Вирджиния Ұлттық гвардиясы: Тарихы мен қазіргі жағдайы

Кіріспе

АҚШ армиясының және Вирджиния штатының әскери құрамы

Вирджиния Ұлттық гвардиясы Вирджиния армиясының Ұлттық гвардиясы мен Вирджиния әуе Ұлттық гвардиясынан тұрады және АҚШ Армиясы Ұлттық гвардиясының басқаруында болады. Ұлттық гвардия көбінесе федералды үкіметтен қаржыландырылатындықтан, ол Вирджиния штатының үкіметінің бір бөлігі болып табылады. Ұлттық гвардия – штаттық мәртебеде жұмыс істеуге өкілетті АҚШ-тың жалғыз әскери күші. Оның функциялары төтенше жағдайларсыз жағдайлардағы шектеулі шаралардан бастап, жергілікті құқық қорғау органдары азаматтық тәртіпті сақтай алмағанда әскери жағдай заңын толыққанды қолдануға дейін жетеді. Ұлттық гвардия АҚШ Кодексінің 10-тарауына сәйкес, Президент немесе Конгресс шақыруымен федералдық қызметке шақырылуы мүмкін. Көптеген штаттар өздерінің әскери күштерін де ұстап тұрады. Бұл күштер федералдық деңгейде мойындалған, бірақ АҚШ Ұлттық гвардия бюросынан бөлек және федерализацияланбауға, керісінше, тек штатқа қызмет етуге арналған, әсіресе Ұлттық гвардия орналасқанда және қолжетімді болмағанда. Вирджиния қорғаныс күштері – штаттың өз еркімен құрылған, ресми әскери ұйымы және Вирджиния Ұлттық гвардиясының резерві.

Тарих

Вирджиния Ұлттық гвардиясы тарихты және 1607 жылы Джеймстаун қаласының негізі қаланған кезден бері азамат сарбазының дәстүрін қадағалайды және Вирджинияны қорғап келген әскери күштің әрқашан болғандығымен мақтанады. Вирджиния Ұлттық гвардиясының мәлімдемесіне сәйкес, оның тарихы Американың шетелдік державаларға қарсы соғыстарымен белгіленген бірнеше кезеңге бөлінеді. Вирджинияның отарлық дәуірінде (1607–1774) көптеген вирджиниялықтар түрлі қалалар мен округтерді қорғау үшін құрылған ополчениеде қызмет етті. 1644 жылы бос қара колонистерге (көбінесе бұрынғы құлдарға) ополчениеге қатысуға рұқсат берілді. Бүгінде 276-шы инженерлік батальон осы кезеңнен бері сақталған ең көне тарихқа ие. Француз және Үнді соғысы (1755–1763) кезінде Джордж Вашингтон Вирджиния полкінің подполковнигі болды. 1775 жылы Америка революциясы басталғанда, Вирджиния ополчениесінің көп бөлігі британдықтарға қарсы күресуге ерікті болып тіл білдірді. Джордж Вашингтон Континенталдық армияның бас қолбасшысы болып тағайындалды, ал тағы бірнеше вирджиниялықтар белгілі әскери лидерлерге айналды: Дэниел Морган, Джордж Роджерс Кларк, Хью Мерсер және «Жеңіл атты» Гарри Ли. Вирджиния ополчениесінде қызмет еткен төрт адам кейіннен президент болды: Джордж Вашингтон, Томас Джефферсон, Джеймс Мэдисон және Джеймс Монро. 1812 жылғы соғыс және Мексикамен соғыс: Вирджиния тағы да ел мен штатты қорғау үшін адамдар мен қару-жарақтармен қамтамасыз етті. Вирджиния әскери институты (VMI) 1839 жылы құрылды. 1854 жылы Мексикамен болған соғыста Вирджиния АҚШ армиясына еріктілер полкін жіберді. Азамат соғысы (1861–1865) және Испан-Америка соғысы (1898–1899): Вирджиния 1861 жылдың 17 сәуірінде Конфедерацияға қосылды. Соғыстың ең танымал Вирджиния гвардиясы Томас Джексон болды. Оның бригадасының Манасса шайқасындағы көрсеткеніне байланысты «Стоунволл бригадасы» атағы Вирджиния ополчениесіне берілді және бүгінге дейін 116-шы жаяу әскер үшін қолданылып келеді. Роберт Ли 1865 жылдың 9 сәуірінде Аппоматтокс сотында Солтүстік Вирджиния армиясын тапсырды. Азамат соғысынан кейін ел мен штат Испан-Америка соғысына дейін бейбіт өмір сүрді. Вирджиния ополчение полктерін ұсынды, соның ішінде алғаш рет афроамерикалық ополчение полкі болды. Соғыстардан кейін Вирджиния ополчениешілері тәртіпсіздіктерді бақылау және құқық тәртібін сақтау үшін штаттық міндеттерде қызмет етті. Қазіргі заманғы Ұлттық гвардияның пайда болуы (1903–1916): Испан-Америка соғысы кезінде қолданыстағы штаттық ополчение жүйесіндегі көптеген мәселелер анық көрінді. 1903 жылы Конгресс еріктілер жүйесінің жұмыс істеу тәсілін өзгертетін бірнеше заңның біріншісін қабылдады. Бұл ережелердің ішінде гвардияшылар жылына кемінде 48 рет жаттығулар жасау және 15 күн «жылдық оқудан» өту міндеттемесі болды. Әскерге шақырылғандарға стандартты армия формасы берілді және олар армия стандарттары бойынша дайындалды. Заң талабына сәйкес «Вирджиния еріктілері» атауы «Вирджиния Ұлттық гвардиясы» деп өзгертілді. Мексика шекарасындағы науқан: 1916 жылы мексикалық қарақшылар Колумбус қаласына шабуыл жасап, содан кейін шекарадан қашып кетті. Президент Вудро Вильсон армияға оларды Мексикаға қуып кіруге бұйрық берді, ал кейіннен шекараны күзету және одан әрі шабуылдардан қорғау үшін 100 000 Ұлттық гвардияшыны жұмылдырды. Вирджиниядан екі жаяу әскер полкі, далалық артиллерия батальоны, бір атты әскер эскадрильясы және инженерлік және сигналдық бөлімшелер, барлығы 4000 адам келді. 1917 жылдың басында Вирджиния бөлімдері шекарада алты ай қызмет еткеннен кейін үйлеріне оралды. Бірінші дүниежүзілік соғыс (1917–1918): Америка 1917 жылдың 6 сәуірінде Германияға соғыс жариялады. Шілде айына қарай Вирджиния гвардиясы жұмылдырылып, Алабама штатындағы Макклеллан лагеріне көшірілді. Жағалаулық артиллерияның екі ротасы 42-ші «Радуга» дивизиясына тағайындалды және соғыс бойы сол жерде қызмет етті. Макклеллан қаласында армия Вирджинияның жаяу әскер полктерін бір үлкен полкке біріктіріп, оны 116-шы жаяу әскер, 29-шы дивизия деп қайта атады. Вирджинияның далалық артиллерия бөлімдері 29-шы дивизияның 111-ші далалық артиллериясына біріктірілді. 1-ші Вирджиния кавалериясы 104-ші оқ-дәрі пойызы, 29-шы дивизия болып қайта аталды. Макклелланда болған кезде Делавэр, Мэриленд, Нью-Джерси және Вирджиниядан шыққан Гвардия бөлімшелерінен тұратын 29-шы дивизия, ол әлі күнге дейін «Көк және сұр» деген лақап есімді қабылдады. 1918 жылдың 8 қазанда 29-шы дивизия үлкен Меза-Аргон шабуылында шабуыл жасаушы күш болды. Қазанның соңында 29-шы дивизия кезектен тыс демалып, келесі шабуылға дайындалды. Бұл шабуыл қажет болмады, өйткені соғыс 1918 жылдың 11 қарашасында келісімге келгенмен аяқталды. Екінші дүниежүзілік соғыс (1941–1945): Соғыс аралық кезеңде қиындықтарға тап болған гвардия екінші дүниежүзілік соғысқа қатысуға дайын болды. 29-шы дивизия Форт Мидте жаттығудан өтті, содан кейін қайта ұйымдастырылып, 176-шы жаяу әскер полкі мен 29-шы танк компаниясы басқа бөлімдерге берілді. 116-шы полк 29-шы дивизияда Мэрилендтің екі жаяу әскер полкімен бірге қалды. 111-ші далалық артиллерия полкі екі бөлікке бөлінді: 111-ші далалық артиллерия батальоны және 227-ші далалық артиллерия батальоны. 29-шы дивизия 1942 жылдың қазанында Ұлыбританияға жетіп, жаттығуларға кірісті. 1944 жылдың 6 маусымындағы таңда, «D күні» деп мәңгілікке сақталатын күні, Нормандияның Франция жағалауындағы бес жағажайға тарихтағы ең ірі шабуыл жасалды. «Омаха» деп аталған бір жағажай Вирджиния тарихында «қанды Омаха» деп әрдайым еске алынады, өйткені 116-шы жаяу әскер полкінің 800-ден астам әскері десант шабуылы кезінде қаза тапты, жараланды немесе жоғалып кетті. 111-ші полк те D күніне қатысты және шабуыл кезінде жабдықтарының көп бөлігін жоғалтты. Омаха жағажайына басып кіруге тырысқан 111-ші полктің 32 әскері қаза тапты. D күнінен кейін 29-шы дивизия Сен-Ло, Брест, Юлих және басқа да көптеген жерлерде маңызды шайқастарда күресті, 1945 жылдың 8 мамырында Германияның капитуляциясымен Еуропадағы соғыс аяқталды. 335 күндік ұрыс операциялары кезінде 116-шы жаяу әскер полкі 7113 адамды жоғалтты, қаза тапты немесе жоғалып кетті. 111-ші далалық артиллерия батальоны ұрыста 43 әскерін жоғалтты. Суық соғыс (1946–1989): 43 жылдық Суық соғыс кезеңінде Вирджиния гвардиясында көптеген өзгерістер болды, соның ішінде штаттың бірінші Әуе Ұлттық гвардия бөлімі – 149-шы истребитель эскадрильясы қосылды. Корея соғысында немесе Вьетнамда Вирджиния гвардиясының бөлімдері күреспеді, бірақ 1961 жылы Берлин қабырғасы дағдарысы кезінде кейбір бөлімдер жұмылдырылды. 1960 жылдардың соңында афроамерикалықтар Вирджиния гвардиясына қабылданып, 1973 жылы әйел сарбаз алғаш рет қатарына қосылды. «Desert Shield/Storm» операциясы және бейбіт сақтау (1990–2001): Екі жүк көлік компаниясы, екі инженерлік штаб компаниясы, тікұшақ медициналық эвакуациялық бөлімі, әскери полиция компаниясы және кадрлық қызмет компаниясы, сондай-ақ VANG әскери тарих бөлімі шөлде қызмет етті. Барлығы 710 VANG қызметкері (оның ішінде 105 әйел) театрға жөнелтілді. Соғыстан кейін Вирджиния гвардияшылары Синай, Босния және Косовоға бейбіт сақтау миссияларына жөнелтілді. Терроризмге қарсы ғаламдық соғыс (2001 жылдың 11 қыркүйегінен бүгінгі күнге дейін): Шабуылдан кейін VANG үкіметтік мекемелер мен маңызды инфрақұрылымды қорғауға, сондай-ақ қауіпсіздік патрульдерін ұйымдастыруға көмектесті. 2002 жылдың басында Вирджинияның 3-ші батальонының B компаниясының шамамен 70 әскері Ауғанстанға жөнелтілді. Тұтқынға алынған жауынгерлер АҚШ Әскери-теңіз күштерінің Кубадағы Гуантанамо шығанағындағы базасына қамауға жіберілді. Базаны күзету үшін 2002 жылдың 2 қарашасында 116-шы жаяу әскер батальонының 2-ші бөлімі жұмылдырылды; Екінші дүниежүзілік соғыстан бері жаттығудан басқа мақсатта шетелге жөнелтілген алғашқы Вирджиния Ұлттық гвардия батальоны. 2003 жылы АҚШ Иракқа жаппай қырып тастау қаруын табу және жою мақсатымен басып кірді. Ирактың басып кіру кезінде үш VANG бөлімі болды, екеуі алғашқы шабуылға қатысты, ал үшіншісі кейінірек Иракқа кірді. 1030-шы инженерлік батальонының штабы және 1032-ші көлік компаниясы Иракқа басып кірген күштерге қосылды. 2003 жылдың қыркүйегінде Ирактағы жағдай нашарлаған кезде 192-ші истребитель эскадрильясынан 300 әуе гвардиясының қызметкерлері, сондай-ақ бірнеше эскадрильяның F-16 истребительдері Катарға жөнелтілді, ал ұшқыштар осы елде шайқас ұшу миссияларын орындады.

The Virginia National Guard traces the history and tradition of Citizen Soldier service to the founding of Jamestown in 1607, and it boasts that there has been a military presence defending Virginia ever since. According to the Virginia National Guard, its history is divided into multiple eras typically defined by America's wars against foreign powers. During Virginia's colonial era (1607–1774), many Virginians served in the militia formed to protect the various towns and counties. In 1644 free black colonists (mostly former slaves) were also allowed to enlist in the militia. Today the 276th Engineer Battalion carries the oldest continuous lineage from that period. During the French and Indian War (1755–1763) George Washington, served as a Lieutenant Colonel of the Virginia Regiment. With the beginning of the American Revolution in 1775, most of the Virginia militia volunteered to fight the British. George Washington was appointed as the commander of the Continental Army and other Virginians soon became well known military leaders: Daniel Morgan, George Rogers Clark, Hugh Mercer, and “Light Horse” Harry Lee. Four men who served in the Virginia Militia would later become President: George Washington, Thomas Jefferson, James Madison, and James Monroe. The War of 1812 and War with Mexico: Once again Virginia supplied men and arms to defend the country and the state. The Virginia Military Institute (VMI) was established in 1839. During the 1854 War with Mexico, Virginia provided a Regiment of Volunteers to serve with the US Army. The Civil War (1861–1865) and Spanish–American War (1898–1899): Virginia joined the Confederacy on 17 April 1861. The most famous Virginia Guardsman of the war was Thomas Jackson. From his brigade's performance at the Battle of Manassas the title of "Stonewall Brigade" was awarded to the Virginia Militia and still used today for the 116th Infantry. Robert E. Lee surrendered the Army of Northern Virginia at Appomattox Court House on 9 April 1865. After the Civil War the country and state were at peace until the Spanish–American War. Virginia provided regiments of militia including, for the first time, a regiment of African American militia. After the wars, Virginia militiamen served in state duty for riot control and law enforcement. The Birth of the Modern National Guard (1903–1916): During the Spanish American War many problems in the existing State Militia system became obvious to all. In 1903 Congress enacted the first of several laws changing how the volunteer system would function. Among the provisions was a mandate that Guardsmen had to drill a minimum of 48 periods a year along with 15 days of "annual training." Enlisted men were now issued standard army uniforms and were trained to Army standards. As a requirement of the law the "Virginia Volunteers" designation was changed to "Virginia National Guard." The Mexican Border Campaign: In 1916 Mexican bandits raided Columbus, N. M., and then fled back over the border. President Woodrow Wilson ordered the Army to pursue them into Mexico and later mobilized 100,000 National Guardsmen to patrol and protect the border against further raids. From Virginia came two infantry regiments, a battalion of field artillery, one cavalry squadron and companies of engineers and signal troops, for a total of 4,000 men. In early 1917 the Virginia units returned home after serving six months on the border. World War I (1917–1918): America declared war on Germany on 6 April 1917. By July the Virginia Guard was mobilized and moved to Camp McClellan, Alabama. Two Companies of Coastal Artillerymen were assigned to the 42nd "Rainbow" Division and would serve there for the entire war. At McClellan, the Army combined the Virginia infantry regiments into one large regiment and redesignated it as the 116th Infantry, 29th Division. Virginia's field artillery units were consolidated into the 111th Field Artillery, 29th Division. The 1st Virginia Cavalry was redesignated as the 104th Ammunition Train, 29th Division. While at McClellan the 29th Division, composed of Guard units from Delaware, Maryland, New Jersey and Virginia, adopted the nickname it still carries today, "Blue and Gray." On 8 October 1918, the 29th was an assault element in the great Meuse Argonne Offensive. In late October, the 29th was pulled out of the line to rest and prepare for the next attack. This attack was not needed as the war ended on 11 November 1918 with the Armistice. World War II (1941–1945): After a lean interwar period, the Guard was again needed for the Second World War. The 29th trained at Fort Meade and then reorganized, losing the 176th Infantry and the 29th Tank Company to other units. The 116th remained in the 29th along with two Maryland infantry regiments. The 111th Field Artillery Regiment was broken into two parts; the 111th Field Artillery Battalion and the 227th Field Artillery Battalion, The 29th arrived in Britain in October 1942 and began training. The morning of 6 June 1944, to be known forever as "D Day," saw the largest invasion in history launched against five beaches on the coast of Normandy, France. One beach, code named "Omaha," will always be remembered in Virginia history as "bloody Omaha" due to the more than 800 members of the 116th Infantry who were killed, wounded or missing during the amphibious assault. The 111th also took part on D Day and lost most of their equipment in the attack. A total of 32 members of the 111th died trying to gain a foothold on Omaha Beach. After D Day the 29th fought major battles at St Lo, Brest, Julich, and a number of other places until 8 May 1945 when the war in Europe ended with a German surrender. During its 335 days in combat operations the 116th Infantry suffered 7,113 men killed, wounded or missing. The 111th Field Artillery Battalion lost 43 men killed in action. The Cold War (1946–1989): During the 43 years of the Cold War, many changes occurred in the Virginia Guard including the addition of the 149th Fighter Squadron, the Commonwealth's first Air National Guard unit. No Virginia Guard unit fought in the Korean War or in Viet Nam but some units were activated during the Berlin Wall crisis in 1961. African Americans were recruited into the Virginia Guard the late 1960s and the first female soldier joined in 1973. Operations Desert Shield/Storm and Peacekeeping (1990–2001): Two truck companies, two engineer headquarters companies, a helicopter medical evacuation detachment, one company of military police and another of personnel services plus a military history detachment of the VANG served in the desert. In total, 710 VANG personnel (including 105 females) served in theater. After the war Virginia Guardsmen were deployed to the Sinai, Bosnia, and Kosovo for peacekeeping missions. Global War on Terrorism (11 September 2001 to present): After the attacks, the VANG provided security to government installations and critical infrastructure as well as flying security patrols. In early 2002 approximately 70 soldiers of Virginia's Company B, 3rd Bn, 20th Special Forces Group, were mobilized and deployed to Afghanistan. Captured enemy combatants were brought to the U. S. Naval Base at Guantanamo Bay, Cuba, for detention. To guard the base the 2nd Bn, 116th Infantry was mobilized on 2 November 2002; the first Virginia National Guard battalion to deploy overseas for other than training since World War II. In 2003 the U. S. invaded Iraq to locate and destroy weapons of mass destruction. Three VANG units were in theater during the Iraq invasion, two in the initial attack, and the third entering Iraq later. The HHD, 1030th Engineer Battalion, and the 1032nd Transportation Company accompanied the invasion forces entering Iraq. In September 2003, as the situation in Iraq deteriorated, 300 Air Guard personnel from the 192nd Fighter Wing, along with several of the unit’s F 16 fighters, deployed to Qatar and the pilots flew combat cover missions over Iraq. Over the intervening years, several Air Guard units served in Iraq or were split between Iraq and Afghanistan. The 192nd Security Force Squadron served in OIF in 2006. From late 2006 into early 2007 the 203rd RED HORSE flight served in OIF, with elements also in OEF performing various construction missions. As the war increased and decreased in scope, more and more VANG units were mobilized and deployed to OIF and OEF. This trend continues today as Virginia Guardsmen deploy to trouble spots throughout the world. During the January 6 United States Capitol attack, the Virginia National Guard was activated and sent to Washington DC to help restore order.

Көшбасшылық

Генерал-майор Тимоти П. Уильямс 2014 жылдың 14 мамырында Вирджиния штатының губернаторы Терри МакАулифф тағайындады және 2014 жылдың 1 маусымынан бері Вирджиния штатының әскери атқарушысы қызметін атқарып келеді.

Белгілі мүшелері

Америка Құрама Штаттарының төрт президенті колониялық кезең мен ерте Республика кезеңінде Вирджиния гвардиясының құрамында қызмет еткен: Джордж Вашингтон, Томас Джефферсон, Джеймс Мэдисон және Джеймс Монро. Әйгілі Стоунволл бригадасының жетекшісі Томас Джексон Американдық Азамат соғысы кезінде Вирджиния гвардиясының мүшесі болды. Джексон және Вирджиния гвардиясының көп бөлігі Конфедерация тарапына шықты.