«Кабул Экспресс» (2006) – Кабир Ханның әфғанстанда түсірілген хинди тіліндегі фильмі. Джон Абрахам, Аршад Варси басты рөлдерде. Талибандан кейінгі Әфғанстан туралы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
2006 жылы түсірілген үнді хинди тіліндегі фильм, режиссері – Кабир Хан.
2006 Indian Hindi language film by Kabir Khan
"Кабул экспресі" – 2006 жылғы 15 желтоқсанда шыққан үнді хинди тіліндегі оқиғалық триллер. Фильмде Джон Абрахам, Аршад Варси, Салман Шахид, Ханиф Хумгаам және Линда Арсенио түскен. "Кабул экспресі" режиссер Кабир Ханның көркем фильмдердегі дебюті, ол бұрын Ауғанстанда көптеген деректі фильмдер түсірген. Оның сөзіне сүйенсек, "Кабул экспресі" оның және досы Раджан Капурдың Талибаннан кейінгі Ауғанстандағы оқиғаларына негізделген. "Кабул экспресі" толығымен Ауғанстанда түсірілді.
Kabul Express is a 2006 Indian Hindi language adventure thriller film written and directed by documentary film maker Kabir Khan and produced by Aditya Chopra under Yash Raj Films was released on 15 December 2006. The film stars John Abraham, Arshad Warsi, Salman Shahid, Hanif Humgaam and Linda Arsenio. Kabul Express is the first fictional film for director Kabir Khan who has made several documentaries over the years in Afghanistan. According to him Kabul Express is loosely based on his and his friend Rajan Kapoor's experiences in post Taliban Afghanistan. Kabul Express was shot entirely in Afghanistan.
Сюжет
Сухел Хан мен Джай Капур – 2001 жылдың қыркүйек айында АҚШ бастаған шабуылдан кейін Ауғанстандағы өмірді баяндау үшін Star News телеарнасы тарапынан жіберілген үнді журналистері. Екеуі елдегі ахуал мен Талибан режимінің жылдар бойы билеуінен қалған қираған орындарға таңғалады. Олар Кабул қаласынан бастап, таксимен елді аралап шығады. Бұл – Талибанның қолына түсуден қашу оқиғасы. Жолда олар такси жүргізушісі Хайбермен бірге Иштар ауылына тоқтайды. Олар кебаб сататын шағын кафеге кіргенде, афған соғысының АҚШ тарапынан хабарлаумен Reuters агенттігі үшін жұмыс істейтін американдық журналист Джессика Бекхэммен танысады. Сухел мен Джай Джессиканы елді аралап, бірге саяхаттауға шақырады, ол да олармен келіседі. Алайда, Иштардан шыққаннан кейін көп ұзамай, оларды Талибанның өкілі Имран Хан ұстайды. Ол ауған әйелінің киімін киіп, таксидің артқы жағына жасырынып отырады. Имран олардың сөзін тыңдап, Ауғанстанның Пәкістанмен шекарасына тікелей баруын талап етеді, әйтпесе оларды өлтіретінін ескертеді. Имран шекарадан өтіп, пакистандық әскерлерден өтіп, Пәкістандағы Талибан өкілдерімен келіссөздер жүргізуді жоспарлап отыр. Төрт адам түрлі ауылдарды аралап, кедейліктің қорқынышты көріністерін көреді, содан кейін оңтүстік Кандагар қаласына жетеді. Мұнда Джессика қаланы Талибандардан қайтарып алу үшін күресіп жатқан АҚШ әскерлерімен сұхбат алады. Осы уақытта Сухел мен Джай Имранмен сұхбаттасуға тырысады, бірақ ол оларды атып өлтіретінін айтып қорқытады. Кандаһардан шыққан соң олар ферма арқылы сапар шегеді және Пәкістан шекарасына жақындаған өзенде тоқтамас бұрын, бұқа күресін түсіріп алады. Имран мен қалғандары барлауда жүргенде, Джессика Имранның паспорты пакистандық екенін анықтайды. Ол оның бастапқыда Талибан мүшесі емес, ал 1980 жылдары КСРО-ға қарсы соғыста Муджахеддер көтерілісшілерін қолдау үшін Ауғанстанға жіберілген Пакистан армиясының офицері Вассим Чоудрей екенін біледі. Кейін ол елде қоныстанды және Талибан режимінің мүшесі болып қалады. Имран бұл жайтты білгенде, Сухел, Хайбер және Джессиканы тұтқынға алып, Пакистан шекарасына саяхатын жалғастыруға мәжбүрлейді. Бір кезде Имран қандай да бір дыбыс естігенде, оларды бірнеше сағатқа тастап кетеді. Оқ атылып, үш саяхатшы Имранның оны өлтіруге тырысқан 10 американдық сарбазбен кездескенін біледі. Имранның назары басқа жаққа ауғанда, Сухел сарбаздардың бірінен қару алып, оны Имранға бағыттап, сұхбатына жауап бермесе, оны өлтіретінін ескертеді. Олар Имранды жол бойында қалдырып, Кабулға қайта оралады. Бірақ, олар жолға шыққанда, Имран таксиге секіріп, шекараға дейін саяхаттауды талап етеді. Олар шекараға жетіп, Имранмен қоштасады. Жолда олар Имранның туған ауылына тоқтайды, онда ол ұзақ жылдардан бері жоғалған әйелі мен қызы Зоямен кездеседі. Бірақ Имранға жеткенше, оларға Муджахеддер шабуыл жасайды. Имран Сухел, Джессика, Хайбер және Джайға кетіп қалуды айтады, ал өзі жекпе-жек шеберлігін қолданып, олармен күреседі. Кейін Имран өзі шекараға барады және Пәкістан әскерлерін елге кіруге рұқсат беруге және өзін пакистандық екенін мойындауға тырысады. Бірақ олар тыңдамайды, содан кейін шекарадағы әскерлер Имранды атып өлтіреді.
Suhel Khan and Jai Kapoor are Indian journalists working for Star News who are sent into Afghanistan to create a report on what life is like in the country following the US led invasion of the country in September 2001. The two are shocked at the state of the country and the ruins that remain due to years of rule by the Taliban Regime. They take a tour of the country in a taxi, starting in Kabul. This follows an escape from capture by the Taliban. On the way, they stop in the village of Ishtar along with the taxi driver Khyber (Hanif Humghum), who has watched his country fall apart over the decades. They stop in a small cafe selling kebabs where they meet American journalist Jessica Beckham who is working for Reuters in reporting on the US side of the Afghan war. Suhel and Jai then invite Jessica to join them on their tour of the country, which she does. However, shortly after leaving Ishtar, they are caught by Taliban official Imran Khan who has hitched a ride at the back of the taxi in disguise as an Afghan woman. Imran demands they listen to him and travel straight to the Afghan border with Pakistan or he promises they will be killed. Imran is attempting to cross the border, get past Pakistani troops and negotiate with his Taliban associates in Pakistan. The four travel through various villages where they see horrific sights of poverty before reaching the southern city of Kandahar where Jessica gets the chance to interview US troops who are fighting to regain control of the city from the Taliban who occupy the area. In the meantime, Suhel and Jai attempt to interview Imran, yet are unsuccessful when Imran threatens to shoot them. Once leaving Kandahar they travel through a farm and manage to capture a bullfight on film before stopping off at a stream coming closer to the Pakistan border. While Imran and the rest are out exploring, Jessica discovers Imran's passport is a Pakistani passport. She discovers that he was not originally a Taliban, but in fact a member of the Pakistani army named Wassim Chaudrey sent to Afghanistan to support the Mujahadeen rebels in their war against USSR back in the 1980s before he settled down in the country as a member of the Taliban Regime. When Imran discovers the break in, he takes Suhel, Khyber and Jessica hostage and forces them to continue the journey to the Pakistan border. At one point, Imran abandons them for hours when he hears a noise. Gunshots are fired and the three travellers discover Imran to have met 10 US soldiers who attempted to kill him. With Imran distracted, Suhel grabs a gun from one of the soldiers and points it at Imran threatening to kill him if he doesn't respond in his interview. They leave Imran at the side of the road and start their journey back to Kabul. However, they are stopped in their path when Imran manages to leap into the taxi and demands they continue their journey to the border. They soon arrive at the border where Imran bids them farewell. On the way, they stop at the village where Imran lived and Imran meets his long lost wife and daughter Zoya. But before Imran can reach anywhere, he and the rest of them are attacked by the Mujahideen. Imran tells Suhel, Jessica, Khyber, and Jai to go while he uses his fighting skills to fight them off. Imran later travels on his own to the border and tries to persuade Pakistani troops to allow him entry into the country and that he is a Pakistani. However, they do not listen and Imran is shot on the border by the troops.
Өндіріс
"Кабул экспресі" талибан режимі құлағаннан кейін елде түсірілген алғашқы халықаралық фильм және 1992 жылғы "Худа Гава" фильмінен бері түсірілген алғашқы үнді фильмі болды.
Kabul Express was the first international film to be shot in the country following the fall of the Taliban regime and the first Hindi film since 1992's Khuda Gawah.
Үндістан
Таран Адарш (IndiaFM) фильміне 5 балдық шкала бойынша 2,5 балл берді, оның пікірінше: «Жалпы алғанда, «Кабул экспресі» элита мен ойлы көрермендерге арналған. Жақсы жасалған триллер, фильм негізінен көп экранды кинотеатрларда жақсы қабылдануы мүмкін. Дегенмен, ағылшын және ауған тілдерін жиі пайдалану оның тартымдылығын қалалық орталықтармен шектейді». Хиндустан Таймс газетінен Халид Мохамед фильмге 5 балдық шкала бойынша 2 балл берді, оның пікірінше: «Шын айтқанда, осы фактіге негізделген шытырман оқиғадан әлдеқайда көп күштілік пен мазмұн күтілген. Амитаб Шукланың өткір редакторлық шеберлігіне қарамастан, «Кабул экспресі» Қытайға баяу кеме сияқты жылжып қалды».
Taran Adarsh of IndiaFM gave the film 2.5 out of 5, writing "On the whole, KABUL EXPRESS is aimed at the elite and the thinking audience. A well crafted thriller, the film has better chances at multiplexes mainly. However, the liberal usage of English and Afghani languages will restrict its appeal to urban centers." Khalid Mohamed of Hindustan Times gave the film 2 out of 5, writing "Frankly, you expected far more spleen and substance from this fact inspired adventure thriller. Despite Amitabh Shukla’s knife sharp editing chops, Kabul Express moves like a slow boat to China."
Халықаралық
2006 жылы Торонто халықаралық кинофестивалінде "Арнайы көрсетілім" ретінде ұсынылды, онда фильмге қарама-қайшы пікірлер айтылды. The Guardian газетінің Phelim O'Neill жазған рецензиясында фильмге 5 баллдан 3 балл берілді: "Бұл шатасқан фильм жеткізгісі келген ойлар түйсіксіз берілген, бірақ әлдеқайда жақсысы (және қынжылғандығы) керемет, бомбадан қираған пейзаж сценарийден гөрі әлдеқайда күшті әрі анық әңгімелейді". Variety журналынан Роберт Кохлер: "Ауғанстандағы ағымдағы күресті дөңгелекше шешімсіздік пен беймәлімдікпен бейнелейтін 'Кабул экспресі' бірден дос-жолдас жол суреттерін жаңартып, жаһандық саясатты жеңілдетіп көрсетеді. Коммерциялық тұрғыдан ойлы таңдау жасалып, тартымды Болливуд жұлдызы Джон Абрахам тартылған, бұл фильмді халықаралық көрсетілімге жақсы дайындалайды". Time Out журналынан Анил Синанан: "Эки мұнараға ұшақтардың құлауын көрсететін қаралы кадрлармен басталып, Хан көңіл көтеруге бейімделген тәсілге көшеді, мысалы, әйел журналист Джессика Бекхэмнен футбол ойнай ма деп сұрайды. Актерлік ойын күлкілідей шынайы, ал қазіргі сүйкімді Абрахам көйлегін киіп жүреді. Соғыс салдарынан қираған, әдемі пейзаждың операторлық жұмысы ғана осы саяхатқа жарамсыз көлікті есіңде қалған саяхатқа айналдыруға жақындау".
It was screened as a "Special Presentation" at the 2006 Toronto International Film Festival where it got mixed reviews. Phelim O'Neill of The Guardian gave the film 3 out of 5 writing "The messages this muddled film puts forward are handled in a trite manner but fortunately (and quite depressingly) the striking, bombed out landscape speaks far louder and clearer than the script." Robert Koehler of Variety wrote "Treating the ongoing struggles in Afghanistan with crude indecision and larky silliness, 'Kabul Express' at once lamely revives buddy road pics and trivializes global politics. Commercially shrewd casting of hunky Bollywood action star John Abraham will position pic well for international play." Anil Sinanan of Time Out wrote "Opening with sombre footage of the planes crashing into the Twin Towers, Khan switches to a generally light hearted approach, with predictable jokes such as female journalist Jessica Beckham being asked if she plays football. The acting is laughably earnest and current hunk Abraham actually keeps his shirt on. Only the cinematography of a stunningly beautiful landscape ravaged by war comes close to making this unroadworthy vehicle a mildly memorable journey."
Дау
2007 жылдың 6 қаңтарында Ауғанстан үкіметі, елде фильмнің түсірілімін толық қолдаған болатын, оны ресми түрде көрсетпегеніне қарамастан, фильмге тыйым салды. Ауғанстан Мәдениет министрлігінің тыйым салуы, фильмде Талибанның қатыгез үкімшілігі кезінде көп зардап шеккен Ауғанстанның төрт ірі этностың бірі – шиа дініндегі хазар халқының нәсілшілдік тұрғысынан бейнеленгеніне байланысты наразылықтардан кейін болды. Фильмде хазарларды түсірілім тобының бір афған мүшесі және "Пәкістандық Талиб" "Талибаннан да нашар", "бандиттер", "қауіпті" және "жабайылар" деп сипаттайды, бұл осы қауымның наразылығына себеп болды.
On 6 January 2007 the government of Afghanistan, who had fully supported the shooting of the film in the country, banned the film despite it not having been officially released there. The banning by the Afghan Ministry of Culture followed protests over the film's allegedly racist portrayal of the ethnic Hazara Shia minority, one of the four largest ethnicities in Afghanistan, who have suffered greatly under the Taliban's oppressive rule. Hazaras are described in the film by an Afghan member of the crew and the "Pakistani Talib" as "worse than the Taliban", "bandits", "dangerous", and "savages" which led to the public outcry by the community.
Саундтрек
Албомда 9 трек бар, оның ішінде үш ремикс және екі инструменталды трек. Барлық тректерді Рагав Сачар жазды, бір инструменталды тректі Джулиус Пакьям жазды. Ән сөздерін Адитя Дхар жазды. Фильмнің музыкалық қойылымын Джулиус Пакьям жасады.
The album featuring 9 tracks including three remix and two instrumental. All tracks were composed by Raghav Sachar, one instrumental was composed by Julius Packiam. Lyrics were penned by Aditya Dhar. The film score was composed by Julius Packiam.