Кіріспе

1943 жылы Джеймс Турбердің сурет кітабы, Мартин Кортнидің альбомы

«Көптеген Айлар» – Джеймс Турбер жазған және Луи Слободкин сурет салған американдық балалар сурет кітабы. Ол 1943 жылы Harcourt, Brace & Company баспасында жарық көрді және 1944 жылы Кальдекотт медалімен марапатталды. Кітап Ленор ханшайым деген жас қыздың ауыруы мен оны емдеуге бір ғана нәрсе қажеттігі – Ай туралы. Бұл Турбердің алғашқы сурет кітабы болды. Слободкиннің түпнұсқа суреттерімен Кальдекотт медаліне ие болғанына қарамастан, 1990 жылы Харкорт баспасы кітапты тағы да жаңадан шығарғанда, мәтінге тағы бір Кальдекотт жүлдесінің иегері Марк Симонт салған жаңа суреттер қосалды. Бірақ қазіргі басылымдарда Слободкиннің суреттері қайта қолданылуда.

Сюжет

"Рассбері торттарын көп жегеннен кейін" Ленора ханшайым ауырып, төсекке жатып қалады. Оның әкесі, патша, қызының ең қалаған нәрсесін беруге уәде береді, ал Ленора одан Айды әкелуін сұрайды. Патша өзінің сарайдағы ең білгір адамдарынан қызына Айды қалай сыйлауға болатынын сұрайды және олардың бәрі Ай тым үлкен, тым алыс және тұрақсыз немесе қауіпті заттардан құралған дегенде ашуға буырады. Күңгірген патша сарай әзілшісіне сеніп ақтарылады. Әзілші содан кейін ханшайымнан Айдың неден жасалғанын, оның қаншалықты үлкен екенін және қаншалықты алыс екенін сұрайды. Ханшайымның айтуынша, Ай оның бармағының тырнағындай ғана және алтыннан жасалған. Ол Айға қол жетімді, тіпті ағашқа шығып, аспаннан жұлып алуға болады дейді. Осыған келісіп, әзілші ханшайымның талаптарын патшаның алтын шеберіне жеткізеді, ол Ай сияқты әсем алқа жасап шығарады. Алқа ханшайымға сыйға тартылып, ол жазылып кетеді. Ертесі күні патша қызының аспандағы Айды көріп, алқаның жалған екенін түсінеді деп қорқады. Ол өзінің сарайдағы ең білгір адамдарымен ақылдасады, олар оған Айды көруіне кедерес келтіретін абсурдты жоспарларды ұсынады. Соңында, әзілші жаңа туған Айға көздері ләулаған ханшайымға барады. Ол одан Айдың екі жерде қалай болуы мүмкін екенін сұрайды, ал ханшайым Айдың үнемі жаңарып отыратынын айтады: баланың тісі, біржарықтың мүйізі немесе гүлдер сияқты.

Бейімделулер

Оны американдық композитор Селиус Догерти операға қойды. Сонымен қатар, Шарлотта Чорпеннинг бейімдеген пьесасы да жазылды. 1966 жылы Джин Дейч «Париждегі Әлістің ғажайып елінде» анимациялық фильмінің бір бөлігі ретінде анимациялық нұсқасын жасады. 1972 жылы Caedmon Records компаниясы Питер Устинов оқыған, ал Эдгар Саммерлин музыкасын жазған аудиоверсиясын шығарды.