Кіріспе

Ағылшын әскери және теңіз командирі. Ағылшын сарбазы сэр Ричард Бингем (1528 – 19 қаңтар 1599) – ағылшын әскери және теңіз командирі. Ол Тюдорлардың Ирландияны жаулап алу кезеңінде I Елизавета патшайымға қызмет етті және Коннахт губернаторы болып тағайындалды.

Ерте өмір және әскери мансап

Бингем Дорсетте Ричард Бингем мен оның әйелі Элис Кокердің қызы, Томас Кокердің отбасында дүниеге келді және үш бауырдың үлкені болды. Оның ерте өмірінен көп мәлімет белгілі емес, бірақ ол жиырмаға толмастан әскери мансапқа қадам басқан, дене бітімі кішкентай болса да. 1547 жылы ол протектор Сомерсеттің Шотландияға жасаған экспедициясына қатысты. Он жыл өткен соң, ол испандықтармен бірге француздерге қарсы Сент-Квентин шайқасында қызмет етті. Келесі жылдың қазан айында, 1558 жылы, ол Шотландияның Батыс аралдарына теңіз экспедициясына қатысты. Төртінші Осман-Венеция соғысында Бингем Джон Австрияның (Дон Хуан де Австрия) басшылығымен испандар мен венециялықтар тарапында шайқасты. Осы науқан барысында ол Кипр аралын сақтауға қатысты және 1571 жылдың 7 қазанында Лепанто шайқасындағы шешуші теңіз шайқасына қатысты. Келесі екі жылды ол Корольдің Басты хатшысы Лорд Берглиге ақпарат жеткізу үшін Төмен елдерде өткізді. 1576 жылы ол Генерал штаб атынан Дон Хуанмен бейбіт келіссөздер жүргізді, бірақ келіссөздер сәтсіз аяқталған соң, Риджменам шайқасында өз жұмыс берушілері үшін батырлықпен күресті. Сол жылы, 1578 жылы, патшайым оған әскери және дипломатиялық қызметтері үшін 50 марка көлемінде жылдық сыйлық тағайындады.

Теңіз экспедициялары

1579 жылы Бингем екінші Десмонд көтерілісін басуға көмектесу үшін Ирландияға жіберілді. Келесі жылдың қыркүйек айында ол адмирал Уильям Винтердің басшылығымен "Свифтсюр" кемесінің капитаны болды және сол экспедиция барысында ағылшыздарға қарсы бас иіп, тапсырған жүздеген итальяндық және испандық әскерлерді Смервик маңында қырғынға ұшыратты. Ол осы оқиға туралы патшайымның тағы бір хатшысы Фрэнсис Уолсингхемға баяндады. 1583 жылдың қыркүйегінде Бингемге тар теңіздерде қарақшыларды ұстау жөнінде тапсырма берілді; патшайым Берглиге оған голландиялық кемелерді қарақшы іздеу сылтауымен, өзіне тиіс борыштарды өндіру үшін ұстап алуға бұйыруды тапсырды.

Коннахт губернаторы

1584 жылы Бингем Ирландияның Коннахт провинциясының губернаторы болып тағайындалды, бұл лауазым оны мансабының соңына дейін үлкен дау-дамайға ұшыратты. Оның бауырлары Джордж және Джон көмекші комиссарлар болды, ал ол өзі 84 жылдың 12 шілдесінде Дублин сарайында лорд-депутаты Перроттан рыцарь атағын алды. 1585 жылғы Коннахт құрамы Галл лордтарының салық төлеуін реттеуге бағытталған. Бірақ 1586 жылға қарай Коннахт толыққанды көтеріліске шықты. Сол жылдың басында Галвейде өткен сот отырысында Бингем төрағалық етті, нәтижесінде тәжға қарсы қиянат жасады деген айыппен 70-тен астам адам өлім жазасына кесілді. Кейін сол жылы ол жеті күндік қоршаудан кейін граф Клүүнанның қамалын басып алып, О'Брайен иесін атып, гарнизонды қырды. Коннахттағы көтерілістің басты қозғаушылары – Мейо округындағы МакУильям Берк тайпасы болды. Бингем наурыз айында олардың жеріне кіріп, Маск көліндегі Каслхагты алды және елдің халқы көтерілісшілерді қуғынға түсірсе ғана әскерін шығаруға келісті. 1585 жылы ол үш жас Берктерді – Улик, Ричард және Уильямды (14, 9 және 7 жаста) ұстады. Олар кепіл ретінде ұсталды, кейін Баллинробта асылып өлтірілді. Д'Алтон асылудың қорқынышты суретін береді. Перрот содан кейін көтерілісшілерге 3 айлық қорғаныс берді, кепілдіктерді алғаннан кейін, МакУильям атағын жоюға шешім қабылдады. Шілдеде Берктер қайтадан көтеріліп, тіпті көптеген жақтастарымен бірге шотландтармен күресу үшін Ольстерге адамдар жіберді. Перрот Бингемге қарсы әрекет етуге тыйым салып, оның билігін тартып алды, бұл өте қауқырттық әрекет болды, және көтерілісшілердің саны 800-ге дейін екі есеге артты. Бингем шілде айының ортасында Баллинробта әскерін жинады, ал айдың соңына қарай көтерілісші Берктер оның ұсынған шарттары бойынша бағынуға дайын болды. Көтерілістің шығындары малдың тәркіленуі және айыппұлдар есебінен өтелді. Бингем Берктердің мүлкінің бір бөлігін тәркілеп, ағасы Джонға Каслбарға жақын Каслбарри қамалын берді, ол 80 жастағы көшбасшы Эдмунд Беркке тиесілі болған, ол 1586 жылдың тамыз айында сатқындық үшін сотталғаннан кейін асылып өлтірілді, оны өлімге гүлденген таққа арқаланып әкелді. Перрот дереу бейбітшілікке қол жеткізуді қалады, бірақ Бингем көтерілісшілер уақыт сатып алып, егін жинауға дайындалып жатыр деген күдікпен жақсы кепілдіктерді талап етті. 26 тамызға қарай Коннахттың барлық көтерілісшілерімен бейбітшілік орнатылды. Бингем әлі де Ольстерден Эрне өзенінен өткен 3000 шотландтың басып кіруіне қарсы тұруға тиіс болды. Ол оларды тауларда және орманды жерлерде бақылап, 23 қыркүйекте түскі уақытта Арднариде олар оны алыс деп ойлағанда, оларға шабуыл жасады. Шотландтар шайқасқа дайындалды, бірақ Бингем, аттың жетіспеуіне қарамастан, оларды оның жаяу әскері келгенше соқты, содан кейін шабуылдап, оларды жеңді. Олар өзенге қашып, барлығы – әйелдер мен балалар да – 80 адамнан басқасы өлтірілді немесе суға батып кетті. Қашқандар, сондай-ақ шотландтық атты әскерлер Тираулидегі жергілікті тұрғындар тарапынан өлтірілді. Бингемнің інісі Джон осы шайқаста ерекше көзге түсті. Осы уақытта Перрот Дублиндегі кеңесінің кеңесіне қарсы Бингемнің билігіне қайтадан шабуыл жасауға тырысты. Ол өзінің күштерін Галвейге Бингемге қарсы көтерілісшінің айыптауы бойынша дәлелдер жинау үшін әкелді, бірақ куәлік беруге ешкім келмеді. Перрот қазан айында провинциядан кетіп, Франсис Уолсингхемге араласу үшін шақыру жіберді. Қараша айында Бингемге қарсы көтеріліске себепкер болды деген ресми шағымдар жасалды, бірақ 43 Майо джентльмендері МакУильям атағының жойылғаны және орталық құраммен алмастырылатын талаптарды жою көтерілістің себебі болды деп мәлімдеді. 1587 жылдың ақпан айында Дублин кеңесі Бингемге қарсы қойылған айыптарды зұлымдық деп таныды. Бингемнің Коннахттағы алғашқы міндеттемесінің соңында провинцияның өте гүлденгендігі, ол басқа провинциялар үшін астық өндіргені және тіпті Паледен қоныс аударушыларды тартқаны, тіпті құрам ақшамен төленгені туралы мәлімдеме жасалды. Содан бері губернатор барлық кемшіліктерімен бірге, септалар қысқартылып, брехон заңдары жойылғаннан кейін басқарудың тиімді құралы ретінде құрамға төзімділік танытты.

Нидерланды және Ирландияға оралу

1587 жылдың шілдесінде Бингем Ирландиядан Нидерландыға қызмет етуге кетті. Оның ағасы Джордж қыркүйек айында Ирландияда оның орнына келді. 1588 жылы Бингем Берглимен испандықтарға қарсы елді қорғау мәселесі бойынша хат алмасты. Сол жылдың қаңтар айында ол алғаш рет үйленді. Бингем 1588 жылдың соңында Коннахт губернаторы ретінде қайтып оралды және мамыр айында Атлонға жетті. Ол 1587 жылдың соңында қайтыс болған О Конхобэйр Слиги кланының басшысы, марқұм Доннел О'Коннор Слигоның мұрагерлік дауына қатысты, ол Слигоның стратегиялық усадьбасын күмәнді мұрагерге қалдырған еді (сарай батыс Олстерге жол ашатындықтан патшалыққа тиесілі болды). Перрот тағайындаған комиссарлар талап еткен мұрагерді мойындады, ал Бингем наразылық білдіре отырып, усадьбаны беруге мәжбүр болды: одан кейін жүргізілген тергеуде мұрагердің заңды емес екені анықталды. Бұл шешім расталды және келесі кезде жер Бингемнің ұсынысы бойынша берілді.

Испан армадасы және қайтадан көтеріліс

1588 жылдың қыркүйегінде испандық Армаданың Солтүстік теңізге қашқанын естіген соң, Бингем Коннахт жағалауына келген испан босқындарын Галвейге жеткізіп, сонда өлім жазасын беруді бұйырды. Келесі айда көптеген кемелер құлап, аман қалғандардың шамамен 1000-ы оның бұйрығымен өлімге кесілді. Оның бауыры Джордж, Слайго округінің шерифі де көптеген испандықтарды өлтірді. Бингем 50 тұтқынды тірі қалдыруды ұсынды, бірақ Ирландияның жаңа Лорд-депутаты Уильям Фицвильям олардың барлығын өлімге кесуді бұйырды; кейін тағы да көп аман қалғандар оның қарауына түсті және оларды кепілдік берушілердің жауапкершілігіне алды. (Бірнеше жылдан кейін, 1592 жылдың қаңтарында Бингем бірнеше испандықтарды Берктерден қорғанышпен келуге көндірді және оларды үйге қайту үшін Дублинге жіберді, бірақ олар оның қалауына қарсы түрмеде ұсталды.) Қыркүйекте Бингем Дона және Торран қамалдарына шағын күшпен аттанды, Дон Алонсо де Лейва басқаратын жүздеген аман қалғандар сол бекіністерден шығып, тағы 500 адамнан тұратын кемелді күтіп алу үшін Донамонаға бет алды деген хабарды алды. Испанияға көмек көрсеткен деген күдікпен ұсталғандар жазаланды. Қыркүйек айының соңында көптеген ирланд ақсүйектері Армададан аман қалғандарын беруден бас тартты, бірақ испандықтардың болуы бірнеше рулар арасында тәртіпсіздік тудырды. 1589 жылдың наурыз айында МакУильям – Берктердің соқыр аббаты – және басқа батыс рулары билікке таласты, ашық көтеріліске шықты. Фицвильям араласып, Мейо, Слайго және Роскоммон округтерінің бір бөлігін қиратты, Бингемге бейбітшілікті сақтауға кедергі келтірмеу үшін күштерін Мейодан шығаруды бұйырды. Бейбітшілік комиссиясы құрылды, оның төрағасы Бингем болды, ол сәуірде Галвейде отырды, бірақ көтерілісшілердің көпшілігі сыртта қалды. Содан кейін сэр Брайан О’Рурк Слайго округінде ірі қара малға шабуыл жасады, ал Берктер де Майо шекарасынан өте оңтүстік-батыста сондай әрекет жасады. Көтерілісшілердің соңғы талабы – Бингемді Коннахттан алып тастау, МакУильямды орнату және Мейодан шерифтерді алып тастау болды. Облыста хаос орнады, ал билік өкілдері не істеу керектігін келісе алмады. Ирландияның құпия кеңесіндегі бір топ келіссөздердің сәтсіз аяқталуын кейбір бейбітшілік комиссарларының көтерілістер үшін Бингемді кінәлауға тырысуымен түсіндірді. Бингем өзінің саясатын жалғастырып, күштерімен Майо және Роскоммон округтерін аралап, көтерілісшілер жеңіліп, О’Рурк солтүстікке, Ольстерге дейін қуылғанша іздеді. Конгте Фицвильям оған жаңадан жиналған күштерінің бір бөлігін тоқтатып, таратуға бұйырды, ал Фицвильям келгенше жаңа бейбітшілік комиссиясы тағайындалды. Лорд-депутат кінәны Бингемге таңуға ниеттенді, ал Фицвильям губернаторға Атлон қаласында қалуға бұйырғанда көтерілісшілер қайта жанданды. Фицвильям Галвейге 350 жаяу және 120 атты әскермен келді, көтерілісшілердің ресми ұсыныстарын қабылдады, ал олар Бингемге қарсы екі шағым кітабын ұсынды. Шағымдар лорд-депутат тарапынан Англияға жіберілді, ал провинцияны тастап кетуден бұрын ол Бингемге әскери жағдайды қолдануға тыйым салды және Фицвильям провинция бойынша жұмысын аяқтағанға дейін сот отырыстарын өткізуге билігін тоқтатты. Коннахт тұрақсыз болып қалды, ал О’Рурк қайтадан әрекетке кірісіп, Керлиу тауларында Слайго шерифіне шабуыл жасады. Лорд-депутаттың болуына қарамастан, қиындықтар солтүстікке тарады, ал губернатордың мүгедектігі Лондон үкіметі үшін стратегиялық алаңдаушылыққа айналды. Уолсингэм Бингемді қолдап хат жазды, ал Лондондағы құпия кеңес соттың Дублиндегі лорд-депутат пен кеңес алдында шағым кітаптарының негізінде өтуіне бұйырды. Фицвильям Бингемге қарсы дәлелдер жинауға кірісті, бірақ қашық болған көтерілісшілерден маңызды куәліктер жетіспеді. Қазан айының басында соқыр аббат МакУильям деп жарияланды, ал патшайым Фицвильямға Бингемге атақты жоюға көмектесуді бұйырды. Бірақ Англияның қолдауы қараша айының басында кеңес алдында Бингемге қарсы айыптаудың оқылуына кедергі бола алмады. Оған қарсы куәгерлер пайда болмады (бірақ олар Дублинге келуден қорқады деген әңгімелер тарады); оның куәгерлері 28-де тексерілді. Оның толық ақталуы 5 желтоқсанда жарияланды. Бингем Коннахтқа оралды, онда Лорд-депутат күштерін Галвейде жинады және көтерілісшілерді 1590 жылдың 12 қаңтарына дейін тапсыруға шақырды. Ешбір маңызды көтерілісші келіспеді, себебі олардың кепілдері жеткіліксіз болып, өздері тұтқындалады деп қорқады. Бингемге еркін қол берілді, ол дереу Донох О’Брайен, 4-ші Томонд графы және Улик Берк, 3-ші Кларикард графымен бірге Конгке аттанды. Көтерілісшілер Тираулиге қарай жол жүргенде оларды мазалады, бірақ ертесі күні соқыр аббат Томондтың бірінің қарулы адамын қуғанда жарақат алды – ол жебесіне жеткенде, қарулы адам айналып, оны мойнынан төменге кесетіндей қылышпен соқты, білегінен жоғары аяғын жартылай кесіп тастады. Корольдік күштер елді аралап, егістер мен ауылдарды өртеді, ал көтерілісшілер малдарымен бірге Эррис тауларына шегінді, онда олар тез бейбітшілікке келісті. Бингем Роскоммон округінде болғанда Берктер мен Кландоннель оның 1586 және 1589 жылдарғы соғыстарға қатысты талаптарын қабылдады. Содан кейін ол наурыз айында Слайгоға шабуыл жасаған О’Руркқа қарсы бұрылды, бірақ ауру оның әскерге шығуына кедергі келтірді және оның бауыры Джордж басшылықты өз қолына алды. Бір ай ішінде О’Рурк ұлдарымен бірге Ольстерге қашты, ал Лейтрим округінің рулары бағынды.

Перроттың ықпалының соңы

1592 жылы Лондондағы Құпия Кеңесте отырған Перро, Ирландия мәселелері бойынша кеңес беруге арнайы жіберілген болатын. Ол Бингемнің қатыгездігі мен мойынсұнбауы туралы патшайымға ресми шағымданды. Бірақ Перроның өзіне қарсы Дублинде түрмеде отырған дін қызметкері айтқан айыптамаларға қатысты тергеу жүргізілді, және бұл тергеу бұрынғы лорд-депутаттың бүлікші О’Руркпен болған қарым-қатынасын да қамтыды. Перроға қарсы іс қозғауда Бингемнің көмегі сұралды, бірақ оның берген куәлігі өте шектеулі болды. Дегенмен, Перро мемлекетке қарсы қылмыс жасады деп танылып, Лондон мұнарасында қайтыс болды (Елизавета I оның өлімін жасамауға бұйрық берді), ал О’Рурк Шотландиядан Лондонға экстрадицияланды. Содан кейін оның бүлікші жақтастары Бингемге келді, бірақ ол оларға қарсы іс қозғау ұсыныстарына қарсылық көрсетті. Ол сондай-ақ, тек О’Рурктің жеке иелігі ғана тәркіленуге жататынын нақтылады, тіпті тақ олардың Лейтримдегі клан аумағының үлкен бөлігін тәркілеуді күткеніне қарамастан. 1592 жылдың маусым айында Берк фракциясы тағы да көтеріліске шықты, және бітім шартының бір бөлігі ретінде Бингем оларды әр ру үшін кепілдік беруге мәжбүр етті, 2000 марка айыппұл салды және 1588 жылдан бері соғыстың салдарынан туған зиянды өтеуге міндеттеді. Коннахт 1593 жылдың мамырына дейін тыныш болды, содан кейін Хью Магуайр және бұрынғы көтерілісшінің ұлы Брайан Ог О’Рурк, Бингемнің ағасы Джордж олардан жалдау орнына сүт сиырларын тартып алғаннан кейін Слайгоға шабуыл жасады. Маусым айында олар Лейнстерден күш әкелген Фиач МакХью О’Бирнмен бірге Роскомонға жасаған шабуылда ауыр шығынға ұшырады. Қыркүйекте Хью Ро О’Доннелл Майоны қоздыру үшін шағын күш жіберді, ал Бингем жауап ретінде Магуайрға қарсы адамдар жіберді. Бірақ Тираули халқы көтерілісшілерге шабуыл жасағанда көтеріліс сәтсіз аяқталды.

Солтүстік көтерілістер

1594 жылдың қаңтар айында Генри Багеналь армиясының 2 ротасы, Бингем жіберген және оның туысы капитан Джордж Бингемнің басшылығымен, Эннискилленді қоршады. Қаланың сыртқы қабырғасы бұзылып, қорғаушылар – 40 оқшы, 60 жауынгер және тағы 200 адам – ішке тығылып қалды. Қақпаға от қоюға дайындық жүргізілді, бірақ қорғаушылар келіссөз сұрады, ол қабылданды және қала тапсырылды: 150 адам қырғынға ұшырады. Осы кезде Бингем Атлон қаласында болды және ауру салдарынан Дублинге бара алмады, себебі ол атқа мінуге шамасы келмеді. Тамыз айында қала лорд-депутаттың күштерімен босатылды, ал келесі мамыр айында О’Доннелл оны басып алды. 1594 жылдың қыркүйегінде жас О’Рурк пен О’Доннелл Слайгоға қайта шабуыл жасады, бірақ шығынға ұшырап кері шегінді. Келесі жылдың наурыз айында Бингем О’Доннеллді Роскоммоннан қуды, бірақ ол сәуірде қайтып келді, ал Бингем оны Лонгфордқа ығыстырып, ағылшын сарбаздарын іздеумен болды. Маусым айында оның туысы Джорджты, Слайго қамалындағы гарнизонмен сөз байласып, қастандық жасаған Улик Берк (Кланрикард графының туысы) өлтірді; содан кейін қала О’Доннеллге берілді. Бингем Слайго мен Баллишаннонды қайтарып алу үшін лорд-депутаттан 6 рота мен 50 атты сұрады, бірақ сол кездегі бас көтерілісші Хью О’Ниллге қарсы науқанға аз күш қалды. Бингем әскерлерін және аттарын Слайгодағы доминикан монастырының аумағында және ғимараттарында орналастырды, қаланы қайта басып алуға тырысқанда шіркеуді база ретінде пайдаланды. Бингем барлық ағаштарды алып тастап, қамалды бұзу үшін «доңыз» немесе қоршау мұнарасын салды. Шабуыл сәтсіз аяқталып, Бингемнің әскерлері Роскоммон қамалына қарай қуылды. Бингемге О’Доннеллдің солтүстік Коннахттағы үстемдігіне қарсы тұру үшін жеткілікті күш қалмады; содан кейін жаңа лорд-депутат Уильям Расселл губернаторға қарсы тағы бір айыптаманы қарастыру үшін Галвейге келді. Көтерілісшілерді татуластыруға тырысқан О’Доннелл 1596 жылдың сәуір айында Джон Норрейс пен Джеффри Фентонға мойынсұнды, олар Коннахтқа бейбітшілік орнату үшін келді. МакУильям мен О’Доннелл өздерінің талаптарын қойды: МакУильямдық және патшаның барлық жерлерін қайтару, сондай-ақ салық ставкаларының төмендетілуі. Комиссия мүшелері қыркүйекте күштерін кері тартты, ал келесі жылы провинцияның солтүстігінде Кониерс Клиффордтың басшылығындағы жаңа күш орналасты, ол кең таралған ашаршылық кезінде Майо тайпаларының барлығын бағындыруға мәжбүр етті. Осы уақытта Тайлық кеңес Бингемге қарсы соңғы айыптамалар бойынша Дублинде сот отырын өткізуді бұйырды, ол Фентон мен Норрейдің жақпаруына шағымданды. 1596 жылдың мамыр айында жаңа лорд-депутат лорд Бергтің келуі әділ сот талқылауын уәделегендей болды, бірақ дайындық процесіндегі ауытқулар мен қимылдар Бингемді Дублин кеңесі алдында немесе Англияда сотталу үшін Тайлық кеңесіне өтініш жасауға мәжбүр етті. Қыркүйекте өлтіруден қорқып, ол Англияға қашып, әділдік сұрады және Флит түрмесіне қамалды. Ол Берглиге босату туралы өтініш жолдады, ол қараша айында ауруына байланысты қабылданды, бірақ ол қызметтен шеттетілді. Бингемге ақырында Ирландияға кеңес алдында сотталу үшін қайтуға бұйрық берілді және Клиффордтың қосылған күштерімен саяхатқа шықты, бірақ денсаулығы нашарлағандықтан Честерде тоқтауға мәжбүр болды. 1597 жылдың қаңтарында кемесі Бомариске соққаннан кейін Бингем денсаулығының нашарлауына байланысты Дублинге барудан бас тартты, ол жазда Дублинде туыстарын ұстауға кеткен шығындарға да шағымданды. 1598 жылы Тиронның көтерілісі бақылаудан шығып бара жатқаны анық болғанда, Бингемнің ирланд мәселелерін білуі Англияда теңдесі жоқ деп есептелді. Сэр Роберт Сесилдің ұсынысы бойынша, Эссекс графы Ирландияда қолбасшылықты қабылдасын, Фрэнсис Бэкон Эссексті Коннахттың тәжірибелі губернаторының кеңесін тыңдауға шақырды. Сары Форд шайқасында патша әскерлерінің ауыр жеңілісінен кейін, Сесил мен Эссекс партиялары арасында Ирландия тағайындалуы бойынша соттық күрес күшейді, себебі Англияға немесе Ирландияға үлкен испандық әскерлерінің келуі күтілуде. Жағдай қиын болды және Бингем Ирландияның маршалы және Ленстердің генерал-майтабы болып тағайындалды. Ол Англиядан 5000 сарбаздың басшылығымен кетіп, Дублинге жеткенде қайтыс болды.

Мұра

Бингем 1588 жылдың қаңтарында Саффолктан Сара Хейгемге (1565–1634) үйленді, бірақ еркек баласы болмады. Оның жүрегі елжіреген туысы, сэр Генри Бингем, 1-ші барон – Джорджтың ұлы – оның мүлігіне ие болды. Вестминстер аббаттығында оның құрметіне ескерткіш орнатылды. Оның Марта есімді бір қызы болды. Оның әйелі Эдвард Уолдегрейвке қайта үйленді. 1599 жылы Эссекс Ирландияға әскер басқаруға тағайындалды, бірақ жорық көбінесе сәтсіз аяқталды. Тек 1601 жылы ағылшындар Кинсейл шайқасында жеңіске жетіп, 1603 жылы патшайымның қайтысынан кейін Тир Эогайн бағынды. Бингемнің беделі Коннахттағы қатал басқаруының нәтижесінде құлдырады, ол әділетсіздік пен мейірімсіздікке қарамастан ирландтарды үстемдікке бағындырған қатыгез губернатор ретінде танылды. Оның жақтастары оның сол өңірдегі қызметі кезінде жасаған барлық ісі заң шегінде болғанын мойындейді.