Кіріспе
1952 жылы түсірілген Ренато Кастелланидің "Үміт екі центке тұрады" фильмі – Ренато Кастелланидің 1952 жылғы туындысы. Бұл Кастелланидің "Жас махаббат" трилогиясының үшінші бөлігі, ал одан бұрын "Рим күнінің астында" (Sotto il sole di Roma, 1948) және "Көктем" (È primavera, 1950) фильмдері шыққан. 1952 жылы Канн кинофестивалінде бұл фильм "Отелломен" бірге Гран-при жүлдесін бөлісті. 2008 жылы фильм Италияның мәдени мұра министрлігінің "1942 және 1978 жылдар аралығында елдің ұжымдық естелігін өзгерткен" 100 итальян фильмінен тұратын сақтауға алынған фильмдер тізіміне енді.
Two Cents Worth of Hope is a 1952 film directed by Renato Castellani. It is the third part of Castellani's Young Love trilogy, following Sotto il sole di Roma (1948) and È primavera (1950). It shared the Grand Prix prize with Othello at the 1952 Cannes Film Festival. In 2008, the film was included on the Italian Ministry of Cultural Heritage’s 100 Italian films to be saved, a list of 100 films that "have changed the collective memory of the country between 1942 and 1978."
Сюжет
20 жасар Антонио Каталано әскери қызметтен кейін өзінің ойдан шығарылған туған қаласы Кусаноға оралады. Жұмыссыз қалған ол жесір анасын асырауға, оның құмар ойындарына берілгендігімен күресуге және әртүрлі жастағы бес әпкесіне қарауға міндетті. Кармела, күшті және әдемі қызға деген романтикалық қызығушылығына қарамастан, қаржылық қиындықтар олардың үйленуді жоспарлауына кедергі келтіреді, әсіресе Кармеланың әкесі көмектесуден бас тартады. Антонио ақша жинау үшін уақытша жұмыстар істейді, ал оның қарындасы Джулиана күйеуге шығу үшін келісімшартқа қол қоймайынша үйлене алмайтын жағдайға тап болады. Антонио бастапқыда ат қосылғышы болып жұмыс істейді, содан кейін жүргізушілермен бірлесіп автобус тасымалын ұйымдастыру үшін кооператив құруға тырысады, бірақ жүргізушілердің нашар жұмыс істеуі мен ашкөздігі салдарынан жоспар сәтсіз аяқталады. Парохтың сакрариан болып жұмысқа орналасқан Антонио, түнгі уақытта Неапольдегі коммунистік топпен жасырын түрде ынтымақтасады. Кармела оның екі жақты өмірін дау кезінде ашады, нәтижесінде ол дін қызметкерінен жұмыстан босатылады. Соңында Антонио Неапольде Флора Анжелинимен, кинотеатрлардың иесі, мәдениетті әйелмен жұмыс табады. Ол киноленталарды тасымалдайды және ауру баласына, үнемі қан құюды қажет ететін баласына қан сатады. Флора Анжелини Антонионың қайратты келбетіне қызығушылық танытса да, ол Кармелаға адал болып қалады. Бірақ Кармеланың қызғанышы Антонионың тағы да жұмысынан айырылуына себеп болады. Кармела отбасын олардың қарым-қатынасын қабылдауға мәжбүрлеу үшін қашуды жоспарлайды, бірақ оған батылдық жетпейді. Ақырында, жұбайлар өз туған қалаларына оралып, қиындықтарға қарамастан үйлену ниеттерін жариялайды. Жергілікті саудагерлер оларға киім алу үшін шексіз несие береді.