Чарльз Флойдқа арналған ескерткіш

Кіріспе

Айова штатындағы ескерткіш, Льюис және Кларк экспедициясының Чарльз Флойдқа арналған құрметті ескерткіші. Сержант Флойд ескерткіші – АҚШ-тың Айова штатының Сиу-Сити қаласындағы Флойд Блаффында Миссури өзенінің жағасында орналасқан ескерткіш. Бұл ескерткіш 1804 жылы өзен ағысымен жоғалап бара жатқан саяхатында қайтыс болған және осы жерге жерленген Льюис және Кларк экспедициясының мүшесі Чарльз Флойдты құрметтейді. Ескерткіш – АҚШ-тың алғашқы тарихи ескерткіші.

Тарих

Чарльз Флойд (1782–1804) – Америка Құрама Штаттарының саяхатшысы, Льюис және Кларк экспедициясындағы қатардағы офицер және кварталмейстер. Кентуккиде туған, Уильям Кларктың туысы. Ол экспедицияға ең біріншілерден болып қосылды. Льюис және Кларкпен бірге Луизиананы сатып алу аумағын зерттеу кезінде Флойд 1804 жылдың шілде айының соңында ауырып қалды. 31 шілдеде күнделігіне: «Мен қатты ауырып, біраз уақыттан бері сырқаттанып жүрмін, бірақ қайта денсаулығыма келдім» деп жазды. Дегенмен, бұл көрінеу жақсарудан кейін жағдайы нашарлай бастады. Уильям Кларк әріптесінің өлімін «үлкен сабырмен» қарсы алғанын айтты және Флойд қайтыс болғанға дейін Кларкқа: «Мен кетемін. Маған хат жазып жіберші» деген сөздерді айтқан. Сержант 20 тамызда қайтыс болды. Экспедиция Флойдты жерлеу рәсімін өткізіп, Миссури өзеніне қарай тік жарға көміп, оны оның құрметіне Флойдтың жартасы деп атады. Кларк Флойдтың ауруын өттен қабыну деп диагноз қойды, бірақ қазіргі дәрігерлер мен тарихшылар Флойдтың өліміне апендикс жарылуы себеп болғанын айтады. Флойд сипаттаған қысқа «жақсару» ағзаның жарылуынан уақытша жеңілдеуді білдірген болуы мүмкін, содан кейін өлімге алып келетін перитонит пайда болды. Сол кезде апендицит көбінесе өлімге соқтыратын ауру еді. Апендицитті 1735 жылға дейін алып тастағанмен, бұл өте қауіпті, ауыр және сол дәуірдегі көптеген дәрігерлерге беймәлім болған. 1857 жылы эрозия Флойдтың қабірінің көп бөлігін, тіпті экспедиция экипажы қалдырған түпнұсқа ағаш белгіні де өзенге құлатып, суға кетірді. Азаматтар оның қаңқасының көп бөлігін, соның ішінде бас сүйегін құтқарып, бастапқы жерлеу орнынан шығысқа қарай 200 метр қашықтықта қайтадан жерледі. Сержант Флойдтың бас сүйегінің гипстен жасалған қалыбына негізделген бет-әлпетінің сот-медициналық реконструкциясы Сиу-Ситидегі Сержант Флойдтың өзен кемесі мұражайында қойылған. Флойдтың экспедициялық күнделігі 1894 жылы жарық көргеннен кейін оған жаңа қызығушылық туды және оның сүйегі 1895 жылдың 20 тамызында, оның қайтыс болған күнінде қайтадан жерленді. Сиу-Сити тұрғындары Томас Дж. Стоун, Джон Х. Чарльз, Джордж Д. Перкинс, К. Р. Маркс және Г. В. Уэйкфилд Флойдқа ескерткіш орнату үшін қауымдастық құрды. 20 000 доллар жинауға бес жыл кетті және 1900 жылдың мамыр айында бетон негізін құюмен жұмыс басталды. Флойд ескерткіші қазір Миссури өзені аңғарына көрініс беретін саябақта орналасқан. Флойдтың соңғы бейіті Айова штатының Сиу-Сити қаласының оңтүстік бөлігіндегі ескі 75-ші АҚШ тас жолында орналасқан.

Charles Floyd (1782–1804) was a United States explorer, a non commissioned officer and quartermaster in the Lewis and Clark Expedition. A native of Kentucky, he was a relative of William Clark. He was one of the first men to join the expedition. While exploring the Louisiana Purchase with Lewis and Clark, Floyd took ill at the end of July 1804. On July 31, Floyd wrote in his diary, "I am very sick and has been for sometime but have recovered my health again." However, this apparent recovery was soon followed by a severe turn for the worse. William Clark described his colleague's death as one "with a great deal of composure", and said that before Floyd died, he told Clark: "I am going away. I want you to write me a letter." The sergeant died on August 20. The expedition held a funeral and buried Floyd on a bluff overlooking the Missouri River; they named it Floyd's Bluff in his honor. Clark diagnosed Floyd's illness as bilious colic, though modern doctors and historians agree Floyd's death was more likely to have been caused by a ruptured appendix. The brief "recovery" Floyd described may have represented the temporary relief afforded by the bursting of the organ, which would have been followed by a fatal peritonitis. In those days, appendicitis was almost invariably fatal; while appendectomies had been performed as early as 1735, they were extremely hazardous and agonizing, and unfamiliar to most doctors of the era. By 1857, erosion had caused much of Floyd's grave—even the original cedar post marker left by the crew of the expedition—to slide into the river and wash away. Concerned citizens rescued most of his skeleton, including his skull, and re buried it 200 meters east of the original burial site. A forensic reconstruction of Sgt. Floyd's probable facial appearance based on a plaster cast of his skull is on display at the Sergeant Floyd Riverboat Museum in Sioux City. After Floyd's expedition journal was published in 1894, new interest was taken in him and his remains were buried again on August 20, 1895, the anniversary of his death. Sioux City residents Thomas J. Stone, John H. Charles, George D. Perkins, C. R. Marks, and G. W. Wakefield established the Floyd Association to erect a monument. It took five years to raise $20,000 and development began in May 1900 with the pouring of a concrete base. The Floyd Monument is now within a park that overlooks the Missouri River valley. Floyd's final resting place is located on old U. S. Highway 75, in the southern part of Sioux City, Iowa.