Кіріспе

Богемиялық скрипкашы және композитор

Ханс Ситт (21 қыркүйек 1850 жылы Прагада Ян Хануш Ситт ретінде дүниеге келген, 10 наурыз 1922 жылы Лейпцигте қайтыс болған) – богемиялық скрипкашы, альтшы, педагог және композитор. Өмірінде ол скрипка сабағының ең көрнекті шеберлерінің бірі саналды. Оның шәкірттері Еуропа мен Солтүстік Американың көптеген оркестрлері мен консерваторияларында қызмет еткен.

Өмірбаян

Ситт Прагада Антон Ситттің (алғашқы аты – Шитт) үлкенінің (1819–1878) ұлы ретінде дүниеге келді. Бұл Антон Ситт – танымал венгрлік скрипка шебері болған. Ситттің музыкалық дарылы ерте жасында-ақ көрінді, және барлық деректерге сүйенсек, ата-анасы оны қолдағанда ол "wunderkind" ретінде сәтті мансапқа ие бола берген. Алайда, олар бұл мүмкіндіктен даналықпен бас тартты. Оның орнына, ол қалыпты өмір сүріп, Прага консерваториясына түсуге дейін гимназияда (жоғары мектепте) білім алды. Консерваторияда ол Мориц Милднермен (1812–1865) және Антонин Бенневицпен скрипканы, ал Иозеф Кречимен (1821–1881) және Иоганн Фридрих Киттлмен (1806–1868) 1861–1867 жылдары композицияны оқыды. Осымен бірге оның құрбылары – Хуго Беккер, Юлиус Кленгель және негізін қалаушы Адольф Бродский болды. Педагогикалық еңбектерінен бөлек, Ситт скрипка мен оркестр үшін бірнеше шығарма жазды, оның ішінде алты концерт және түрлі аспаптарға арналған сонаталар бар. Оның камералық музыкасынан бізге тек 1880 жылдары жазылған екі фортепиано триосы ғана жеткен. Ситт Эдвард Григтің 1881 жылғы фортепиано дуэтіне арналған «Норвегиялық билері» Op.35 оркестрлік нұсқасын жасауға жауапты. Оның ең белгілі шәкірттері – композиторлар Франко Альфано, Пабло Сорозабал және Фредерик Делиус, сондай-ақ дирижер Вацлав Талич. Ханс Ситттің үлкен ағасы Антон Ситт кіші (1847–1929) де танымал скрипкашы және Хельсинки оркестрлік қоғамының концертмейстері болды, ол Жан Сибелиустің көптеген маңызды оркестрлік шығармаларын тұңғыш рет орындады.

Пианино

"Дорнрошен полькасы" (Ау Sleeping Beauty полькасы), фортепианоға арналған, Op. 8 (1872)
"Атсыз жапырақтар" (Namenlose Blätter), фортепианоға арналған 10 пьеса, Op. 10 (1883)
2 Лендлер, Op. 12 (1883); сонымен қатар Ауг. Ридельдің (1885) ұйымдастыруымен 4 қолға арналған фортепианоға
Ми минорындағы Гавотте, Op. 15 (1884); сонымен қатар оркестрге арналған
4 қолға арналған фортепианоға арналған 6 шығарма, Op. 16 (1884)
8 кішкентай фантазиялық пьеса, Op. 19 (1884)
Фортепианоға арналған Petite Sérénade, Op. 33
"Бос жапырақтар" (Lose Blätter), фортепианоға арналған 10 пьеса, Op. 37 (1890); сонымен қатар скрипка мен фортепианоға арналған