Кіріспе

Пол Лэнгдон Уорд (4 ақпан 1911 жыл – 13 қараша 2005 жыл) – американдық ғалым, 1960 жылдан 1965 жылға дейін Сара Лоуренс колледжінің бесінші президенті болған.

Өмір

Уорд 1911 жылы сол кездегі Осман империясының Диярбакир қаласында медициналық миссионерінің ұлы ретінде дүниеге келді. Балалық шағының көп бөлігін Ливанда өткізді, онда ол американдық қоғамдық мектепте оқыды. 1933 жылы Амхерст колледжінде бакалавр, 1934 жылы Гарвард университетінде магистр, ал 1940 жылы Гарвардта тарих ғылымдарының докторы дәрежесін алды. 1941-42 жылдары Рассел Сейдж колледжінде (Трой, Нью-Йорк) тарих бойынша қауымдастырылған профессор болып жұмыс істеді, содан кейін Екінші дүниежүзілік соғыс кезеңінде АҚШ Мемлекеттік департаментіндегі Стратегиялық қызметтер кеңсесіне (OSS) қосылды. Соғыстан кейін Уорд Қытайға протестанттық епископ шіркеуінің миссионері ретінде барды, 1946 жылдан 1950 жылға дейін Ухань қаласындағы Хуачунг университетінде оқытты. Ол АҚШ-қа оралып, Колби колледжінде (1951–53) және кейін Карнеги технология институтында (1953–60), қазіргі Карнеги-Меллон университетіне біріккен оқу орнында сабақ берді. Карнеги Тех институтында Уорд тарих кафедрасының меңгерушісі болды. 1960 жылдан 1965 жылға дейін ол Сара Лоуренс колледжінің бесінші президенті болды. Сара Лоуренстен кейін Уорд Америка тарих қоғамын басқарды (1965–74). Уорд Нельсон Рокфеллердің әйелдердің жоғары білімі жөніндегі комиссиясында жұмыс істеді және АҚШ-тағы бейбітшілік қозғалысына, Епископтық бейбітшілік қоғамында және Епископтық шіркеудің Біріккен бейбітшілік комиссиясында белсенді қатысты. 1988 жылы әйелі Катаринамен бірге ол Епископтық шіркеудің Джон Невин Сайр сыйлығын алды, ол шіркеуде уағыз айтуды және бейбітшілікті дамытуға қосқан үлесі үшін табысталды. Сондай-ақ Уорд Гарри С. Трумэн кітапхана институтының директорлар кеңесінде қызмет етті, Жоғары білім берудегі дін қоғамының мүшесі болды және Амхерст колледжі, Бард колледжі және Кларк университетінен құрметті докторлық дипломдар алды. Уорд «Уильям Ламбардың Канцлерлік туралы жинақтары» (1953), «Жаңадан бастаушылар үшін тарих стилі» (1959), «Джон Восспен бірлескен Қарсыласу және білімді қоғамдар» (1970), «Тарихи ойлау элементтері» (1971), «Тарихты зерттеу: әдістер мен құрылымға кіріспе» (1985) және «Аң сезімінің дауысы: қатты және ерекше шу ма? Епископтық бейбітшілік қоғамы, 1939–1989» (Натаниел У. Пирспен бірлескен еңбек, 1989) кітаптарының авторы болды.