Калыпқа келтірілмеген Испан азамат соғысы шайқасы: 1782 ж. Кабо Спарталь шайқасы, Гибралтарды қорғау, Британия флоты, Испания және АҚШ Тәуелсіздік соғысы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Испания азаматтық соғысы шайқасы
the battle of the Spanish Civil War
Спартел мүйісі шайқасы – адмирал Луис де Кордова и Кордова басқаратын франко-испан флоты мен адмирал Ричард Хоу басқаратын британ флоты арасындағы шешілмейтін теңіз шайқасы болды. Бұл күштер 1782 жылғы 20 қазанда Хоу Гибралтарды сәтті жабдықтап қайтқаннан кейін кездесті, ол Америка революциялық соғысы кезінде Бурбон күштерінің қоршауында болған.
The Battle of Cape Spartel was an indecisive naval battle between a Franco Spanish fleet under Admiral Luis de Córdova y Córdova and a British fleet under Admiral Richard Howe. These forces met on 20 October 1782 after Howe successfully resupplied Gibraltar, then under siege by Bourbon forces during the American Revolutionary War.
Өмірбаян
1779 жылы Испания Американың Тәуелсіздік соғысына қатысқанда, оның басты мақсаттарының бірі Ұлыбританиядан Гибралтарды басып алу болды. Соғыс жарияланғаннан кейін көп ұзамай Испания және Франция күштері Гибралтарды үлкен қоршауға алды, жарым аралға құрлықтан кіруді тоқтатты және теңіз блокадасын орнатты, бірақ ол толық болған жоқ. Ұлыбритания 1780 және 1781 жылдары Гибралтарды сәтті жабдықтап, 1782 жылы оны қайтадан жабдықту қажеттігін мойындады. Бұл мәселе британдық саяси және әскери жетекшілер үшін өте маңызды болды, себебі Испания бейбіт келіссөздерде осы аумақты беруді талап етіп отырды. Британдық Канал флоты, адмирал Ричард Хоудың басқаруында, 1782 жылдың жазында бірнеше қарама-қайшы міндеттерді шешуге тиіс болды. Ағылшын арнасын франко-испандық шабуылдардан қорғаумен қатар, флот Балтық теңізінен келетін маңызды теңіз жабдықтауларын тоқтату үшін Солтүстік теңізде голландтардың әрекеттеріне дайын болу керек еді, сондай-ақ Гибралтарды қайта жабдықтау үшін кемелерді қорғау да міндетіне кірді. 25 тамызда алынған хабарламаға сәйкес, голланд флоты Тексел портында болды, бірақ он кеме Солтүстік теңізге жіберілді, ал Гибралтарға арналған конвой Спитхедте дайындалды. Бұл кемелер 4 қыркүйекте портқа оралды. 11 қыркүйекте шыққан конвойге 35 кеме, Гибралтарға бағытталған үлкен көлік кемелерінің тобы және Шығыс және Батыс Үндістанға бағытталған қосымша конвойлар кірді. Адмирал Хоудың бұйрығы бойынша, жабдықтауды Гибралтарға жеткізіп, содан кейін Англияға қайту керек еді. Жаман ауа райы мен қолайсыз желдің салдарынан Гибралтарға бағытталған флот 9 қазан күні ғана Сент-Винсент мүйісіне жетті. Гибралтарды блокадалауға тапсырылған франко-испандық флот Гибралтар шығанағында бекінген. Онда 49 кеме болды және испан адмиралы Луис де Кордова басқарды. Испан кемелерінің жағдайы (35 кеме) жақсы болған жоқ. 10 қазанда дауыл одақтас флотқа үлкен зиян келтірді: бір кеме жағаға тірелді, екіншісі Гибралтардың зеңбірегінің астына түсті, ал үшіншісі Гибралтар бұғазы арқылы Жерорта теңізіне шығып кетті. Адмирал Хоу барлық капитанмен кездесіп, көлік кемелерінің қауіпсіз келуін қамтамасыз ету үшін егжей-тегжейлі нұсқаулар берді. 11 қазанда көлік кемелері бұғазға кіре бастады, содан кейін оларды қорғаушы флот ерді. Төрт көлік кемесі Гибралтарга сәтті жетті, ал қалғандары күшті ағыстармен Жерорта теңізіне кетіп қалды. Флот оларды қуды. Кемелерінің тез жүзу қабілеті (әсіресе мыс қаптаманың қолданылуы) британдықтарға шайқасқа түсуден бас тартуға мүмкіндік берді. Испания теңіз флоты осы жағдайлардан аулақ болу үшін жылдам кемелер салуға тырысты, мысалы, екі жыл бұрынғы Сент-Винсент шайқасында – Ай жарығы шайқасында – Роднидің мыспен қапталған 18 кемелік флоты де Лангараның 11 кемелік флотын қуып, шабуылға алған кезде. Испания теңіз флоты өз кемелерін мыспен қаптауды бастауға асықпады. Сондай-ақ, Сантисима Тринидад сияқты ескі және ауыр кемелердің жылдамдығы да шектелген болды.
When Spain entered the American War of Independence in 1779, one of its principal objectives was the capture of Gibraltar from Great Britain. Shortly after war was declared, forces of Spain and France began the Great Siege of Gibraltar, blockading land access to the peninsula and enacting a somewhat porous naval blockade. Britain successfully resupplied Gibraltar in both 1780 and 1781, and recognized the need to do so again in 1782. The matter was seen as a critical by British political and military leaders, because Spain was seeking cession of the territory in peace talks. The British Channel Fleet, which was under the command of Admiral Richard Howe, had a number of conflicting objectives to manage in the summer 1782. In addition to protecting the English Channel from Franco Spanish incursions, the fleet also had to deal with the possibility of Dutch action on the North Sea against the transport of critical naval supplies from the Baltic, and it was expected to protect the convoy that would resupply Gibraltar. Even though intelligence received on 25 August indicated the Dutch fleet was in port at Texel, ten ships of the line were despatched to the North Sea while the convoy for Gibraltar took shape at Spithead. These ships returned to port on 4 September. The convoy that sailed on 11 September included 35 ships of the line, a large convoy of transports destined for Gibraltar, and additional convoys destined for the East and West Indies. Admiral Howe's orders were to deliver the supplies to Gibraltar and then to return to England. Because of bad weather and contrary winds, the fleet destined for Gibraltar did not arrive at Cape St. Vincent until 9 October. The Franco Spanish fleet tasked with the blockade of Gibraltar was anchored in Bay of Gibraltar. It consisted of 49 ships of the line, and was under the command of Spanish Admiral Luis de Córdova. The Spanish ships (numbering 35) were not in good condition. On 10 October a storm wrought havoc on the allied fleet: one ship of the line was driven aground, another was sent under Gibraltar's guns, and a third was swept through the Straits of Gibraltar into the Mediterranean. Admiral Howe met with all of his captains, and gave detailed instructions for ensuring the safe arrival of the transports. On 11 October the transports began entry into the straits, followed by covering fleet. Four transports successfully anchored at Gibraltar, but the remainder were carried by the strong currents into the Mediterranean. The fleet followed. The sailing qualities of their ships (in particular the use of copper sheathing) enabled the British to decline an action. The Spanish Navy struggled to build faster ships to avoid these situations such as that of the Battle of Cape St. Vincent – the Moonlight Battle – two years before, when Rodney's coppered 18 ship fleet chased down and engaged de Lángara's 11 ship fleet. The Spanish Navy had been slow to begin coppering its own vessels. It was also limited by the slow speed of some of its older and heavier ships, like the Santisima Trinidad.