Ағылшын мен Уэльс арасындағы тоспа идеясы

Кіріспе

Англия мен Уэльс арасындағы тұжырымдамалық бөгет

Северн бөгеті – ағылшын жағалауынан Уэльс жағалауына дейін Северн таяздығы арқылы бөгет салу идеяларының бірі. Северн таяздығын (және Бристоль шығанағын) бөгеу туралы идеялар 19 ғасырдан бері қалыптасқан. Мұндай бөгеттің салынуы әлемдегі ең ірі жобалармен салыстыратын инженерлік жетістік болар еді. Мұндай жобаның мақсаты көбінесе келесілердің бірі немесе бірнешесі болуы мүмкін: көлік байланыстары, су тасқынынан қорғау, порт құру немесе толқындық энергияны өндіру. Соңғы онжылдықтарда толқындық энергияны өндіру идеялары басымдыққа ие болды, ал қалғандары енді пайдалы қосымша нәтижелер ретінде қарастырылады. 2008-2010 жылдар аралығында жүргізілген «Северн толқындық энергиясын зерттеудің мүмкіндігі» бойынша британ үкіметі бөгет салудың стратегиялық қажеттілігі жоқ екенін, бірақ жаңа технологияларды зерттеуді жалғастыру қажет деген қорытындыға келді. 2013 жылдың маусым айында Энергетика және климаттық өзгерістер жөніндегі комитет сегіз айлық зерттеуден кейін бөгеттің пайдасы мен зияны туралы өз қорытындыларын жариялады. Парламент депутаттары бөгеттің тиімділігі дәлелденбегенін мәлімдеді. Олар экономикалық негіздің жеткілікті еместігіне көз жеткізді және Hafren Power компаниясы маңызды экологиялық және экономикалық мәселелерге жауап бере алмағанын айтты.

Тарих

Жылдар бойы көптеген жобалар ұсынылды, бастапқыда қауіпті жағдайдан сақтайтын бейімдеме жасау үшін, ал соңғы кезде электр энергиясын өндіру үшін.

Алғашқы жобалар

1849 жылы Глостершир графтығының инженері және жер өлшеушісі Томас Фулджеймс Бичлиден Остқа (қазіргі бірінші Северн көпірі орналасқан жер) дейін, шамамен 1 миль (2 км) болатын бөгет салуды ұсынды. Бұл коммерциялық электр энергиясын өндіруге дейінгі кезең болғандықтан, алғашқы ұсыныстар Северн эстуариясында ірі кемежай құру, автомобиль және теміржол көлігін дамыту, сондай-ақ су тасқынынан қорғану қажеттігіне негізделген. Фулджеймстің ұсыныстары бойынша ешқандай шара қабылданбады. Үш ширек ғасырдан кейін, 1925 жылы ресми зерттеу тобы құрылды. 14 метрлік (46 фут) үлкен толқынның ауқымы, тек Канаданың шығысындағы Фанди шығанағынан кейін екінші орынды иеленгендігі, Инглис Стоунс аймағында 800 мегаватт (МВт) электр энергиясын өндіру туралы ұсынысқа әкелді. Техникалық тұрғыдан мүмкін болғанымен, экономикалық себептерге байланысты (сол кезде 25 миллион фунт стерлингке бағаланған) бұл жоба іске аспады. Бірнеше жылдан кейін, 1931 жылы орыс иммигранты Пол Шишкоф Авонмутта прототиптік толқын генераторын көрсетті, оның өміршеңдігі осылай тексерілді. Генератордың құрамында электр қуатын тәулік бойына таратуға арналған жаңа механизм болды. Толық бөгеттің құны сол кезде 5 миллион фунтқа бағаланған. 1933 жылы лорд Брабазон төрағалық еткен комитет Северн бөгеті комитетінің (HMSO) баяндамасында Инглис Стоунс аймағындағы 800 МВт сыйымдылығы бар бөгеттің ең тиімді нұсқа екені ұсынылды. Жұмыс Екінші дүниежүзілік соғыс салдарынан тоқтатылып, 1945 жылы инженерлер жылына 2,2 тераватт-сағат (ТВт) электр энергиясын өндіруге болатынын болжағанда қайта жанданды. 1948 жылы үкіметтік зерттеулер бөгет салу мүмкіндіктерін қарастырып, құрылыс шығындарын 60 миллион фунт стерлинг деп бағалады. 1975 жылы Central Electricity Generating Board (CEGB) Бристоль және Салфорд университеттерінен алынған мәліметтер негізіндегі зерттеуді жариялады. Мұнай дағдарысы жалғасып жатқанға қарамастан, кеңес энергия жағдайы күрт нашарламаса, бөгеттің экономикалық тұрғыдан тиімді бола алмайтынын анықтады.

Бонди комитеті, 1981 жыл

Осындай нашарлаудан кейін (Иран революциясы мен 1979 жылғы энергетикалық дағдарыстан кейін) жоспарлар 1981 жылы Северн бөгеті комитеті тарапынан қайта қарастырылды. Бұл комитет профессор сэр Герман Бондидің есімімен "Бонди комитеті" деп белгілі болды. Комитет эстуарийдің жоғарғы бөлігіндегі Ағылшын тастарынан бастап, Солтүстік Девондағы Линмут пен Оңтүстік Уэльстегі Порткоул арасындағы Бристоль каналында теңізде орналасқан 6 мүмкін бөгет орнын зерттеді. Олар Brean Down және Lavernock Point арасында 10 миль (16 км) ұзындықтағы бетонды электр станциясы бар бөгетті, шлюздерді, жазық каисонды және құм мен тас толтырылған бөгеттерді ұсынатын маңызды энергетикалық есеп дайындады. Бұл бөгет таяп тұрған толқындардың күшінен 7200 МВт қуат өндіруге мүмкіндік беретін еді (ең ірі қарастырылған бөгет осы көрсеткішті екі есеге арттыра алатын). Бұл жоспарлар бірнеше жылдан кейін Severn Tidal Power Group тобымен нығайтылды. 1984 жылы Wimpey Atkins үлкен бөгеттің қоршаған ортаға тигізер әсерін азайту және экономикалық жағынан тиімді жобаны құру мақсатымен Ағылшын тастары тұсында кіші бөгет салуды ұсынды.

"Күлі немесе ату" бөгеті, 1987 жыл

Бұл 1984 жылғы Уимпи Аткинс зерттеуі сальдинг мәселесін қарастырмағандығы үшін сынға ұшырады, ал 1987 жылы Артур Хукер OBE (WS Atkins-тің бұрынғы серіктесі) Парсонс Бринкерхоффпен бірлесіп, осы мәселені тиімді шешу үшін ағылшын тастарында қайта қарастырылған бөгетті әзірледі. Парсонс Бринкерхофф 2006 жылы бұрынғы ұсынысын жаңартты және осы бөгеттің (қазір "Шотс бөгеті" деп аталады) құрылысының қазіргі бағасы 1,4 миллиардтан 1,8 миллиард фунт стерлингке дейін жетеді, ол жылына 2,75 ТВт сағ электр энергиясын өндіруге мүмкіндік береді. Ең жоғары толқын кезінде бөгет 1050 МВт ең жоғары қуатты, ал жыл бойы орташа қуатты 313 МВт құрайды. Бөгет Екінші Северн көпірінің астында, яғни Кардифф және Бристольдің эстуарийдегі жоғары жағында орналасады, сондықтан Шарпнесс және Глостер доктарына жоғары қарай қатынас үшін кішкентай шлюздер ғана қажет болады, ал Портбери және Авонмуттың ірі порттарына әсер етпейді. STPG ұсынысы сияқты, Хукердің бөгеті де тек толқын басылған кезде ғана қуат өндіреді. Құрылыс жұмыстары төрт жылға созылады. Ол жағалау бөліктерінде тас толтыру бөгетінен ( "Tidal Lagoons" жобаларына ұқсас) салынады, бірақ STPG сияқты, орталық бөлігінде электр станциясы бар шлюзді кассондар мен турбиналар орналасады. 2009 жылдың сәуірінде Либералды демократтар "Толқындық шешім – алға жылжу жолы" атты баяндама жариялады, онда Северн эстуариясында электр энергиясын өндіру үшін бірқатар қосымша шаралармен қатар Шотс бөгеті де қолдау тапты. 2009 жылдың қыркүйегінде бұл баяндама Либералды демократтар партиясының конференциясында ресми партия саясаты ретінде қабылданды.

Северн Tidal Power Group, 1989 жыл

4.2 миллион фунт стерлингтік зерттеуді Severn Tidal Power Group (STPG) жүргізді, ол Severn Barrage Committee жұмысына негізделді, сонымен қатар басқа мүмкін бөгеттерді зерттеді және тағы бір маңызды энергетикалық есеп дайындады. Оның мүшелері сэр Роберт МакАльпин, Балфур Битти, Тейлор Вудроу және Альстом болды. Олар 1981 жылғы жоспарлар бөгеттің ең қолайлы орны деп қорытынды жасады, бірақ қуат шығыны ағын барысында 8,640 МВт немесе орташа қуаты 2,000 МВт болуы мүмкін деп есептеді. Бұл жылына 17 ТВт·сағ электр қуатын (Ұлыбритания тұтынуының шамамен 6%-ы) қамтамасыз етеді, бұл шамамен 18 миллион тонна көмірге немесе 3 ядролық реакторға тең. 1989 жылғы есеп бойынша құны шамамен 8 миллиард фунт стерлинг (2006 жылы 12 миллиард фунт стерлинг – шамамен алты ядролық реактордың құнымен тең, бірақ қызмет ету мерзімі әртүрлі) болды, ал жылдық операциялық шығындар 70 миллион фунт стерлинг (шамамен 1.5 ядролық реактордың құнымен тең) шамасында бағаланды. Бөгет Франциядағы Ранс бөгеті, Канададағы Аннаполис Ройал электр станциясы және Нидерландыдағы теңіз бөгеттерінде қолданылатын технологияны пайдаланады. Электр қуаты ең тиімді түрде тек ағын бағытында ғана өндіріледі, және бұл тасқынның биіктігіне әсер етеді, яғни тасқынның төменгі деңгейі жоғалып, тасқынның кеңеюі жартысына дейін азаяды. Яғни, су тек қазіргі тасқынның ортасына дейін шегінеді, бірақ жоғары тасқынға әсер етілмейді (егер су басуды болдырмау үшін бөгет әдейі жабылмаса). Бөгетте 216 турбина орналасады, әрқайсысы 40 МВт қуат береді, жалпы қуаты 8,640 МВт құрайды. Шлюздердің тізбегі суды бөгетке кіргізіп, кейін турбиналар арқылы шығарып жібереді, бұл судың қысымын арттырып, турбиналардың тиімділігін жоғарылатады. Бұл бөгеттің қоршаған ортаға тигізетін зиянды әсерлерді азайтуға бағытталған жаңа құрылым, оны бөгет пен тасқынға қарсы "қоршаудың" (тасқын ағынының турбиналарынан құралған тізбек) арасындағы аралық нүкте деп санауға болады. Дизайнері Руперт Эванс бұрын тасқынға қарсы қоршау жобасымен айналысқан, бірақ оны іске аспайтындықтан бас тартқан. Риф қоршаған ортаға тигізетін әсерді азайтады, өйткені судың "басы" өте төмен, бұл құрылымның судың эстуариясына және ағысына тигізетін әсерін азайтады. Судың төмен басы жылдамдықты азайтады және аз қуатты турбиналар қажет болады. Жүктеме коэффициенті жоғары болады, себебі энергия өндірісі ағын және қайшы ағын бағытында жүзеге асырылады, ал жалпы энергия шығыны (RSPB тапсырысымен W. S. Atkins жүргізген соңғы есепке сәйкес) Кардифф-Уэстон бөгетінен әлдеқайда жоғары болуы керек, және бұл құрылымның "сыртқы" Майнхед-Абертау желісінде орналасуының нәтижесінде, бұл судың көлемін шамамен екі есеге арттырады.

The £4.2 million study by Severn Tidal Power Group (STPG) built on the work of the Severn Barrage Committee, but also examined other possible barrages, and produced another major energy paper. Its members comprised Sir Robert McAlpine, Balfour Beatty, Taylor Woodrow and Alstom. They concluded that the 1981 plans were the best location for a barrage, but calculated that the power output could be larger, at 8,640 MW during flow, or 2,000 MW average power. This would provide 17 TWh of power per year (about 6% of UK consumption), equivalent to about 18 million tons of coal or 3 nuclear reactors. The cost in 1989 was calculated to be about £8 billion (£12 billion in 2006 money—about the same as six nuclear reactors, but different lifespan), and running costs would be £70 million per year (about the same as 1.5 nuclear reactors). The barrage would use existing technology as used in the Rance tidal barrage in France, the Annapolis Royal Generating Station in Canada and the Netherlands sea barrages. Power would be most efficiently generated only in the flow direction, and this effect on tidal range would mean that the tidal extent would be halved by losing the low tide rather than the high tide. That is, that the tide would only go out as far as the current tidal midpoint, but high tides would be unaffected (unless the barrage was deliberately closed to prevent flooding). The barrage would contain 216 turbines each generating 40 MW for the 8,640 MW total. Arrays of sluices would let the tide in and then close to force it out through the turbines after the tide has gone out some distance outside the barrage. This deliberate building of a head on the water builds pressure that makes the turbines more efficient. This is a novel structure which aims to overcome the environmental side effects of a barrage, and can be conceptualised as being half way between a barrage and a tidal "fence" (a linked string of tidal stream turbines). The designer, Rupert Evans, had previously worked on a tidal fence proposal, but since dismissed it as unworkable. The reef reduces environmental impact by working with a much smaller "head" of water—just —thereby reducing the impact of the structure on the estuary water and flow. The smaller head means that the water velocity is much lower and more lower power turbines are required. The load factor will be higher, partly because of the generation being both ebb and flow and the total energy output should (according to a recent report by W. S. Atkins commissioned by the RSPB) be significantly greater than for the Cardiff Weston Barrage, and is in part a result of siting the structure at the "outer" Minehead to Aberthaw line, which roughly doubles the volume of tidal water available.

Корлан Хафрен, 2011 жыл

2011 жылдың желтоқсанында үкімет Corlan Hafren жеке сектор консорциумымен Лавернок Пойнтынан Брэйн Даунға дейін жеке қаржыландырылатын бөгет салу туралы ұсыныс талқылап жатқаны хабарланды. Энергетика және климаттық өзгерістер департаменті жобаның алғашқы бизнес-жоспарын алғанын және оның "қызықты ұсыныс" екенін мәлімдеді. Atkins компаниясы бұл сияқты жобаларды Севернге дейін кішігірім сағаларда, мысалы Мерси және Даддон сияқты жерлерде сынақтан өткізуге болатынын ұсынды. Алайда, Хафрен электр қуаты жоспары үш тәуелсіз комитет пен үкімет тарапынан қабылданбағаннан кейін сәтсіз аяқталды. 2014 жылдың 14 қаңтарында Hafren Power компаниясының төрағасы мен бас директоры отставкаға кеткені және Severn Barrage жобасының тоқтатылғаны туралы хабарланды.

Северн сағасы комиссиясы, 2024

2022 жылы Ресейдің Украинаға басып кіруі энергиямен жабдықтаудың тұрақсыздығына және сыртқы энергия бағаларының белгісіздігіне назар аударды. Северн бөгетін қайта қарастыру мәселесі көтеріліп, осы мәселені зерттеу үшін тәуелсіз комиссия құрылды. Егер сәтті аяқталса, бөгеттің Ұлыбританияның жалпы энергия қажеттілігінің 7 пайызын қамтамасыз ете алатыны айтылуда.

Электр энергиясын өндіру мүмкіндігі

Северн бөгеті жоспарлары жоспардың қызмет ету мерзімі ішінде тұрақты энергияның сенімді көзін қамтамасыз етеді, 10 шақырымдық нұсқасынан Ұлыбританияның электр қуатының 5%-ға дейін өндіру мүмкіндігі қарастырылуда. Бұл Ұлыбританияның жаңартылатын энергияға қатысты мақсаттарына жетуге кеткен шығындарды азайтуға және осы мақсаттарға, соның ішінде климаттық өзгерістермен күресуге көмектесуге мүмкіндік береді. Бөгет шамамен 120 жыл бойы жұмыс істей алады, сонымен қатар энергия қауіпсіздігін арттыру да қосымша пайда болады. Күн сайын шамамен сегіз сағаттан кем уақыт электр энергиясын өндіру күтілуде. Кішігірім, іріктеліп алынған жобаларды жеке қаржыландыруға болатыны ұсынылды, сондықтан шығын мен тәуекел мәселесі құрылыс консорциумы мен олардың банктері арасындағы жеке келісімге байланысты болады. Кардифф-Уэстон сияқты ірі жобаларға үкіметтің белсенді қатысуы қажет болуы мүмкін. Егер банктер кішігірім жобаның тиімділігіне көз жеткізе алса және қаржыны қанағаттанарлық пайыздық мөлшермен беруге келіссе, онда жобалар іске асырылады (жоспарлау және басқа да келісімдерге байланысты). Бұл шығындар тікелей салық төлеушілердің мойнына жүктелмейді, бірақ толқындық энергияны қолдауға арналған кез келген механизм тұтынушыларға тиесілі болуы мүмкін. Дегенмен, бөгеттен туындайтын қосымша шығындар, мысалы, қолданыстағы порттарды жаңғырту, орнын толтыру үшін қосымша орта құру және қоршаған ортаның өзгеруіне бейімделу салық төлеушілердің қаражатынан төленуі мүмкін. Алайда, бұл шығындар су тасқынынан қорғау сияқты оң әсерлер есебінен өтелуі мүмкін, бұл жағдайда салық төлеушілердің ақшасы да қажет болар еді. Бұл қосымша әсерлерге ақша төлеу мәселесі үкімет тарапынан келіссөздер жүргізу арқылы шешіледі. Салыстыру үшін, Hinkley Point C атом электр станциясы (Северн сағасында салынып жатыр) 25 миллиард фунт стерлингке тұрады және 3,2 ГВт қуатты 35 жыл бойы мегаватт сағатына (МВт/сағ) 92,50 фунт стерлингке сатады. Hafren жобасын ұсынғандар 25 миллиард фунт стерлингтік капиталдық инвестиция қажет екенін және алғашқы 30 жыл бойы электр энергиясының құны МВт/сағ 160 фунт стерлинг, ал одан кейін МВт/сағ 20 фунт стерлинг болатынын мәлімдеді. Басқа жобалардың құны 150-350 фунт стерлинг аралығында бағаланған. Алайда, кемелер шлюздер арқылы өтуге мәжбүр болады, ал судың тереңдігінің төмендеуі Уэльс және Бристольдегі көптеген кемежайларға қол жеткізуге кедергі келтіріп, мыңдаған жұмыс орнын қауіпке ұшыратуы мүмкін. Басқа да қолданыстағы сағалық өнеркәсіптер, соның ішінде балық шаруашылығы да зардап шегіп, жұмыс орындарынан айырылуы мүмкін. Северн өзеніне құйылатын барлық өнеркәсіптік ағынды сулар (мысалы, Авонмуттан) қайта бағалаудан өтуі керек.

The Severn Barrage plans would provide a predictable source of sustainable energy during lifetime of the scheme, with claims of up to 5% of the UK's electricity output from the 10 mile version. This could reduce the cost of meeting UK's renewable energy targets, and help the UK to meet such targets, including those to tackle climate change. It could continue to operate for around 120 years, An additional benefit would be to improve energy security. Just under eight hours per day of generation time is expected. have suggested that the smaller short listed options could be privately financed, and so in effect the matter of cost and risk becomes a private one between the building consortium and their banks. Schemes of the scale of Cardiff Weston are likely to require significant Government involvement. If the banks feel that a smaller project is viable and decide to lend the money at an acceptable cost of finance then the projects will go ahead (subject to planning and other approvals). None of this cost would directly fall on the tax payer but any support mechanism for the tidal power would be likely to fall on consumers. There would, though, be secondary knock on costs from the tidal power project that might be met by the tax payer, such as modifying existing ports, provision of compensatory habitat and dealing with environmental change. However, these would be offset by the positive knock on effects, such as flood protection – which would have otherwise also cost tax payer money. Whether the parties actually decided to exchange money for these knock on effects would be a matter for Government negotiation. As a cost comparison, Hinkley Point C nuclear power station (also being built on the Severn Estuary) will cost £25bn, and deliver 3.2GW of power sold at £92.50 per megawatt hour (MWh) of electricity generated for the 35 years of the contract. The Hafren scheme proposers state they would require £25 billion capital investment, and power costs would be £160 per MWh for the first 30 years, and £20 per MWh thereafter. Other schemes have been costed at between £150 and £350 per MWh. However, shipping would have to navigate locks and the reduced depth of water would prevent much existing shipping from being able to access docks in Wales and Bristol putting thousands of jobs at risk. Other existing estuary industries, including fisheries, would be damaged and jobs lost. All industrial discharges into the River Severn (e. g. from Avonmouth) would have to be reassessed.

Қоршаған ортаға әсері

Северн сағасы – өзінің экологиялық маңыздылығымен байланысты арнайы қорғалатын аймақ болып табылады. Таяздағы аймақ 85 000-нан астам көшпенді және қыстайтын су құстарына тамақ беруге мүмкіндік береді және Ұлыбританияның барлық сағаларының 7% құрайды. Флэт Холм және Степ Холм аралдарында табиғат қорықтары мен ерекше ғылыми маңызы бар жерлер орналасқан. 2003 жылғы Энергетикалық шолуда бөгетке «қатты экологиялық алаңдаушылықтар» болғандықтан қолдау көрсетілмеді. RSPB кез келген Северн бөгетіне қарсы, себебі ол 85 000 құстың тамақтану орындарына тигізер әсеріне байланысты, былай деді: «Бөгеттің әсері зор. Бұл Ұлыбританиядағы жабайы құстар үшін ең маңызды орындардың бірі және егер ол іске асса, олардың тірі қалу мүмкіндігі өте төмен. Барлық құстарға жеткілікті орын болмайды және қалғандарына да тамақ жетпейді. Саға – Ұлыбританиядағы су құстары үшін ең маңызды орындардың бірі және оның жануарлар дүниесінің құндылығы толық ескерілуі керек». Қазіргі уақытта сағадағы күшті ағыстар шөгіндіні көтеріп, суды ұсақ бөлшектермен қалыңдатады – жазғы толысу кезінде сағада шамамен 30 миллион тонна шөгінді қозғалады. Бұл жарық сәулесінің енуіне кедерілтеді, сондықтан Северн сағасының теңіз ортасы өсімдіктер мен балықтар үшін салыстырмалы түрде шөлді болып табылады. Ең жоғары тұншықтыру аймағы ішкі Севернмен шектеліп, батысқа қарай Бристоль шығанағына дейін жетпейді. Бристоль шығанағы арқылы жылына шамамен 6,4 миллион тонна құм жоғары және төмен қарай жылжиды, бұл тасқын бөгетімен тоқтатылады; осы құм ағынын тоқтатудың қоршаған ортаға тигізер ықтимал салдары жергілікті жағалау эрозиясына және жағалаудағы тіршілік ортасының жоғалуына әкелуі мүмкін. Бөгет «лагунаны» құрмайды, керісінше, қарсыластар мен жақтастары кейде айтқандай. Су тасқынымен жұмыс істейтін электр станцияларының мәні бойынша, су тасқыны бөгет арқылы өтуі керек, бірақ Северндегі су тасқынының мөлшері екі есе азаяды.

Жауын-шашын лагунасының баламасы

Жер достары су тасқынының күшін қолдайды, бірақ қоршаған ортаға тигізетін әсеріне байланысты бөгеттерге қарсы. Олар өз жоспарларын ұсынды, олар су тасқыны лагуналары тұжырымдамасына негізделген, онда адам жасаған лагуналар эстуарийде турбиналар арқылы толтырылып, босатылады. Олардың ұсыныстарына бөгеттің аумағының 60%-ға дейін жабатын лагуналар кіреді, ал кейбір кішірек конфигурацияларда эстуарийдің экологиялық тұрғыдан сезімтал аралық аймақтарында су жиналмайды. Лагуналар бөліне алады, соның салдарынан бөгетке қарағанда көбірек толқындар кезінде қуат өндіріледі, төменгі шығымды береді, бұл ұзақ бөгеттердің жоғары құрылыс құнына қарсы экономикалық артықшылықтарды ұсынады. Бұл идея қазір Суонси шығанағында ұсынылып жатқан прототипке негізделген. Дегенмен, құрылыс индустриясының жетекші өкілдері лагуналардың экономикалық тиімділігіне күмәнмен қарайды. "Расселл лагунасы тұжырымдамасы" деп аталатын су тасқыны лагуналары жиынтығы зерттелді және 1981 жылғы Бонди комитетінің есебінде экономикалық және экологиялық зиян келтіру себептерімен қабылданбады. Зерттеулер көрсеткендей, лагуналардың ішінде және айналасындағы су ағындары өте күшті және зиянды болуы мүмкін.

Сағалық қоршау

Тағы бір мүмкіндік – Северн сағасы арқылы бір немесе бірнеше тасқын қоршауларын салу, бұл тасқын ағыны генераторларын пайдалана отырып электр қуатын өндіруге мүмкіндік береді. Бұл ұсынысты Severn Tidal Fence Consortium, сондай-ақ IT Power және бірқатар өнеркәсіптік және академиялық топтар жасайды. Бұл жоба қуат өндірісін барынша арттыруға, сонымен бірге кемелердің Кардифф және Бристольге кедергісіз (кемі 650 метр ені бар саңылаулар арқылы) қатынауын қамтамасыз етуге, ал жануарлардың қазіргі мекендеу ортасын сақтауға бағытталған. Қазіргі уақытта бұл топ Ұлыбритания үкіметімен Severn Embryonic Technology Scheme (SETS) бағдарламасы аясында келісімшарт жасады. Топтың есебуынша, Абертаудан Майнхедке дейінгі сыртқы қоршауды салуға 3,5 миллиард фунт стерлинг жұмсалады, ол 1,3 ГВт немесе 3,5 ТВт/жылдық қуат өндіруге мүмкіндік береді. Сондай-ақ, Лавернок нүктесінен Брин Даунға дейінгі, Flat Holm және Steep Holm аралдарын қамтитын ішкі қоршау да зерттелуде. Екі қоршаудың да салынуы мүмкін. Қоршау лососьтің көшіп-қонуына мүмкіндік береді және көшпенді құстар пайдаланатын лайлы жерлерге минималды әсер етеді. Бұдан өзге, бұл Северн сағасындағы су тасқыны қаупін айтарлықтай төмендетуге көмектеседі. VerdErg компаниясы зерттеп жатқан тағы бір тәсіл – Spectral Machine Energy Converter (SMEC) деп аталатын электр энергиясын өндірудің басқаша әдісін пайдалану. Бұл әдіс Venturi түтігінің бөліктері арқылы өтетін ағынды қозғалмалы бөлшектері жоқ сорғы ретінде пайдаланады, бұл теңіз түбіндегі турбиналарды қозғалтатын күшті екінші ағыс құрайды. Verderg компаниясы Lavernock Point/Brean Down байланысын пайдаланып, 9,9 миллиард фунт стерлинг көлемінде инвестиция жасаса, 13,7 ТВт/жылдық қуат өндіруге болатынын есептейді. Dynamic tidal power компаниясы ұсынған жартылай кедергілер бойынша да модельдеу жүргізілді, олардың да ұқсас артықшылықтары бар.

Жердің әртүрлі орналасуының әсері

Бараждың әсерін бағалаудағы қиындықтардың бірі – баражды орналастыруға болатын көптеген мүмкін орындар мен оның әртүрлі өлшемдері. Әдетте, бөгет неғұрлым ірі болса, оның қоршаған ортаға тигізетін әсері де соғұрлым зор болады, сондай-ақ энергияны беру мүмкіндігі де артады – демек, жаңартылатын қуатты өндіру арқылы көміртегі шығарындыларын азайтуға мүмкіндік те артады. Ең ірі бараждар (Хинкли-Пойнттан асып, Англия жағында Майнхедке және Уэльс жағында Абертауға қарай) бүкіл Северн сағасын және Бристоль шығанағының көп бөлігін айтарлықтай өзгертеді, бірақ 15 ГВт ең жоғары қуатты өндіре алады және жаһандық жылынудың салдарынан болатын су тасқыны мен теңіз деңгейінің көтерілуінен Сомерсет жазықтарын қорғай алады. Ең кішкентай бараждар (Ауст/Чепстоуда) Глостерширдегі өзен мен сағаға ғана әсер етеді, бірақ шамамен 0,75 ГВт қуаттылық өндіруге мүмкіндік береді. 2009 жылғы Аткинстің зерттемесі әртүрлі орындарда өндірілетін энергияның әлеуетін қайта бағалап, бұрынғы зерттеулер мен есептеулерге қайшы, ең жоғары қуат әлеуеті бұрынғы Майнхед-Абертау ұсыныстарынан одан да батысқа орналасқан Ilfracombe Gower баражында болатынын көрсетті. Зерттеу авторлары бұл нәтижені алдыңғы сандық модельдерде ескерілмеген бірнеше есептеу элементтерімен байланыстырды.

Плотиналар арқылы өтетін көлік байланыстары

Мүмкін, кейбір бөгеттердің түрлері Оңтүстік Англия мен Оңтүстік Уэльс арасындағы көлік байланыстары үшін пайдаланылуы мүмкін, әсіресе Уэстон-супер-Мэр мен Кардифф маңындағы аймақтарда. Бірақ, мұндай байланыс жолаушыларға немесе бизнеске пайдалы болатынын көрсету үшін сұраныс туралы зерттеулер жүргізілмеген. Болашақ бөгеттің шығыстан батысқа қарайғы орналасуы, одан өтетін кез келген көлік байланысының тиімділігіне әсер етеді. Әртүрлі ұсыныстарда екі қатарлы жол бар, ол Екінші Северн өткелінен және Северн көпірінен қосымша өту мүмкіндігін береді. Егер бөгет Панамакс стандартында салынса, онда теңіз шлюздерінен Америка көпірінің биіктігінде (яғни 61,3 метр) көпірден өту қажет болады. Кейбір ұсыныстарда бөгет арқылы екі рельсті теміржол салу да қарастырылған. Теміржолдың шлюздерден өтетін бекітілген көпірге дейінгі жолы ұзақ болады. Жүк тасымалдауға қабілетті электрлендірілмеген ауыр теміржол үшін бұл ең қолайлы, электрлендірілмеген жолаушылар желісі үшін сәл аз, ал электрлендірілген жолаушылар желісі үшін одан да аз болады. Қазіргі уақытта Бристоль мен Кардифф аймақтарында электрлендіру жоқ, бірақ Ұлы Батыс магистральды электрлендіру арқылы жағдай өзгермек. Бекітілген көпірге балама ретінде айналмалы көпір қарастырылуда, бірақ бұл шлюздер мен теміржол өткізу қабілетін төмендетуі мүмкін деген алаңдаушылық бар. Дегенмен, екі айналмалы көпірдің бірі шлюздердің екі жағында орналасқан болса, теміржол қозғалысы үшін бірі әрдайым ашық болады. Екі рельсті жолды бір рельсті жолға дейін қысқартуға болады, бұл тығырылған жерді тудырмайды, немесе егер екі рельсті жол қажет болса, екі жолды бөліп, екі қабатты көпірлер салу арқылы бұл мәселені шешуге болады. Бұл желі Северн туннелінің жүктемесін азайтуға көмектеседі. Жаңа теміржол желісін салу мүмкіндігі бірнеше кең ауқымды көлік жобаларына әсер етеді. Ирланд теңізіндегі туннельдің ұсынылып отырған бағыттарының бірі Фишгардтан басталады, бұл қазіргі Северн туннелінің қазіргі қуатымен өте алмайтын үлкен жүк көлемін тудырады. Сонымен қатар, Лондон, Бристоль және Кардифф арасындағы жаңа жоғары жылдамдықты теміржол бағыты ұсынылды, ол да осындай сыйымдылық шектеулеріне тап болуы мүмкін. Егер бөгет батысқа қарай салынса, кез келген көлік байланысы Девон мен Корнуолл түбегінің шалғай орналасқан аймақтарын Оңтүстік Уэльстің қалаларымен және Пемброкшир порттарымен байланыстырады.

It is possible that some types of barrage could be used for transport links between southern England and southern Wales, and more specifically the areas around Weston super Mare and Cardiff but no demand surveys have been carried out to show whether such a link would be useful to commuters or businesses. The east–west position of any future barrage will affect the utility of any transport links across it. Various proposals include a dual carriageway road giving a further crossing in addition to the Second Severn Crossing and the Severn Bridge. The road would have to be taken over the sea locks on a bridge at a height of the Bridge of the Americas (i. e. with a clearance of 61.3 m) if the locks are Panamax sized. Some proposals also include a double track railway line across the barrage. A railway would have a longer approach up to a fixed bridge over the locks. The approach would be greatest for non electrified heavy railway capable of taking freight, slightly less for non electrified passenger line, and less still for electrified passenger line. There is no electrification presently in the Bristol or Cardiff areas, but this would change with the electrification of the Great Western Main Line. An alternative to a fixed bridge would be a swing bridge, though there is concern expressed at this reducing capacity through the locks and on the railway. However, two swing bridges, one at either end of the lock would mean that one bridge could be kept open to railway traffic at all times. The double track could be reduced to single track at this point without creating too much of a bottleneck, or if double track is required this could be worked around by grade separating the two lines and having double decked bridges. The line could then be used to partially relieve the Severn Tunnel. The option for a new fixed rail link has implications for several wider transport proposals. One of the proposed routes for an Irish Sea Tunnel is from Fishguard, which would generate large amounts of extra freight traffic which the current Severn tunnel—already operating at capacity—could not handle. Additionally, a new high speed rail route has been suggested between London, Bristol, and Cardiff, which faces similar capacity constraints. If the barrage is built further west, any transport connection would instead link more isolated areas of the Devon Cornwall peninsula with the cities of South Wales and the ports of Pembrokeshire.