Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Голландиялық Шығыс Үндістан компаниясының Моғол Бенгалиясындағы директориясы – 1610 жылдан бастап 1800 жылы компания таратылғанға дейін Моғол Бенгалиясында Голландиялық Шығыс Үндістан компаниясының директориясы болды. Одан кейін 1825 жылға дейін Нидерланд Корольдігінің отаршысы болды, содан кейін 1824 жылғы ағылшын-голландиялық шарт бойынша британдықтарға өткізілді. Голландияның аймақтағы қатысуы Одишадағы Субарнарекха өзенінің сағасында Пипилиде сауда бекетін құрумен басталды. Бұрынғы отар қазіргі Голландия Индиясының бір бөлігі болып табылады. Бенгалия Голландия Азиядан импорттаған тоқыманың 50% және шикі жібектің 80% көзін құрады.
Directorate of the Dutch East India Company in Mughal Bengal
Bengal was a directorate of the Dutch East India Company in Mughal Bengal between 1610 until the company's liquidation in 1800. It then became a colony of the Kingdom of the Netherlands until 1825, when it was relinquished to the British according to the Anglo Dutch Treaty of 1824. Dutch presence in the region started by the establishment of a trading post at Pipili in the mouth of Subarnarekha River in Odisha. The former colony is part of what is today called Dutch India. Bengal was the source of 50% of the textiles and 80% of the raw silk imported from Asia by the Dutch.
Тарих
1615 жылдан бастап Голландиялық Шығыс Үндістан компаниясы Моғолдың Бенгалия, Бихар және Одиша провинциясының шығыс бөлігінде сауда жасады. 1627 жылы Өткөл жазығының жағалауындағы Пипели портында фабрикасы бар алғашқы сауда бекеті құрылды. Пипели порты (Одия тілінде Пипилипаттан) қазіргі Одишаның Баласор ауданындағы Субарнарекха өзенінің сағасында орналасқан. 1635 жылы Бенгалияның өзінде, Хұғлиге жақын Чинсура қаласында опиум, тұз, муслин және дәмдеуіштер саудасы үшін бекініс орнатылды. 1655 жылы Бенгалия Дирекциясы деген жеке ұйым құрылды. 1687 жылы зауыт шабуылдардан қорғану үшін қабырғамен қоршалды, ал 1740 жылы Ян Альберт Сихтерман басшылығымен төрт бастионды бекініске айналдырылды. 1742 жылы форт генерал-губернатор Густаф Виллем ван Имхоффтың құрметіне Форт Густав деп аталды. 1742 жылы Сихтерман шіркеу мұнарасын салды, ал 1765 жылы оған шіркеу ғимараты қосылды. Голландтардың аумақтық иелігі Чинсура және Баранагормен шектелді, оларды Навабтан сыйлық ретінде алған. Олар барлық жағынан Батавиядағы үкіметке бағынышты болды. Голландтық фабрикалар Патна, Фатуха, Дакка және Малда сияқты маңызды орталықтарда ғана емес, сонымен қатар Кагарам, Мотипур және Мовграма сияқты шалғайдағы ауылдарда да құрылды. Мараттарға әскери кеңесші болған танымал француз генералы Перрон осы голландтық колонияға қоныстанды және мұнда үлкен үй салды. XVIII ғасырдың басында Моғол империясының ең дамыған аймағы Бенгалия Субасында сауда гүлденді, сондықтан 1734 жылы Голландтық Шығыс Үндістан компаниясының басшылары Хугли Чинсураға Батавияға тауарларын жеткізудің орнына Голландия Республикасымен тікелей сауда жасауға рұқсат берді. Голландтық Шығыс Үндістан компаниясының осы құқыққа ие болған жалғыз басқа колониясы Голландтық Цейлон болды. XVIII ғасырдың ортасында Үндістандағы ағылшын-француздық бәсекелестікке байланысты Бенгалиядағы голландтардың билігі әлсіреп, 1757 жылы Пласси шайқасында британдықтардың жеңісінен кейін олардың мәртебесі екінші дәрежелі державаға дейін төмендеді. 1759 жылы голландтар Чинсура шайқасында Бенгалиядағы британдық билікті шектеуге тырысты. 1795 жылы Голландтық Бенгалия британдық әскерлермен басылып алынды, себебі голландтық штадхолдер Вильгельм V, Оранж князі, Францияның колонияны басып алуына жол бермеу үшін Кеу хаттарын жазған болатын. 1814 жылғы ағылшын-голланд келісімі колонияны голланд билігіне қайтарды, бірақ Үндістанды екі бөлек ықпал аймағына бөлу ниетімен голландтар 1824 жылғы ағылшын-голланд келісімі бойынша Үнді түбегіндегі барлық иеліктерін британдықтарға өткізді.
From 1615 onward, the Dutch East India Company traded in the eastern part of Mughal Province of Bengal, Bihar & Orissa. In 1627, the first trading post with a factory was established in Pipely Port in the coast of Utkal Plains. The port of Pipely (Pipilipattan in Odia) was situated on the confluence of Subarnarekha river of modern day Balasore district of Odisha. In 1635, a settlement was established in the proper Bengal at Chinsurah adjacent to Hooghly to trade in opium, salt, muslin, and spices. In 1655, a separate organization, Directorate of Bengal, was created. The factory was walled in 1687 to protect it against attacks and in 1740, during the directorship of Jan Albert Sichterman, rebuilt into a fort with four bastions. The fort was named Fort Gustavus in 1742, after governor general Gustaaf Willem van Imhoff. Director Sichterman built a church tower in 1742, which was joined by a church building in 1765. Dutch territorial property was confined to Chinsurah and Baranagore, which they received as a gift from the Nawab. It was for all purposes subordinate to the government at Batavia. Dutch factories were established not only at important centres like Patna, Fatuha, Dacca, and Malda but also at some interior villages like Kagaram, Motipur and Mowgrama. A famous Frenchman, General Perron who served as military advisor to the Mahrattas, settled in this Dutch colony, and built a large house here. Trade thrived in Mughal Empire's most developed region Bengal Subah in the early eighteenth century, to such an extent that the administrators of the Dutch East India Company allowed Hooghly Chinsura in 1734 to trade directly with the Dutch Republic, instead of first delivering their goods to Batavia. The only other Dutch East India Company settlement to have this right was Dutch Ceylon. Dutch control over Bengal was waning in the face of Anglo French rivalry in India in the middle of the eighteenth century, and their status in Bengal was reduced to that of a minor power with the British victory in the Battle of Plassey in 1757. In 1759, the Dutch tried in vain to curb British power in Bengal in the Battle of Chinsurah. Dutch Bengal was occupied by British forces in 1795, owing to the Kew Letters written by Dutch stadtholder William V, Prince of Orange, to prevent the colony from being occupied by France. The Anglo Dutch Treaty of 1814 restored the colony to Dutch rule, but with the desire to divide the Indies into two separate spheres of influence, the Dutch ceded all their establishment on the Indian peninsula to the British with the Anglo Dutch Treaty of 1824.
Мұра
Густав форты сол кезден бері Чинсураның бетінен жойылып кетті, бірақ голландиялық мұраның көп бөлігі әлі де сақталған. Оларға голланд зираты, ескі казарма (қазір Чинсура соты), губернатордың резиденциясы, генерал Перронның үйі, қазір Хұгли Мохсин колледжі деп аталатын Чинсура колледжі және ескі фабрика ғимараты, қазір дивизиялық комиссардың кеңсесі кіреді. Хугли Чинсура қазіргі Батыс Бенгалия штатындағы Хугли ауданының орталық қаласы. Косимбазарда да әлі голланд зираты бар. Чхапра қаласының жанындағы Карингадағы голланд зиратында 1712 жылы қайтыс болған Якоб ван Хорнның мавзолейі орналасқан. 1988 жылы Батыс Бенгалияның қоғамдық жұмыстар департаменті Чинсурадағы голланд шіркеуін бұзды. Шіркеуде орналасқан, қайтыс болған голландтарға арналған ескерткіш тақташалар 1949 жылы Калькутта епискобының сыйы ретінде Амстердамдағы Риксмюзейге тапсырылды.
Fort Gustavus has since been obliterated from the face of Chinsurah, but much of the Dutch heritage remains. These include the Dutch cemetery, the old barracks (now Chinsurah Court), the Governor's residence, General Perron's house, now the Chinsurah College known as Hooghly Mohsin College and the old Factory Building, now the office of the Divisional Commissioner. Hugli Chinsurah is now the district town of the Hooghly district in modern West Bengal. Cossimbazar still has a Dutch cemetery. The Dutch cemetery in Karinga near Chhapra features a mausoleum for Jacob van Hoorn, who died in 1712. The Dutch church of Chinsurah was demolished in 1988 by the West Bengal Public Works Department. The memorial tablets of deceased Dutch people, which used to be displayed in the church, were donated by the bishop of Calcutta to the Rijksmuseum Amsterdam in 1949.