Руфус Сакстон: Азамат соғысының батыры және азатталғандар бюросының комиссары
Rufus Saxton
Руфус Сакстон (1824-1908) – АҚШ Азамат соғысының батыры, Харперс-Ферриді қорғағандығы үшін Медаль де Онер алған. Бостандық бюросының бас комиссары болды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Руфус Сакстон (19 қазан 1824 – 23 ақпан 1908) – Америка Азамат соғысы кезінде Одақ армиясының бригадир-генералы. Ол Конфедерация генерал Джексонның аңғарлық науқаны барысында Харперс-Ферриді қорғағандығы үшін Американың ең жоғары әскери наградасы – Құрмет медалімен марапатталды. Соғыстан кейін ол Азат етілген құлдар бюросының алғашқы көмекші комиссары болып қызмет етті.
Rufus Saxton (October 19, 1824 – February 23, 1908) was a Union Army brigadier general during the American Civil War who received America's highest military decoration, the Medal of Honor, for his actions defending Harpers Ferry during Confederate General Jackson's Valley Campaign. After the war he served as the Freedmen's Bureau's first assistant commissioner.
Ерте өмір
Сакстон Массачусетс штатының Гринфилд қаласында Джонатан мен Миранда Сакстон отбасында дүниеге келген. Оның әкесі унитарий және трансценденталист болған, оның феминистік және аболиционистік жазбалары лицей айналымында естілген. Ол унитарий дін қызметкерлерінің (Эшли, Уильямс, Эдвардс) әулетінен тараған. Оның әкесі Руфус Сакстонға Джордж Рипли құрған және Натаниел Хоторн қатысқан, Массачусетс штатының Батыс Роксберидегі Брук фермасында орын алуға тырысты. Руфус Сакстонның ағасы Сэмюэл Уиллард "Уилл" Сакстон оның орнына Брук фермасына барып, ферманың "Харбинджер" басылымы үшін баспа ісін үйренді. Руфус Сакстон 1849 жылы бітірген Вест-Пойнттегі АҚШ Әскери академиясында білім алған. Оның соғысқа дейінгі қызметі Флоридадағы семинолдармен күресу, Вест-Пойнтте артиллерия тактикасын оқыту, Джордж Б. Макклеллан штабында Солтүстік Тынық мұхиты темір жолының (1853) құрылысына дайындық ретінде белгісіз Роки тауларын зерттеу және Жағалауды зерттеу жұмыстарына карта жасауды қамтыды. 1855 жылдың наурыз айында ол бірінші лейтенант шеніне көтерілді. Руфус Сакстон Филадельфиялық миссионер Матильда Томпсонға үйленді, ол ағасы – газетшімен бірге жаңа босатылған афроамерикандықтарды оқыту үшін Оңтүстікке келген. Оның ағасы Уилл Порт-Роял эксперименті кезінде Руфус Сакстонның Оңтүстік Каролинадағы лагерь көмекшісі және баспашысы болып қызмет етті.
Saxton was born in Greenfield, Massachusetts, to Jonathan and Miranda Saxton. His father was a Unitarian and a Transcendentalist whose feminist and abolitionist writings were heard on the lyceum circuit. He descended from a family of Unitarian ministers (Ashley, Williams, Edwards). His father attempted to secure a place for Rufus Saxton at Brook Farm in West Roxbury, Massachusetts, a transcendentalist community started by George Ripley and attended by Nathaniel Hawthorne. Rufus Saxton's brother Samuel Willard "Will" Saxton attended Brook Farm in his stead, learning the printing trade for the Farm's publication The Harbinger. Rufus Saxton was educated at the United States Military Academy at West Point, graduating in 1849. His antebellum career included posts fighting Seminoles in Florida, teaching artillery tactics at West Point, surveying the uncharted Rocky Mountains on George B. McClellan's staff in advance of the Northern Pacific Railroad (1853), and map work for the Coastal Survey. He was promoted to first lieutenant in March 1855. Rufus Saxton married a Philadelphian missionary, Mathilda Thompson, who had come South to teach the newly freed blacks with her newspaper journalist brother. His brother Will joined Rufus Saxton in South Carolina as his aide de camp and printer during the Port Royal Experiment.
Азаматтық соғыс
Азамат соғысы басталған кезде Сакстон жабдықтау офицері қызметін атқарды, соңынан Одақ күштерінің бригадир-генералы болды. Соғыс кезінде ол Харперс-Ферридегі Одақ қорғанысына қолбасшылық етті және 1862 жылдың мамыр және маусым айларында "батылдығы үшін" Құрмет медалімен марапатталды. 1893 жылғы 22 сәуірде жарық көрген New York Times газетінде Сакстонның марапаты туралы былай делінген: "Бүгінгі күнге дейін медальмен тек екі генерал-офицер ғана марапатталған – Шофилд пен Майлз". Кейін, 1862 жылы ол Оңтүстік Каролина экспедициялық корпусының Хилтон-Хедтегі жабдықтау басқармасына тағайындалды. Аралдың көп бөлігі Одақ әскерлерінің бақылауында болған кезде, ол аймақтағы контрабандалық колонияларды, соның ішінде Эдисто аралы мен Порт-Роялде жабдықтауды басқарды. Кейіннен Сакстон Оңтүстік департаментінің әскери губернаторы болып тағайындалды. Осы қызметінде ол Одақ армиясында шайқасқан қара солдаттардың алғашқы полктерін – Бірінші Оңтүстік Каролина ерікті жаяу әскерін (33-ші АҚШ жаяу әскері) құруға жетекшілік етті. Сакстон Гулла халқынан Оңтүстік Каролина теңіз аралдарынан, сондай-ақ Джорджия мен Флоридадан келген басқа да контрабандаларды әскери қызметке шақырды. 1-ші Оңтүстік Каролина полкінің жинақталуы мен оқуы Смит плантациясында өтті, ол оның құрметіне Сакстон лагері деп аталды.
As the Civil War broke out, Saxton served as a quartermaster and ultimately a brigadier general for the Union forces. During the war, he commanded the Union defenses at Harpers Ferry and he was awarded the Medal of Honor for his "gallant service" there in May and June 1862. According to a New York Times article of April 22, 1893, about Saxton's award, "So far to only two other general officers have been awarded the medals, Gens. Schofield and Miles." Later in 1862, he was appointed quartermaster of the South Carolina Expeditionary Corps based at Hilton Head during much of Union occupation of the Island and was in charge of supplying contraband colonies in the region including on Edisto Island and at Port Royal Saxton was later appointed military governor of the Department of the South. As such, he directed the recruitment of the first regiments of black soldiers called the First South Carolina Volunteer Infantry (33rd USCT) who fought in the Union army. Saxton recruited Gullah men from the surrounding South Carolina Sea Islands and other contrabands from Georgia and Florida. The recruitment and training of the 1st South Carolina took place at the Smith plantation that was renamed Camp Saxton after him.
Соғыстан кейінгі мансап
Кейін Сакстон Фридменс Бюросының көмекші комиссары болып қызмет етті, онда президент Эндрю Джонсон оны қызметінен шеттетуге дейін, Теңіз аралдарындағы ақтардан тартып алынған жерлерге босатылған құлдарды қоныстандыру саясатын іске асырды. Азамат соғысынан кейін Сакстон армияда қызметін жалғастырып, Квартирмейстер корпусында болды. 1888 жылы полковник және генерал-квартирмейстердің көмекшісі шенімен зейнетке шықты және өмірінің соңына дейін Вашингтон қаласында тұрды. Ол АҚШ-тың адал легионының әскери ордені мен Америка революциясы ұлдарының мүшесі болды. Арлингтон ұлттық зиратында жерленген.
Saxton later served as assistant commissioner for the Freedmen's Bureau, where he pursued the policy of settling freed slaves in land confiscated from white landowners in the Sea Islands, until he was removed from his position by President Andrew Johnson. After the Civil War, Saxton remained in the Army, serving in the Quartermaster Corps. He retired in 1888 as a colonel and assistant quartermaster general and lived in Washington, D. C. until his death. He was a member of the Military Order of the Loyal Legion of the United States and the Sons of the American Revolution. He is interred in Arlington National Cemetery.
Африка-американдық қатынастар
Сакстон – құлдықты жоюшы және афроамерикалықтардың кеңейтілген азаматтық құқықтарын қолдаушы болды. Оның жақын досы, жазушы Томас Уэнтворт Хиггинсонның естелігіне сәйкес, Сакстон "Уэст-Пойнтте оқыған кезінде құлдыққа қарсы пікірдегі жалғыз кадет болды және осылайша қызметке кіріскеннен бастап даулы мәселелерге тап болды". 1866 жылы Сакстон Конгрестің Қайта құру жөніндегі бірлескен комитеті алдында куәлік беріп: "Егер афроамерикалықтар азамат және адам ретінде толық құқықтарына ие болса, олар кез келген басқа адам сияқты бейбіт, тәртіпті және өздерін-өздері қамтамасыз етеді, сондай-ақ олар жылдам дамиды деп ойлаймын". Сакстон Конгресте афроамерикалықтарға тиесілі қару-жарақтарды кеңінен тәркілеуге қарсы сөйледі, мұндай әрекеттердің Екінші түзетуге сәйкес "олардың жеке құқықтарын тікелей бұзу" екенін айтты. Сакстон өзінің досы, жазушы және құлдықты жоюшы Томас Уэнтворт Хиггинсонды 1-ші Оңтүстік Каролина еріктілерінің полковнигі етіп тағайындады, бұл – алғашқы ресми афроамерикалық полк болды. Руфус Сакстон Хиггинсонның "Армия өмірі – қара полкте" (1870) кітабында маңызды рөлде бейнеленген. Азат ету туралы жарлықтың жылдығында Хиггинсон мен Сакстон босатылғандардан естелікке арналған күміс қылыштар алды.
Saxton was an abolitionist and proponent for greater civil rights for blacks. According to an account by his close personal friend, author Thomas Wentworth Higginson, Saxton "had been almost the only cadet in his time at West Point who was strong in anti slavery feeling, and who thus began with antagonisms which lasted into actual service." In 1866, Saxton testified before Congress's Joint Committee on Reconstruction, saying "I think if the Negro is put in possession of all his rights as a citizen and as a man, he will be peaceful, orderly, and self sustaining as any other man or class of men, and that he will rapidly advance." Saxton also spoke in Congress against widespread confiscation of firearms owned by African Americans, stating such actions were "clear and direct violation of their personal rights" as described in the Second Amendment. Saxton appointed his friend, author and abolitionist Thomas Wentworth Higginson, colonel of the 1st South Carolina Volunteers, the first official black regiment. Rufus Saxton figures prominently in Higginson's book Army Life in a Black Regiment (1870). On the anniversary of the Emancipation Proclamation, Higginson and Saxton were both presented with engraved silver ceremonial swords by the freedmen.
Есімдес
Чарльстонда афроамерикандықтарды білім беру үшін құрылған Сакстон мектебі оның құрметіне аталған. Форт МакАртурдағы Барлоу Сакстон батареясы оның есімімен аталады.
The Saxton School established to educate African Americans in Charleston was named for him. Battery Barlow Saxton at Fort MacArthur is named in his honor.