus of a long standing project, The Bauhaus Ranch and documentary, No Place Like Utopia, directed and produced by Christiane Robbins and Professor Katherine Lambert, AIA. This film is based on their extensive and rigorous research that maintained that Ain's 1950 MoMA Exhibition House, "Our View of the Future", had never been destroyed as had been alleged by architectural historians. They publicly offered their position in 2015 and materialized this thesis in their cross disciplinary installation, "This Future Has a Past", first exhibited at the 2016 Venice Architecture Biennial and then at the Center for Architecture, NYC in 2017.