Малабар жолақты құйрыққанат (Papilio liomedon) – сирек кездесетін көбелек. Папилло демолионнан сары жолағымен ерекшеленеді. Сипаттамасы, айырмашылықтары.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Көбелек түрі
Species of butterfly
Papilio liomedon, Малабар жолақты қызылқұйрық,
Papilio liomedon, the Malabar banded swallowtail,
Сипаттама
Ол Papilio demolion-ға ұқсас, бірақ негізінен қанаттарындағы, артқы қанаттың жоғарғы шетінің ортасынан басталатын, ал емес, ортасынан сәл бұрын басталатын, ашық жасыл сары жолағымен ерекшеленеді. Бұл жолақ алдыңғы қанатта толығымен жеке-жеке дақтардан тұрады. Еркек және ұрғашы: Жоғарғы жағы Papilio demolion-ға ұқсас; бірақ алдыңғы қанаттағы барлық дақтары көлденең дискідегі ашық күкірт сары жолақты құрайды, олар бір-бірінен анық бөлінген және ұрғашысында сәл кішкентай. Артқы қанатта ашық күкірт сары жолақ негізден сәл алыс орналасқан, оның сыртқы жиегі жасушадан шығып тұрады; субмаргиналды айшықтар сәл үлкен және сыртқы ұштары өткір. Төменгі жағы P. demolion-ға ұқсас; бірақ екі қанатта да жоғарғы жақтағыдай жолақтың айырмашылықтары бар, ал артқы қанатта тамырлар арасындағы дискідегі қара дақтар қысқа. Автор: Frederic Moore, дереккөз: Lepidoptera Indica. V том.
It is similar to Papilio demolion but distinguishable chiefly by the pale greenish yellow band that crosses the wings starting from the middle and not from just before the middle of the dorsal margin of the hindwing, also this band is composed entirely of separate spots on the forewing. Male and female: Upper side similar to Papilio demolion; but differs on the fore wing, in all the spots, composing the transverse discal pale sulfur yellow band, being distinctly separated from one another, and are somewhat smaller in the female. On the hind wing, the pale sulfur yellow band is placed farther from the base, with its outer edge extending beyond the cell; the sub marginal lunules are somewhat larger and have more acute outer points. Underside similar to P. demolion; but with the same differences in the band, on both wings, as on the upper side, and on the hind wing the discal black patches between the veins are shorter.|author=Frederic Moore|source=Lepidoptera Indica. Vol. V
Ауқым
Батыс Гат таулары мен Оңтүстік Үндістанның төбелері. Ол Теменмалада, Коллам ауданында, Оңтүстік Кералада мамырдан тамызға дейін көптеп кездеседі.
Western Ghats and hills of southern India. It is common (May to August) in Thenmala, Kollam district, south Kerala.
Тіршілік ету ортасы
Жалпы алғанда, Батыс Гаттардың жартылай мәңгі жасыл және мәңгі жасыл тропикалық ормандарында кездеседі, көбінесе жаңбыр маусымда ұшып жүреді.
Generally found in the semi evergreen and evergreen tropical forests of the Western Ghats where it flies mainly during the monsoon months.
Әдет-ғұрыптар
Еркектер қалың жартасты орманды, әсіресе төбелерде жақсы көреді. Мешіктер тығыз орманның ішінде, одан да төмен ұшады. Көбелектер Lantana, Stachytarpheta және Clerodendrum сияқты гүлдерді аралайды.
The males are fond of heavy jungle especially on hilltops. The females fly lower in even thicker jungle. The butterflies visit flowers such as Lantana, Stachytarpheta and Clerodendrum.
Өмірлік цикл
Жылына екі-үш рет жұмыртқа салады. Кодагу (Кург) аймағында қыркүйек-қазан, қараша-желтоқсан және сәуір-мамыр айларында жұмыртқа салғандығы тіркелген. Карнатакада шілде және қыркүйек айларында кездеседі. Аталықтары аналықтарынан көптеп табылады. Осы жәндіктің өмір тарихын Дейвидсон және Эйткен мырзалар сипаттаған: Олардың бірі П. лиомедон аналығының кішкентай орман ағашы немесе бұтағының (Acronychia laurifolia) нәзік жапырағына жұмыртқа салғанын көрген. "Ол он жұмыртқаны бірін үстіне бірін қойып салған". Жұмыртқа салынғаннан кейін бес күн өткен соң шыққан құрттардың "бесуі барлық қауіптерден сәу-саламат өтіп, әдемі нысандарға айналды – бір аналық және төрт аталық. (Бұл аналықтары сирек кездесетін көбелектердің бірі.) Бұл личинкалар өмірінің соңына дейін үйірлі болып өмір сүрді, кейде тамақтану үшін тарап кетсе де, әрқашан жапырақтың үстіңгі бетінде біріне-бірі жапсысып тынығатын. Келесі даталар қызығушылық тудыруы мүмкін: Жұмыртқа 2 тамызда салынды, 7 тамызда жарылды; терісі 12 тамызда түсті (және желінді); тағы 17 тамызда; тағы 20-22 тамызда. Ең жетілгені 28 тамызда терісін тағы бір рет түсіріп, 2 қыркүйекте қуыршаққа айналып, 15 қыркүйекте көбелекке айналды. Қалғандары екі күн ішінде одан кейін шықты. Бастапқыда личинкалар майлы сары түсті болды және көптеген жұп тікенді ұштарға ие болды, бірақ олар жасқа жеткен сайын жоғалып, соңғы терісін түсіргеннен кейін топты сипаттайтын екінші және соңғы сегменттердегі қысқа етті өскіндер ғана қалды, сондай-ақ тоғызыншы сегментте қосымша иілген жұп болды. "Соңғы терісін түсіргеннен кейін түсі ашық сландық көк түсті болды, біртіндеп жасыл түске ауысты, ал ашық қоңыр белгілері топтың қалған бөлігін сипаттайтын сияқты болды. Қуыршағы P. erithonius (яғни P. demoleus) қуыршағына қарағанда кеуде ортасынан күрт иілген және кеудесінде үш сегізден бір дюймге дейін жететін қылыш тәрізді мүйізбен әшекейленген, ол әрқашан оңға немесе солға иілген. Түсі ортасына қарай қоңыр, жасыл және сары болды."
There are two to three broods a year. Recorded in Kodagu (Coorg) as having broods from September to October, November to December, and, from April to May. Recorded in Karnataka in July and in September. Males appear to outnumber the females. The life history of this insect is given by Messrs. Davidson and Aitken: One of these gentlemen watched a female, P. liomedon, laying its eggs on a tender shoot of a small jungle tree or shrub (Acronychia laurifolia). There were "ten eggs, laid one on top of the other." Of the caterpillars which emerged five days after the eggs were laid, "five passed successfully through all dangers and became beautiful specimens, one female and four males. (This is one of the butterflies of which we rarely find females.) All through their lives these larvae continued gregarious, dispersing occasionally to feed, but always returning to rest side by side on the upper surface of a leaf. The following dates may be interesting. Eggs laid 2 August, hatched 7 August; skins cast (and eaten) 12 August; again 17 August; again 20 to 22 August. The most advanced cast its skin again on the 28th August, became a pupa on the 2nd of September, and emerged on the 15th of September. The others followed within two days. At first the larvae were of an oily yellow colour and bore many pairs of spiny points, but these disappeared with age and after the last moult there were only the short fleshy processes on the 2nd and last segment which characterise the group, and one additional curved pair on the ninth segment." "The colour after the last moult was a clear slaty blue, changing eventually to a greenish tint, with light brown markings very much the same as those which characterise the rest of the group. The pupa was more abruptly bent back from the middle of the thorax than that of P. erithonius (i. e. P. demoleus) and adorned on the thorax with a sword shaped horn, fully three eighths of an inch long, and always bent either to the right or the left. The colour was brown or green and yellow according to situation."