Корнелия Коннелли: Әулие Рухтың Ұлы Қызының Құрметтісі
Cornelia Connelly
Корнелия Коннелли – американдық педагог, қасиетті Баладақ Иисустің әйелдер қауымдастығының негізін қалаушы. Әулиелікке ұсынылған, 1846ж. Англияда мектеп ашқан.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Корнелия Коннелли, SHCJ (туған аты Корнелия Пикок; 15 қаңтар 1809 - 18 сәуір 1879) - американдық педагог, Католиктік діни институты – Қасиетті Бала Иса қоғамын құрған адам. 1846 жылы ол Англияда көптеген Қасиетті Бала мектептерінің біріншесін ашты. Корнелия Коннелли католик шіркеуінде әулиелікке ұсынылған. 1992 жылы Папа Иоанн Павел II оны құрметті деп жариялады.
Cornelia Connelly, SHCJ (née Cornelia Peacock; January 15, 1809 – April 18, 1879) was an American born educator who was the foundress of the Society of the Holy Child Jesus, a Catholic religious institute. In 1846, she founded the first of many Holy Child schools, in England. Connelly has been proposed for sainthood in the Catholic Church. 1992, she was proclaimed as venerable by Pope John Paul II.
Ерте өмір
Корнелия Пикок Филадельфияда дүниеге келді және әкесі Ральф Уильям Пикок және анасы Мэри Суоппен пресвитериандық дінде тәрбиеленді. 1818 жылы әкесі қайтыс болса, 1823 жылы анасы қайтыс болды, осылайша Пикок 14 жасында жетім қалды. Ол жартылай қарындасы Изабелла мен оның күйеуі Остин Монтгомеримен бірге тұруға кетті. 1831 жылы ол протестанттық епископ шіркеуінде крещениеден өтті және отбасының қарсылығына қарамастан, епископ шіркеуінің пасторы Пирс Коннеллиге үйленді. Корнелия үйде жеке сабақтар арқылы жақсы білім алған. Пирс одан бес жас үлкен және Пенсильвания университетінің түлегі болған. Екеуі Миссисипи штатының Нэтчез қаласына көшіп барды, онда Пирсқа Ыйық Үшбірлік епископ шіркеуінің пасторлық қызметі ұсынылды. Барлық есептер бойынша, олар өте бақытты жұп болды және олардың паштары жылы қарсы алды. Пирс жер инвестицияларынан пайда тапты және 1835 жылы Оңтүстік-Батыс Епископтық Конвенциясының төрағасы болып тағайындалды, бұл болашақта епископ болуға жақсы белгі болды. Олардың Мерсер есімді ұлы мен Аделин есімді қызы болды. Кейінірек жасалған зерттеулер Коннеллилердің құлдарға ие болғанын және сатқанын көрсетті, алғашқы құл оларға бірінші баласы туғаннан кейін досы сыйлаған.
Cornelia Peacock was born in Philadelphia and raised a Presbyterian by her father, Ralph William Peacock Sr. and mother, Mary Swope. With her father dying in 1818 and her mother dying in 1823, Peacock was left orphaned at the age of 14. She went to live with her half sister Isabella and her husband, Austin Montgomery. In 1831 she was baptized into the Protestant Episcopal Church and, despite her family's protests, married the Reverend Pierce Connelly, an Episcopal priest. Cornelia had been well educated by tutors at home. Pierce was five years her senior, a graduate of the University of Pennsylvania. The two moved to Natchez, Mississippi, where Pierce had accepted the Holy Trinity Episcopal church's rectorship. By all accounts, they were an immensely happy couple and welcomed by their parishioners. Pierce profited from land investments, and in 1835 was appointed chairman of the Episcopal Convention of the Southwest, which augured well for a future bishopric. The couple had a son, Mercer, and a daughter, Adeline. Later research has also revealed that the Connellys owned and sold slaves, the first having been gifted to them by a friend after the birth of their first child.
Отбасылық өмір
Корнелияның әкесіне үйленер алдында, оның анасы Ямайкадан шыққан плантация иесі Джон Боуэн ағаға тұрмысқа шықты. Олардың төрт баласы болды. Алайда, тек екеуі ғана, қыздары Изабелла мен Джон кіші, ересек жасқа дейін өмір сүрді. 1794 жылы Джон аға қайтыс болғаннан кейін, балалар плантацияны өздеріне алды, ал Суопе жыл сайын $1,655 (~$ in) жыл сайынғы сыйақы алды. 1835 жылы Еуропадан келген католиктердің көптігімен АҚШ-та католиктерге қарсы наразылық толқыны пайда болды. Сондықтан Коннеллилер католиктік нанымдар мен діни үрдістерді зерттеуге кірісті. Көп ұзамай Пирс өз сенімдеріне күмәндана бастады. Осылайша Пирс болашақта табысты мансабы мен отбасының қаржы жағынан қауіпсіздігін құрбан етті. Римде Пирс шіркеуге кіруді қатты сұрады, сондықтан Пирспен жеке кездесуден кейін Папа Григорий XVI жылап жіберді. Екі айдан кейін ол шіркеудің мүшелігіне қабылданды. Ал діни қызметке тағайындалу басқа мәселе еді. Латын рәсімінде діни қызметкерлерден бойдақ болу талап етілетіндіктен, Ватиканның өкілдері оның орнына Шығыс рәсімін қарастыруды ұсынды, ол үйленген еркектерді тағайындайды, әсіресе Корнелия қайтадан жүкті болғандықтан. Пирс амбициялы адам болғандықтан, кеңеске құлақ аспады. АҚШ-та Шығыс дәстүрі бойынша қызмет ететін шіркеулер болмаған, ал тек бойдақ адамдар ғана Шығыс дәстүрі бойынша епископ бола алады. Отбасы Римде бақытты болды, олар ағылшын католигінің сарайында тұрды, Джон Талбот, Шрусберидің 16-шы графы. Коннеллилер Венаға көшіп барды, онда олардың үшінші баласы Джон Генри дүниеге келді. Бірақ шілдеде АҚШ-тағы банктік дағдарыс Пирсті Наческе жұмысқа тұру үшін оралуға мәжбүр етті. Луизиана штатының Гранд-Котео қаласындағы иезуит колледжінде жұмыс орны ұсынылып, ол ағылшын тілі пәнінен сабақ берді, ал 29 жасар Корнелия қыздар академиясында музыкадан сабақ берді. Бірақ көп ұзамай Коннеллилер апатқа ұшырады. 1839 жылдың жазында төртінші баласы Мәриям Магдалина дүниеге келгеннен кейін алты аптадан соң қайтыс болды. 1840 жылдың басында, әлі де сәбиінің өліміне қайғырып, Корнелия үш күндік алғашқы демалыс жасады. Ақпан айында оның екі жасар ұлы Джон Генри Ньюфаундленд итпен ойнап жүргенде ит оны қайнап жатқан қант ыдысына жіберіп жіберді. Дәрігер табылмады, сондықтан ол Корнелияның қолында ауыр күйіп, 43 сағаттан кейін қайтыс болды. Корнелияның бесінші баласы Франк 1841 жылдың көктемінде дүниеге келді. 1842 жылы Пирс отбасын бөлді. Маусым айында Пирс діни қызметке тағайындалып, қызына бірінші рет қасиетті шарапат беруге мүмкіндік берді, ал Корнелия хорда ән шырқады. Ол 36 жаста еді, енді өз болашағын өзі шешуге мәжбүр болды. Римдік кардинал-викар оны бірінші кезекте 10 жасар Аделина мен 5 жасар Фрэнкке қамқорлық жасау керектігіне және монахиня болуға міндетті емес екендігіне сендірді. Алайда, оны Англияға католик қыздар мен кедейлерді оқытуға шақырды. Ол Лорд Шрузберидің капелланы ретінде Англияға бара жатқан Пирстің көмегімен жаңа діни қауымның ережелерін жасады. Англия протестанттарының ашуын туғызбау үшін епископ Николас Уайзман ерлі-зайыптылардың Римге барып қалу рұқсатын бұзды. Оларға тек хат арқылы ғана хабарласа алатын. Корнелияның қайғысына орай, Вайзман Аделина мен Фрэнкті интернатқа жіберуді талап етті. Корнелия Дербидегі Сент-Мария шіркеуіндегі үлкен монастырға жіберілді. Көп ұзамай ол 200 оқушыға арналған күндізгі мектепті, фабрика әйелдеріне арналған кешкі мектепті және жексенбілік мектеп бағдарламасын, сондай-ақ өзінің "Иса Баланың Қауымдастығына" жаңадан келгендерді оқыта бастады. Оның конституциясы иезуиттерге негізделген, ол жас әйелдерді оқытуға арналған және негізінен АҚШ-та мектептер басқарады. Бір жыл бойы бір-бірінен мүлдем алыстаған Пирс әйелімен кездесу үшін хабарсыз монастырға келді. Корнел ашуланып, оған қайтадан келмеуін айтты. Ол оған өсек-аяң хат жазды, ал ол оған өзінің оған деген тәндік қызығушылығының жалғасып жатқанын және оны жеңудегі қиындықтарын мойындап, қатал жауап берді. 1847 жылдың желтоқсан айында ол мәңгілік ант берді және қоғамның бас ұстазы болып ресми түрде тағайындалды. Пирс рәсімге қатыспады, өйткені ол епископ Вайсманның әйеліне қатысты билігін қызғанышпен қарады. Пирс Римге барып, Киелі Бала Иса қоғамының негізін қалаушы ретінде таныстырды, бұл қоғамның өзінің нұсқасын сенім тарату қауымына ұсынды, бұл оған әйеліне бақылау жасауға көмектеседі деп үміттенді. Корнелия олардың бар екенін естігенде, оның күш-жігері бұзылып қалды, бірақ ол қоғамның негізін қалаушы ретінде тіркелді, бұл болашақта қыңырлық тудыруға тиіс еді. Оралғаннан кейін Пирс Корнелияға келіп, оған Папа Пий IX-тан сыйлық әкелді; бірақ ол Аделинаны оған қайтаруға келіспесе, оны көруден бас тартты. Вайзман, мектептермен байланысты шығындарды өтеуге шамасы келмегендіктен, Корнелияға Сюссекстегі Сент-Леонардтағы өз ауданына монахтарды көшіруді бұйырғанда ол ашуға келді. Пирс бұл епископтың оған үлкен бақылау жасау әрекеті деп сенді. Балаларының алыстауы оның шеккен ең ауыр азабы болды. Корнелия Коннелли өзінің Киелі Бала Қоғамы "жаралы жүрекпен құрылғанын" айтты.
Before marrying Cornelia's father, Cornelia's mother married John Bowen Sr., a Jamaican plantation owner. Together they had four children. However, only two, a daughter named Isabella and a son named John Jr., made it to adulthood. When John Sr. died in 1794, the children assumed control of the plantation, and Swope received an annual annuity of $1,655 (~$ in ). In 1835 a wave of anti Catholic resentment struck the US due to massive Catholic immigration from Europe. Consequently, the Connellys delved into a study of Catholic beliefs and practices. Soon Pierce had become so uncertain in his own beliefs that he resigned from his parish and went to St. Louis to consult with Bishop Joseph Rosati about conversion. In doing so, Pierce sacrificed a promising career as well as the financial security of his family. In Rome, Pierce petitioned for admittance to the church so compellingly that, after meeting Pierce in a personal audience, Pope Gregory XVI was moved to tears. Two months later, he was received into the church. Ordination was a different matter. Celibacy being required of priests in the church's Latin rite, Vatican officials suggested that he consider the Eastern rite instead, which ordains married men – particularly as Cornelia was pregnant again. Being an ambitious man, Pierce ignored the advice. There were no Eastern rite parishes in the US for him to serve, and only celibates can become Eastern rite bishops. The family were otherwise happy in Rome, where they stayed in the palazzo of the English Catholic John Talbot, 16th Earl of Shrewsbury. The Connellys moved on to Vienna, where their third child John Henry was born. But in July, a bank crisis in the US forced Pierce to return to Natchez to find employment. Offered a position at a Jesuit college in Grand Coteau, Louisiana, he taught English, while 29 year old Cornelia taught music at an academy for girls. But soon tragedy came to the Connellys. In the summer of 1839, their fourth child, Mary Magdalen, died six weeks after birth. In early 1840, still grieving the baby's death, Cornelia made her first retreat of three days. In February, her two year old son John Henry was playing with his Newfoundland dog, when the dog accidentally pushed him into a vat of boiling sugar. There was no doctor available, so he died of severe burns in Cornelia's arms after 43 hours. Cornelia was in any case already pregnant with their fifth child, Frank, born in the spring of 1841. In 1842, Pierce broke up the family. In June, Pierce was ordained and said his first Mass, giving his daughter her first holy communion, while Cornelia sang in the choir. She was 36 and now had to work out her own future. The Cardinal Vicar of Rome assured her that her first duty was to care for 10 year old Adeline and 5 year old Frank and that she was under no obligation to become a nun. She was, however, invited to England to educate Catholic girls and the poor. With the help of Pierce, who was headed for England himself as chaplain to Lord Shrewsbury, she drew up a set of rules for a new religious congregation, which she wanted to call Society of the Holy Child Jesus. To avoid scandalizing English Protestants, Bishop Nicholas Wiseman put an end to the visitation permission that the couple had had in Rome. Correspondence would be their only contact in the future. To Cornelia's anguish, Wiseman also insisted that she send Adeline and Frank away to boarding school. Cornelia was sent to a large convent at St. Mary's Church in Derby. Soon she was running a day school for 200 pupils, an evening school for factory women, and a crowded Sunday school program, as well as training novices to her "Society of the Holy Child Jesus." The institute, whose constitution is based on that of the Jesuits, remains devoted to teaching young women and operates schools primarily in the United States. After a year of total separation, Pierce arrived unannounced at the convent to see his wife. Cornelia was upset and told him not to repeat his visit. He wrote her a letter of reproach, and she replied with bitterness, acknowledging his continued physical attraction for her and her difficulties in overcoming it. In December 1847 she took her perpetual vows as a nun and was formally installed as superior general of the society. Pierce did not attend the ceremony, being jealous of Bishop Wiseman's jurisdiction over his wife. Pierce went to Rome, posing as the founder of the Society of the Holy Child Jesus, presenting to the Congregation for the Propagation of the Faith his version of the society, in the hope that this would help him gain control over his wife. His efforts were thwarted when Cornelia heard of them, but he remained registered as the society's co founder, which was to cause considerable confusion in the future. Upon his return, Pierce called on Cornelia, bringing her a gift from Pope Pius IX; but she refused to see him unless he agreed to return Adeline to her care. He was livid when Bishop Wiseman, unable to meet expenses connected with the schools, had Cornelia move her nuns to his district at St. Leonard's on Sea in Sussex. Pierce was convinced that this was a ploy by the bishop to gain greater control over her. The alienation of her children was the most significant suffering she endured. Cornelia Connelly herself stated that the Society of the Holy Child was "founded on a breaking heart".
Өлім және мұра
Корнелия Коннелли 1879 жылдың 18 сәуірінде Сент-Леонардс-он-Си, Сассекс қаласында қайтыс болды, ол онда Мэйфилд мектебін құрған болатын; оның өтініші бойынша, ол сонда жерленді. Бүгінде Қасиетті Бала Исаның қарындастары он төрт елде белсенділік танытып, Корнелия жасағандай елшілік өмірді өткеруге тырысады, рухани мейірімділік істері арқылы заманның қажеттіліктерін қанағаттандыруға ұмтылады. Олар білім беру және оған байланысты рухани және пасторлық қызметтермен айналысады. Сассекс мектебінің экономикалық жағдайы қиын болғанына қарамастан, Корнелия Коннелли оқу ақысы барлар үшін күндізгі мектептерді, ал төлей алмайтындар үшін тегін мектептерді сақтап қалуға талап етті. Ол өзінің ең дарынды қыз шәкірттеріне грек және латын авторларын аудармада таныстырды – бұл курстар әдетте ұл шәкірттерге арналған. Дарвин революциясы кезінде ол шәкірттеріне геологияны оқытты. Ол оларды өнер, музыка, драмамен айналысуға, тіпті вальс, полька билеуге және вист ойнауға ынталандырды. Оның тәртіпке қатысты көзқарасы ерекше болды, өйткені ол үшін мектеп – үй болғандықтан, монахтар шәкірттерін сүйетін, сенетін және құрметтейтін аналар рөлінде болуы керек еді. Әдеттегі қатаң қадағалау ережелерін ұнатпай, ол өзара сенім мен әр түрлі дағдыларды құрметтеуді қолдады. 1992 жылы Католик шіркеуі Корнелияны құрметті (Venerable) деп жариялады.
Cornelia Connelly died on 18 April 1879, at St Leonards on Sea, Sussex, where she had established Mayfield School; at her request, she was buried there. Today, the Sisters of the Holy Child Jesus are active in fourteen countries, striving to live the apostolic life as Cornelia did, seeking to meet the wants of the age through works of spiritual mercy. They are engaged in education and related spiritual and pastoral ministries. Despite the strained economy of her Sussex school, Cornelia Connelly insisted on maintaining day schools for those who could afford tuition, as well as free schools for those who could not. She introduced Greek and Latin writers in translation for her brightest female pupils – courses that were otherwise reserved for male pupils. Amidst the Darwinian revolution, she had her pupils learn geology. She encouraged them to dabble in art, music, and drama, even to dance waltz and polka, as well as playing whist. Her attitude towards discipline was unusual in that a school to her was meant to be home, with the nuns as mothers who should love, trust and respect their pupils. Disliking the customary convent rules of constant surveillance, she encouraged mutual trust and respect for different talents. In 1992, the Catholic Church proclaimed Cornelia as Venerable.