Джон Невинс Эндрюс – жетінші күндік адвентист пастыры, миссионері, ғалымы. Andrews University оның құрметіне аталған. Өмірі мен қызметі туралы біліңіз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жетінші күндік адвентист пасторы, миссионері және ғалымы Джон Невинс Эндрюс (22 шілде 1829 – 21 қазан 1883) – Жетінші күндік адвентист пасторы, алғашқы ресми Жетінші күндік адвентист миссионері, жазушы, редактор және ғалым. Оның құрметіне Мичиган штатындағы (АҚШ) Жетінші күндік адвентист шіркеуіне тиесілі және басқарылатын Эндрюс университеті аталған.
Seventh day Adventist minister, missionary and scholar
John Nevins Andrews (July 22, 1829 – October 21, 1883) was a Seventh day Adventist minister, the first official Seventh day Adventist missionary, writer, editor, and scholar. Andrews University (Michigan, USA), a university owned and operated by the Seventh day Adventist church, is named after him.
Өмірбаян
1829 жылы Мэн штатындағы Польшада туған Эндрюс 1843 жылдың ақпан айында миллеритке айналып, 1845 жылы жетінші күндік сенбіні сақтауды бастады. 1849 жылдың қыркүйегінде ол Джеймс Уайт пен Эллен Г. Уайтпен танысты. Кейін Уайттар Эндрюс отбасымен бірге тұрды. 1850 жылы ол Жаңа Англияда көшпелі пасторлық қызметін бастады және 1853 жылы диаккондыққа бекітілді. Эндрюс адвентизм теологиясының қалыптасуында маңызды рөл атқарды. Оның адвентизм пайғамбарлық түсіндірудегі ең есте қаларлық жетістіктерінің бірі – Аян кітабындағы екі мүйізді аңды Америка Құрама Штаттарымен байланыстыру болды. 1856 жылдың 29 қазанында Эндрюс Андрюс және Стивенс отбасылары жақында көшіп келген Айова штатының Уокон қаласында Анжелин Стивенспен (1824–1872) үйленді. 1859 жылдың маусымында Батл-Крикте өткен кеңесте Эндрюске Мичиган штатында Дж.Н. Лафборомен шатырлық уағыздау ісінде көмектесуі тапсырылды. Ол 1860 жылдың күзінде Айоваға оралды. Осы жылдары олардың алғашқы екі баласы дүниеге келді: Чарльз (1857 ж.т.) және Мэри (1861 ж.т.), сондай-ақ Эндрюс өзінің ең танымал кітабының бірінші басылымын жазды – «Сенбінің тарихы және аптаның бірінші күні» (Battle Creek Steam Press, 1859). 1862 жылдың маусым айында Джон Уоконнан Нью-Йорктегі уағыздық шатырмен жұмыс істеуге кетті және Нью-Йорк конференциясын құруға көмектесті. 1863 жылдың ақпан айында Анжелина екі баласымен Айовадан Нью-Йоркке осыған қосылу үшін көшіп келді. Нью-Йоркте Джон мен Анжелинаның тағы екі баласы дүниеге келді, екеуі де туберкулезден бала кезінде қайтыс болды. 1864 жылы Джон Вашингтондағы генерал-майорға діни ұйымның өкілі ретінде таңдалды, бұл шіркеудің соғысқа қатыспауын қамтамасыз ету үшін жасалды. 1867 жылдың 14 мамырында Эндрюс Бас конференцияның үшінші президенті болып сайланды (1869 жылдың 18 мамырына дейін), содан кейін ол «Review and Herald» (1869–1870) журналының редакторы болды, қазіргі «Adventist Review». 1872 жылы Анжелина инсульттан қайтыс болды. Джон Массачусетс штатының Саут-Ланкастер қаласына көшіп барды, онда балалары Харрис отбасымен бірге бола алатын еді. Екі жылдан кейін (1874 жылдың 15 қыркүйегінде) Джон және оның екі аман қалған баласы Чарльз бен Мэри Еуропаға алғашқы ресми жетінші күндік адвентист миссионерлері ретінде жіберілді. Эндрюс Швейцарияда баспа үйін және француз тіліндегі адвентист мерзімді басылымын, «Les Signes des Temps» (1876) журналын ашуға көмектесті. 1878 жылы Мэри туберкулезбен ауырып, Батл-Крик санаториясында емделуге келгеннен кейін көп ұзамай қайтыс болды. Джон Еуропада миссионерлік қызметін жалғастырып, 1883 жылы туберкулезден қайтыс болды. Ол 54 жаста еді. Ол Швейцарияның Базель қаласында жерленген. Оның немересі Джон Невинс Эндрюс Батыс Қытайдың Сычуань провинциясында жұмыс істеген медициналық миссионер болды.
Born in Poland, Maine in 1829, Andrews became a Millerite in February 1843 and began to observe the seventh day Sabbath in 1845. He met James White and Ellen G. White in September 1849. Later, the Whites boarded with the Andrews family. In 1850 he began itinerant pastoral ministry in New England, and he was ordained in 1853. Andrews played a pivotal role in the establishment of Adventist theology. Among his more memorable achievements in Adventist prophetic interpretation, was developing the connection between the two horned beast of Revelation as the United States of America. On October 29, 1856, Andrews married Angeline Stevens (1824–1872) in Waukon, Iowa, where the Andrews and Stevens families had recently moved. In June 1859 a conference in Battle Creek voted that Andrews should assist J. N. Loughborough in tent evangelism in Michigan. He returned to Iowa in the fall of 1860. During these years their first two children were born: Charles (b. 1857) and Mary (b. 1861), and Andrews wrote the first edition of his most prominent book, The History of the Sabbath and the First Day of the Week (Battle Creek Steam Press, 1859). In June 1862 John left Waukon to work with the evangelistic tent in New York and assisted in the founding of the New York Conference. In February 1863 Angeline and their two children moved from Iowa to join him in New York. Two more children were born to John and Angeline while in New York, both of whom died in infancy from tuberculosis. In 1864, John was chosen as the denominational representative to the provost marshal general in Washington, D. C., to secure recognition for the church as noncombatants. On May 14, 1867, Andrews was elected the third president of the General Conference (until May 18, 1869) after which he became editor of the Review and Herald (1869–1870), now the Adventist Review. In 1872 Angeline died from a stroke. John moved to South Lancaster, Massachusetts, where the children could stay with the Harris family. Two years later (September 15, 1874) John, along with his two surviving children, Charles and Mary, were sent as the first official Seventh day Adventist missionaries to Europe. Andrews helped start a publishing house in Switzerland and an Adventist periodical in French, Les Signes des Temps (1876). In 1878 Mary contracted tuberculosis and died soon after arriving for treatment at the Battle Creek Sanitarium. John continued his work as a missionary in Europe, dying there in 1883 of tuberculosis. He was 54. He is buried in Basel, Switzerland. His grandson John Nevins Andrews was a medical missionary working in Sichuan Province, West China.
Мұра
1960 жылы Мичиган штатының Берриен-Спрингс қаласындағы Эндрюс университеті, сондай-ақ 1907 жылы Мэриленд штатының Такома Паркінде орналасқан Джон Невинс Эндрюс мектебі оның құрметіне аталды. 1993 жылы Эндрюс университетінің Пионерлер ескерткіш шіркеуі алдында Эндрюстің мүсіні ашылды. 2005 жылы Дж.Н. Эндрюстің қолжазбалары оның ұрпақтары Адвентистерді зерттеу орталығына табыс етілді.
Andrews University in Berrien Springs, Michigan, was named after him in 1960, as well as John Nevins Andrews School, in 1907, which is located in Takoma Park, Maryland. In 1993 a sculpture of Andrews was unveiled in front of the Andrews University Pioneer Memorial Church. In 2005 the papers of J. N. Andrews were donated by descendants to the Center for Adventist Research.