Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Телевизиялық бағдарлама (1948–1958)
Television program (1948–1958)
Studio One – американдық антологиялық драмалық телесериал, ол радиосериал негізінде жасалған. Оны 1947 жылы канадалық режиссер Флетчер Маркл құрған, ол CBC-ден CBS телеарнасына келген. Бағдарлама 1948 жылдың 7 қарашасында тұңғыш рет көрсетілді және 1958 жылдың 29 қыркүйегінде аяқталды, барлығы 10 маусым бойында 467 эпизод шықты.
Studio One is an American anthology drama television series that was adapted from a radio series. It was created in 1947 by Canadian director Fletcher Markle, who came to CBS from the CBC. It premiered on November 7, 1948, and ended on September 29, 1958, with a total of 467 episodes over the course of 10 seasons.
Радио
1947 жылғы 29 сәуірде Флетчер Маркл 60 минуттық CBS радио сериясын Малкольм Лоуридің «Жанар таудың астында» романының бейімделуімен бастады. Сейсенбі күндері, шығыс уақытымен сағат 21:30-да «Фибер МакГи мен Молли» және «Боб Хоуп Шоуымен» бірге эфирге шыққан радио сериясы 1948 жылғы 27 шілдеге дейін жалғасты. Онда «Додсворт», «Мақтаныш пен әділдік», «Батылдықтың қызыл белгісі» және «Ах, дала» сияқты бейімделулер көрсетілді. Бұл серияда Джон Гарфилд, Уолтер Хьюстон, Мерседес МакКэмбридж, Берджесс Мередит және Роберт Митчем сияқты көрнекті актерлер ойнады. 1947 жылы CBS радиосы «Studio One» бағдарламасы үшін Пибоди сыйлығын алды, Марклдің материал таңдауы мен бейімделулерінің шынайылығы «өзінің ең жақсы үлгісінде талғаммен, ұстамдылықпен және радио өнерімен ерекшеленеді» деп бағаланды.
On April 29, 1947, Fletcher Markle launched the 60 minute CBS Radio series with an adaptation of Malcolm Lowry's Under the Volcano. Broadcast on Tuesdays opposite Fibber McGee and Molly and The Bob Hope Show at 9:30 pm Eastern Time, the radio series continued until July 27, 1948, showcasing such adaptations as Dodsworth, Pride and Prejudice, The Red Badge of Courage and Ah, Wilderness. Top performers were heard on this series, including John Garfield, Walter Huston, Mercedes McCambridge, Burgess Meredith and Robert Mitchum. CBS Radio received a Peabody Award for Studio One in 1947, citing Markle's choice of material and the authenticity of his adaptations "in a production, which at its best, is distinguished for its taste, restraint, and radio craftsmanship".
Теледидарға өту
1948 жылы Маркл радиодан теледидарға көтерілді. Westinghouse Electric Corporation демеушілік еткен телесериал 1948 жылдан 1958 жылға дейін CBS телеарнасында (кейін Westinghouse 1995 және 2000 жылдар аралығында ие болды) бірнеше түрлі атаулармен көрсетілді: Studio One Summer Theatre, Studio One in Hollywood, Summer Theatre, Westinghouse Studio One және Westinghouse Summer Theatre. Теледидар тек қара-ақ түстерде көрсетілді. Studio One көптеген драмаларды ұсынып, 1950 жылдан 1958 жылға дейін жыл сайын Emmy жүлдесіне ұсынылды. Сериалдың 467 эпизодының ішінде есімдері қалып қойған бірнеше көрнекті телеспектакльдер қойылды. Кейбіреулері соншалық әсер етті, олар театрлық фильмдерге бейімделді. Уильям Темплтонның Джордж Оруэллдің "1984" романының 1953 жылғы бейімделуі, Эдди Альберттің Уинстон Смит рөлін сомдауы, 1956 жылы Эдмонд О'Брайеннің басты рөлде ойнаған көркем фильміне әкелді. Реджинальд Роуздың "Он екі ашулы адам" драмасы, кісі өлтіру ісін қарастырып шешім қабылдаған қазылардың арасындағы қақтығыстар туралы, 1954 жылдың 20 қыркүйегінде Studio One арнасында көрсетілді; ал Генри Фонданың қатысуымен 1957 жылы қайта түсірілген фильм үш Academy Award жүлдесіне ұсынылды. Сал Минео 1956 жылдың 2 қаңтарында Реджинальд Роуздың "Дино" эпизодында басты рөлді ойнады және ол "Дино" (1957) фильміне рөлді қайта ойнады. 1954 жылы "Crime at Blossoms" телесериалының ең үздік эпизоды үшін Эдгар сыйлығын алды. Натаниел Хоторнның немересі 1950 жылдың 3 сәуірінде "Қызыл әріп" телеарнасында бабасының жазу жетістіктерін мойындау үшін тақташа алды. "Америка дірілдеген түн" – 1957 жылдың 9 қыркүйегінде Studio One компаниясының Орсон Уэллстің 1938 жылдың 30 қазандағы "Әлемдер соғысы" радиохабарының ең жоғары бағаланған теледидарлық қайта жасалуы болды. Орындаушылар құрамында Александр Скорби, Эд Аснер (Эдвард Аснер ретінде танымал) және Винсент Гардения болды; Джеймс Коберн (Джим Коберн ретінде танымал), Уоррен Битти және Уоррен Оутс теледидардағы кішкентай рөлдерде дебют жасады. Джон Астин репортер рөлінде көрсетілмеді. Тағы бір есімдері қалып қойған қойылым – 1952 жылы Елизавета дәуіріндегі ағылшын тіліне аударылған, 14 және 15 ғасырлардағы Честер және Йорк құпия пьесаларына негізделген Исаның тууы туралы ортағасырлық құпия пьесасының "Туу" бейімделуі болды. Роберт Шоу хорының музыкалық сүйемелдеуімен, 1952 жылғы Рождество маусымында көрсетілген бұл пьеса коммерциялық телеарналарда көрсетілген бірнеше ортағасырлық құпия пьесалардың бірі болды. Орындаушылар құрамында Томас Харди Чалмерс, Мириам Вольф, Хёрд Хэтфилд және Пол Трипп болды. 1953 жылы "Жағдайды сынау" тұсаукесерінде студия ішінде су асты кемесінің толық бөліктері салынды, ал арнайы эффекттер үшін пайдаланылған су электр кабельдеріне тым жақын келгенде, актерлердің барлығы дерлік электр тоғына ұшырады. Уортингтон Майнер, Мартин Манулис және басқалар өндіріске қатысты. Westinghouse компаниясының ресми коммерциялық өкілі ретінде Бетти Фурнесс Westinghouse өнімдерімен тығыз байланысты болды, оларды жарнамалық үзілістер кезінде көрсетіп, демонстрациялады, сонымен қатар ол Studio One сегіз драмасында актриса ретінде де көрінді. Шоудың музыкалық директорлары Милтон С. Андерсон, ол сондай-ақ Playhouse 90 үшін де музыка жазды, және Юджин Цайнс болды. Шоудың музыкалық оркестрін 1950 жылдары бірнеше эпизодтарда Альфредо Антонини басқарды. Шоудың жұмысы 1958 жылы премьерасы өткен Westinghouse Desilu Playhouse-ға демеушілік құқығын ауыстырғаннан кейін аяқталды. Сериал 1950-1951 жылдардағы Нильсен рейтингінде 24-орынды иеленді.
In 1948, Markle made a leap from radio to television. Sponsored by Westinghouse Electric Corporation, the television series was seen on CBS (which Westinghouse later owned between 1995 and 2000), from 1948 through 1958, under several variant titles: Studio One Summer Theatre, Studio One in Hollywood, Summer Theatre, Westinghouse Studio One and Westinghouse Summer Theatre. It was telecast in black and white only. Offering a wide range of dramas, Studio One received Emmy nominations every year from 1950 to 1958. The series staged some notable and memorable teleplays among its 467 episodes. Some created such an impact, they were adapted into theatrical films. William Templeton's 1953 adaptation of George Orwell's novel Nineteen Eighty Four, starring Eddie Albert as Winston Smith, led to the 1956 feature film version with Edmond O'Brien in the principal role. Reginald Rose's drama "Twelve Angry Men", about the conflicts of jurors deciding a murder case, originated on Studio One on September 20, 1954; and the 1957 motion picture remake with Henry Fonda was nominated for three Academy Awards. Sal Mineo had the title role in the January 2, 1956, episode of Reginald Rose's "Dino", and he reprised the role for the film Dino (1957). In 1954, "Crime at Blossoms", scripted by Jerome Ross, was given an Edgar Award for Best Episode in a TV Series. Nathaniel Hawthorne's granddaughter received a plaque in recognition of her grandfather's writing achievements during the April 3, 1950, telecast of The Scarlet Letter. "The Night America Trembled" was Studio Ones September 9, 1957, top rated television recreation of Orson Welles' October 30, 1938, radio broadcast of The War of the Worlds. The cast included Alexander Scourby, Ed Asner (credited as Edward Asner) and Vincent Gardenia; James Coburn (credited as Jim Coburn), Warren Beatty and Warren Oates all made their television debuts in bit parts. John Astin appeared uncredited as a reporter. Another notable presentation was an adaptation in 1952 of a medieval mystery play about the Nativity of Jesus, "The Nativity", based on the Chester and York Mystery Plays of the 14th and 15th centuries, reworked into Elizabethan English. With musical accompaniment by the Robert Shaw Chorale, and presented during the Christmas season of 1952, it was one of the few medieval mystery plays telecast on commercial network television. The cast included Thomas Hardie Chalmers, Miriam Wolfe, Hurd Hatfield and Paul Tripp. During the 1953 presentation "Dry Run", whole sections of a submarine were built inside the studio, and the entire cast was nearly electrocuted when water that was being used for special effects got very close to power cables. Worthington Miner, Martin Manulis and others produced. As the official commercial spokeswoman for Westinghouse, Betty Furness became strongly identified with the Westinghouse products she advertised and demonstrated during the commercial breaks, and she was also seen as an actress in eight Studio One dramas. The show's musical directors were Milton C. Anderson, who also created music for Playhouse 90, and Eugene Cines. The show's musical orchestra was also directed in several episodes during the 1950s by Alfredo Antonini. The show's run ended when Westinghouse switched its sponsorship to the Westinghouse Desilu Playhouse, which premiered in 1958. The series finished at number 24 in the Nielsen ratings for the 1950–1951 season.
Жоғалған эпизод
"Он екі ашулы адам" телесериалының екінші жартысы көп жылдар бойы жоғалып кеткені саналды. Бірақ 2003 жылы The History Channel телеарнасының зерттеуші продюсері Джозеф Консентино, Нью-Йорктегі қорғаушы адвокат (кейін судья болған) Сэмюэл Лейбовицтің үйінде Studio One өндірісінің толық кинескопын тапты. Консентино Лейбовиц туралы History Channel деректі фильмін зерттеген кезде бұл жайт ашылды, ал аталған жаңалықты бұрынғы Телевизия және Радио Мұражайы (қазіргі Пали Медиа Орталығы) жариялады. ABC телеарнасының "Бостон заңгерлері" заңдық драмасының үшінші маусымындағы "Қорғаушының ұлы" атты эпизодта, 1957 жылдың 25 ақпаны мен 4 наурызы аралығында көрсетілген "Қорғаушы" атты екі бөлімді Studio One эпизодынан клиптер пайдаланылды. Эпизодта Уильям Шатнер адвокат рөлінде әкесіне, Ральф Белламиге қосылады, ал Стив Маккуин қатілдік қылмысымен айыпталған 19 жастағы жігіттің рөлін ойнайды. Ескі телешоудан алынған клиптер флэшбэктер ретінде қолданылып, "Бостон заңгерлері" эпизоды Шатнердің Studio One кейіпкерін жас Денни Крейн рөлінде, әкесімен бірге алғашқы ісін жүргізіп жатқанда бейнелейді. Көптеген Studio One эпизодтарын Нью-Йорк және Лос-Анджелестегі Пали Медиа Орталығында көруге болады, ал кейбіреулері Amazon Prime Video арқылы қолжетімді.
For years, the second half of the original TV production of "Twelve Angry Men" was considered lost. However, in 2003, Joseph Consentino, a researcher producer for The History Channel, discovered a complete kinescope of the Studio One production in the home of the late New York defense attorney (and later judge) Samuel Leibowitz. Consentino was researching a History Channel documentary about Leibowitz, and the discovery was announced by the Museum of Television & Radio (now The Paley Center for Media). A third season episode of the ABC legal drama Boston Legal, "Son of the Defender", used clips from the two part Studio One episode "The Defender" (February 25 – March 4, 1957), featuring William Shatner as an attorney joining his lawyer father, played by Ralph Bellamy, in the defense of a 19 year old accused of murder, played by Steve McQueen. Utilizing clips of the older show for flashbacks, the Boston Legal episode portrayed Shatner's Studio One character as a young Denny Crane trying his first case alongside his father. Many Studio One episodes are available for viewing at the Paley Center for Media in New York City and Los Angeles, and some are available through Amazon Prime Video.
Марапаттар мен ұсыныстар
Жыл НәтижесіЭмми сыйлығының санаты Жеңімпаз 1950 Ұсынылған Ең үздік киноскоп шоуы – 1951 Ең үздік драмалық шоу – 1952 Жеңіске жетті – 1953 Ұсынылған – 1954 – 1955 Жылдың ең үздік жеке бағдарламасы – Ең үздік драмалық шоу – Жеңіске жетті Ең жақсы жазылған драмалық материал Реджинальд Роуз ("Он екі ашулы адам" үшін) Ең жақсы режиссер Франклин Дж. Шаффнер ("Он екі ашулы адам" үшін) Бір өнер көрсетіліміндегі ең жақсы актер Роберт Каммингс ("Он екі ашулы адам" үшін) 1956 Ұсынылған Ең үздік драмалық сериал – Жеңіске жетті Ең жақсы операторлық жұмыс – Тікелей эфирде Т. Миллер 1957 Ұсынылған Ең жақсы актрисаның жеке өнер көрсетілімі Нэнси Келли ("Ұшқыш" үшін) Ең жақсы актердің жеке өнер көрсетілімі Сал Минео ("Дино" үшін) 1958 Ең жақсы телепьеса жазу – Сағаттық немесе одан да ұзақ Артур Хейли ("Қауіпті дәрі жоқ" үшін) Ең үздік драмалық антологиялық сериал – Актриса – Басты немесе екінші рөлдегі ең жақсы жеке өнер көрсетілімі Пайпер Лори ("Соңғы жүрек" үшін) Актер – Басты немесе екінші рөлдегі ең жақсы жеке өнер көрсетілімі Ли Дж. Кобб ("Қауіпті дәрі жоқ" үшін)
YearResultEmmy Award CategoryRecipient 1950 Nominated Best Kinescope Show – 1951 Best Dramatic Show – 1952 Won – 1953 Nominated – 1954 – 1955 Best Individual Program of the Year – Best Dramatic Show –Won Best Written Dramatic Material Reginald Rose (For "Twelve Angry Men") Best Direction Franklin J. Schaffner (For "Twelve Angry Men") Best Actor in a Single Performance Robert Cummings (For "Twelve Angry Men") 1956 Nominated Best Dramatic Series – Won Best Camerawork – Live Show T. Miller 1957 Nominated Best Single Performance by an Actress Nancy Kelly (For "The Pilot") Best Single Performance by an Actor Sal Mineo (For "Dino") 1958 Best Teleplay Writing – One Hour or More Arthur Hailey (For "No Deadly Medicine") Best Dramatic Anthology Series – Actress – Best Single Performance – Lead or Support Piper Laurie (For "The Deaf Heart") Actor – Best Single Performance – Lead or Support Lee J. Cobb (For "No Deadly Medicine")
Үй медиасы
2008 жылы Koch Vision 17 эпизодтан тұратын Studio One антологиясын шығарды. Эпизодтардың ішінде Westinghouse компаниясының бастапқы жарнамалары бар. Бонус мүмкіндіктерге Paley Media Center-дің "Studio One Seminar" семинары, режиссер Пол Никельмен сұхбат, Америка теледидары мұрағатынан видеоматериалдар және серия туралы деректі фильм кіреді. "Он екі ашулы адам" эпизоды сондай-ақ 1957 жылғы фильмнің Criterion Collection DVD және Blu-ray нұсқаларына бонус ретінде қосылған. Amazon.com Koch Vision антологиясына енбеген эпизодтардың бірнеше DVD-ін тапсырыс бойынша шығарып жатыр.
In 2008, Koch Vision released the Studio One Anthology with 17 episodes. The episodes contain the original Westinghouse commercials. Bonus features include the "Studio One Seminar" from the Paley Center for Media; an interview with director Paul Nickell, footage from the Archive of American Television and a featurette on the series. The episode "Twelve Angry Men" is also included as a bonus on the Criterion Collection DVD and Blu ray releases of the 1957 film. Amazon. com is also issuing several made to order DVDs of episodes not included in the Koch Vision Anthology.