Кіріспе

Ауыр техника – құрылыста қолданылатын механикалық құрылғы.

Қазық шаншу станогы – іргетастар, көпірлер, су өткізбейтін құрылыстар және басқа да "бағаналы" тірек құрылымдарды, сондай-ақ ғимараттар мен басқа да құрылыстардың берік терең іргетастарының бөлігі ретінде қазықтардың белгілі бір үлгілерін орнату үшін топыраққа қазықтарды айдауға арналған ауыр жұмыс құралы. Қазықтар ағаштан, қатты болаттан немесе құбырлы болаттан (көбінесе кейін бетонмен толтырылады) жасалуы мүмкін, және олар толығымен су астында/жер астында орналасуы немесе дайын құрылымның элементтері ретінде жартылай жер бетінде қалуы мүмкін. "Қазық шаншу станогы" термині осы жұмыспен айналысатын құрылысшылар тобын да белгілеу үшін қолданылады, олар халық арасында "қазық шаншушылар" деп те аталады. Қазық шаншу станогының ең көп таралған түрі қазықтың үстіне орнатылған тік бағыттағыштар арасында орналасқан ауыр салмақты пайдаланады. Салмақ гидравлика, бу, дизель, электр қозғалтқышы немесе қол күші сияқты қозғалтқыш күш арқылы көтеріледі. Салмақ жоғары нүктеде босатылып, қазыққа соқтығысады және оны жерге енгізеді.

Тарих

Қазық соғу машинасының ойлап табылуына қатысты бірнеше талас бар. Франческо ди Джорджио Мартинидің 1475 жылғы «Trattato di Architectura» трактатында қазық соғу машинасының механикалық тұрғыдан дұрыс суреті алғаш рет пайда болды. Сонымен қатар, Джеймс Насмит (Александр Насмиттің ұлы), 1845 жылы бумен жұмыс істейтін қазық соғу машинасының авторы, сағатшы Джеймс Валуэ, граф Джован Баттиста Газзола және Леонардо да Винчи сияқты танымал өнертапқыштардың бәріне де бұл құрылғыны ойлап табу еңбегі жатқызылған. Дегенмен, 5000 жыл бұрын Шотландиядағы Оукбанк және Лох Тейдегі кранногтарды салу кезінде осыған ұқсас құрылғы қолданылғанына куәліктер бар. 1801 жылы Джон Ренни Ұлыбританияда бумен жұмыс істейтін қазық соғу машинасы ойлап тапты. Отис Тафтс Америка Құрама Штаттарында бумен жұмыс істейтін қазық соғу машинасының авторы ретінде танылады.

Түрлері

Көне үйінді қағу құралдары адам немесе жануар күшін пайдаланып, көбінесе дөңгелектер арқылы салмақты көтеріп, содан кейін оны үйіндінің үстіңгі жағына түсіретін. Қазіргі заманғы үйінді қағу жабдықтары салмақты көтеру және үйіндіні бағыттау үшін гидравликалық, бу, дизельдік немесе электр қуатын қолданады.

Тік жүріп өтуді қамтамасыз ететін жүйелер

Тік жүріп өту өткізгіштері екі негізгі түрге бөлінеді: шпад және қораптық өткізгіштер. Қораптық өткізгіштер АҚШ-тың оңтүстігінде кең таралған, ал шпад өткізгіштері АҚШ-тың солтүстігінде, Канадада және Еуропада жиі кездеседі.

Гидравликалық балға

Гидравликалық балға – сталь құбырларын, жиналмалы бетон және ағаш қазықтарды орнату үшін дизельдік және пневматикалық балғалардың орнына қолданылатын қазіргі заманғы балға түрі. Гидравликалық балғалар бұрынғы, аз тиімді балғаларға қарағанда экологиялық тұрғыдан тиімді, себебі олар аз шу шығарады және қоршаған ортаны ластайды. Көптеген жағдайларда, шудың басым бөлігі балғаның қазыққа немесе балғаның құрамдас бөліктерінің арасындағы соқтығысудан туындайды, сондықтан шу деңгейі дизельдік балғалармен салыстырылатын болуы мүмкін. Мемлекеттік және жергілікті басқару органдары қазық орнатумен байланысты экологиялық мәселелерді шешеді. Бұл мәселені азайту шараларына көпіршік перделері, ауа кесектері, және ішкі жану сулы балғалар жатады.