Кіріспе
Миколы қышқылдары – Mycobacteriales таксонының жасуша қабырғаларында кездесетін ұзын май қышқылдары. Олар туберкулез ауруын қоздыратын Mycobacterium tuberculosis бактериясын қоса, Mycobacteriales бактерияларының көптеген түрлерінің жасуша қабырғасының негізгі құрауыштары болып табылады. Атауына қарамастан, миколы қышқылдарының саңырауқұлақтармен биологиялық байланысы жоқ; бұл атау Mycobacteriales бактерияларына жоғары ұлғайту кезінде жіп тәрізді көрініс беруінен туындайды. Миколы қышқылдарының жасуша қабырғасында болуы Mycobacteriales бактерияларына "корд" деп аталатын ерекше морфологиялық белгі береді. Миколы қышқылдарын алғаш рет 1938 жылы Stodola және авторлар тобы M. tuberculosis бактериясынан алынған экстракттан бөліп шығарды. Миколы қышқылдары ұзын бета-гидрокси тізбегімен және қысқа альфа-алкилдік тізбегімен құралған. Әр молекуласында 60-ден 90-ға дейін көміртек атомдары болады. Көміртек атомдарының нақты саны түрге қарай өзгереді және оларды анықтауға пайдаланылуы мүмкін. Көптеген миколы қышқылдары әр түрлі функционалдық топтарды қамтиды.
Mycolic acids are long fatty acids found in the cell walls of Mycobacteriales taxon, a group of bacteria that includes Mycobacterium tuberculosis, the causative agent of the disease tuberculosis. They form the major component of the cell wall of many Mycobacteriales species. Despite their name, mycolic acids have no biological link to fungi; the name arises from the filamentous appearance their presence gives Mycobacteriales under high magnification. The presence of mycolic acids in the cell wall also gives Mycobacteriales a distinct gross morphological trait known as "cording". Mycolic acids were first isolated by Stodola et al. in 1938 from an extract of M. tuberculosis. Mycolic acids are composed of a longer beta hydroxy chain with a shorter alpha alkyl side chain. Each molecule contains between 60 and 90 carbon atoms. The exact number of carbons varies by species and can be used as an identification aid. Most mycolic acids also contain various functional groups.
Клиникалық маңызы
Халықаралық көп орталықты зерттеуде деламанид (OPC 67683) – миколь қышқылының синтезін тежейтін, нитродигидроимидазооксазол классына жататын жаңа препараттың, көп дәріге төзімді туберкулез (МДРТБ) науқастарының 2 ай ішінде қақырық мүжілгішіндегі бактерия санының азаюын үдетуге қабілетті екені дәлелденді.
М. туберкулезінен басқа
Миколь қышқылдары әр түрлі өлшемде және химиялық өзгерістерде Микобактериалдардың барлық өкілдерінде табылады.
Микобактерия
Әдеттегідей, Mycobacterium түрлерінің миколь қышқылдарына ерекше назар беріліп келген, олардың ұзындығы мен өзгерістері айқын түрде әртүрлі. M. tuberculosis-те кездеспейтін өзгерістерге мыналар жатады: қос байланыстар (цис және транс), M. smegmatis-те (UmaA1-ден тармақтанған) және M. alvei ω 1 метокси, M. alvei trans эпокси тобы, M. smegmatis-те S немесе cis жағдайындағы балауыз эфирі, M. avium.
Double bonds (cis and trans), in M. smegmatis (with a branch from UmaA1) and M. alvei
ω 1 methoxy, in M. alvei
trans epoxy group, in M. smegmatis
Wax ester in S or cis position, in M. avium
Родококк
Rhodococcus тұқымдасының мүшелерінің миколь қышқылдары M. tuberculosis-тің миколь қышқылдарынан бірнеше жағынан ерекшеленеді. Оларда функционалдық топтар жоқ, бірақ оның орнына бірнеше қанықпаған байланыстар болуы мүмкін. Rhodococcus миколь қышқылдарының екі түрлі профилі бар. Бірінші профиль 28-ден 46-ға дейін көміртек атомдарынан тұрады және 0 немесе 1 қанықпаған байланысқа ие. Екінші профиль 34-тен 54-ке дейін көміртек атомдарынан тұрады және 0-ден 4-ке дейін қанықпаған байланыстарға ие. Сатклифф (1998) олардың арабиногалактиан молекулалары арқылы жасуша қабырғасының қалған бөлігімен байланысқандығын айтқан.