Кіріспе

Құс түрлері Аққұйрықты минивет (Pericrocotus erythropygius) – Үндістанда, көбінесе құрғақ жапырақты орманды жерлерде кездесетін минивет түрі.

Этимология

Миниветтердің қазақша атауының шығу тегі белгісіз, бірақ бұл атау үнді атауынан ағылшын тіліне бейімделу арқылы туған болуы мүмкін, бәлкім оның дыбысталуы да сол атаудан алынған. Pericrocotus туысы кейбір миниветтердің шафран түсімен байланысты екендігі байқалады.

Сипаттама

Ақбелді еркек миниветтің басы, мойны, құйрығы және арқасы жалтыраған қара түсті. Бұл түрдің мойны ақ, жұмсақ бөлігі қызғылт сары, ал қалған астыңғы жағы да ақ. Қанаттарында ақ дақтары бар қызғылт сары реңді. Әйел миниветтің түсі солған, үстіңгі жағы қара сұр, қанаттары қара, мойны ақ, құйрығы қара және шағылысқан қара түсті лорлары бар. Қанаттарында еркектерге ұқсас ақ дақтар болады, ал артқы жағы қызғылт сары. Оның ұзындығы 18,5-20 см аралығында.

Тұрғылықты ортасы мен мінез-құлқы

Аққұрсақ минивет Непал және Үндістанға тән, көбінесе құрғақ жапырақты ормандарда кездеседі. Бұл түр ашық саванналарда, сирек акация бұталарында, құрғақ далаларда және егістік жерлер сияқты жасанды жерлерде мекендейді. Оның таралған ареалы 20 000 км²-ден асады. Миниветтер әдетте шағын топтарда қозғалады, кейде басқа түрлерге қосылады. Олар негізінен ұшып тұрып немесе ағаштардың қанатында отырып ұстаған жәндіктермен қоректенеді. Олардың дауысы – құлқалай сыбызғымен естіледі.

Көбею

Бұл құс ұясын ағаш төбелерінде салады. Ұя кішкентай бұтақтар мен өрмек торынан тоқылған, кесе тәрізді құрылым болып келеді, бұл ұяның беріктігін арттырады. Әдетте төрт жұмыртқа туады. Олар 17-18 күндей күйімдейді. Күйімдеуді көбінесе аналық құс жасайды, бірақ екеуі де балаларын өсіруге көмектеседі.

Қорғау мәртебесі

Халық саны тұрақты, IUCN оны "қауіпсіз" деп санайды.