Кіріспе
Генри Тимродтың 1866 жылғы өлеңі. "Ода: Магнолия зиратында Конфедерация қаза тапқандарының қабірлерін безендіру салтанатында оқылған, Чарльстон, Оңтүстік Каролина, 1867" – Генри Тимродтың өлеңінің толық атауы, кейде ол "Конфедерацияның ақыны" деп есептеледі. Өлең алғаш рет 1866 жылғы 16 маусымда Чарльстон қаласындағы Магнолия зиратында, Азамат соғысында қаза болған Конфедерация әскерлерінің құрметіне өткізілген естелік шарасында оқылды. Бұл өлең көбінесе жай ғана "Ода" деп аталады.
"Ode: Sung on the Occasion of Decorating the Graves of the Confederate Dead at Magnolia Cemetery, Charleston, S. C., 1867" is the full title of a poem by Henry Timrod, sometimes considered the "Poet Laureate of the Confederacy". It was first sung at Magnolia Cemetery in Charleston, South Carolina on Saturday, June 16, 1866, on the occasion of the memorial service held there in honor of the Confederate soldiers who died during the Civil War. The poem is often referred to simply as the "Ode".
Тарих
Магнолия зиратындағы қойылым Сецессионвиль шайқасының төрт жылдығымен бірге өтті. Зиратқа шамамен 600 қаза тапқан Конфедерация әскерінің денелері жерленді, ал оның ашылуы соншалықты маңызды оқиға болғандықтан, дүкендер түстен бұрын жабылып, қатты жаңбырға қарамастан мыңдаған адамдар қатысты. 1866 жылдың 16 маусымында оқылғаннан кейін, ол екі күннен соң, 18 маусымда «Чарльстон курьерінде» жарияланды. Оның редакторлары оны «әдемі және жанды тебірентетін» деп сипаттады. 19 маусымда «Daily South Carolinian» газетінде сәл өңделген нұсқасы, ал 23 шілдеде «Courier» газетінде мазмұны толыққанды өзгертілген нұсқасы жарияланды. Тимродтың осы өлеңді ұқыптап қайта жазуы, антологияларда қолданылатын алғашқы нұсқа мен 1866 жылдың маусым және шілде айларында «The Daily South Carolinian» және «Charleston Mercury» газеттерінде жарияланған түзетулер арасындағы айырмашылықтарда көрінеді.
Талдау
Бұл өлең Тимродтың өлімінен кейін екі жылдың ішінде жазылған. Бұл шығарма, эмоцияға толы жағдайды ескерсек, зор ұстамдылықты көрсетеді. Көптеген сыншылар оны оның ең керемет туындыларының бірі деп санайды, тіпті оны ақырғы өлеңі деп те атайды.