Көпперунчолан: Өлімге дейінгі соңғы күндері мен өзіне-өлімі
Kopperuncholan
Копперунчолан: ертедегі Чола патшасы, тамил әдебиетіндегі маңызды тұлға. Өмірі туралы ақпарат аз, Purananuru поэмаларындағы айғақтар ғана бар. Әулет араздығы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Копперунчолан – Сангам әдебиетінде еске алынған ерте Чола патшасы. Осы Чола және оның билеу кезеңі туралы нақты мәліметтер жоқ. Бізге бар мәлімет – "Пуранануру" жинағындағы Сангам поэзиясының шағын үзінділері ғана.
Kopperuncholan was a Tamil king of the Early Cholas mentioned in Sangam Literature. We have no definite details about this Chola or his reign. The only information we have is from the fragmentary poems of Sangam in the Purananuru.
Копперуншоланның өз-өзіне қол жұмсауы
Пуранануруда осы патшаның қайғылы ақыры туралы бірнеше өлеңдер бар. Копперунчолан мен оның екі ұлы қатты дауласып кетті. Оның екі ұлы таққа таласып, әскерін әкесіне қарсы көтеріп, соғыс жасайды. Копперунчолан соғысқа дайындалып жатқанда, ақын және досы Пулларррр Еиииянар онымен ақылдасып, егер ол өз ұлдарын өлтіріп, соғыста жеңіске жетсе, ел мұрагерсіз қалады, ал егер жеңіліп қалса, олар жеңімпаз болады деп түсіндіреді. Сондықтан ол патшаға өз өмірін өзі қиюды кеңес береді, осылайша елге мұрагер қалдырып, сонымен бірге оларға жеңіс құрметін бермейді. Патша вадакирруттал рәсімі арқылы өзіне-өзі қол жұмсады, бұл тамилдердің өзіне-өзі қол жұмсау рәсімі, онда адам солтүстікке қарап отырып, аштықтан өледі. (Пурананурудан үзінді, 213-ші ән):
There are a number of poems in Purananuru in sequence describing the sad end of this king. Kopperuncholan and his two sons had a serious quarrel. His two sons vie the throne and raise an army against their father. As Kopperuncholan prepares for war, Pullārrūr Eyiŗŗiyaņār, a poet and a friend reasons with him that if he slays his own sons and wins the war then the country would be left without an heir, and on the other hand if he loses then they would become victors. So he advises the king to take his own life thereby leaving an heir to his kingdom and at the same time denying them all glory. The king would commit suicide by the rite of vadakiruttal, a Tamil act of committing suicide, where the victim sits facing north and starves himself to death. (Excerpt from Purananuru, song 213):
Копперунчолан ақынның кеңесіне құлақ асып, өзі және оған жақын адамдары вадакирруттал арқылы өмірін жояды. Бірақ солтүстікке қарап, жанында қылысын ұстап отырмас бұрын, ол көршілес Пандия патшалығының ақыны, досы Пикирантайярды көруді қалайтынын айтады. Оның адамдары хабар жіберіп, Пикирантайяр келмейтінін хабарлайды. Сонда патша былай деп жауап береді (Пурананурудан үзінді, 215-ші ән):
Kopperuncholan takes the advice of the poet and takes his own life by vadakirruttal along with those closest to him. But before he sits facing north with the sword by his side he informs his men of his desire to see his friend Picirāntaiyār, a poet in the neighboring Pandya kingdom. His men send word but then tell him that Picirāntaiyār may not come. To this the king replies, (excerpt from Purananuru, song 215):
Пикирантайяр келіп, досының осы дүниені тастау тілегіне қосылады (Пуранануру, Каннаканардың 218-ші әні, Пикирантайярдың өз орнына отырып, солтүстікке қарағанын көргенде). Тағы бір ақын, Карувурп Перуньцатуктатуп Путанатанар патшаның оны шақыруды ұмытқанына өкініп, былай деп жырлайды: (Пуранануру 219):
Picirāntaiyār arrives and joins his friend in his desire to quit this world (Purananuru, the song (218) of Kannakanār as he saw Picirāntaiyār taking his seat and facing north). Another poet, Karuvūrp Peruñcatukkattup Pūtanātanār is distressed that the king forgot to invite him and sings thus: (Purananuru 219):
Патшаның қайтысынан кейін, Потияр, тағы бір ақын, өзінің меценатынан айырылып, батырлардың тастары арасында солтүстікке қарап отырып, вадакирруттал арқылы өзіне-өзі қол жұмсады. Ол өлген патшаның рухы оған осыны істеуге рұқсат берді деп есептейді: (Пуранануру 223-ші ән);
After the king's death, Pottiyār another poet, unable to bear the loss of his patron, sits facing north amidst the heroes' stones and commits suicide by vadakirruttal. He reasons that the spirit of the dead king has given him permission to do so: (Purananuru song 223);